týsdagur 19. juli 1994síða 8
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 8
Nr. 135 — 19. JULI 1994
Ossur Hansen fer
at spæla við Vejle
lan Højgaard spældi á besta liðnum hjá Vejle fyri fyrstu
ferð leygardagin
Tað sær út til, at Vejle er
vorðið føroyska fótbólts-
felagið í Danmark. Seinasta
skotið á bulinum er Øssur
Hansen úr B68, sum í dag
lættir við flúgvaranum úr
Vágum. Málið er Vejle
Boldklub, har toftadrong-
urin skal royna, um fót-
bóltsevnini kunnu nýtast á
hægri stødi enn í føroysku
fyrstu deildini.
- Eg skuldi niður undir
øllum umstødum, tí eg havi
fingið pláss á skúla í
Horsens. Á venjingarleguni
í Eysturríki frætti Allan
Simonsen um ætlanirnar,
og hann syrgdi fyri, at tað
verður møguligt hjá mær
uttan meirkostnað at ferðast:
tann lítla hálva tíman til
Vejle at venja, greiðir Ossur
Hansen frá.
Øssur hevur verið á besta
liðnum hjá toftamonnum
síðani 1988. Hann er 25 ára
gamal, og hann hevur leingi
droymt um at royna fót-
bóltsevnini á hægri stødi.
- Núer møguleikin komin
atsamantvinna fótbóltin við
útbúgving, og tað passar
mær sera væl. At Allan
Simonsen sýnir mær áhuga,
dámar mær eisini væl. Hann
veit, hvat eg standi fyri fót-
bóltsliga, og tað ger eisini
flytingina lættari, at bæði
Magni á Lakjuni og lan
Højgaarderu í Vejle, heldur
Øssur Hansen.
Dyrgir Ikki
eftir føroyingum
Vit spyrja Allan Simonsen,
um tað er vorðið ein mið-
vísur politikkur hjá Vejle
Boldklub at fiska leikarar úr
føroysku feløgunum. Tí
vísir landsliðsvenjarin av-
gjørdur aftur:
- Taðer ikki min uppgáva
at fáa leikarar at fara úr
Føroyum. Í øllum førunum
hevur tað verið eftir teirra
egna ynski, at teir eru
komnir til Danmarkar, og tá
er tað kanska ikki so undar-
ligt, at teir koma til okkara.
Men tit mugu síggja
møguleikar í Øssuri, tå tit
gjalda kostnadin, sum kem-
ur av at ferðast úr Horsens
og til Vejle at venja?
- Talan er ikki um nakra
stóra upphædd, men tað er
sjålvsagt, at vit høvdu ikki
verið so åhugadir at fáa
Qssur at venja við okkum,
um vit ikki mettu, at tað eru
møguleikar í honum.
Men um hesir møguleik-
arnir skulu gerast til meiri,
so nytta fæst úr teimum á
besta liðnum hjá okkum,
tað er upp til Ossur sjálvan
at syrgja fyri. Nú fær hann
umstødur at gerast ein upp
aftur betri fótbóltsspælari, tí
trýstið verður stórri á hon-
um.
Um hann megnar tað, fer
tíðin at vísa. Tað velst um
trivnað, sálarliga styrki og
hvat hann leggur í venjing-
ina og at liva eitt lív, sum
samsvarar krøvunum til
ítróttarfólk á høgum stødi.
Vit hava tveir aðrar før-
oyingar, og umframt teir
hava vit ein ungan leikara-
hóp, sum eg haldi føroy-
ingarnir eiga at trívast í.
lan góða byrjan
Tað er ein góð vika, síðani
Vejle fór undir aftur venj-
ingina, og leygardagin
spældu teir fyrsta venj-
ingardystin. Hann var á
Ærg móti einum saman-
settum liði. Vejle hópurin
var 15 leikarar, og millum
teirra var lan Højgaard úr
Rituvík. Hann spældi 2.
hálvleik sum ytsti mið-
vallari í høgru.
- lan hevur góð evni. Hann
hevur gjørt risa stór fram-
stig, og hann stóð seg so
væl, sum eg hevði roknað
við, greiðir Allan Simonsen
frá. Hann heldur eisini, at
tað í sær sjálvum sigur
nakað um, hvat teir halda
um lan Højgaard sum
leikara, at teir hava hann
millum fimtan teir bestu.
Magni á Lakjuni er ikki
farin undir venjingina í
Vejle eftir summarsteðgin.
Hann er á venjingarlegu í
Fraklandi saman við fugl-
firðingum, men tá ÍF kemur
heim aftur, fer Magni aftur
til Vejle.
Góða umrødu
Tveir aðrir føroyingar royna
eydnuna í grannalagnum
hjá Vejle. Jan Allan Miller
er fyri nakað síðani farin
niður til Horsens, og tá
landsliðshópurin kom aftur
úr Eysturríki, fór Jens Erik
Rasmussen til Horsens sam-
an við Jan Allani. Ørindini
Kramer farin
Mikudagin andaðist John
Kramer í heimi sínum í
Faarevejle i Norðursæ-
landi. Talan er um danan,
sum f Føroyum er kendur
liga toftafólk komast vid
Kramer, sum í seks år var
venjari hjá Bó8. Saman við
konuni, Birthu, búði John
Kramer long skifti á Toft-
árunum tóku lut í vanligum
arbeiði, umframt at hann
Toftafólk vóru góð við
hjúnini Kramer, og Kramer
royndist hollur stuðul hjá
B68. Tey bæði fyrstu árini,
Kramer var á Toftum — tað
var í 1984 og 1985 — vann
B68 meistaraheitið. Tvey
onnur år fingu B68 og
Kramer silvurkrónumar, og
eitt árið fingu teir bronsu.
Kramer var ógvuliga opin
og út eftir rættaður, hann
dugdi at síggja hvat kundi
fáast burtur úr evnunum hjá
leikarunum, og hann hevði
serstøk evni at fáa leikar-
arnar at gera sítt ítarsta.
Í 1990 flutti Kramer til
Klaksvíkar. Tvey ára sátt-
máli varð skrivaður við KÍ,
men dagin eftir at lands-
kappingin 1990 var lokin,
fekk Kramer ein blóðtøpp,
og eftir tað kom hann
ongantíð fyri seg aftur.
februar í ár fekk hann
eitt stórt afturstig, og
Táeitt afturstig kom aftur at
mikudagin, orkaði hann
ikki meiri. Seinasta sunnu-
dag tosaði Kramer til Før-
oya, og umboð fyri B68
vóru og fylgdu honum til
var væl av fólki og fylgdi,
m.a. umboð fyri tey donsku
feløgini, Kramer hevur
spælt fyri og verið venjari
hjá. Ítróttarblaðstjórin á BT,
Jørgen Herbert, sum fleiri
vóru at royna eydnuna í eina
tíð.
Og sambært Allan Simon-
sen er tað okkurt, sum
bendir á, at teir báðir verða
verandi í Horsens:
- Eg veit ikki meiri um
hatta enn tað, eg sá í
Horsens Folkeblad sunnu-
dagin. Har verður skrivað
um, at tveir føroyingar eru
komnir hagar, og teir í
felagnum siga seg vera
nøgdar við tað, teir hava
sæð, og teir rokna við, at
føroyingarnir fara at styrkja
um hópin.
Velst um
umsteðurnar
Hvat dámar tær sum
landsliðsvenjari, at nógvir
teirra, sum tú hevur eyguni
við sum landsliðsevni, flyta
til Danmarkar?
- Tað kann bæði vera ein
fyrimunur og ein vansi. Um
leikaramir koma til góð
feløg og megna at spæla seg
á lið, ið eru á hægri stæði,
enn bestu liðini í Føroyum,
so er tað sjálvsagt ein fyri-
munur. Teir verða settir
undir stórri trýst, teir venja
minst fýra ferðir um vikuna
og altíð á grasi, teir leika
fótbólt longri tíð hvert år,
enn tað verður gjørt í Før-
oyum, og so er tað sjálvsagt
eisini ein fyrimunur fyri
meg, at eg havi møguleika
at fylgja teimum tættari.
Men um teir ikki megna at
koma sær fram og fara at
spæla við lægri støddum
liðum í feløgum, sum ikki
hava tær stóru ætlanirnar so
er tað avgjørt ikki nakar
fyrimunur.
Vil tað siga, at tú sært
burtur frá leikarum, sum
ikki megna at spæla seg á
besta liðið í felagnum, teir
koma til?
- So avgjørt ber ikki til at
siga tað. Tað velst um, hvat
felag leikarin roynir seg í.
Um ein føroyskur leikari
spælir á næstbesta liðnum
kenna frá danska sjónvarp-
inum, helt talu í kirkjuni.
Herbert hevur altíð verið
íðin viðhaldsmaður og hev-
ur verið í leiðsluni hjá KB —
nú er tað FC Keypmanna-
havn.
Longu í 1954 knýtti John
Kramer fyrstu ferð sam-
band til Føroya. Tá KÍ helt
50 ára fødingardag var eitt
lið frá Sjællands Boldspil
Union ella SBU í Klaksvík,
og á tí liðnum var Kramer
ta ferðina sum eina stóra
hending í lívinum hjá ung-
um fótbóltsleikara, og hann
goymdi ikki, at alskurin til
Føroyar og føroyingar var
vaktur longu tå.
Feløgini hjá fótbóltsleik-
aranum John Kramer vóru
Tíðindablaðið CS
hjá t.d. FC Keypmanna-
havn, so fari eg ikki at
avskriva hann í lands-
lidshøpi fyri tað. Tí tá veit
eg, at venjingarumstødur-
nar eru góðar, og at hann
spælir á liði, sum er á hægri
stødi enn besta deildin í
Køge og B1901. Hann leikti
fýra landsdystir, og hann
var peningaleikari í IFK
Sundsvall og Lindkøping í
Svøriki, áðrenn hann gjørdi
fótbóltsvenjingina til sítt
livibreyð. Hann var kendur
fótbóltsvenjari í Danmark. Í -
fremstu rød vandi hann
Frem, Slagelse og KB. Í
1980 var hann venjari, tá
KB vann meistaraheitið.
Millum leikararnar, sum
hava verið undir kønu
hondini hjá John Kramer
var Michael Laudrup.
Fyrsta árið, hann leikti í
fremstu rgð í donsku kapp-
ingini, var í 1981. Laudrup
var tá 16 ára gamal og leikti í
KB.
John Kramer var lættur at
fáast við hjá ítróttarskriv-
arum. Eisini vit á Sosial-
Føroyum.
Undir øllum umstødum er
tað soleiðis, at ad í stóran
mun stendur upp til leikaran
sjálvan, hvat hann ger við
tað. Tað er altíð í mestan
mun hugburðurin hjá tí
einstaka, sum er avg i
: -nn-
inum fingu gagn av hansara
evnum at greiða frá og at
koma við skilagóðum á-
skoðanum. Vit kendu tað
soleiðis, at hann hevði
virðing fyri skrivingini um
fótbólt, og hann metti tað
sum ein part av sínum ar-
beiði altíð at vera klárur at
tosa við pressuna.
Vit lýsa frið yvir minnið
um John Kramer, fótbólts-
venjaran og Føroya vinin,
sum var 59 åra gamal, nå
hann legði árarnar inn.
Ítróttarsosialurin