mikudagur 21. september 1994síða 12
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 12 Nr. 179—21. SEPTEMBER 1994
ESSO ILLS AR SORG SRS 0
FM-vinnari í pinkudeildini 1994, AB. Aftast frá vinstru: Beinta C lothier, venjari, Irdi Neshamar, Li ljan Olsen, Elin
Katrina Haraldsen, Asta Magnussen, Rakul Rasmussen, Turið Jacobsen, Annika Midjord, venjari. Fremst frá vinstru: Liv
Larsen, Guðrun Joensen, Elsa Sørensen, Ása Christiansen, Jórun Midjord, Anna Djurhuus
OSS a
AB foroyameistari
hjá gentum 8-10 ár
Frálíkt venjaraavrik av 16 ára gomlu Anniku og 15 ára gomlu Beintu
Leygarmorgunin
17. september:
Vit eru nøkur foreldur, sum
alt kappingarárið hava hugt
at og liva við í kappingini
hjá døtrum okkara. Gent-
urnar 8-10 år úr 3. og 4.
flokki i Argja skúla — pinku-
liðið hjá AB.
Minnist aftur á teirra
fyrsta dyst uttandura. Held-
ur hjálparleysar runnu tær á
grúsvgllinum inni i Havnar-
dali. Tú sást væl, at viljin
var til staðar, men taktikkur
og teknikkur vóru ein býur í
Russlandi. Tær taptu 0-6
móti B36, men tú líkasum
sást í andlitinum á ngkrum
teirra, at hetta skuldi ikki
henda aftur.
Silvurvinnararnir úr B36
So við og við mentust tær
tekniskt, og eisini taktiskt
sást, at tær útviklaðu seg —
ikki sørt útspekuleraðar til
tíðir — tær taptu ikki aftur,
og skulu í dag leika seinna
finaluumfar um FM-heitið,
sum — um tað eydnast teim-
um at vinna — er fyrsta fót-
bóltsmeistaraheitið, ið er
komið út á Argir.
19 dystir leiktir, ein taptur
(B36), tveir javnir (B36) og
16 vunnir (harav tveir B36).
Stuttligt hevur eisini ver-
ið at eygleitt hini foreldrini,
og áhugi teirra hevur heilt
vist verið ein týðandi orsøk
til tað góða úrslitið; tó hava
vit kent okkum eitt sindur
illa, tí måtstødulidini í
summum fórum næstan
ongan stuðul fingu frá for-
eldrunum.
Sum nevnt í undiryvir-
skriftini er tann avgerandi
orsøkin til frålika úrslitið tó
tit bådar, Annika og Beinta.
Hvørjum stødi venjingin
hevur verið á, veit eg ikki.
Havi hóast alt ikki fylgt við
venjingunum, men tann
trivnaður og vinskapur, ið
hevur verið at síggjamillum
tykkum og genturnar, átti at
verið fyrimyndin hjá øllum
ungdómsvenjarum.
Eina hjartans tøkk skulu
tit og eisini øll onnur hava,
ið tíma at fáast við slíkt arb-
eiði, børnum og ungdómi til
fragd og menning. Olønt og
Bronsuvinnararnir úr ÍF
mangan við ongari tøkk, ja,
kanska heldur vid knarri og
betrivitan.
Leygarkvøldid
17. september kl. 21:
Tad eydnadist! Vit finguein
føroyameistara í húsið, og
AB fekk sítt fyrsta fótbólts-
Teir fyrstu dystirnir ery
AB-IF of SIF-B36. AB
vinnur tryggan 3-0 sigur,
men B36 heldur lív í vónini
við at vinna 1-0, og nú er tað
tann moralska finalan, ið er
næst á skránni. Vit standa
piprandi av nervum og upp-
liva fyri fyrstu ferð í eitt
hálvtár,at AB ikki er á odda
í hálvleikinum, og tá vit
endi.ga eftir umleið fimm
minuttir í seinna hálvleiki
koma framum, hevur hetta
við sær ógvusligt trýst frá
B36, sum ikki hasar av,
fyrrenn AB-ari móti end-
anum av dystinum setir
bóltin í netið til endaliga úr-
slitið 2-0 og tryggjar meist-
araheitið. ;
SIF vann 2-0 å IF, so nå
var — hóast tapið — silvurið
tryggjað B36; men dysturin
um bronsuna verður av-
gjørdur í síðsta umfari, har
AB leikar móti SIF og IF
móti B36. Her hendir tað
løgna, at bæði gull- og silv-
urvinnararnir tapa. Væl
stuðlaðar av heimaáskoðar-
unum stríða sandavágs-
pinkurnar seg til ein uppi-
bornan 1-0 sigur á føroya-
meistarunum, medan IF
Er
vinnur 2-0 å B36.
Tá ið málini verða tald
upp, kemur í ljósmála, at ÍF
er betur fyri — hóast jøvn í
stígum — og vinna ræt har-
við bronsumerkini, meðan
SÍF fær ein ÍSF-vimpul til
minnis um hesa kapping, ið
tær annars vunnu árið fyri.
Ein sera spennandi og
hugnalig kapping á sera
positivum stødi er at enda
komin.
Ein tilik kapping hevur
minst líka stóran tydning
fyri luttakararnar og åhug-
aðu foreldrini og systkini,
ommur og abbar, sum
vaksnamannadeild hevur
fyri bygdina, og er hetta ein
roynd at fáa onkran at siga
frá slíkum kappingum í
yngru deildunum. Blað-
menninir koma ikki út fyri
tí, so vit foreldur verða í
staðin noydd at tríva í penn-
in.
Tíverri var ikki nóg góð
tíð at njóta drekkamunnin,
sum sandavågsmammurnar
høvdu gjørt til; nakað, sum
vit eisini upplivdu í hálv-
finaluumfarinum í Fugla-
firði. Hetta er annars eitt
frålikt høvi at koma at
kenna foreldur úr øðrum
bygdum, hvers børn hava
sama áhuga.
Takk fyri í ár. Kanska
hittast vit aftur við sidulinj-
una næsta ár, um genturnar
ikki tá eru byrjaðar at verða
>flovar< av okkum...
Foreldur