hósdagur 7. juli 1994síða 19

Síða 20 Nr. 127 —7. JULI1994 Tíðindablaðið CD Lesarabrøv Vert at hugsa um Nú vit aftur hava møguleik- an at seta ein kross til eitt løgtingsval, eru tað ivaleyst mong, sum siga sum so, at tey ikki fara á val. At tað kann gera tað sama, hvønn tey velja, tí skilið verður tað sama. Hetta er so vælskilj- andi, tí hetta eru fólk, sum eru so sera illa roynd av teim- um, ið higartil hava mannað Landsstýrið og Løgtingid. Um øll hesi mongu kortini í síðstu løtu broyta stødu og fara á val, so hevði kanska verið vert at havt hetta í hug- anum: Tað verður ikki frægari at liva í Føroyum, bara tí at Pauli Ellefsen og aðrir sambands- menn aftur sleppa at ráða í Føroyum. Óneyðugt er at draga fram nakrar ræðu- myndir í sambandspolitikki, tit skulu bara lesa stevnuskrå floksins, so síggja tit beinan vegin, hvar hesir garpar standa. Ikki dugi eg at ím- ynda mær, at mest konserv- ativi bólkurin í samfelagnum fer at megna at broyta nakað sum helst. Taka vit so hinar gomlu flokkarnar, so vita vit, at stevnuskráir teirra ikki eru tær somu; men í verki hava so floksumboðini seinnu ár- ini ikki roynst serliga væl — tvørtur ímóti. Landið liggur í skeljasori, og er hetta fyrst og fremst takkað verið løgtings- og landsstýrisfólki, sum hava umboðað allar hes- ar flokkar. Um onkur hóast alt freistast til at velja um- boð úr gomlu flokkunum, hví so ikki lata tey nýggju andl- itini sleppa framat? Hinir hava jú allir spælt fallitt. Eg skal ikki taka dagar ím- illum nýggju flokkarnar ella fylkingarnar, men eg havi tó illgruna um, at her gongur onkur úlvur í seyðaskinni. At vanligi løntakarin, arbeiðsm- aðurin og fiskimadurin, tann arbeidsleysi, tann heima- gangandi og tann lesandi fer at taka undir við einari åvis- ari fylking, ja tað haldi eg vera so upplagt. Er tað ikki vert at royna, um teir duga til annað enn at nýta muss- askgðið? Samanumtikið haldi eg, at vit eiga at hyggja at, hvørji ngvnini eru á listunum. Vit hava í dag eitt stórt arbeidsl- oysi — enn rýma fólk í hundr- Ábyrgd av Grind Seinastu tíðina hevur nógv verið frammi í Føroyum um ábyrgd, og tykist vera semja um, at er tað ikki ávísur persónur sum stendur til svars í eini sek, lítil sum stór, so endar alt í einum ellibita. Tá skaðin er hendir er eingin Teir ábyrgdarmenn, sum seinastu árini eru settir og valdir at fyriskipa í samband við grind, hava uttan iva eft- ir førimuni gjørt sítt besta, men vit føroyingar kunnu nú bert ásanna og harmast um, at illa hevur verið fyriskip- að. Hesir ábyrgdarmenn hava ikki megna uppgávuna, tí teir í veruleikanum ikki hava full- gott innlit í tí teir havast at, og okkum er gllum kunnugt hvussu tað regluliga skaðar okkum føroyingar. Seinastu árini eru reglul- iga sera óhepnar hending- ar farnar fram í samband við grind, og ikki kann annað sig- ast enn at felagsskapi hava ligið upp á lúr, og meistarl- iga lofta hesum hendingum, (professionelt) og so sannil- iga eisini brúkt tær, í teirra ágangi ímóti okkum. At vit við jøgnum millum- bilum geva teimum hesu upp- ibornu góðu kort í hondina, er bert okkum sjálvum fyri at takka, púra óneyðugt. Mær kemur fyri at tá ið tað snýr seg um ábyrgd í Føroyum hesi seinastu árini, er tað sum at koma fram á smádreingir, sum havast at onkrum ivasomum teir storma á allar ættir. Ikki er nøkur loynd, at síðstnevnda í ávísan mun eis- ini ger seg galdandi í grind- aspurninginum. Seinastu mongu árini havi undirritaði eftir førimuni ro- ynt at ávíst og komi við hug- skotum um grind, og ætli mær einaferð enn at royna, og vóni eg at hetta so álvar- sliga mál, verður betra, tí eg havi varhugan av at tað er í 12-tíma. Hava felagsskapir og onn- ur við (ikki uttan orsøk) fing- ið sín vilja, vil eg meta at undirritaði og mong við mær standa sum rissa yvir deyð- um fyli (leikur lokin) Føroyingum plagar ikki at vera fyri, at falla í fátt, um enn tað leikar hart á, og í hesum føri ivist eg ikki í at vit standa saman (draga eina línu) hetta er felagsáhugam- ál hjá øllum føroyingum, og at hetta stórmál ongantíð ov skjótt kemur undir ABYRGD. Eg vil mæla til at landsins mindugleiki her og nú og tað að tali av landinum — fólk hava ikki ráð at sita í húsum sínum, tí tey verða díkt undir í skatti og ødrum avgjøldum. So hví ikki velja fólk í hes- um bólkum á ting? Tað mugu vera hesi, sum best duga at greiða dønum frá, hvussu stødan veruliga er í landin- um. Tað eru jú hesi, ið fyrst og fremst kenna og fela kreppuna í hesum so illaf- arna landi. Eingin sakførari, revisor ella fyrrverandi løgtings- ella landsstýrismað- ur við bidiløn og aðrari feit- ari inntøku hevur kent svið- an av hesi sváru pínslu, sum hesir bólkar blaða fyri hvønn tann einasta dag. So vilja tit, eins og eg, at vit royna eina aðra leið enn ta gomlu við briksli og rossah- andlum, so venda tit øllum sambandsmonnum og fyrrv- erandi løgtingslimum bakið og geva onkrum nýggjum spíra atkvøduna. Gongur tað hóast alt ikki, ja so kunnu vit altíð siga, at vit gjørdu eina roynd. Gott val Páll Mortensen í stundini, seta ella velja grindamann við drúgvum royndum og sera (avbera) góðum innliti í grindaspurn- inginum, og skal hesin mað- ur hava ábyrgdina at at alt í samband við grind fer fyrim- yndarliga fram, tað vil uttan iva tæna føroyingum til stóra gleði (alneyðugt). Hesin persónur sum møgu- liga verður settur ella valdir, skal ikki hava løn, tí grind- irnar eru ikki so nógvar, og verður heitt á mann, sum hev- ur so gott innlit í grindamál- inum, og kennir málið út í æsir, ivist eg ikki í at hann megnar álitisstarvið, og at hann vegna føroyingar uttan kostnað tekur ÁBYRD. Um tilvildin í samband við grind fær loyvi at halda fram, og sum áður nevnt, sera sera óhepnar hendingar við jøvn- um millumbili henda, so er mangt sum bendir á, at vit ikki framyvir drepa grind í Føroyum. . Til seinast. Eg vil vóna henda tilráðing mín í høvuds- heitinum verður fylgd tjóð- ini at gagni. Tað er mín inniliga áheit- an í hesum álvarsmáli, at vit standa saman, vísa og taka ÁBYRGD. Tórshavn 3.7.94 Jákup Andr. Mohr Okkum tervar ein mann sum Jósef! Øll kenna ivaleyst søguna um Jósef í Egyptalandi, hvussu Harr- in brúkti hann við tí ovurhonds stóra vísdómi, so at hann kundi geva konginum rætta svarið, eftir at hann hevði droymt henda løgna drey. Í dreyminum så hann sjey vakrar og feitar kýr og síð- ani sjey kýr, sum vóru ljótar og rak, og hesar gloyptu teimum feitu kýrnum, men tað sást ikki á teimum; tær vóru líka ljótar og rak at síggja sum frammanund- an. Jósef gav kongin hesa út- legging at hetta merkti at tað fóru at koma sjey góð ár og aftaná komu sjey ring ár við hungurs- neyð, og at egyptar skuldu savna fimtingin av grødini inn í lødurn- ar frá teimum sjey góðu árun- um, og tá so hungursárini komu so kundi hetta bjarga landinum frá at ganga til grundar og frá hungursneyðini. Hetta kanst tú lesa í 1. Mós. 41. kap. Vit hava, her í Føroyum, ver- ið ígjøgnum góðar og ringar tíð- ir, men vit hava gloymt at go- ymt „fimtingin“ av yvirflóðini, so at vit kundu vart okkum frá teim ringu tíðunum! Nú eru vit komin í tær ringu tíðirnar, men hvar er „goymslan“, sum kann bjarga okkum frá undirgangi? Okkum tørvar sanniliga ein mann sum Jósef í dag. Tann gudleysi Farao segði um Jósef: „Hvar finna vit ein mann, sum Andi Guds er í, sum í honum?". Vit hava brúk fyri einum við tí fylgdi eisini veiðutrýstið. manni, sum kann stýra landi ok- Teir hava dasað um gullkálvin í kara eftir bestu sannføring, soat teim góðu tíðunum uttan at vit kunnu liva og trívast her í landinum. Latið okkum øll venda andlitið okkara upp til Hansara, sum hevurskapt himm- al og jørð og biðja Hann um at bjarga Føroya landi, so at vit koma upp á rætt kjøl aftur. Í stevnuskrá Miðfloksins stendur m.a. um fiskivinnu og aling, at fiskivinnan, sum er høvudsvinna okkara, skal verda á privatum hondum og óheft av landskassanum í mest megulig- an mun. Ásannandi, at havið rundan um okkum og tey virðir, sum í tí eru, og sum er ogn hjá øllum Føroya fólki, eigur serlig- ur dentur at verða lagdur á stovnsrøkt. Somuleidis eiga stovnarnir at verða vardir ímóti ovurfisking. Við tí endamåli er: minka um veiðutrýstið økja um góðskuna økja um årtøkun landshús- arhaldsliga skapa nýggj arbeiðspláss Hetta er eitt skilagott endamál! Vit duga at síggja, hvussu stórar trupulleikar Feroyar er komi í, við tað at fleiri skip verða stuðlað av landskassanum við Skipini øktust í stórum tali, og hugsa um tær vandamiklu tíð- irnar, sum koma og raka øll. Nú síggja vit veruleikan í eyguni. Fleiri skip fóru á tvang, og sjálv- andi, álvarsamar fylgjur allast- aðni; bæði í landskassanum og í bakunum, sum noyddust at bidda og binda Føroya land við ov- urstórari uttanlandsskuld. Nú standa vit eftir á berum eftir at hava upplivað hesar ræð- uligu tíðir, og hugsa hvat vit kunnu gera fyri at betra um støduna. Vit mugu læra av hes- um ringu tíðunum, soleiðis at vit ikki falla í tað sama aftur. Vit mugu byggja hetta land upp- aftur, við hjálp av Einum, sum opinverar hitt djúpa og loynda; Hann kennir tað, sum í myrkrin- um er, og hjá Honum býr ljósið. (Dán. 2:21-22). Miðflokkurin vil fylgja stevn- uskránni og ávirka samfelagið, tí heiti eg á allar føroyingar um at velja Miðflokkin, so vit kunnu koma sterkir inn á ting. Setið ein kross við lista H ella við eitt av valevnum floksins, so hava vit ein mann sum Jósef inni á tingi. Jan Zachariassen, valevni Miðfloksins í Suðurstreymoyar valdømi Um vit føroyingar vilja hava land okkara aftur á føtur, sum eg trúgvi at allir føroyingar vilja hava, so mugu vit geva hinum livandi Gudi hásætið aftur í Tinganesi! Sum nú er, arbeiða vit ímóti Gudi, við at koyra eftir okkara egnu hugsanum uttan at ur eru rættar. Tí sær land okkara soleiðis út í dag. T.d. nevnir ein Jesus á einum politiskum fundi, verður tað flent, ella ógvuliga lítið virt og tað verður spurt: „Hvat hevur Jesus við politikk at gera?“ Eg skal svara tær uppá tað. Jesus hevur alt at gera í polit- ikki. Onkur flokkur, uttan at nevna nakað navn, vil fara uppí ES felagsskapin, teir gera ES til ein gud. Teir síga: fara vit upp í ES, so man tað fara at hjálpa. Teir seta sítt álit á ES, uttan at hugsa um fylgjurnar, ístaðin fyri at venda sær til hin livandi Gud, skapara himins og jarðar, og tað skelkar meg, at trúgvandi menn og kvinnur eru í slíkum flokk- um ella velja slíkar flokkar. Eg skal geva tykkum skrift- stað úr Bíbliuni um hvussu tað gekst Ísraels landi, tá ið tey vendu sær frá Gudi og soleiðis hevur tað gingið sum ein reyður tráður upp ígjøgnum mannaætt- ina, at tá ið eitt land vendur sær frá Gudi, so gongur tað eisini har eftir. Royn og fylg væl við hvat hesi orð frá Hoseasi siga. Vita um tú kanst kenna okkara land aftur í hesum. „Hoyr Orð Harrans, tit Ísraels menn (føro- yingar)! Tí Harrin hevur sek við tey, sum í landinum búgva; tí eingin sannleiki, eingin kærleiki og eingin kunnskapur um Gud er í landinum. Tey sverja, lúgva, myrða, stjala, horast og bróta inn í húsini, og blóð verður úthelt samt og javnt. Tí liggur landið í sorg, og alt, ið har býr, viknar burtur — dýrini á markini og fugl- ar himmalsins; ja, um tað so eru fiskarnir í sjónum, svinna teir burtur.“ Hoseas 4,1-3. Tann, sum dugir at hugsa eitt lítið sindur, kann síggja, at Føro- yar er á sama stødi sum Ísrael var á teimum døgum, sum Hos- eas tosar um. Men takk og lov, at Harrin elskar Ísrael og heldur Sínar hendur yvir jødunum „Guds útvalda fólki“. Harrin el- skar eisini Føroyar, men hvat kann Hann gera tå ið føroying- urin einki vil hava við Hann at gera. Tað er fantastiskt hvussu náði Harrans er stór, og tað kunnu vit takka Harranum fyri, at Hann ikki fyri langari tíð síð- ani hevur strikad okkum av kort- inum, vegna okkara gudloysi og ómoral. Gud vil geva okkum náði til at byrja av nýggjum, tað hevur Hann givið okkum lyfti um, men tað krevur, at vit venda við til Hansara. Eg skal geva tykkum eitt vælkent Bíbliuorð upp á tað. „Um tá fólk Mítt, sum er upp- kallað eftir navni Mínum, eyð- mýkir seg, biður, sekir ásjón Mína og vendir um av óndu leið- um sínum, so skal Eg hoyra í Himli, fyrigeva synd teirra og gróða land teirra.“ 2. Krøn. 7,14. Har hevur Gud givið okkum eitt lyfti. Venda vit við til Hans- ara, so skal Hann fyrigeva synd okkara og grøda land okkara. Í 2. Kor. 1,20 stendur soleiðis: „Tí so mong sum lyfti Guds eru — í Honum hava tey JA sítt; tí fáa tey eisini AMEN sítt, Gudi til dýrd við okkum.“ Duga tit nú at síggja, at tað er ikki ES, sum er nøkur loysn, ei heldur væl upphugsaðar ætlanir ella góðar áskoðanir, sum er nøkur loysn, uttan Harrin Gud eina. Få hin livandi Gud aftur f Tinganes og landið vil stýra móti betri tíðum, har tað verður arbeiði til allar hendur. Vit kunnu samanbera land ok- kara við menniskju. Broytist hjarta í einum menniskja, broyt- ist allur persónurin í verumáta, morali og hvat man enn kann nevna. Tað sama er við landi okkara. Broytist hjarta í landin- um, sum Tinganes (Landsstýr- ið) so broytist alt landið. Vel JESUS! Ragnar Joensen Ósamdir við brestin Tað boðar ikki frá góðari semju, at Lasse Klein er farin úr sjálvstýrisflokkinum og yvir í kristiliga fólkaflokkin. Tá tingið kom saman sein- asta mikudag varð atkvett um at geva loyvi til at leggjanøk-ur uppskot fram. Niels Pauli Klein atkvøddi ikki. Osamdir vid brestin. E.L. BERGMENN