týsdagur 15. juli 2003síða 3
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 131 - 15. juli 2003
Nr. 131 - 15. juli 2003
5
Við at seta fleiri fólk
og at hava longri
arbeiðsdagar er tíð-
arætlanin við nýggja
bygninginum hjá
Føroya Tele komin
aftur á rættkjøl eftir
tað drúgva verkfallið
BYGGING
Stefan í Skorini
Støðan er nú hon, at tey
seinastu betongelementini
verða sett upp í hesi vikuni,
og nú eru menn farnir undir
at seta stálkonstruktiónina
upp.
Tann risastóri bygning-
urin hjá Føroya Tele er við
at taka skap, og fyri hvønn
dag síggjast stórar broyt-
ingar.
– Vit stúrdu eitt sindur
fyri, at vit ikki kláraðu at
halda
tíðarætlanina,
tá
verkfallið dró so langt út,
sigur Jóannes Niclassen,
projektleiðari
hjá
MT
Højgaard Føroyar.
Men hóast verkfallið
vardi í fimm vikur, eru ar-
beiðsmenninir ikki so langt
aftanfyri tíðarætlanina, sum
varð løgd, áðrenn arbeiðið
byrjaði.
Tvær vikur aftanfyri
– Vit eru nú tvær vikur aft-
anfyri ta upprunaligu tíðar-
ætlanina, tá talan er um be-
tongelementini, men hóast
vit ikki eru heilt lidnir við
betongelementini, kunnu
vit fara undir at seta stál-
konstruktiónina upp til tíð-
ina, sigur Jóannes Nicla-
sen.
So skjótt verkfallið var
veruleiki, fóru verkfrøðing-
arnir undir at leggja eina
nýggja tíðarætlan við tí fyri
eygað at hála mistu tíðina
innaftur.
– Vit tóku allar smálutir í
byggingini til umrøðu, og
gjørdu so eina nýggja ætl-
an, so at byggingin kundi
ganga skjótari, sigur Jó-
annes Niclasen, og hann
leggur afturat, at nú er einki
út at geva í tíðarætlanini.
Hetta innibar at fáa fleiri
fólk til arbeiðis, og tey
skuldu arbeiða fleiri tímar
hvønn dag. Í løtuni eru
fimmti fólk til arbeiðis á
byggiplássinum.
Hetta hevur sjálvandi
dýrkað nakað um pro-
sjektið, men ikki so mikið
at tað órógvar byggingina á
nakran hátt.
Serliga hastaði tað við at
fáa betongelementini sett
upp skjótari enn ætlað. Fyri
at fáa gongd á hetta arbeiði,
vórðu tríggir serfrøðingar í
uppseting av slíkum ele-
mentum tilkallaðir, soleiðis
at tað nú eru átta slíkir ser-
frøðingar til arbeiðis ístað-
infyri fimm, sum tað vóru
áðrenn verkfallið.
Reist í august
Ætlanin er, at bygningurin
verður reistur miðskeiðis í
august. Eftir ætlan skal tað
vera 12. august, men tað
kann
vera,
at
hendan
dagfestingin verður broytt.
– Bygningurin skal vera
innilokaður í oktober, og
tann tíðarætlanin fer heilt
vist at halda, sigur Jóannes
Niclassen, prosjektleiðari
fyri byggifelagið MT Høj-
gaard Føroyar.
Bygningurin hjá Føroya Tele:
Hava heintað tað mista innaftur
Eitt pólskt forlag,
sum eitur TRAMP,
hevur gjørt ein
pólskan bókling um
Føroyar sum ferða-
mannaland. Hesin
bóklingurin er sera
snøggur og væl úr
hondum greiddur
FERÐAVINNA
Solby A. Eliasen
Bóklingurin er sera snøgg-
ur á at líta. Nógvar upp-
lýsningar um Føroyar og
Norðurlond eru í honum.
Og størsti parturin er sjálv-
andi um Føroyar. Uppbýtt
yvir tær 18 oyggjarnar eru
frágreiðingar og vakrar
myndir frá ymsum áhuga-
verdum støðum, har tað
kundi verið spennandi hjá
einum ferðamanni at vitja.
Somuleiðis er eitt lítið yvir-
lit yvir nøkur av teimum
mest vanligu orðunum og
setningunum,
sum
ein
ferðamaður hevur tørv á, tá
hann er í Føroyum. Ein
mini-orðabók, um ein kann
kalla tað so. Eisini er eitt
sindur um søgu landsins og
mentan, so póllendingurin
kann ogna sær eitt sindur av
vitan um Føroyar, áðrenn
hann kemur til landið.
Myndir eru av náttúruni,
føroyska dansinum og bún-
anum, fuglalívinum og
bygdum og býum. Nógv er
gjørt burturúr Streymoynni,
men tó fáa allar 18 oyggjar-
nar sítt pláss í vakra bók-
linginum. Um allir upp-
lýsningarnir í honum eru
rættir, skal her verða ósagt,
tí hann er skrivaður á pólsk-
um, men ein kann ganga út
frá, at tað er á góðari leið, tí
báðir rithøvundarnir hava
verið í Føroyum í eitt tíð-
arskeið.
Tað er ongin ivi um, at
bóklingurin er gjørdur av
professionellum, tí hóast
ein, sum ikki dugir pólskt,
ikki skilir eitt orð av tí, sum
stendur í, so fær ein eina
góða og positiva mynd av
honum. Og hann er uttan
iva ein góð hjálp hjá pól-
lendingum, sum møguliga
ætla sær at leggja leiðina
framvið Føroyum.
Marknaðarføra
Føroyar
Tað er tveir rithøvundar,
sum hava gjørt bóklingin.
Marcin
Jakubowski
og
Marek Loos. Tann fyrri av
teimum
eigur
forlagið
TRAMP, sum hevur gjørt
nógvar aðrar bóklingar av
hesum slag. Serliga innan
ferðavinnuna.
Og
tann
seinni er ein blaðmaður,
sum arbeiðir á tí størsta
dagblaðnum í Poznan, sum
er ein av størstu ídnaðarbý-
unum í Póllandi.
Talan er um tveir royndar
rithøvundar, sum hava ar-
beitt serstakliga nógv innan
ferðavinnuna.
Bóklingurin um Føroyar
er sostatt ikki tann fyrsti av
sínum slagi. Har finnast
aðrir, til dømis um Born-
holm og Skåne. Í løtuni
fáast tey við ein bókling um
Suður-Svøríki, sum eisini
verður givin út á pólskum.
Orsøkin til, at tað verður
gjørt so nógv burturúr at
varpa ljós á Føroyar og
Norðurlondini yvirhøvur
er, at hesi gerast alsamt
meiri og meiri vælumtókt
støð hjá póllendingum at
ferðast til.
– Føroyar vóru so gott
sum heilt ókendar í Pól-
landi, og tað gjørdu vit av at
gera nakað við, siga báðir
rithøvundar í tíðindaskrivi.
Og sjálvir hava teir somu-
leiðis stóran áhuga fyri
Føroyum og tess náttúru og
mentanarlívi. Og teir leggja
afturat, at tað, at oyggjarnar
eru eitt náttúru paradís, og
at har búleikast ein av
heimsins minstu og mest
áhugaverdu tjóðum, vekir í
sjálvum sær áhuga fyri
landinum, um bara fólk fáa
at vita, at tað er til.
Føroyar marknaðarførast í Póllandi
Nýggi bygningurin hjá Føroya Tele er nakað aftanfyri tíðarætlanina, men arbeiðsmenninir hava longu heintað tríggjar av teimum fimm vikunum, tá arbeiðið lá
stilt, innaftur. Hetta er gjørt við at fáa fleiri fólk til arbeiðis og við at arbeiða fleiri tímar hvønn dag
Mynd: Jens Kr. Vang
Eitt póllendskt forlag hevur
givið út ein sera snøggan,
pólskan bókling um Føroyar
við tí fyri eyga, at Føroyar
skulu gerast meiri kendar
sum ferðamannaland í
Póllandi
Stuttligt, flatt og genialt
Tað var ein fragd at
bukka beinini í Norð-
urlandahúsinum um
vikuskiftið, tá Sjúrður
og Jákup, alias Pipar
og Salt, góvu alt, teir
høvdu í sær. Nógv
fleiri perlur enn
kukkar vóru ímillum
sketsjirnar, og onkur
teirra hevur helst
givið lív til fleiri
nýggjar vendingar
PIPAR OG SALT
Tekstur: Ingi Rasmussen
Myndir: Álvur Haraldsen
Stuttligt fyri tað mesta.
Flatt til tíðir. Genialt í
støðum.
Framførslan hjá Pipari og
Salti livdi upp til høgu
vónirnar, tá Sjúrður Skaale
og Jákup Veyhe høvdu fýra
framsýningar í stúvstapp-
aða Norðurlandahúsinum
um vikuskiftið.
Fríggjakvøldið var ein
sýning, leygardagin var ein
og sunnudagin vóru tvær
sýningar, og tað sigur alt
um, at teir báðir hava fingið
kultstatus og hava full-
komiliga endurnýggjað før-
oyskt skemt. Jákup og
Sjúrði gjørdu eisini eitt
rend á Vestanstevnu, so teir
eru helst nakað moyrir eftir
vikuskiftið, tí øll sýningin,
sum hon var, var ein stór
orkubumba, ið kravdi nógv
av teimum.
Skótin kløkkaði
Framførslan byrjaði við
einari friðarligari intro frá
Kim og James, sum spældu
undir. Men so kom skótin í
Bø buldrandi og kløkkaði
øll. Fólk spentu sansirnar
og flentu í kíki, tá skótin
dansaði
solo
og
ýldi
»Kikkilikkatjovtjov«,
so
høvdið stóð at bresta.
Støðið varð líkasum lagt,
men snildisliga syrgdu Pip-
ar og Salt fyri at skifta
ímillum høgt tempo og
friðarligar samrøður. Fyrstu
løtuna flentu vit bara, tí vit
vóru so glað fyri at síggja
teir aftur. Aftaná hevði tú
hug at síggja alt umaftur
fyri at fáa detaljurnar við.
Eldri og búnari
Pipar og Salt eru búnaðir,
og hóast nógvir persónar
framvegis ganga aftur, so
eru teir eisini vorðnir eldri.
Esmar Eysturoy er vorðin
embætismaður í heilsu-
málaráðnum, kallar seg
»Analytic Advisor«, og helt
fyrilestur í Norðurlanda-
húsinum um almennu um-
sitingina. Loysnin var at
gen-spleysa Esmar, so øll
umsitingin hugsaði eins.
Og sum frá leið helt Esmar
eisini, at tað fór at bera til,
at øll í Føroyum fóru at
líkjast Esmari í bæði út-
sjónd og verumáta. Ein
ræðandi tanki.
Esmar var aftur hesaferð
eitt hæddarpunkt í sýning-
ini. Hóast hann framvegis
helt, at Guðrun var eitt
sindur býtt, so viðgekk
hann, at hann kundi ikki
liva uttan hana. Og fyri at
fáa hana aftur, noyddist
hann á knæ at geva Guðr-
uni eitt sóljutyssi við orð-
unum »tú ert mín Guðrun
Sólja«.
Lortaland
Dálkingin og lortalívið í
Vágsbotni slapp heldur ikki
undan. Við »Frankfurter
Algemeine« undir armin-
um filosoferaði Ábal um
allar kukkarnar úr kloakk-
ini í Tinganesi, sum flutu á
bryggjuni. Eingin ivaðist,
hvønn hann meinti við, tá
hann stóð uppi yvir einum
lítlum, klønum og hørðum
og einum stórum, rundum
og bleytum, sum stýra okk-
ara landi, og hugleiddi
»hvat sigur tú ikki nógv um
lívið.«
Politikkurin fekk meira
pláss hesaferð, og vit fingu
at vita, at fólkafloksmenn
hava langar fingrar, sam-
bandsfólk eru deyv, javnað-
arfólk liva av tí almenna og
tjóðveldisfólk berjast, með-
an sjálvstýrisfólk skifta
meining og Jenis sveimar.
Baptistarnir fingu eisini
sítt, og sambært Pipari og
Salt eru teir vorðnir tystari
enn áður. »Tað er tíðin«,
segði Símun, sum eisini
selur parabolir við ótespi-
ligum innihaldi. Tað er í
øllum førum heilt vist, at
fólk fara at kalla tað at fáa
sær ein lítlan fyri »at bukka
beinini« og fara at siga
»hey« í staðin fyri »skál«.
Rørandi genialt
Inkarneraði HB-arin, Kalle
Mohr, er vorðin pensjoner-
aður, men hann møtir til
hvørja kaffipausu og lokkar
enn sum áður Børge at
keypa sær eina øl.
Teir báðir fóru at tosa um
hetta við ølini, samanbóru
tað við blokkstuðul og »av-
hengigheit«, og tað var sera
rámandi og skemtiligt, men
tá Kalle Mohr einsamallur
setti seg og varpaði ljós á
lívið, ið er sum ein flættað-
ur tráður, so var tað næstan
rørandi.
So nógvar sketsjir vóru –
eitt nú ein fín um Prix-vinn-
ararnar Gestir, ein suveren
framførsla frá tí føroyska
Elvis og ein um danskaran,
sum er meira føroyskur enn
føroyingar – at ógjørligt er
at nevna allar. Hvør var betri
enn onnur.
Millum
áskoðararnar
sótu fleiri fólk frá ólav-
søkukabarettini, og tey
hava helst ilskast eitt sindur
um, at Pipar og Salt hava
flutt seg inn á teirra økið.
Teir eru farnir at viðgera
viðurskifti, sum eru uppi í
tíðini, seta tey upp á rím, og
eru í heilatikið vorðnir
meira politiskir. Hinvegin
kunnu kabarettfólkini fegn-
ast um, at tey hava fingið
í0blástur til sína kabarett, tí
heilt sum Sjúrður og Jákup
verður ongin.
Hóast teir eru vorðnir
eldri, so eru teir framvegis
egnir og genialir.
Tann føroyski Elvis býtti
blómur út til fólkini
»HEY« søgdu teir, tá teir »bukkaðu beinini«
Skótin í Bø dansar solo
Tú ert mín Guðrun Sólja, segði Esmar eyðmjúkur
C
M
Y
K
5
4