fríggjadagur 24. juni 1994síða 18

S íða 18 dómi Sum ein heilsan frá Sosialinum, Javnaðar- flokkinum og valevnun- um, verður blaðið í dag borið í hvert hús í Sand- oyar valdømi. Soleiðis fara vit at halda á at senda Sosialin í hvert hús í hinum valdømunum eisini. I morgin verður blaðið borið út í hvert hús í Suðuroy. Síðani koma Norðoyggjar 28. juni, Nr. 118 — 24. JUNI 1994 Í hvert hús í valdøminum Í dag verður blaðið borið i hvort hús í Sandoyar val- Norðstreymoy 29., Suð- urstreymoy 30., Eystur- oy 1. juli og í Vágum verður blaðið borið í hvert hús 2. juli. Eru fólk, sum ynskja tilfar í júst hesi blød, eiga tey at venda sær til Sosialin skjótast gjør- ligt. Hjå lysarum ber eisini til at nyta hetta g6da høvi, nå bladid verdur borid i hvørt hus. Borgarligur politikkur: Tidindabladid (SF) Privatu fáa yvirskotið — og so kann landið eiga tað, sum gevur undirskot. Soleiðis vilja borgarligu flokkarnir reka Strandferðsluna, men tað vil javnaðarflokkurin ikki, skrivar Jógvan A. Johannesen, løgtings- maður Tað er einki at loyna, at tað er ein sannur ynskidreymur hjá teimum sonevndu høgraflokkunum á tingi at allar tær farleiðir, sum geva yvirskot, skulu latast teim- um privatu. Óneyðugter at siga, at tær farleiðirnar, sum geva und- irskot, als ikki hava teirra áhuga. Tær kann landið sleppa at umsita. Hetta er bert eitt lítið dómi um hvussu hugsunar- hátturin hjá teimum er. Tað, sum ber seg, skal latast ein- staklingum. — Tað, sum ikki ber seg, skal hitt almenna gjalda. Og tí verður undirskotið hjá tí almenna sjálvandi eisini stórri. Tí má tað aldri henda, at hesin ynskidreymurin hjá teimum verður veruleiki. Og hesum ætla vit at stríð- ast ímóti! Eitt hitt fyrsta, sum hin fyrrverandi landsstýris- maðurin hjá fólkaflokkin- um, sum m.a. eisini umsat samferðslumál, gjørdi, tá ið hann setti seg upp afturá í landsstýrisstólinum úti í Nesinum, var at seta ein stjóra við ógvuliga víðum heimildum. Ja, hesin stjórin kundi gera nærum tað, sum hann sjálvur vildi — bara hann kundi spara pening! Soleið- is var í hvussu so er sagt. Landsstýrið skuldi halda fingrarnar burtur! Tí var tað heldur ikki so løgid, at ein navnframur fólkafloksmaður støkk úr sæti, tá ið Frank Davidsen og Jógvan Adolf Johanne- sen høvdu dittað sær til at leggja uppskot fram á tingi um broytingar í ferdagjøld- um. Sagt varð, at um hetta uppskotið varð samtykt, skuldi tað sanniliga fáa av- leiðingar fyri samgonguna. Uppskotið fall! Men, mangt umskiftist á mansins ævi — tó, at hug- burðurin hjá ávísum monn- um skuldi broytast so nógv eftir so stuttari tíð, tað hevði fáur trúð. Landsstýrismaðurin hjá fólkaflokkinum í sam- ferðslumálum var farin úr stólinum og Signar á Brúnni úr tjóðveldisflokkinum var komin har at sita. Men, nú fóru tveir fyrr- verandi landsstýrismenn hjá fólkaflokkinum at finn- ast at at strandferðslan var farin undir at hækka gjøld- ini. Eg skal geva teimum rætt í tí, at nýggju ferdagjøldini eru sannir okursprísir, men Svend Áge hevði jú sjálvur sett samferðslustjóran, hann skuldi fáa figgjarætl- anina at hanga saman. Men, Jógvan Adolf viss- aði teimum báðum fyrrver- andi landsstýrismonnunum hjá fólkaflokkinum um at hann skuldi styðja teirra uppskoti um lækking — tó í broyttum líki. Signar á Brúnni, lands- stýrismaður, setti knyklar í brýr, men tað ávirkaði ikki mína stóðu, sum var óvikað enn sum áður. Ferdagjøldini skuldu ikki hækka. T6, enn einaferd striddist eg til fånytis. Uppskotið fall. Men, eftir stendur í hug- anum hvat ið strandferðslu- stjórin heldur um hesa kú- vending hjá fyrrverandi landsstýrismanninum. Eg rokni ikki við, at nakar fær tað at vita. Og satt at siga hevur tað heldur ongan týdning.