leygardagur 11. juni 1994síða 16

* . . > ' Síða 16 Nr. 109 — 11. JUNI 1994 Tíðindablaðið CD BRIDGE Landsliðið til reiðar Í sambandi við NM-luttøkuna í summar, varð skipað fyri MINILIÐ-kapping í Bridgehúsinum í Havn tey bæði seinastu mikukvøldini. 8 lið luttóku og spældu tey 7 dystir á 10 spøl. Áðrenn seinastu umførini høvdu fleiri lið møguleika at vinna og gjørdist enda- liga stødan hendan. Nr. | Helgi-Balle, Per--Jóannes 136 stig Nr. 2 Petur Annfinn-Eilif, Årni-Marner 122 stig Nr. 3 Ingi-Johannes, Oddmar-Bjarki 121 stig Nr. 4 Trygvi-Niels, Eyðun-Eyðun, Birgir 107 stig Nr. 5 Allan-Réi, Hans J.--Heðin 102 stig Nr. 6 Jógvan-Kjartan, Børge-Reimar 94 stig Nr. 7 Ambjørn-Carl, Marjun-Finnbjórn — 87 stig Nr. 8 Randi—Jérun, Súsanna- 50 stig Her er eitt spæl år kappingini 764 A75 KQS42 A3 N/Øll Jórun spældi rútar 10 út, og taðð var tað, sum skuldi til fyri at 3 UT skuldi hava nakran møguleika fyri at vinna. Per tók við essinum og spældi rútar 8 aftur, sum vóru dekkað við 9'unum og konginum. Hann fór síðan heim aftur á hondina og spældi rútara upp móti borðinum. Tað endaði við, at rútar 4 gjørdist tað av- gerandi stikkið. Kemur spaðari ella hjartari út frá byrjan, er eingin møguleiki at fáa 9 súkk. Situr 3 UT á hondini hjá Norðan, er einasti møgu- leiki at vinna, um kleyvari kemur út, so eitt kleyvara- stikk kann reisast. Áðrenn farið verður avstað til NM-kappingina, sum verður í døgunum 26. juni til 1. juli, skipar NM- liðið fyri serstakari parakapping mikukvøldini 15. og 22. juni. Kappingin verður vanlig Mitchell yvir tvey kvold, og vinningar verða til 3 tey fremstu pørini í hvgrjum rað, NS og EV. Sum nakað nýtt verður eitt >vinningsborð< við góðum brúkslutum. Tá kappingin er av, velja spæl- ararnir á besta parinum sær onkran lut á borðinum, síðani næstbesta parið 0.s.fr. Tilmelding í seinasta lagi mánadagin 13. juni til Jóannes, tlf. 11930. Hendrik Old svarar Boga Hansen: Fiskurin eltir fødina Fiskimadurin byggir sína vitan á egnu drúgvu royndir. Hóast fiskimaðurin ikki altíð veit orsøkina til atferðina hjá fiskinum, so góðtekur hann hesa Bogi Hansen setir í Dimma- lætting herfyri nakrar spurningar til mín. Hann hevur fingið íblásturin til spurningarnar úr eini grein í Sosialinum 28/29 juli, har eg eri høvudskelda. Í hesi grein vísi eg á, at fiskurin eltir fødina. Hvørv- ur fødin, so hvørvur fiskur- in eisini, hann fer f annan sjógv at leita eftir fødi. Hesa nidurstødu byggi eg ikki bert á míni 30 ár á sjónum, men eisini á menn undan mær, sum hava nógv drúgvari royndir at fylgja fiski, veiða hann og fáa hann til lands. Mætir menn sum Hans Pauli Johannesen og Richard Jacobsen hava givið út frålikar bøkur, har teir greiða frá sínum drúgvu royndum við at leita eftir og elta fisk. Teir skriva eisini um atferðina hjá fiski og tað er ikki altíð at teir finna svar fyri hví fiskur ber seg so og so at Tá teir einki svar finna, so góðtaka teir stød- una sum hon er og laga ger- andisdagin eftir henni. Hetta er ivaleyst munurin millum vísundamannin og fiskimannin. Fiskimaðurin kann halda, at ein stóða er rætt eina tíð „ men so broytast umstød- urnar. Fiskimadurin sær, at tað sum hann fyrr helt verða rætt dugir ikki longur, hann broytir stóðu og lagar seg eftir núverandi umstødum. Vísundamaðurin = hevur eina meining um hvussu alt hongur saman og hann nýtir alla sína orku at tvíhalda um, at tað sum hann trýr uppáer rætt. Hann skal hava svar uppá alt, hann góð- tekur ikki bert og tí kann ein skeiv meting frá einum vísundamanni fáa óbótalig- ar avleiðingar fyri ta vinnu hansara vísundagrein um- boðar. Fiskimenn eru greiðir yvir, at at fiskur ferðast aftaná fødini. Júst hvussu fiskurin ferðast millum ymiskar grunnar og enntá millum lond kann vera ivi um. Pástandurin hjá fiskifrød- ingum, at tann fiskur sum gýtur her livir á sama grunni til hann doyr, eru vit mangir fiskimenn sum ivast stór- liga í. Hetta er ivaleyst tann mest skaðiligi og villeið- andi pástandurin sum fiski- rannsóknarstovan og fiski- frødingarnir hava gjørt. Eg skilji væl, at panikkur er komin í fiskifrødingar- nar. Eftir teirra sannføring skuldi ongin toskur verið við Føroyar nú. Fiskifrødingar hava, eftir tilráðing frá ICES, friðað Føroyabanka seinastu fimm årini. Nå er partvist loyvi aftur at royna å hon- um. Men teir bátar sum gera eina roynd fáa bert hend- inga toskin. Og magin er tómur, har er ongin fødi, tí heldur ongin toskur. Hava fiskifrødingar rætt so átti fimm ára friðingin av Før- oyabanka nú at givið brúki- ligan toskafiskiskap. Men tíverri, har er bara ongin toskur. Fiskifrødingar føra fram, at tann toskur sum er å Norðhavinum í løtuni helst kemur av ødrum grunnum vid Føroyar, eitt nå Munka- grunninum. Toskur er ikki fingin á Munkagrunninum í fleiri ár, hvussu ber tað til, at toskurin hevur klárað at krógva seg fyri okkara effektivu veiduførum nú í fleiri ár, og at hann nú knappliga kann flyta á Norðhavið at verða veidd- “ur. Sama er galdandi á Bøn- um vestur úr Mykinesi. Har hevur ikki toskur verið at fingið í fleiri ár, nú í vár hava bátarnir fingið heilt fit av toski. Serliga tað at toskurin sum nú verður veiddur er vælvaksin fær okkum fiski- menn at undrast. Hvussu ber tað til at vit ikki hava sæð hann á hinum grunn- unum, sum tit siga hann er fluttur frá, sum smáfisk ella smáfallandi fisk? Eg havi enn ikki fingið nakað trúðligt boð uppá hvar hesin toskur hevur ferðast í hesum millumbili, hvar hann hvørki er sæddur ella veiddur vid Føroyar. Einastu boðini vit fáa frá Fiskirannsóknarstovuni eru, at toskurin er niðurfisk- aður. Løgid tykist tað, at hesin nidurfiskadi fiskur knappliga fæst aftur og at hann er væl vaksin. Tað hava verið mong ár, hvar onki hevur verið at fingið við Føroyar. Sjálv- andi er ov nógv fiskað í løtum. Fyrr løgdu menn bátarnar seint um várið og fóru aðrarvegir at royna til heystið kom aftur. Hví tílíkt hendir, sum er hent við Føroyar seinastu árini hava menn gjøgnum hundraðir av árum hugsað nógv um. Vit skulu ikki taka alla søguna við her. Tað eru eg ikki tann rætti til. Men í áhugaverdu bókini hjá Heina Madsen "Færgerne í 10.000 ár" stendur um árini 1625-30, ella fyri hálvt fjórðhundrað árum síðan. "Af ukendte årsager har der næsten ikke været fisk i færøske farvande i flere år og tilstanden fortsætter i flere år endnu. Der er jævn- lig hungersnød.” f 1645 verdur sagt soleidis: "Fiskeriet menes at være endnu dårligere enn kata- strofeåret 1629-30." Her verdur bert talad um tosk. Gera vit eitt lop fram móti 1800 árunum, so sigur Jørgen Landt, sum var sóknarprestur í Norð- streymi frá 1791 - 1798 í bók síni: "Forsøg til en beskrivelse over Færøer- ne." Bókin kom út í ár 1800: "Fiskerieter nu langt fra ikke, hvad de i de fremfarne Tider har været; thi da udgjørde Fisken en vigtig Nærings- og Handesl Ar- tikel, men nu er den ligesom ganske forsvunden fra de færøske Kyster. Enten nu Fiskemængden i sig selv er bleven formindsket, eller Grundene og Fiskebankene omkring Færøe, ved Uvejr eller andre Naturbegiven- heder, kunne have lidt nogen Forandring, saa de nu ikke mere afgive enten Ferskvand eller Føde nok til de Fiske, som der vilde opholde sig, eller Fiskene af denne eller andre Aarsager har fået et andet træk og andre Opholdssteder, tør jeg ikke befatte mig med at afgjøre; dette veed jeg, at naar man undtager faa Sted- er i Færøe, hvilket ligge meget fordeelagtige for Fiskeriet, drives det paa de fleste Steder og i de fleeste Aar meere med Tab end Fordeel." kaltvatnsreinsarunum á marknaðinum til alla rein- gerð á dekkinum, verk- rínum v.m. Fæst frá 70-173 Søla. leiga og tænasta Kaj Andreasen Pf. Sd Valevni Sjálvstýris- floksins í Eysturoy Heðin Djurhuus, goymslumaður, Innan Glyvur Sámal Petur í Grund, sjómaður, Søldarfjørdur Hilmar Gaardbo, lærari, Toftir Annfinn Hansen, umboðsmaður, Fuglafjørður Jørund Juul, verkfræðingur, Oyndarfjørður i , Hans Jacob Lamhauge, lærari, Lamba Oddmar Olsen, edv-madur, Rituvik