týsdagur 18. oktober 1994síða 11

Tíðindablaðið { sostalurin ) Nr. 198 — 18. OKTOBER 1994 Síða 11 anum kom, dugdi cin stórur partur ikki tvey orð á ensk- um, og uppaftur fleiri høvdu ikki koyrikort. - Neyðugt var tí ofta at nýta hugflogið fyri at fáa arbeiðið at ganga, sigur Jón, sum leggur dent á, at uttan mun tl, hvaðani arbeiðs- felagarnir vóru, vóru allir líka fyrikomandi. Politistarnir, sum Jón arbeiddi saman við vóru úr skandinavísku londunum, Írlandi, Kanada, Portugal, Jordan, Tunesiu, Bangla- desh, Nigeria, Kenya, Ne- pal, Polen, Russlandi og Co- lombia. Fleiri teirra høvdu aldrin áður sæð hentleikar, sum eru vanligir hjá okkum, sigur Jón og sigur søguna um ein politist, sum íkki dugdi at brúka kaffi- maskinuna, men í staðin mundi beint fyri henni við at koyra mjólk og sukur í hana. Tað hendi eisini eina ferð- ina, at nakrir politistar úr einum menningarlandi blivu sjúkir, ti teir høvdu drukkið vatn, sum var pumpað upp við sama bili, sum klokkaimar vórðu tømdar við. Einki mein Jón slapp undan nakrari sjúku td. at mati, og hann fekk heldur ongantíð nakað mein. Men tað vóru teir starvs- felagarnir, sum ikki sluppu lika væl, ti vandarnir vóru nógvir. Serliga vandamikið var, tá teir vóru við hermót- ið. Har var ein fridargeiri, men sniðskjúttar frá báðum síðum vóru inni á hesum øki, sum torført var at rudda fyri slíkar, ti har var skógar- og fjallalendi. Og minur lógu allastaðni. Stutt eftir at Jón var komin hagar, hendu minuvanlukkur hvønn dag, og tær raktu mest kanadi- arar. Tað var lítið tespiligt. - Vit vístu eisini, at snið- skjúttarar vóru har, so tað ráddi um at koyra skjótt igjøgnum. Yvirfalnir Ferð eftir ferð hendi tað, at bilar við ncydsyn,arvørum vórðu tiknir. Menninir í bilinum vórðu hóttir við byrsu, og so var bara bein- anvegin at geva teimum lyklarnar. Onkur upplivdi at verða bukaður, aðrir vórðu bundnir niður og fingu ikki boðað frá. Bara eina viku upplivdi Jón, at sjey ilar hjá teimum vórðu rændir. Tað var altíð mafían, sum stóð aftan fyri Politiið arbeiddi saman við ST- herdeildunum, og í herliðnum, sum Jón ar- beiddi saman við, vóru 1200 jordanar, og fáir teirra dugdu enskt. Jón letur illa at, hvussu fólkini hava tað. Tey vóru blíð við politistarnar í allar mátar, og ein trygd fyri politistarnar var, at øll vistu, at teir vóru vápnaleysir. Hinvegin kendu teir seg sjálvir ikki altid líka trygg- ar. Tá teir komu heim, kundi onkur finna uppá at senda eina salvu beint uppí luftina - líkasum fyri at royna teir. Tað vandist Jón við. Men tað var óhugna- ligt, tí tað vísti, at nógv av fólkinum var heilt oyðilagt av krignum, gingu bara runt førviti og full í nervum. Einasti føroyingur Jón er einasti føroyingur, sum higartil hevur verið í ST-politinum í fyrrverandi Jugoslaviu, men nógvir føroyingar eru har sum ST- hermenn. - Danska luttøkan í hesum ST-arbeiðinum er góð re- klama fyri Danmark, ti donsku herdeildimar hava so gott orð á sær, av tí at teir duga sítt arbeiði og hava gott disciplin. Tað var fyri meg stuttligt at koma út og meta fólki, sum høvdu ar- beitt saman við føroying- um, og teir róstu hesum før- oyimgunum, sum eru í donsku herdeildunum Krevur styrki Tað eru ikki øll, sum hava styrki ul at gera slíkt arbeiði, sum Jón hevur verið við til. - Tað var sera einfalt at finna útav. Tá triggjar vikur vóru farnar, skuldu vit gera okkum greitt, um vit hildu okkum til at halda fram ella ikki. Einki kanska, tí tann, sum ikki kendi seg heilt tryggan men helt kortini, oyðilegði seg sjálvan. Tað vóru nøkur dómi um, sigur Jón. Góður lærdómur Hetta hevur verið ein ótrúlig uppliving. Eitt tað besta nú aftaná er at hava lært at fáa eyga á virðum, sum vit annars ikki geva so nógv gætur í dagliga lívi okkara her. Sjálvandi skulu til ikki sláa okkum til tols, við alt, tí vit eru spard fyri kriggj og hungur. Vit hava aðrar trupulleikar, men vit skulu læra okkum at vera fegin um, at stødan her ikki er sum í fyrrverandi Jugo- slaviu, sigur Jón. randi Summar var næstan alla tíðina, meðan Jón var í fyrrverandi Jugoslaviu, tí summarið byrjar longu í april. Hitin sníkti seg í summar nakrar dagar upp á 51 hitastig. Nú byrjar veturin hjá teimum Frøin var stór stór, tá fólkini høvdu fingið vørurnar, tey høvdu bíðað so leingi eftir. Mitt í allari neyðini bar onkuntíð til at hugna sær sum her saman við tulki og serbiska politinum Borðreitt vartd antion við grillaðari geit ella lambi % á í > Í a: & + Fx * bd Á A > Þú“ á ja» » + P Kø Ko SE 0 EI TILLPOS:58 FRI ENI sú Sumt arbeiði var lítið tespiligt, sum t.d. at grava upp lík og finna fram til, hvør maðurin ella konan var. Kríggj oyðileggur fólk. Jón upplivdu einaferð, at teir skuldu uppspora trý fólk, sum vóru hor vin. Tíðindi søgdu, at tey vóru innibrunnin. So var, segði eitt vitni, men eingin hevði roynt at hjálpa teimum út, tí serbar og kroatar eru nú fíggindar og hjálpa ikki hvórjum øðrum BILLUTIR! Vit hava víðkað okk;-» í útboð av eykalutum | fram til bilar og hava nú fluiri útstoyt enn nakran- tíð á goymslu. 2 - (14 = 1 Tað loysir seg altíð at handla við okkum. Politiid í Havn hevur i seinastuni hildið eyga við ferðsluni í ljéskurv- ununum. Teir komu eftir, at alt ov nógvir bílar ikki halda reglumar við- víkjandi gulum ljósi. Nærkast tú eini ljós- | kurv, og tað er gult ljós, skalt tú steðga, og tá ljósið skiftir frá reyð- um, skalt tú ikki koyra fram, fyrr enn tað hevur skift frá gulum til grønt Lívdin, Dj. í Geilsgøtu 1 Us Onkur bilførari varð í Opið er soleiðis: Mikukvøld frá kl. 20—23, triggja- seinastui viku skriv- kvøld og leygarkvøld frá kl. 19.00 til 01.00, og aður upp fyri at koyra sunnukvøld frå kl. 19.00 til 23.00. fram fyri gult. Aldursmarkið er 16 år. | p/f Esmar Simonsen | KAMBSDALUR, Box 78, FR-530 Fuglafjørbur Tlf. 44405, Fax. 44629 Amnesty International Skrivstovan í Vágsbotni er opin tysdag og friggja- dag kl. 10—16. Tlf. 15816. I