Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-10-14, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 14. oktober 1994síða 16

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 16 Nr. 196 — 14. OKTOBER 1994 an Allan: infaldari undi tað ikki verið Málskjúttin mikukvøldid var væl nøgdur við málið, og hann ætlar ikki at lata hetta vera tað einasta, ið kemur frá honum. Hann vónar, at fleiri fara at koma eftir hetta At vágbingurin í danska 1. deildarfelagnum AC Hor- sens, Jan Allan Miller, hev- ur tíkið seg nógv fram hetta síðsta árið, man eingin ivast i. Og hevur nakar ivast, er stødan helst ein onnur eftir mikukveldið, tá hann skor- aði einsamalla føroyska málið á Hampden Park móti skotsku stjórnunum. Ikki skal heldur undrað, um hendan perlan miku- kveldið fer at geva Jan All- ani góð kort á hondina, tá framtíðin skal avgerast — tað frættist, at eisini onnur feløg enn AC Horsens hava hug at fáa hann at spæla fyri seg. — Málið var so einfalt, sum eitt mål kann vera — sum eftir bókini. Janus trill- aði bóluin fram til nærmasta mann, 10 var Todi, og hann sendi hann so vidari fram til nærmasta mann, sum var eg. Eingin grund er til at gera tað torførari, enn tað er, og so var júst í hesum førinum, sigur Jan Allan. — Tá bólturin stakk í vøll- in, hugdi eg upp, og tá sá eg skotska málverjan royna at koma út og dekka nærmaru stong. Tí valdi eg at senda bóltin við uttarsíðuni móti handaru stong, og bólturin smeyg sær upp í tríkanun. Betri spæl seinna hálvleik Hóast hann langar løtur í dystinum var heldur ein- samallur frammi í spíssin- um, kendi Jan Allan seg ongantíð eimsamallan har frammi heldur ikki, tå onkrir av bóltunum afturi frå verjuni og midvøllinum høvdu sindur skciva adressu: Tað, sum ráddi um hjá mær og Toda har frammi, var at halda upp á bólun, so hinir kundu koma fram við, samstundis sum vit eisini á tann hátt kundu geva aftasta partinum av liðnum eima lítla friløtu vidhvørt, sigur hann. — Annars var mítt spæl ikki so øgiliga gott í fyrra hálvleiki, meðan eg helt tað gangast betur í seinna. Eg hugsi, at so mundi tað vera hjá teimum flestu á liðnum hesaferð. eitt Misnøgdur vid dømingina Eins og so mangir av hin- um spælarunum helt Jan Allan ikki serliga nógv um dømingina hjá norðmonn- unum: — Ta ferðina, eg fekk fatur á afturleggingini í fyrra hálvleiki, dugdi eg íkki at síggja nakra grund til, at dómarin dømdi frispark, og somuleiðis helt eg tað vera ov vánaligt, at hvørki hann ella linjuverjin sóu, at skotski málverjin ta einu ferðina tók bólun upp efur afturlegging. Eisini var tað ov vánaligt, at teir onkuntíð dømdu hornaspark til skot- ar, låeingin ivi var um, at vit áttu málspark hj. Jan Allan Miller: »Før- oyska málið var so ein- falt, sum eitt mál nú einaferð fær verið tað Eingin orsøk er at gera tað torførari enn neyð- ugt.< Mynd: Hilmar Jan Hansen Tíðindablaðið CH Óli Johannesen — maðurin á aftasta plåssinum: Tað verður helst eins torført moti finnunum Ikki er tað júst nøkur løtt uppgáva at skula rgkja aft- asta plássi á landsliðnum, tá undanmaðurin í hálvt- hundrað dystum hevur ver- ið Jóannes Jakobsen. Kort- ini er Óli Johannesen við at finna seg rættiliga til rættis á hesum plássinum á lands- liðnum: -Taðereinki atdylja fyri, at mær dámar best at spæla sum uppdckkari, men tá eg nú havi aftasta plássi at taka mær av, royni eg sjálvsagt at gera mítt besta. Eg havi eisini roynt at spæla swcep- ari fyrr, sigur TB-arin, ið hevði ein góðan dyst miku- kveldið. Verjan og fóroyska liðið sum heild virkaðu betur í seinna hálvleiki. Millum annað, tí minni gangur var frå áskoðarunum á føroysku vallarhålvuni í seinna hálvleiki. Flestu áskoðararnir sótu í ødrum endanum á Hampden Park, og teir royndu at halda gang sum frægast, so hetta førdi við sær, at trupult var hjá fóroysku spælarunum at tosa sínámillum í fyrra hálvleiki Vit høvdu eitt sindur ringt við at hoyra hvønn- annan afturi í verjuni í fyrra hálvleiki, tá gangurin var nógvur rundan um okkum, men í seinna gekk betur, og eg haldi eisini, at vit eru við at læra hvønnannan betur at kenna nú. Tá er tað altid nógv lættari. Gangurin av teimum smáu tjúgutúsund áskoðar- unum var nógvur, og ein skuldi næstan trúð at allir barnagarðarnir í Glasgow og økinum rundanum vóru bodnir ul dystin. Serliga í fyrra hálvleiki mátti tað vera eitt sindur órógvandi fyri føroysku verjuna, ið tá spældi beint framman fyri meginpartinum av áskoðar- unum. Torført móti finnum — Men vit royndu at tosa saman, hóast tað kanska ikki alla tíðina var so læt, sigur Óli. — Hetta fáa vit annar høv- ið at gera meira við, tá vit undan næsta dystinum móti Finlandi helst skulu á venj- ingarlegu niðri í Danmark. Dysun móti Finlandi væntar Oli Johannesen cis- ini gerast ein torføran dyst, og hóast finnamir taptu 0-4 móti grikkum mikukvøld- Mynd: Hilmar Jan Hansen ið, men eingin ivi verða um at teir fara at spila seg út mou førovingunum, tá teir skulu til Helsinki komandi mánað Skotarnir spældu akku- råt, sum eg hevði væntað, og eg rokni eisini við, at finnarnir fara at koma móti okkum við fullari ferð, sig- ur swcepann. Men sleppa vit undan trupulleikunum í byrjanini, ið aftur hesaferð kostaðu eitt mál tíðliga í dystinum, kunnu vit kanska fáa eitt gott úrslit. Í hvussu er eydn- aðist okkum at koma aftur í dystinum móti Skotlandi, efurat vit høvdu fingið mál- ið, og tað er eitt gott tekn fyri okkum. hj.