leygardagur 27. august 1994síða 10

Síða 10 Nr. 162 — 27. AUGUST 1994 Tíðindablaðið { sosíalurin } Frálíkt avrik hjá ungdómi í Fuglafirði: ak." ii. 0 Fuglfirðingar á fólkafundi uppi á Skarði í góðveðrinum miðskeiðis í august Endurreist varðarnar Bygdagøtan millum Fuglafjørd og Oyndarfjørd sær nú aftur út sum tå hon var álitið í gomlum døgum Orð og myndir Jústinus Eidesgaard Leygarkveldið 13. august var håtidarløta uppi á Fuglfjarðar- skarði. Undirritaði var hjástad- dur av áhuga hendan dagin mitt í summarfrítíðini og regl- umar her skulu ikki skiljast sum ein vanlig tíðindagrein, men heldur flógvir tankar um hesa fjálgu løtu. Í summar hava ungdómar úr Fuglafirði bøtt uppá gomlu bygdagøtuna millum Fugla- fjørð og Oyndarfjør5. Hetta hevur verið gjørt í samband við landsumfatandi tiltakið "Ung í arbeiði." Á Varmakeldustevnuni í fjør gekk eg eftir gomlu bygda- gøtuni til Fuglafjarðar. Eg minnist hvussu harmiligt tað var at síggja hvussu illa getan var farin, varðarnir vóru niður- rapaðir og í stødum hevði tíð- arinnar tonn verið so hvøss, at gøtan var nærum horvin. Sjálvsagt ber ikki til at varð- veita alt tað gamla, tí so verður ikki pláss fyri tí nýggja. Vit ansa eftir at dreymarmir um tað farna ikki gerast alt ov romantiskir, men ein bøtandi hond er ikki at kimsa at. Farleiðin um Skarið skulu eisini var áliuð hjá oyndfirðingum ;g elduvíkingum eftir landi til Fuglafjørð og umheimin, heilt fram til vegirnir komu seinast í seksti og í sjeytiårunum. Ung- dómar úr Fuglafirði hava hetta summarið syrgt fyri, at minnið um hesa farleið ikki hvervir, tað skulu teir eiga rós fyri. Ikki bara teir, men eisini tey fólk sum fingu litið játtanina frå "Ung í arbeiði" uppí hendur. At fríðka um inni í Fuglafirði og at endurreisa varðaranar er vin vakur tanki. Tit gleða eisini onkran hellumann, onkran oyndfirðing og onkran víka- mann við hóast ongin vísti seg á fólkafundinum hendan leyg- ardag. Mentaði rómurin uppi á Skarði rakk ikki til smábygd- imar fyri norðan, hóast líggin ikki var borin út í flestu húsum um hetta mundið og arbeiðs loysið er stórt í øllum bygd- unum. Sjálvur eru eg ein av teimum sum haldi, at vit eiga at fjålga um søguna. Ikki soleiðis at liva sum í skilja, at vit skulu gomlum døgum. Mær dámar nógv betri at sita í bili um Helvtina ein gráan regndag enn at stúta móti ættini niðan Kliv. Men vit skulu fjálga um søguna, tí lívið hjá teimum gomlu var neyðugur liður í før oysku menningini til vælferð arsamfelagid í dag. Teir løgdu lunnar, í dag súpa vit róman. Hetta hendir hóast sváru trup- ulleikarnar í løtuni við arbeiðs- loysi og vanligum fíggjarlig- um tungsinni í samfelagnum. Eitt land uttan segu er veruliga eitt fátækt land og ein væl- hildin bygdagøta kann siga frå søgu og vekja minnir. Allir varðarnir av Hellunum og til Fuglafirðan eru laðaðir uppaftur. Teir standa snoti- sligir í dag og eisini kråirnar fram við bygdagetuni er hond tikin í. Fólkafundurin varð hildin eftir bókini. Hornorkestrið var komið niðan og neyvan fyrr hevur ljóðað horntónleikur yvir hesi blånandi fjøll í vest- urskininum. Sum altíð so eru fuglfirðingar raskir at syngja og sangurin rungaði. Ditlev Róin helt eina frálíka talu og Poul Martin á Treðni greiddi frá arbeiðinum at endurreisa varðarnar. Hann hevði staðið fyri arbeiðinum og tey ungu fingu heiðursbræv fyri gott avrik. Eini 50 fólk høvdu leitað niðan á Skarðið hendan dagin og tey fingu eina ógloymandi løtu burturúr Aftaná fundin fóru fleiri at ganga niðan á fjøllini kring Skarið. Sjálvur gekk eg niðan á Altarið. Tað er tindurin á Rust- ini, fjallið á syðru síðu á Oynd- arfirði. Skaparin hevur ikki verið natin tann dagin hesin parturin av Føroyum lá á tekni- borðinum. Eg finni ikki orð fyri øllum vakurleikanum og ti verður sett punktum nú.