týsdagur 1. juli 2003síða 11

Nr. 121 - 1. juli 2003 21 C M Y K tin so fóru vit. Við seinastu kreftunum á degnum varð ein bóltur fyrst smashaður niður í gólvið til fyrsta føroyska matchbóltin, og tá Álendingar so royndu at toga seg aftur við enn einum smashi var Ragnar Petersen í Haraldsstovu á teimum og sendi bóltin beint niður aftur í álendska gólvið. Risin var fallin, og tó at kappingin enn er ung, so er einki at ivast í, at Føroyar við hesum sendu eitt kraft- igt signal, um liðið hesa- ferð skal takast í enn størri álvara, enn neyðugt hevur verið seinnu árini. Vit hava altíð verið nær, men sein- asta fetið hevur mest sum hvørja ferð resta. Tað fetið tykist nú vera tikið, og bara sálarliga lyftið, sum hetta gav, kann heilt víst vera nakað, sum fer at føra menninar væl longur fram komandi vikuna. Eingin ivi er um, at Rúni Weihe er »vápnið« hjá føroyska landsliðnum, sum kann opna blokkarnar hjá mótstøðuni Bárður B. Mikkelsen leggur stóran dent á týdningin av at halda oddasessinum í bólkinum, so slepp- ast kann undan ov harðari mótstøðu í hálvfinaluni FLOGBÓLTUR Álvur/Jákup Guernsey: Hóast Føroyar í fyrsta dystinum á oyggja- leikunum vunnu á gull- favorittunum av Álandi, so tóktist tað ikki, sum um leikararnir á liðnum tóku nakað sum helst fyri givið eftir sigurin. Í øllum førum vildi Bárður Bendix Mikkelsen ikki takað nakað pláss í hálvfinaluni sum eina sjálvfylgju. Heldur ikki hóast Føroyar við hesum hava tikið ringastu forð- ingina í royndunum eftir hálvfinaluni burtur. - Nei, tað fari eg so ikki at siga. Nú mugu vit eisini fyrst síggja, hvat Cay- mann hevur at bjóða uppá. Teir hava gjørt stór fram- stig seinnu árini, og sjálvt um eg rokni við, at vit eiga at kunna vinna teir, so taka vit einki fyri givið. Nú fingu vit í øllum førum eina góða byrjan móti Álandi, sum annars hava verið mest sum ómenn- iskjansligir seinastu leik- irnar, og sálarliga er tað í øllum førum nakað, sum kann geva okkum nakað. Komu ígongd Um sjálvan dystin móti Álandi, sum av sonnum kann bera heitið, mara- thon-dystur, helt Bárður, at hetta nokk hevði verið ein av teimum betru dyst- unum hjá Føroyum. - Tað er sjálvandi altíð soleiðis, at tú tekur eitt sindur av tíð at koma ígongd, tá talan er um fyrsta dystin, og tað brúktu vit so eisini hesa- ferð. Tað blívur kanska eisini eitt sindur hart, tá vit faktist spæla tey bæði fyrstu settini uttan eina tí einastu útskifting, og tí gerast vit kanska eitt sind- ur moyrir. Í nógva hitanum í høllini var hetta sjálvandi eisini nakað, sum merkt- ist, og hetta var eisini nakað, sum Bárður helt darvaði føroyska spælin- um fyrstu løtuna. - Ja, hitin og ikki minst nýggju bóltarnir, sum verða nýttir, var so heilt víst nakað, sum vit skuldu venja okkum við. Hasir bóltarnir eru nógv lættari enn teir, sum vit áður hava brúkt, og eitt nú sást hetta aftur í fleiri kiksaðum servum, tí kemur rættiligt spinn ikki á bóltin, so fer hann bara flúgvandi beint fram. Men tað er so tað sama fyri øll liðini. Og at enda, so fekst Bárður eisini hóast alt at siga, at útlitini fyri hálv- finaluni nokk ikki vóru so galin, sum hann annars lætst at byrja við. - Tað skal í øllum førum vilja illa til, um vit ikki megna tað. Men hartil skal so eisini leggjast afturat, at tað nú er ótrúliga týdn- ingarmikið, at vit halda fast um fremsta plássið. Tað kann í øllum førum geva tann fyrimunin, at vit sleppa undan Saremaa í hálvfinaluni, og tað vildi heilt víst verið ein fyri- munur. Men sum sagt, so skal einki takast fyri givið kortini, segði Bárður at enda. Skulu halda fast - Hasir bóltarnir eru nógv lættari enn teir, sum vit áður hava brúkt, og eitt nú sást hetta aftur í fleiri kiksaðum servum, tí kemur rættiligt spinn ikki á bóltin, so fer hann bara flúgvandi beint fram, helt Bárður B. Mikkelsen millum annað um dystin 21 20 Nr. 121 - 1. juli 2003 C M Y K Føroysku flogbólts- menninir fingu eina dreymabyrjan upp á oyggjaleikirnar, tá teir longu í fyrsta dyst- inum vunnu á gull- favorittunum úr Álandi FLOGBÓLTUR Álvur/Jákup Guernsey: Tað var mest sum dømt flogbóltsveitsla frá fyrsta bríksli í Sir John Loveridge Hall í snotuliga Beau Sejour Leisure Centre á Guernsey, tá mansflog- bólturin fór ígongd. Lutakastið hevði lagað tað soleiðis, at gullfavo- rittarnir úr Álandi høvdu ein av teimum heldur lúmsku dystunum, tá teir í fyrsta umfarinum skuldu royna seg móti føroysku f l og b ó l t s m o n n u n u m . Menninir, sum kanska ikki hava staðið seg heilt so væl seinnu árini sum kvinnur- nar, men sum hinvegin mest sum hvørja ferð hava givið sterkastu liðunum ein skarpan gang. Tað vistu áskoðararnir hjá bæði Føroyum og Álandi, og tað vistu leikar- arnir eisini. Áskoðara- plássini fram við vøllinum vóru fullsett frá fyrsta bríksli, og hvør í sínum lagi royndu teir báðir áskoðara- bólkarnir at lyfta sítt lið til sigurs. Og at talan gjørdist um ein bæði undirhaldandi og spennandi dyst, kunnu tað so neyvan vera tvær ymsar meiningar um. Tað var kanska Áland, sum legði betri fyri, og fyrstu longu løtuna høvdu føroyingar sear trupult við at byrgja upp fyri álopsspælinum, sum vælleikandi hevarin sendi skiftivís á kantarnar og móti miðjuni. Føroy- ingar vóru á ongan hátt niðurspældir, og teir høvdu alla tíðina samband við mótstøðuna, men hvørja ferð tað reið um snarið, hvørt okkara skuldu taka leiðsluna ella ikki, so koppaði hetta til fyrimuns fyri hinar. Og so var tað eisini hitin. Sterku projektørarnir gjørdu avgjørt sítt til at hita høllina upp, og við full- settum áskoðaraplássum og hartil einum ferðmiklum dysti, so var sjónligt, at hetta var nakað sum tók leikarunum fast. Ikki minst teimum føroysku, sum til tíðir veruliga tóktist hava trupulleikar av hesum. Men samstundis var hetta kanska eisini júst nakað av tí, sum gav føroyingum møguleika at venda dyst- inum. Føroysku leikararnir tóku sær nevnliga alla tíðina stundir til at halda gólvið reint, og hóast annar av dómarunum meira enn ta einu ferðina kom út á gólvið at kanna, um talan veruliga var um vátt gólv, ella um tað bert var nøl, so fingu okkara á henda hátt órógvað álendsku rútmuna. Nóg nógv til at venda næsta settinum var hetta tó ikki, tí hetta gekk júst sum hitt fyrsat. Við føroyingum í hølunum á – men ongan tíð frammanfyri – Áland, og við 2-0 leiðslu var einki at siga til, at álendsku áskoðararnir vóru í hopla. Sálarligt mistak Hetta við støðugu gólvturk- anini var í øllum førum nakað, sum var viðvirkandi at geva okkara monnum meira luft, men mest týð- andi avgerðin til okkara fyrimuns kom helst, tá triðja settið byrjaði. Kanska helt álendski venjarin, at hetta nú var mest sum heima, ella kanska vildi hann bara geva nøkrum av stuðulsleikar- unum eina tiltrongda hvíld. Í øllum førum gjørdi hann tríggjar útskiftingar, tá hetta settið byrjaði, og spakuliga vóru tað nú før- oyingarnir, sum fingu fatur í rætta endanum. Rúni Weihe, sum í serflokki er besta føroyska álopsvápnið tóktist nú vera vorðin heitur. Odd Eliasen kom inn at heva fyri Bárð Bendix Mikkelsen, sum ikki hevði spælt upp til sítt besta, og á gólvinum spraklaði Johan Petur á Stongunum sum ein annar krossfiskur, soleiðis at tað, sum føroyski blokkurin ikki tók, kortini varð heintað uppaftur. Leiklutirnir á liðunum báðum tóktust nú eisini alt meira umbýttir. Munurin var framvegis at kalla eing- in, men okkara hildu mót- støðuni í einum jarntaki, og við fyrsta settinum heima hómaðist nú ein møguleiki fyri sigri. Og tað var sjónligt, at føroyska liðið nú hevði fingið eina sálarliga yvir- vág. Eina yvirvág, sum partvíst eisini flutti seg yvir á tí kropsligu. Tí hóast føroyingarnir framvegis tóktust nýta nógv fleiri kreftir í spæli sínum, so var samstundis líkt, at okkara eisini høvdu meira eftir í sær. Álendingarnir byrjaðu annars eisini fjórða settið betri, men okkara bara togaðu seg upp. Noktaðu at geva seg yvir. Og sjálvt tá alt sá mest vónleyst út, funnu teir ein útveg. Hetta var við støðuni, 24-22, har mótstøðan altso hevði tveir matchbóltar. Eitt tekniskt time-out gav føroyingunum nýggjar leikarar inn á vøllin. Bárður hevaði nú alt fyri eitt upp til tvey smash niður í álendska gólvið, og so vóru hinir at kalla groggy. Teir royndu at verja seg, men við triðja sett- bóltinum fingu føroyingar javnvág í dystin. Spurturin Og nú var eingin ivi um, hvør parturin tóktist vera betri fyri. Gullfavorittarnir úr Álandi hingu við høvd- inum, men hóast hetta, so fingu teir mannað seg upp til eina seinastu roynd. Hendan rakk upp til eina 11-8 leiðslu, men tá føroy- ingarnir aftur togaðu seg sjálvar upp eftir hárinum, bar alt tann vegin, at hetta var okkara dagur. Stóran týdning Áskoðarafjøldin var á gosi, meðan føroyingarnir aftur togaðu seg upp á javnt, og Áland-Føroyar 2-3 (25-23, 25-22, 22-25, 26-28, 13-15): Tóku favorittarnar við brest Tá Ragnar Petersen í Haraldsstovu blokkaði seinasta bóltin í gólvið, var føroyski sigurin á gullfavorittunum veruleiki C M Y K 20