hósdagur 30. juni 1994síða 25

Tíðindablaðið EST), Val '94 Skynsamari sparipolitikkur bjargaði trygdarskipanunum, hóast fólkaflokkurin nýtti alla orku at krevja lógarfestan lønar- niðurskurð ígjógnum í samgonguni, sigur Atli Dam: Tað hongur ikki saman Datt yvir ljóðband frá maí 1988, har fólkaflokkurin biður um stuðul til at vinna fólkatingsvalið 10. maí fyri at bjarga einari fiskivinnu í andaleypi. Neyðugt er at veita 270 mió. kr. í eyka- stuðli til hesa vinnu, siga teir, og reypa ófórt av ti velduga stuðli, teir veittu í 1980-84. Hetta bjargaði tí umlagda og virðisupp- skrúvaða flota av 20—25 ára gomlum skipum, teir saman við Paula Ellefsen dragsaðu okkum heim. Fólkaflokkurin vann tað fólkaftingsvalið og hann vann løgtingsvalid í no- vember 1988. Øktu fiskivinnu- studul, men bremsaðu ov hart Fiskivinnustudulin, = sum spakuliga var skerdur 85- 88, bleiv í 1989 og 90 øktur aftur til 560 mill., men kort- ini fór tá hópur av skipum á húsagang. Hesum kundi ein valla sleppa undan hvussu nógv tå enn hækkaði »studulin«, men tað tóktist sum tað landsstýrið av ovurhuga um tær 100-tals milliónir, sam- gongan frá 85 til 88 hevði sett av til veðhaldstap, uttan fyrilit fór undir at gera veð- hald effektiv, og uttan fyri- lit niðurgearaði alt samfe- lagsvirksemi, so skaðin gjørdist óneyðuga stórur. Táttað var sum kunnugt longu í á sumri 1987, tá av- gerð var tíkin um íkki at fyrireika nýtt alment virk- semi. Landsstýrið, sum skinkl- aði okkum igjøgnum 1989 og 90, og sum slitnaði tá sambandsflokkurin eina- ferð enn visti, at hann orkar ikki at standa undir á-byrgd, sýndi — so stutt tað sat — hvor receptin hjá fólkaflokkin- um sambandsflokkinum er, tá >byrðar< skulu býtast, og søgdu hvør skal bera skerj- ingarnar. Tann fyrilitarleysa av- kappingin í almennum iløg- um, sum vóru í gerð ella fyrireikaðar, og tær ógvus- ligu skerjingar í heilsu- verki, almannahjálp og skúlaverki vóru kreppugkj- andi og drógu kreppuna skjótari at okkum, ja so skjótt, at heldur ikki fíggj- arheiminum ella bankunum leivdist stundir at tillaga. Symsamari sparing at bjarga vælferðar- samfelagnum Landsstýrið, sum nú leggur frá sær, tók ti vid í eini stødu, har omanlopini komu við óneyðuga stuttum millumbilum. Sparingar máttu tí fram- vegis fremjast á fíggjar- lógini og skattahækkingar so væl sum avgjaldshækk- ingar fremjast, men tær kundu helst verið linari og hóvligari framdar, var ikki »plenuklipparin« nýttur so dúgliga krákuárið hjá sam- bandinum. Avtala var gjørd við al- ment sett um eina lønar- lækking uppá 6-8%, og var hetta eitt beinleiðis ískoyti til landskassan, so hesin kundi halda øllum samfe- lagshjólum í gongd — hóast við færri snúningum. Allir flokkar siga seg hava sum mál at laga al- menna fyrisiting og tær tænastur, borgarin skal hava, til samfelagsorkuna, men avgerandi munur er á hvussu flokkarnir meta hesa orku og tørvin á einum væl- virkandi almennum sek- tori, tað sýnir munurin í framferð í sparingum og skerjingum, sum tey bæði landsstýrini hava nýtt. Hóast tær stóru skerjing- arnar í 1991 — tá vit kortini megnaðu ein skattalætta — og sparingarnar og eyka- skattirnar í 1992, 93 og 94, stendur nú eftir, at bæði heilsuverk, almannaverk og skúlaverk ikki eru verri fyri enn so, at latast kann borg- arunum ein rættuliga góð tænasta og hartil kunnu sjálv landsfyrisitingin og stovnar hennara veita ikki minst vinnulívinum ta tæn- astu, sum er neyðug, og borgarin fær eina eftir um- Stórt arheiðsloysi hóast fleiri væl útgjerd virkir — Her má og skal okkurt gerast. Um Fiskavirking ikki kann fáa arbeiði sett í gongd, má umhugsast um ikki rætt er at ognartaka tey virki, sum standa still, áðrenn tey verða tómd fyri rakstrargøgn Góðu veljarar! Tá ein sær og hoyrir hvussu nógvur russiskur fiskur verður umskipaður í røroyum og førdur víðari til tur lond, ja, heilt vestur av til at verða víðari ldur har spurnartekin við, hvat ð her á landi? so må ein hava rættuliga stórt 3 innan fiski- DELOSIOYSI tor og vælitgjørd Kavirki eru afturlatin í hvussu so er fyribils, siga ir á Fiskavirking) vit hava eitt vælútbúgvið 'g arbeiðssamt fólk. Her má og skal okkurt gerast. Um Fiskavirking ikki kann fáa arbeiði sett í gongd, so má umhugsast um ikki er rætt at ognartaka tey virkir, sum standa still, áðrenn tey verða tømd fyr rakstrargøgn Eitt vita vit føroyingar, vil hava erli rakst og nærla, arbeiðsfólk, og eg ivist ik) í, at vit kunnu arbeiða Í bæði bíligari og betri en aðrir. Javnaðarflokkurin vi arbeiða fyri at hesir møs leikar verða skaptir Ein plága, sum hevur gjørt seg galdandi hjá okk um, og sum er við at taka kvørkratak um heimaidn- aðin og annars alt virksemi í hesum landi, er MVG. MVG er trokað inn á okkum uttanífrá, tíverri hava vit føroyingar givið eftir, og sett í gildi henda ógvuliga tvørliga og kostnaðarmikla hátt at krevja avgjøld inn uppá. Vit verða noydd at endurskoða hesa fløktu og sera Óvinarligu skipan, og ta ongantíð ov skjótt. Annars førir sambands- flokkurin fram, at einasta ysn við tridjalandsfiski ) er at fara upp í ES, og tá nú veljarakann- ingar geva sambandsflokk- inum stóra framgongd, eig- ur veljarin at hava í huga, at ein atkvøda fyri sambands- flokkinum er tað sama sum ein ja-atkvøda fyri at fara upp í ES og embætismanna- veldinum har. Og hvat em- bætismannavald tað er, tað vita føroyingar eina best. Nei, latið tað íkki blíva soleiðis. Tað finnast aðrar leiðir, men ongin sær út til at vera løtt at ganga, og tað er skeivt at fyristilla sær, at lá TÆKJU ES loysir allar kreppur. Farið allir føroyingar á val og setið ein sterkan javnaðarflokk á ting. Gott val! Jógvan Páll Poulsen, valevni javnaðarfloksins í Norðoyggjum Nr. 122 — 30. JUNi1994 støðunum rimuliga >ser- Vice<. Tí ber til at siga, at hesir partar av vælferðarsamfe- lagnum eru varðveittir utt- an lívshættisligar snuddir. T.d. eru útreiðslurnar til heilsu og skúla ikki farnar niður um stødid í »gullårin- um« 1987. Veljarin, sum kennir tær sera tuplu figgjarumstød- urnar aftan å bankahiisa- gangirnar, skilir, at hetta er ikki minn enn eitt bragd. Høvdu fólkaflokkurin og sambandsflokkurin hildið fram í 1990, var hetta væl- ferðarsamfelag so illa hag- reitt, at tad als ikki lætti sær å i dag. Harðrendir fólka- floksheykar Fólkaflokkurin, sum slapp at halda fram saman við javnaðarflokkinum frá jan 1991 úl apríl 1993, legði hesa tid eina øgiliga orku i at troðka lóggivnan lønarnid- urskurð igjøgnum, men her stóð javnaðarflokkurin sum ein maður ímóti Vit royndu at sannføra um, at hetta vildi einans merkja, at landskassanum kom at tørva ímillum 500 og 1000 mió. kr. uttan at pri- vata vinnulívið varð hjálpt minsta vetið. Vit løgdu fyri teir årslitini hjá Schliiter stjórnini, sum hevði spælt við hesi ætlan, men slept henni tí tað hong- ur ikki saman. Vit løgdu fyri teir egnar útrokningar, sum vístu, at hetta letur seg ikki gera. (Húsaútreiðslur, vøruprisir o.a. minka ikki). Vit vístu á, at Menningar- stovan hevði roknað út, at eitt munandi hall kom í, og at hetta skuldi lánsfíggjast o.s.fr., o.s.fr., men onki hjálpti. Tá so á vári 1993 stóð greitt, at teir ikki fóru at gevastá hondum og Sv. Åge Ellefsen og John Petersen nærum dagliga avdúkaðu sítt harðrenda heykalyndi í berserkaragongd í Tinga- nesi, stóð greitt, at slitið mátti koma. Svend Áge Ellefsen, sum júst hevði koppað heilari millión í ógoldnum lønum frá stórfingna vinnulívspro- jektinum beint fyri valið í 1990 yvir á landskassan (Trygdargrunnin fyri av- reiðingar og lønir), mátti sjálvsagt stríðast fyri minni løn og hýru í framtíðar pro- jektum eitt meira á vakið løgtingi fór at kvepp: seg við at gjalda. Teir meira hóvligu fólk: floksmenninir sóu hvenr veg tað bar, men megnaðu ikki at temja heykarnar. Tað var sostatt í minn mun samskipaða virkis saneringin, sum var orsøk til slitið, men heldur vitanin um, at framhaldandi togan- in um lønarnidurskurd fór at taka alt ov stóra orku frá samgonguni framyvir. sum Atli P. Dam