fríggjadagur 12. august 1994síða 13

Tidindabladid EST", B-áskoðararnir settu lív í dystin Hóast HB-áskoðararnir ikki vóru fleiri enn 65 í tali, vóru tað teir — og ikki áskoðararnir hjá Motherwell — ið sett lív í dystin longu frá fyrstu løtu av. Meðan rópini >HáááááBeee, HáááááBeee, HáááááBeee... < dundu niður yvir vøllin, kom ongantíð rættiligt lív í áskoðararnar hjá heimaliðnum Tað kann væl vera, at HB tapti dystin á vellinum, men uttan fyri vøllin var eingin ivi um, hvør vann: HB-áskoðararnir = vunnu stórsigur á áskoðarunum hjá Motherwell. Ofta verður tíkið til, at bretar hava so og so góðar áskoðarar, og at einki er sum at vera til ein fótbólts- dyst í Onglandi, tí har er so nógv lív í — sangur og her- róp alla somlu tíðina, með- an spælaramir royna at {era sítt besta á vellinum. Undan dystinum hevði okkurt blað í Skotlandi sagt, at Motherwell-áskoðararn- ir ætlaðu at geva HB-arun- um eina ógloymandi upp- living í vælkomu og blíð- skapi. Men í veruleikanum endaði tað akkurát beint øvugt. Longu tå spælararnir hjå báðum liðum komu inn á vøllin, skrálaðu Mother- well-áskoðararnir so hart, at tað rungaði á Fir Park. Men tó ikki nóg hart til, at tað gjørdi nakran mun, tá tú so hoyrdi nakrar sera mælskar HB-áskoðarar svara aftur í norðara enda á vellinum: >HáááááBeee, HáááááBeee, — Vit trúðu ikki okkara egnu oyrum, tá vit hoyrdu hesar fáu áskoðararnar so- leiðis tríva í, at tað hoyrdist um allar geilar, segði ein av Motherwell-áskoðarunum við Sosialin eftir dystin. — Eg haldi, at vit fingu ein sovorðnan hvøkk, at vit ongantíð komu í gongd. Vit royndu at klappa, tá okkurt eydnaðist hjá okkara monn- um, men HB-áskoðararnir sungu okkum sundur og saman, so vit ongantíð komu fyri okkum. Vit plaga altíð at bæði syngja og rópa dúgliga, tá Motherwell spælir. men hetta havi eg í hvussu er ikki upplivað fyrr. HB-aramir vellinum vóru eisini aftaná sera fegnir yv- ir, at åskodaramir gjørdu tað so gott å åskodararplåss- unum, at tað ongantíð av álvara kendist sum at spæla á útivglli. — Askodaramir stuðlaðu okkum ótrúliga væl, og teir vóru 6førir at rópa, segði HB-formaðurin og fram- herjin, Gunnar Mohr, eftir dystin. — Tað hoyrdist væl niður á vøllin, meðan so at siga einki hoyrdist frá áskoðar- unum hjá Motherwell. hj. Tá spælararnir fóru á vøll- in, rungaðu HB-rópini Nr. 151 — 12. AUGUST 1994 Síða 13 Gunnar Mohr: Gekst betri enn væntað Vit sluppu undan tí stóra smekkinum, og tað kunnu vit vera glaðir fyri, heldur Gunnar Mohr, ið fekk størsta kjansin hjá HB móti Motherwell Beint áðrenn Mother- well fekk triðja málið í dystinum á Fir Park týs- kveldið, heyði Gunnar Mohr tann størsta mál- kjansin hjá HB, ið hevdi broytt stæðuna frå 2-0 til 2-1, ið saktans kundi gjørst endaliga úrslitið av dystinum: — Eg fekk eina góða sending frá Hans Peturi í Brekkunum, bótturin var væl spældur og lá júst sum hann skuldi, men kortini skjeyt eg ov nógv uppeftir, so mál- verjin hjá teimum við einari góðari bjarging fekk fatur á honum. Um eg í staðin heyði fingið meira flatt skot á bóltin, heyði hann farið undir málverjan og í málið, sígur Gunnar Mohr, ið annars var væl nøgdur við dystin. — Vit striddust sera væl, og tað gekk betri hjá okkum, enn eg hevði væntað frammanundan. Tað var ikki sért, at eg stúrði fyri einum ordans smekki upp á eini 6-0 ella 7-0, men tað varð so langt frá, at tað kom nærhendis tí. HB-framherjin sigur, at HB royndi at spæla sítt egna spæl, og við somu uppstilling, sum vanligt er heima. Men tó høvdu framherjarnir meira at gera við at fara aftur at hjálpa til. hj. Jón Dahl: Okkara mis- tok fingu teir revsað Tey flestu mundu aftan á dyst- in vera samd um, at besti HB- spælarin var 28 ára gamli Jón Dahl, ið spældi ein branddyst Hann sá troyttur út aft- an á dystin á Fir Park, og tá hann var komin úr koyggjuni umborð á Smyrli morgunin eftir, var hann enn rættiliga eymur í beinunum. Ei undur í, at so var, tí 28 ára gamli Jón Dahl var tann HB-arin, ið av øllum teimum stríðandi og íðnu HB-arunum hevdi tann besta dystin. Men sjálvur ér hann eyðmjúkur og sær ikki út til at dáma, at hann verður råstur ov nógv: — Eg haldi ikki, at tað ber til at síga, at nakar var bestur, tí eg haldi, at vit allir royndu at gera okkara besta, og tí haldi eg, at vit komu rímiliga væl frå. Teir vóru væl sterkari enn vit, SO sig- urin upp á 3-0 var í lagi, heldur Jón Dahl, — Tað var upp á mis- tók, 35 kanska ikki í Før- oyum høvdu verið revs- að, at teir fingu øll try málini. Men tað er helst eisini hetta, ið er mun- urin á okkum, ið spæla fótbólt í frítíðini og hes- um, 15 liva av fótbólti. Jón Dahl heldur, at klårar HB at fyribyrgja fleiri av mistøkunom, kann gangast betri í tí seinna dystinum. hj.