fríggjadagur 14. oktober 1994síða 15

Tíðindablaðið [ sostalurin | Nr. 196 — 14. OKTOBER 1994 Síða 15 fór frá midjuni og fram móti skotska brotsteiginum, áðr- enn hann spældi Toda, ið smekkaði til á samankom- ingina í vinstra borði. Men hesaferð varð í somu løtu floytað fyri rangstøðu. Jan fekk tíverri ikki nógv- ar minuttir aftrat á vøllin- um. Í samanbresti við Colin Hendry — ein rá banan - varð Jan so mikið illa løst- aður, at hann noyddist at verða tikin út, og so kom Djóni N. Joensen fyri fyrstu ferð á vøllin í einum altjóða dyst. Seinnapartin í gjár skuldi finnast útav, hvussu álvars- ligur skaðin hjá Jan var, men læknin Jákup Midjord var bangin fyri, at hann hevði brotið eina tá. Tá okkurt um eitt korter var farið, fingu føroying- arnir enn eitt álop í lag. Eftir úrslitaleyst skotskt álop tók Jens Christian Hansen og sendi bóltin langt fram ul Toda, ið fór við ferð avstað og royndi seg við skoti, men Goram var á blettinum og fekk fatur á ti. Fáar minuttir seinni øktu skotarnir úl 4-0. Hetta hendi við langskoti úr 30-35 metrum, ið John Collins langaði inn við nærmaru stong. Jens Martin fekk fingrarnar á, men hevði óivað ov vánaligt útsýni til at fara nóg tðliga eftir bóltinum, ti tjúkt var fyri framman, tá hetta málið kom. Collins rakt annars bóltin óvanliga væl, so hann fekk sera nógva ferð. Fimm minuttir seinni var tað Magni Jarnskor, ið fekk Flestu av føroysku spæl- arunum hildu ikki, at norsku dómararnir komu serliga væl frá síni upp- gávu á Hampden Park mikukveldið. Serliga heftu spælar- arnir seg við afturlegg- ingina, ið dómarin og linjuverjin gjørdu við, og fleiri av teimum vóru heldur ikki nøgdir við frísparkið, ið dømt varð móti TodaJónsson, tåcin av skotsku verju- spælaranum varð trýstur at spæla bóluin beint fyri føturnar á Jan Allan Múller, ið var púra leysur. Eisini kritiseraðu teir dómaran fyri at dóma skeivt í einum tveimum fórum, tá skotar fingu hornaspark, men føroy- ingar áttu at fingið mál- spark. Norski dómarin, Terje Hauge, tóktist eisini í Dómararnir fingu skot fyri bogvin roynt seg, eftir at hava fing- ið bóltin frå Djóna, men skotið endaði omanfyri. Tveir minuttir undan før- oyska málinum eydnaðist fyri fimtu ferð skotum at fáa bóltin í føroyska málið. Tað var enn einaferð John Coll- ins, ið var upp á spæl. Hann tamdi hesaferð innlegg úr vinstru síðu við bringuni, áðrenn hann smekkaði til. Eftir føroyska málið fekk landslið okkara eitt gott tíð- arskeið, ið vardi, til dómarin floytaði dystin av. Føroyingarnir = trillaðu bólun væl millum sín, og hesa løtuna høvdu teir fleiri røringar sinåmillum, enn teir høvdu havt framman- undan. Hinvegin høvdu teir onk- untid hesa løtuna hug at vera ovurdjarvir — teir høvdu jå hóast alt einki at missa — og gav hetta eisini skotum onkran einstakan kjans í hinum endanum, eitt nú eitt skot á yvirliggjaran, ið eftir mikið hóvasták framman fyri okkara máli endaði við, at Jens Martin fekk fatur á bóltinum. Samanumtikið var úrslit- ið sjálvsagt ikki nakað so øgiliga gott, men tað sama kann ikki sigast um før- oyska spælid. Okkara menn vildu visa, at teir dugdu at spæla fótbólt og at spæla frameftir, og tað megnaðu teir. Bert tað er í sjálvum sær eitt risaframstig, og av ti sama kunnu vit rokna við, at føroysk mál ikki longur verða millum rárastu hend- ingar í altjóða dystum. fleiri fórum hava trupul- leikar við samskiftinum við linjuverjarnar Steinar Roland og Arild Haugstad. Eitt nú var hann heldur ógreiður í síni avgerð ta einu ferðina, tá hann fyrst dømdi innkast, síðani málspark, og so at enda rættaði seg eftir linju- verjanum og gav skotum homaspark. Aftan å dystin fekk norska dómaratrioin eis- ini viðmerkingar frå spanska UEFA-um- bodsmanninum Emilio Soranio Aladren. Hesin hefti seg serliga við aft- urleggingina, ið skotski málverjin Andy Goram tók upp inni i brotsteiginum smáar tiggju minuttir fyri tid, men sum bædi démarin og linjuverjin >yvirsóu<. hj. F——————i—iiÚNa——— SØG [y[fyfff fy f[y[[f——[[|—=J—J|—c——-> >%—%%£—5&——./ Pat Nevin sleppur sær fram vid Óla Johannesen, meðan Magni Jarnskor er eftir honum Fyrstu ferð hann nart bóltin, kom eitt mál burturúr Janus Rasmussen fekk knappan burð mikukvøldid, tá hann eitt korter fyri leiklok kom inn í dystinum á Hampden Park: Hann vann bóltin og sendi hann til Toda Jónsson, ið spældi Jan Allan Miller, ið skoraði Týsdagin skrivaði vit um 29 ára gamla Janus Ras- mussen úr GI, ið fyri fyrstu ferð varð úttíkin til landsliðið, at tað ikki kom óvart á hann, tí hann hevdi onkra ábending um tað frammanundan. Men at hann skuldi koma inn, fyrstu ferð hann sat á landsliðsbonkinum, hevði hann ikki væntað: - Bæði Oli Johannesen, Tummas Eli Hansen og Jens Christian Hansen høvdu spælt væl framman- undan, so ti væntaði eg ikki, at eg skuldi fáa kjans- in í hesum dystinum, greiðir Janus frá. Burtursæð frá 1988, tá eg spældi vongbakkur á Gl-liðnum, hevdi eg ikki spælt sum annað enn for- stoppari síðani unglinga- árini, so tí roknaði eg ikki við, at tað varð eg, ið skuldi avloysa Kurt Mørk- øre, eftir at hann hevði stríðst og runnið nógv á midvøllinum higartil í dystinum. Skotamir høvdu heldur ikki roknad vid Janusi i hesum dystinum, og tað hevði helst eisini sína or- søk í, at hann ikki fekk landsliðsbou fyrr enn hós- kveldið. Í dystarskránni stóð navnið hjá Abrahami Hansen á prenti, og í spæl- arayvirlitinum til pressuna høvdu skotarnir ikki fingið vid, hvat felag Janus spæl- ir fyri. Å vøllinum i tveir minuttir Janus hevði bert verið á vellinum í tveir minuttir, tá hann fyrstu ferð fekk samband við bóltin. Hann vann hann frá einum skota, og sendi síðani til Toda Jónsson, ið víðari spældi til Jan Allan Miill- er, ið skoraði einsamalla føroyska málið miku- kvøldid. - Tað var sera torført at koma inn i dystin við full- ari ferð, uttan at hava hitað nakað serligt upp framm- anundan. Og tá eg so endi- liga fekk bóltin, spældi eg hann víðari, so sum lættast var at gera hjá mær í hesi støduni, sigur hann. — Sjålvur så eg ikki mál- ið, tí eg stóð solcidis fyri, Pat Nevin roynir at sleppa fram við Magna Jarnskor = Mynd:llilmar Jan Hansen at eg hevði annað at gera. Yvirhøvur varð eg bilsin av, at so gou pláss var á midvøllinum, sum tað var. Men samstundis er tað jú heilt ødrvisi at spæla á ein- um plássi, har tú hevur Mynd: Jan Miiller menn rundan um teg alla- staðni, meðan tú mest ert vanur við í hvussu er at hava ryggin frían, tá tú ert afturi í verjuni. Alt er fyrigivið Elddópurin, ið heldur 6- væntað hendi á midvøllin- um, førir kortini ikki við sær, at Janus broytir hug- burð ul tað plássið, honum dámar best at spæla á vøll- inum, nevniliga sum for- stoppari. - Forstopparin hóskar mær best, men tá eg komi inn, so má eg royna at gera eftir venjarans boðum. Tey vóru í hesum førinum fyrst og fremst at røkja verju- partin á midvøllinum tað síðsta korterið av dystin- um, sigur Janus. — At eg so legði út eitt sindur ødvisi, man fara at verða mær fyrigivið... bj.