leygardagur 5. november 1994síða 12

Síða 12 Nr. 212 — 5. NOVEMBER 1994 Forlagið F annir við jólaútgávuni: Nú kann føroyskt bokaprent kappast Tíðindablaðið (SHU — Ikki bara í prisi, men sanniliga eisini í dygd, segði Árni Dahl, frå forlagnum Fannir, sum hósdagin gav fýra bókur út Eftir Jústinus Eidesgaard Mynd: Kalmar Lindenskov Tosa vit um forlagið »Fannir,« so sleppa vit ikki uttanum hjúnini Arna Dahl og Marionnu Debes Dahl. Seinastu 16 árini hevur hetta forlag veri hjartabarn teirra í békahøpi. Sum tey virknu bókmentafólk tey eru, hava tey útgivið sínar bøkur á hesum forlagi, umframt nógvar aðrar, heilar 60 í tali. Vit sita í hugnaligu stov- uni hjá hjúnunum í Bónda- brekku. Høvid er nýggjastu bøkurnar sum forlagið gev- ur út. Savnaði saman eru rithøvundar, týðarar, móð- urmálsfólk prentlistafólk og tidindaféik. Av veggj- unum hyggur málaða listin niður á okkum, av longu bókahillunum skrivaða mentanin og kring okkum hyggja avrik hjá okkara myndhøggaraf6lkum eggj- andi at okkum. Ami Dahl er maðurin sum brýtur tutlið, íð altíð er undan eini hending, meðan ein samkoma situr og bíðar. Ein farri av erni hómast um ennið á Árna, tá hann sýnir fram seinastu bøkumar. Tí, uttan at kenna innihaldið, so er talan um sera snotiligar bøkur, væl úr hondum greiddar, prentlistarliga. Bøkurnar eru, aftaná at handritið er handað, av- greiddar av Hestprent, sum hevur havt prentumsiting- ina um hendir. Estra í Gøtu hevur prentað og Helge Justinussen hevur bundið inn. Føroyskt bókaprent er í dag kappingarført við út- lendskt. Ungir yrkjarar — Undan jólum i fjør góvu vit tríggjar bøkur ut. Stór- verkið Kalevalu, tjóðkvæði finlendinga. Eitt yrkinga- savn hjá Tóroddi Poulsen og Læars og Annelena hjá Mourits Mohr, sigur Árni Dahl. — Ongin ivi er um hvor bókin seldi best. Við góðu søluni av bókini Læars og Annelena, hevur Mourist Mohr veitt teimum báðum ungu yrkjarunum, sum í dag av fyrsta sinni geva út, eina hjálpandi hond, segði Árni Dahl. Hann vísti á, at tá hann gekk á lærarskúla fyrst í sekstiárunum var langt ímillum bókaútgávurnar. — Vit kendu næstan bara til Hans Andrias og Janus og tí vóru vit kanska eitt sindur foy, tá vit tóku yrkingarsøvn hjá nútíðar- yrkjarum uppí hendurnar. Eitt nú Gurið Helmsdal og Líggjas í Bø, segði Ami Dahl. — Vit hava seinnu árini sæð hvat yrkjarar, sum eru føddir í fimtiárunum duga til. Eitt nú Jóanes Nielsen . Vit teimum báðum yrk- ingasøvnunum, sum vit geva út í dag, síggja hvussu tveir yrkjarar, sum vuksu til í sjeyti og åttatiårunum, yrkja. Ein tíð, tá samfelags- hjólini mólu so hart, at neistarnir fuku undan teim- um, segði Árni Dahl. Yrkingasøvnini talan er um er »Aldur hugans< eftir Oddfríð M. Rasmussen, ættaður av Sandi og >Aftur- vendandi endurspeglingar av komandi dreymum« eftir Petur Jensen úr Nordagøtu. Oddfridur yrkir fyrst og fremst um nåttåruna, um dropar »sum leita eftir turrvølli at dansa á< Hann yrkir eisini um sviðan av vælferðini, í tí tíðini hann vaks upp. Petur, sum forrestin var høvundi til teknirgðina »Bina og Bobo« í Sosial- inum, skrivar nógv um til- veruna. Um høpisloysi, 6- rudd og truplar kenslur. Tóroddur sum prosahevundur Tóroddur Poulsen hevur givið út sjey yrkingasøvn og nú roynir hann eisini pennin í óbundnum máli. Tóroddur hevur givið út bókina »Reglur« og lat tað verða sagt beinavegin, her er ikki talan um nakra vanliga bók. Tú villist eitt sindur. Er talan um eina skaldsøgu, eitt småsøgu- savn, essaysavn, poetikkur, hittinorð, ella kanska eitt yrkingarsavn. Tóroddur er kendur fyri at vera beinrakin, hann er nakað beiskur við hvert, men hann hevur skil fyri at fáa sínar tankar á prent og hann er sera undirhaldandi í Útgevarar og rithøvundar avmyndaðir heima hjá Arna og Mariannu, tá Fannir gav fýra bókur út hósdagin. Fremst frá visntru Tummas Jákup Thomsen, sum hevur teknað kápumyndina á yrkingasavninum hja Petur Jensen. Síðan Tóroddur Poulsen, sitandi gamli landslæknin Hanus Debes Joensen og hjá honum Marianna. Aftast frá vinstru Árni Dahl og Petur Jensen sínum málburði. Soleiðis er Tóroddur. Her er eitt brot úr bókini: > Tá veðrið er hampuligt, stilli og turt, tekur tað mær ellivu minuttir at ganga til hús. Tá nógvur vindur er, tekur tað tiggju ella tólv minuttir, alt eftir hvussu ættin er. Og tá veðrið er hampuligt, stilli og turt, og er lagið á mær avbera gott, sum á Pirpinsmanni, klári eg teinin lættliga innan seks minuttir. Og eri eg Pirpins- maður, tá vindurin er nógv- ur, komi eg til hús eftir átta ella fjúrtan minuttum, eisini her ger ættin søg galdandi. - Annars eri eg oftast í miðal- góðum lag, um tað so er æla- veður ella sól. Mjørka merki eg ongantíð. Tað hevur einki at siga hvønn eg hitti á vegnum, ú at øll siga mær eins nógv. Eingin ávísur ger meg nærsýntari ella fjarsýntari, Men hitti eg meg sjálvan, vinni eg ong- antíð niðan, tí tá verður útideyðaveður, í somu løtu eg síggi meg.« Astarsøgur ur midøld Forlagið Fannir hevur eisini givið út fyrsta bindið av >Dekameron<, sum er eitt gitið verk út midøld. Tað er italiumadurin Gio- vanni Boccaccio, (1313- 1375) sum hevur skrivað verkið. Verkið er skrivað um miðja 14. øld og er sett saman av hundrað frásag- num, sum eru kendar fyri sítt smidliga skrivingarlag. Fråsagnimar eru knýttar saman soleiðis. Tíggju flo- rentinar, sjey kvinnur og triggir menn, eru meðan