mikudagur 8. juni 1994síða 4

Síða 4 Nr. 106 — 8. JUNI 1994 Vitjanartænastan: Avlastar okkara 4 samvitsku ” - Tad kemur væl vid, at vitjanarvinir koma higar, ti vit hava als ikki stundir at sita og pråta vid tey gomlu, sigur Helena Hansen, fyristødukvinna å Ellis- og Avlamisheiminum i Vågum Vitjanartænasta Føroya hjå Landsfelag Pensionistanna og Reyda Krossi er farin at virka summastaðni í land- inum. Í Vágum gongur serliga væl. Har eru nú átta vitj- anarvinir, sum einaferð um vikuna fara út til eldir fólk at vitja og práta. Fimm teirra vitja á Ellis- og Avlamisheiminum í Miðvági. - Eg kann siga vegna fólkini eru, at vit halda hatta vera eitt frálíkt tiltak. Tað kemur væl við hjá okkum, at hesi fólkini koma inn at vitja, tí starvsfólkini hava als ikki stundir til at sita og práta. Tað er luksus, tí gera tey tað, forsøma tey okkurt annað arbeiði, sigur Helena Hansen, fyristødukvinna á Ellisheiminum. Bara vitja Vitjanarvinimir átaka sær einki arbeiði fyri starvs- fólkini. Tað mugu tey held- ur ikki. Tey koma bara einn ein seinnapart um vikuna at práta og hugna sær, lesa úr bløðunum fyri teimum gomlu. Onkur hevur stokk- ar við. - Vitjanarvinimir avlasta okkum ikki í arbeiði, men tey avlasta so sanniliga okk- ara samvitsku, tí vit hava ikki stundir til ta menniskja- ligu samveruna, sigur Hel- ena Hansen. Vitjanarvinirnir eru sum húsfólk á Ellisheiminum. Tey kunnu gera sær ein drekkamunn, um tey hava hug, og tey plaga eisini at verða boðin við, tá fød- ingardagur er á heiminum Helena Hansen sigur, at starvsfólkini greiddu teim- um gomlu frá vitjanartæn- astuni og spurdu, um nakar hevði áhuga. Tað er ikki noytt inn á nakran, men eingin kann vænta, at fólk- ini á ellisheiminum sjálv kundu biðja um at fáa vitj- anarvin, fingu tey ikki fyrst at vita, hvussu skipanin vir- kaði. Ur øårum oyggjum Vitjanartænastan kemur so væl vid å Ellisheiminum i Vágum, ti har búgva lut- falsliga nógv fólk úr gðrum oyggjum, og tey hava eingi skyldfólk í Vágum, og ti fáa tey heldur ikki so ofta vitj- an. Øll á einum slíkum heimi hava ikki vitjanarvin fyri neyðini. Summi úr Vágum fáa regluliga vitjan av sín- um egna fólki. Og so eru tað tey, sum ikki vita so nógv til sín longur. Helena Hansen harmast, atbygderu hesi ellisheimini til fólk bara at vera í. Tað BILLUTIR! Vit hava víðkað okkara útboð av eykalutum til bilar og hava nú fleiri utstoyt enn nakran- tíð á goymslu. Tað loysir seg altíð at handla við okkum. 0 p/f Esmar Simonsen KAMBSDALUR, Box 78, FR-530 Fuglafjerður Tlf. 44405, Fax. 44629 líkist ongum, at ikki orka er til at geva teimum meira innihald. Roynt verður tó eftir førimuni at hava ar beiði seinnapartar, og ein dag er bindiklubbi fyri tær 6 konur, sum eru klárar og fáa gjørt nakað. Gott er at hava fingið Vitjanartænastuna aftur, halda tey. Umboð vald Vitjanartænastan hevur nú valt umboð kring alt landið Umboðini eru Marjun av Steinum Hvalvik, tlf. 22211 Rigmor Nordragøtu, ti! Tíðindablaðið CSE: Sonja Hansen í Havn, tlf. 11432. Olga Hansen i Sørvågi, uf. 32197. Bergtóra Djurhuus í Vági, tlf. 73339. Jenny Risom Pedersen i Kaldbak, tlf. 12191 Oda Samuelsen i Klaks- vik, tlf. 55232 Dania Lamhauge 61365 i Skop- in. til Johannesen Í Vestmanna, tlf. 24205 onåannå Á Ellis- og Avlamisheiminum i Midvågi eru tey fegin um at fáa vitjan, sum hava stundir at práta Hesi fólk kann ringast til, um áhugi er at fáa vitjanar- vin. Vitajnartænastan verður fíggjað av Landsfelag Pen sionistanna og Reyða krossi. Viljanarvinimir gera sjálvboðið og ólønt arbeiði randi Eldur kom í klæðir Óvist er, hví eldur kom í hjá Frants Restorffs friggjakvøldid Hetta er annar brandurin í stutta tíð í húsaognini hjá Frants Restorffs í miðbý- num í Havn. Klokkan 2140 fekk sløkkilidid boðini, og fimm minuttir seinni vóru teir á staðnum. Eldurin er byrjaður í ein- um millumbygningi, í nøkr- um klæðum, sum lógu í ein- Als HAV ns um gomlum baðirúmi. Rúmið verður ikki nýtt longur. Veggimir eru stoyptir, men har er eitt vindeyga, og tann vegin er eldurin so farin víðari og festi í takið, sum var glas- trevjaplåtur. Eldurin kom eisini í síðubygningin. Tað tók sløkkilidbnum eina lítla løtu at sløkka eldin. Roykskadin er stórri enn brandskadin. Hevdi rúmið, har eldurin var, ikki verid år betongi, hevði skaðin óivað verið nógvar ferðir stórri, tí har er allastaðni so torført at koma til. Politiið veit ikki, hver or- søkin var til eldibrandin. Eingin byr har, og eingin re oe Tað var mest roykur, og skjótt gekk at sløkkja, sígur sløkkilidid í Havn (Mynd: Jan) skuldi heldur verið har. Ætlanin hjá politinum er at tosa við nakrar dreingir, sum vórðu sæddir á økinum um tað mundi fyri at fáa at vita, hvat teir hava gjørt ella sæð. randi