týsdagur 26. juli 1994síða 10

Síða 10 Nr. 140 — 26. JULI 1994 Úr ferðslulógini: Súkkla skal altíð halda seg høgrumegin á teirri farbreyt, ið liggur longst høgrumegin ferðslu- leiðina. Súkkla má ikki koyra undir liðini á oðrum akfari. Har rúmd er, kunnu tvær súkklur koyra lið um lið, um tað er vandaleyst og ongum til ampa. Súkkla, ið skal sneiða til vinstru, skal halda fram heilttvørturum krossvegin og kann tástani fara at sneiða, tå ið tað fær verið uttan ampa fyri hina ferðsluna. Súkklur kunnu yvirhála onnur akfør á høgru síðu. Tá snarað verður til vinstru, mugu akfør ikki tarna súkklum og prutlum sum koyra beint fram. M Bannað er atsúkkla á gongubreytum, uttan so at annað er tilskilað av landsstýrinum. Súkkla skal verða leidd tvørtur um gongubreyt Landsstýrið kann seta reglur um ferðing hjá súkklum á gongu- breytum. Í slíkum førum eigur greinligt mark at vera millum tann partin av gongubreytini, sum súkklur kunnu ferðast eftur, og tann partin, ið er kannaður fólki til gongu. Súkkla (og prut!) kunnu bert koyra eftir súkklu breyt høgrumegin við vegin ferðsluleiðina, um ikki annað er tilskilað við merking. Tann, ið súkklar, skal hava báðar føtur á åstig- inum(pedalini), ogiðhvussu so er, aðra hondina á Barnyngri enn seks ár má ikki súkkla uttan saman við einum 15 ára gomlum ella eldri, ið hyggur attí. Mm Súkklamá ikki flyta fleiri fólk, enn hon er ætlað til Tó kunnu tvey børn yngri enn seks ár verða havd við á súkklu, um hon hevur serligt sæti, sum verjir beinini móti hjólsnældunum. Tann, sum stýrir súkkluni, skal í slíkum føri vera fyltur 15 ár. Ikki er loyvt at súkkla so mikið ávirkaður av rús- drekka, at tú ikki er førur fyri at koyra trygt. M Tann ið setir súkkluna frá sær, skal læsa hana, uttan so at hon skal standa heilt stutt. ...0g Vit og skil Taðræður um athava bremsur, ljós og endurskin í lagi. Súkklufólkið er veika liðið í ferðsluni, so ver altíð á varðhaldi. Vísið sjálvsálit í ferðsluni. men takið ikki óráð fyri. Lesferðsluna av, fanga eyguni á bilførarunum, og tá tú veitst, at tú ert sæddur stýr so avstað. Taðringasta súkklufólkið kann gera, er atkrógva seg burtur. Vegurinkannstundumverasosmalur attryggast er attaka eitt fult pláss á koyribreytini Viðhvertkann vera tryggast at fara upp á gongu- breytina. Vísið av. Men er vegurin ringur, kann vera trygg- ast at hava báðar hendur á róðrinum. Berneigahelstikkiatsúkkla einsamall í ferðsluni, fyrr enn tey eru 10-11 ár. Keypið eina góða súkklu, sum klárar brekkurnar. Og haldið súkkluna í góðum standi. Nýtið fallhjálm. Ringastu súkkluskðarnir raka hevdið. Og til bilfarararnar : Gevið súkklunum gætur, tit eru ikki einsamallir á vegnum. | Tíðindablaðið (SHU Á “7 a — r Lýsingar í Sjónvarpi Foroya Ymiskt er sum lýsingarnar í SVF ljóða. Ein lýsing, sum ofta er at síggja og hoyra er — fyrst buld ur og brak, síðani ølfløskan, har proppurin er tikin av og øli5 rennur niður eftir fløskuni, meðan sagt verður »Føroya Bjór ger veðrið betri <. Satt at siga haldi eg lýsing- ina vera sera fjákuta, og ikki hava nakað við veruleikan at gera. — Eftir veðrinum at døma drekka føroyingar lítið og einki gl. Hinvegin, er hon so »åvirki- lige at í hugaheiminum verður veðrið betri? Helt annars, at ikki var loyvt at lýsa við alkohol-tilboði Men tað, sum fær meg at skriva, var tað sum hendi seinasta hóskveld í SvF. Har var ein sending, sera áhuga- verd, væl til rættis løgd — har børn, avvardandi at teimum, sum høvdu rúsdrekkatrupui- leikar, greiddu frå hvussu hetta ávirkaði tey bæði sålarliga og likamliga, at liva undir slíkum umstødum. Tey vístu á tørvin til stuðul og umsorgan til te, sum vóru útsett fyri hesum sama. Eisini tey, ið høvdu trup- uleikan sjálvi av rúsevni, søgdu barskan veruleika, um hvussu trupult tað var at koma burtur úr tí aftur. Eg eri ikki í iva um, at henda sending gav okkum øllum somlum nakað at hugsa um. Ein sera álvarsom »gripandi« løta. Men álvaratos, Sjónvarp Føroya, næsta sum verður sent (beint aftaná) er aftur henda »slevandi ølin«. Eg hugsaði — nú er ovboðið, eru tað »robottar«, sum sita har uppi, ella er tað av berum gá- loysni Í øllum fórum sera óhóski- liga sett saman Til seinast vil eg bara ynskja, at tit í SVF geva tykkum betri stundir at leggja sendingarnar til rættis. Vinarliga Sólborg Dulavík Inntøkutrygd Tað er nógv frammi um inn- tøkutrygdina hjá fiskimonnum nú, og tað undrar meg sera nógv, at tað ikki er gingið upp fyri fakfelagsleiðarum og ødr- um, hvussu langt vit eru kom- nir nú. Her fæst onki at hanga saman longur, fólk rýmir av landinum, arbeiðsloysið er 20% og ein stórur partur av fólkinum fær ikki endarnar at røkka saman. Tað er ófatiligt, at menn tora alment at forsvara ta skipan, sum vit nú hava við inntøku- trygdini. Hendan skipan var góð í 80'unum, tá vit ikki fingu mannað skipini, men nú er stødan tann øvugta, við tí stóra arbeiðsloysinum, sum vit nú hava. Eg øtist, at tað er so lítil solidaritetur í fólkinum, at ongin vil viðganga, hvussu 6- rímilig hendan skipan er. Sum dømi kann eg taka: Tann eina túrin í 1993 var eg mynstraður í ca. 100 dagar, og hýran var 201.000 kr. Hartil fekk eg 4.378 kr. í dagstudn- ingi úr lønjavningargrunnin- um. Hetta er ein dagløn upp á ca. kr. 2.000. Eg haldi ikki vit kunnu forsvara hetta yvir fyri dønum ella yvir fyri teimum ar- beiðsleysu. Eg haldi eisini, at tað er skeivt, at sjómenn, sum vinna 500.000 kr. í 10 mánaðir, sakt- ans kunnu fáa løn úr lønjavn- ingargrunninum hinar 2 mán- aðirnar. At lógin um inntøkutrygd verður misbrúkt, skal eg ikki siga, men at menn leggja mynstringina so til rættis, at teir fåa sum mest, eisini år landskassaum, tað er ein veru- leiki. Klaksvík, tann 17.3.1994 Jógvan Páll Poulsen Tingast fyri opnum skermi Her er bara eitt at gera og tað er at krevja, at danir koma til Før- oya at forhandla framman fyri opnum skermi í Norðurlanda- húsinum t.d. Tað gongur ikki longur, at okkara lív og lagna skal avgerast á huldufólka- stigi. Føroya fólk må vita, hvat forhandlað verður um. Alt annað er tvætl. Var henda løgna og óhugna- liga kreppan verulig, so høvdu okkara væl lærdu fólk dugað at sæð, at ferðaútreiðslur og uppihald uttanlands er ein tyngjandi byrða fyri útpínda Føroyaland — tað er eyðsýnt, at danir signalera vanliga føroy- inginum hetta við viðferðini av seinastu sendinevnd okkara. Vit mugu spegla okkum í Jákupi Sibba, tíverri, men hann var so bara ta einu ferðina í Danmark og forhandlaði. Hví? Tí hann feldi sjálvur sviðan og bar sjálvur útreiðslurnar og tapið við. Tað manglar í dag hjá okkum, tí her kunnu tey ráð- andi syngja í kór fyri vanliga føroyinginum: gongst tær illa, gongst tær væl, lønina fáa vit álíkavæl. Tann meinbogin má burturbeinast. Ein verulig katastrofa rakar gil í einum samfelag katastro- falt. Henda er ikki natúrlig, tí summi vita als ikki av henni, og tá ruggar ikki rætt. Hvussu gjørdist hóttafall okkara møguligt? Jú, við útlendskum kapitali, sum floymdi inn yvir okkum, so vit næstan drukn- aðu í pengum. Høvdu vit biðið um hetta? Ikki vanligi føroy- ingurin, men alt samfelagið gjørdist í ørviti, men marran kom so. Vit mugu fáa møguleika at virka okkum burtur úr hesum ruðuleika. At reka arbeidsførar familjur av landinum er okkum til óbótaligan skaða, tey mugu sleppa heim aftur til síni hús, sum tey jú ikki kundu flyta í út- legd við sær. Danir mugu geva okkum okkara part av kapitalinum fyri Mjørkadal, sum teir gjøgnum árini hava fingið frá NATO, tí stødin varð plaserað í Føroyum við stórum atomkrígsvanda. Hvat løgdu stóru londini í, um eini 40.000 feroysk frell fóru fyri skeytið, um so var, at atom- kríggj skuldi brostið á tá í tí tíðini? Har eiga vit pening á hjá dønum, eingin ivi um tað. Krevjið uppgerðina nú. Spírin til sethúsakreppuna í dag varð gróðursettur við Mjørkadalstíðni, tá fóru húsa- leigur og -prísirnir av lagi, tað er vist. Milliardaskuldini mugu vit sleppa undan, tað sigur vanligt vit og skil, at so fá fólk kunnu ikki bera slíka skuld. Við NATO-pengunum kunnu vit varðveita og skapa virksemi aftur. Eyðna Djurhuus