Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-10-22, síða 13
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 22. oktober 1994síða 13

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tíðindablaðið { sostalurin } Nr. 202 — 22. OKTOBER 1994 Síða 13 Feðgarnir Sverri og Tórur. Tórur skal taka við eftir Sverra sonurin flytir eisini upp- lýsningarnar á teldu. Hver seyður hevur eitt nummar í einum klipsi. Klipsið hevur ymiskar lítir, alt eftir hvat slag av seyði talan er um. Tá eitt lamb er flett, verður nummarið hongt í sperruna, og so kunnu vit eisini meta um kjøtdygdina undan hvørjan einstakari ær, sigur Sverri Patursson. Skipanin er 180 í okkara haga. Men nú hava vit skorið hana niður til 175. Eg veit ikki hvussu langt niður vit fara. Tað tekur tíð at fáa eitt slag, sum lembir tvey. Men tað ber til, okkara grannar hava prógvað hetta fyri okkum, sigur Sverri Patursson. — Lembir hver ær tvey góð lomd, so hava føroysku bøndurnir eisini møguleika at lækka kjøtprisin. Vit fåa jú meira burturúr hvørjari einstakari ær. Hetta má vera leiðin hjá føroyskum bønd- rum, sigur Sverri Patursson. Sverri fer inn í hoylød- una. Her er nógv turt hoygg. —Vit føda bert við turrum hoyggi. Vit hoyggja uppav hógvi, men vit hava eisini blásarar til turka hoygg inni, sigur hann. Við rúkandi ferð Viteru aftur í kjallaranum og nú verður flett. Fletting- armenninir hava tikið eitt nýtt fylgi niður í kjallaran. Seyðurin stendur í einum rúmi og hann sær ikki hvat gongur fyri seg uttanfyri. Rúmið tekur 35 seyðir. Ein maður tekur seyðin úr rúminum, setur byrsuna fyri pannuna og loysir av uttan at binda seyðin niður. Hann flytir seyðin á eitt svæv- ingarborð, svævar og letur blaða. Tá seyðurin er út- bløddur, verður hann lyftur uppá eitt borð, sum hevur skap sum ein klovin tunna. Her verður rist fyri og føtur- nar skornar av. Seyðurin verður fluttur á eitt annað borð. Har verður bringan tummað leys. Eisinu verða kjógvini loyst og halin loyst, móti mjadnunum. Síðan verður seyðurin hongdur uppí eitt jarn, sum minnir um eitt Øvugt akslatræ. Akslatræið hong- ur í einum skinnara, sum gongur heilt yvir til ásin Skinnið verður varliga hál- að av. Rist verður fyri, væl- indi loyst, og leysablóðið rennur frá. Framvegis beint niður í eina rist og út, oman í Nólsoyarfjørð. Kroppurin verður nú eftir skinnara fluttur til borðið, har vomb og garnar verða tikin úr. Bringan og kokan verður klovd, mørur og nyrumørur tikin úr, síðurnar skivaðar og krovið hongt á ásin. Ein kvinna tekur sær av blóðinum, skolar merar og fær tálgina ul høldar. Skorist væl í ár Arið í ár hevur hildnast væl. Meðalvektin á veður- lombunum liggur beint undir 32 pundum. Men vit merkja eisini at fólk hava minni pening um hendur. Tað gongur ikki so væl sum undanfarin ár at sleppa av við kjøtið. Avroðini selja Vit eisini. Sverri er 57 ára gamal og sonur hansara, Tórur, skal taka við eftir hann. Hugurir hjá elsta soninum, Sjúrða stendur til sjógvin. Hann siglir sum maskinmeistari við Vágasteini. Tórur hevur arbeitt á eisini seyðaroynd- arstóð á Borgarfjørdinum. Har var Sverri eisini sum ungur. Tórur hevur eisini gingið tveir vetrar á land- búnaðarskúla á Hvanneyri í Íslandi S-erri hevur stóran koll- uttan veðr gangandi í seyð- húsinum. Hetta er ein veð- rur av norska slagnum "spelsau", sum meginpart- urin av núlivandi føroyska Tórur tekur innanúr Tórur Andreassen úr Norðadali, ristir fyri við kønari hond seyðinum er av. Pápi Sverra, fekk hetta slag úr Noregi. Sverri sigur at nú er tynt út av slagnum og hann umhugsar at fáa sær nýggj- an brund úr Noreg.