Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-11-02, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 2. november 1994síða 3

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tíðindablaðið [ sstalurin ) Nr. 209 — 2. NOVEMBER 1994 Sida 3 Jógvan Adolf hartar landsstýrið: Tit kunnu ikki tvinga komm- unur saman — Haldið tykkum til samgonguskjalið, har stendur ikki eitt orð um, at kommunur kunnu tvingast at leggja saman við lóg. Eg gangi við til at kommunur leggja saman, kunnu tær fáa fyrimunir av hesum, einki annað, sigur tingmaðurin úr Skopun Jógvan Adolf Johannesen, tingmaður í Skopun er sera bilsin av úttalilsunum hjá Eilif Samuelsen, lands- stýrismanni í Dimmalæt- ting herfyri, har hann metti at um eini tvey år fóru einans tíggju kommunur at vera eftir í Føroyum. — Hetta er beinleiðis brot á samgonguskjalið. Um so er at Eilif Samuelsen, ella landsstýrið ætla at kroysta kommunurnar til saman- legging við lóg, so er tað brot á samgonguskjalið. Tað stendur einki í sam- gonguskjalinum um at kommunur skulu leggja saman við lóg. Verður hetta kortini roynt, so er talan um samgongubrot og tað skulu teir vita, sigur Jógvan Adolf Johannesen. Ikki ímóti samanlegging - Hetta vil ikki siga tað sama sum at eg eri í móti at kommunur sjålvbodnar, so- leiðis sum tað stendur í samgonguskjalinum, legg- ja saman. Hetta kunnu tær gera um so er, at tær kenna sær fyrimun av einari sam- anlegging, sigur hann. - Ég eri í móti at tvinga nakra kommunu at leggja saman. Eg haldi, at í hesum samfelagi, sum vit liva í, er nóg mikið av tvingsli. Tað er ongin orsøk at iram- tvinga nakra nýggja 6nøgd í samfelagnum, sigur Jógvan Adolf Johannesen. — Í samgonguskjalinum stendur greitt, at kommunur eiga sjålvbodnar at leggja saman, ikki tvingast við lóg og verður hetta gjørt, so er talan um brot á samgongu- skjalinum. Hendir hetta, so ætli eg mær ikki at sita ug- andi, sigur Jógvan Adolf Johannesen. Eg vil heita á menn í samgonguni og í landsstýr- inum um at vera eitt sindur varnar við tí sum teir bera út millum fólk, latið vera við at provokera, men arbeiði heldur út frá tí sum stendur í samgonguskjalinum, sigur Jógvan Adolf Johannesen. Landsstýrið hevur iva- leyst at takast við, um tað bara klárar ein part av tí sum stendur í samgonguskjalin- um, tí er ongin orsøk at leita útum skjalið, fyri at finna sær mál at loysa, sigur Jógvan Adolf Johannesen. jústinus Tað, sum tey flestu fyri bert tveimum ella trimum árum síðani hildu vera eitt upplop í | fólkaflyungini úr Føroyum, hevur víst seg | at vera ein nógv stórri trupulleiki, sum i dag | má roknast millum teir Størstu, føroyska | samfelagið hevur at dragast við. Hetta tykj- ast tey flestu eisini hava sæð i cyguni nú. — Meðan tað fyrr var soleiðis, at tað mest vóru ungfólk, ið fóru niður at lesa og annað líknandi, og sum ikki høvdu bundið seg áðr- enn, eru tað í dag smábarnabólkurin og for- eldrabólkurin, ið fara av landinum, sigur Hans Pauli Strøm, fólkalívsfróðingur. - Vit skulu minnast til, at tey ungu for- Í eldrini í dag hoyra til tann mest týðandi partin í samfelagnum, tí tey eru mest virkin | ið verða latnar inn til framkallan LANDSINS BESTU MYNDIR KODAK ROYAL PAPPIR Tilboðið er bert galdandi fyri framkalling av sjálvum myndunum SMS FOTO & VIDEO SMS * Tlf. 19820 Folkaflytingin 'nátt astronom- lisku hæddirnar — Tey tølini, vit nú hava at arbeiða vid, tá talan er um fólkaflyt- ingina úr Føroyum, eru so stór og ógvuslig, at tey ikki kunnu verða samanborin við nakað annað, sigur Hans Pauli Strøm á so mongum økjum. Tað eru tey, ið skipa familjur og annars eru sera virkin fíggjar- liga, arbeidsliga og á annan hátt. Ti er hetta ein bólkur, ið vit sera illa kunnu vera fyri uttan í samfelagnum, uttan at tað merkist. Folkalivsfrødingurin vísir eisini á, at tað er sera torført hjá hesum at koma aftur, tá tey fyrst eru farin. — Hesi fara frá øllum sínum, og so byggja tey sær eina nýggja ulveru upp uttanlands, har tey bæði viðvíkjandi íbúð, arbeiði, fam- ilju og sosialum viðurskiftum byrja av heilt av nýggum, sigur hann. — Tað er nærum óhugsandi, at hesi koma aftur einaferð, so tí er tað so ál varsligt, at tað júster hesin bólkurin, ið er harðast raktur, tá vit tosa um ta stóru fólkaflytingina úr Føroyum. — Vittosa um tel, id hava nátt tær astronomisku hæddirnar, um tað ber til at siga tað soleiðis. Hesi tøl eru so stór, at tey ikki kunnu setast inn í nakað modell, ið tað síðani ber til at arbeiða víðari við, sigur Hans Pauli Strøm. — Meðan tað tekur årtiggjur at broyta aldursbýti á tann hátt, at tað verða fleiri eldir fólk og færri smá- børn fødd, er ovurståra broytingin her hjá okkum hend eftir ongari tid. Tad, sum er hent í Føroyum eftir so fáum árum, er komið sum eitt skot.. Hann sigur, at alt samfelagið er bygt upp eftir, hvussu fólkatalið var, so ti dugir neyvan nakar rætti- liga at ímynda sær fylgjurnar, tá so nógv færri menniskju eru at manna almannaverkið, skúlaverkið og øll tey størv, ið eru. -—Taðerneyvannakar, ið dugir at hugsa sær, hverjar broytingar tað eitt nú kann hava við sær, at ein triðingur er burtur av tí, vit skuldu havt innan eitt nú skúlaverið, sigur Hans Pauli Strøm. I DAG