týsdagur 11. oktober 1994síða 7

Tíðindablaðið CI Nr. 193- 11. OKTOBER 1994 Síða7 Øll vórðu boðin við Ein heilur flokkur á Føroya Handilsskúla er farin á oljurådstevnu í Aberdeen Lagið var gott á teimum, tá tey fríggjadagin fóru umborð á Smyril. Øll við fløggum, ti tey ætla sær at biðja føroyska På x? Pr ; + FS Få. landsligid koyra å i dystinum i Glasgow (Mynd: Kalmar) Millum tey mongu fólkini, sum frígjadagin fóru til Ab- erdeen við Smyrli, var ein flokkur á Føroya Handils- skúla, 2. HHa, og við lær- aranum Klæmint Olsen vóru tey 16 í tali. Ætlanin var, at tveir næm- ingar í flokkinum skuldu fara á oljuráðstevnuna, men so kom telefax frá Robert Gordons University, atallur flokkurin var vælkomin vid,og tey skuldu bara rinda luttøkugjald fyri tvey. Hetta var eitt 6ført ulbod, og flokkurin hevur í sein- astuni gjørt stórt arbeiði fyri at útvega pening til ferðina, sum tey gjalda sjálv. Tað eydnaðist teimum eisini at skava heilt fitt saman við at an ke 7 * hava bingo, køkutombola, loppumarknað og selja luta- seðlar. 2. HHa kemur ikki heim aftur fyrr enn 23. oktober. Tey hava fingið avtalu við oljufeløg og onnur í olju- vinnuni, tí endamál teirra við at fara til Skotlands nú er at seta seg inn í spurn- ingar í sambandi við olju- vinnuna. Tey hava fyrireik- að seg væl til ferðina. Tá tey nú kortini fara til Skotlands, ætla tey 16 sær eisini til Glasgow at síggja landsdystin hjá føroying- um. randi Færri koyra full í Havn Seinastu árini hevur politiið kring landið gjørt sítt ítarsta fyri at steðga rúsdrekka- koyring og taka tey, sum koyra við kenning. Tað sigur seg sjålvt, at fleiri bilar verða steðgaðir í Havn enn aðrastaðni, ti politistødin í Havn er betur mannað, og ferdslupolitiid hevur eisini høvudssæti í Havn, sjálvt um teir javnan ferðast kring landið, Suni Vinther, stóðleiðari í Havn, heldur, at hetta ar- beiðið hevur borið frukt, í hvussu er í Havn, tí sjálvt um fleiri bilar verða kann- aðir, er tað ikki meira enn tað hendir seg, at nakar ávirkaður bilfgrari verður tíkin í hevuðsstaðnum. - Fólk eru vorðin greið yvir, at poliud kann vera úti á vegunum, nær tað skal vera á degnum, og tí tora tey ikki at koyra við kenning, sigur Suni Vinther, sum heldur, at stødan ikki er so góð allastaðni í landinum. Í Havn varð eingin ávirk- aður bilførari tíkin hetta vikuskiftid. Nakrir åvirk- aðir bilførarar eru tiknir aðrastaðni í landinum, Ld. varð ein steðgaður fríggja- kvøldid við Nordskåla av ferðslupolitinum. - Fyri tað um farið er um vanliga arbeiðstíð, kann eingin kenna seg tryggan, at hann ikki kann verða steðg- aður av politinum, sigur Suni Vinther. Ein 17 ára gamal drongur á Tvøroyri fær kanska ikki koyrikort, um hann ætlar at taka tað, tá hann hevur aldur til tess. Leygarnáttina steðgaði politiið í Suðuroynni einum bili í Øravikarlid. Politist- arnir hildu, at bilurin koyrði íkki heilt beint, so teir steðgaðu honum. Bilførarin var bara 17 ára gamal og hevði ti einki koyrikort. Haraftrat var hann fullur, og bilin, hevði hann stolið. Bilurin hevði staðið ólæstur við lyklunum í. randi Suni Vinther heldur, at rúsdrekkakoyringin i og við høv- udsstadin er minkad. (Arkivmynd) Randi Jacobsen, blaðkvinna, skrivar: Summarið fór, og í staðin fyri heystarveður fingu vit í nakrar dagar vetur við kava og hálum vegum. Hetta hevði vid sær, at vit fingu tað næstan árliga ordaskiftid, um tað er rætt, at hvorki bilar ella bussar mugu nýta píkadekk, fyrr enn farið er um hálvan oktober. Orða- skiftið steðgaði tó beinanvegin aftur, tå tað gjørdist lýggjari. Nú er í hvussu er heyst, og fjøllini verða gingin. Hesa vikuna hava skúlarnir heystfrí, og skúlanæmingarnir hava tí møguleikan at fara við á fjall og at fletta. Summi foreldur goymdu sær eina fríviku í summar fyri atkunna vera meira saman við børnum sínum ella eisini fyri fjallið og flettingina. Men tað eru ikki øll, sum duga at brúka sina fritid, og Sjónvarp Føroya man halda, at børnini - og lærarar - keða seg í heystferiuni, tí hesa vikuna verður sent hvort kvold í vikuni. Ójavnter, hvørja tíð vit hava at ráða yvir. Nógv arbeiðs- leys keða seg tað mesta av degnum, og ungdóms- arbeiðsloysið verður ofta umrøtt sum, at ungdómurin einki hevur at fara upp til. Tey, sum hava arbeiði, ráða ikki sjálv fyri, hvussu dagurin verður brúktur. Tey hava bara kvøldini og vikuskiftini til sín sjálvs, og hjá nógvum stendur á at fáa tað burturúr, sum tey hava seu sær fyri. Smábarna- familjurnar hava lítið annað tíð til enn at gera mat, vaska og sova. Tey hava ikki stundir til at keða seg. Onnur, sum hava nógva tíð til sín sjålvs, keda seg ongantíð, ti tey liva soleiðis, at altid er okkurt at taka hondina í. Tey krevja ikki undirhald. Fyri nøkrum árum síðan var tað ein sjålvfylgja fyri mong okkara, at vit fóru av landinum hvørt summar. Vit hildu hetta vera neyðugt fyri at koma igjøgnum næsta veturin, men nú kunnu tey fægstu loyva sær at brúka pengar til at fara hagar, sólin oftari skínur. Eg má vidganga, at tá vit fyri nøkrum árum síðan av álvaraskuldu til at spara, helteg tað svárasta vera ikki at sleppa burtur - nógv verri enn ikki at kunna loyva sær nakað í tí dagliga. Men tíbetur eru vit soleiðis háttað, at vit duga at laga okkum eftir umstødunum, og sjålvt um mær altíð hevur dámaðog framvegis dámar væl at ferðast, helt eg tað í ár ikki vera nakra ólukku at verða heima. Og ikki taki eg munnin ov fullan, táeg sigi, at hetta var fyri meg eitt tað besta summarið í nógv ár. Tað var vælsignað í nakrar vikur at sleppa frá at skeita eftir klokkuni og at leggja líka lag í álmanakkan. Ein- astu ferðirnar klokkan hevði nakran tydning, var tá eg skuldi við onkrum strandfaraskipi, og hvorki útvarps- ella sjónvarpstíðindini sluppu at stýra tilveruni í summ- Eg havi varhugan av, at fleiri enn eg á henda hátt hava havt eitt ríkt summar og hava fingið eyga fyri øðrum virðum enn teimum, sum verða umsett í pengum. Hygg bara eftir, hvussu nógv fólk hava hampað og plantað uttan um húsini í summar. Tað er ein mentan í sær sjálvum at vera uttandura, og møguleikamir eru nógvir, um tú so málar, grevur í moldini og plantar, slær gras, fer í hagan, í grind ella á flot. Veðrið nýtist ikki hava nakran tydning, hevur tú ikki hoyggið at hugsa um, ti tað ber altíð til at lata seg í eftir veðrinum. Vit kunnu ikki vænta, at sólin skinur, tí vit hava okkara egna veðurlag, og sum ein skilakona segði einaferð: her eiga fólkini at vera hvít. Summarið er sjálvandi besta árstíðin at vera úti, men heystið kann eisini brúkast til at njóta tilveruna uttan- dura, eins og nógv er at takast við innandura, og tá er einki sum eitur at keða seg. .. —... .