fríggjadagur 11. november 1994síða 4

Síða4 Nr 216—11. NOVEMBER 1994 >. fyri blind og sjónveik frå månadegnum til mikudagin Karen Marie Petersen havt skeið vid blindum og sjónveikum — Folk hava dugað væl at sagt hvat tey vilja Karen Marie Petersen, skeiðleiðari og Karin Kass, leiðari á Føroya Blindastovni saman vid teimum, id vóru á skeiðnum Mynd: Kalmar Lindenskov Frá månadegnum til mikudagin vóru 18 blindir og sjónveikir fóroyingar á skeiði hjá dananum Karen Marie Petersen, har tey arbeiddu í einum framtíðarverkstaði og fingu sett orð á mong av teirra ynskjum um, hvussu umstóður teirra kunnu gerast betri Karen Marie Petersen er 46 ára gomul og fødd blind. Kortini hevur hon klárað seg væl, og er hon útbúgvin sum sosialráðgevi. Men tað er tó ikki bert við blindum og sjónveikum, at hon hev- ur arbeitt, ti hon hevur eisini verið kommunalur sosial- ráðgevi, har hon arbeiddi á Sum ein frukt av skeiðn- um, ið var frá mánadegn- um til mikudagin, har tað vóru tey blindu og sjón- veiku, ið tosaðu um teirra tørv og ynski, sita nú øll átta starvsfólkini á Førova Blindastovni á skeiði saman við Karen Marie Petersen fyri at fáa lagt eina felagslinju fyri arb- eiðið á stovninum. — Tað er jú umráðandi, at vit leggja okkara arb- eiði á stovninum til rættis eftir tørvi og ynskjum hjá teimum blindu og sjón- veiku, og tað er hetta, vit arbeiða við á skeiðnum, sigur Karin Kass, leiðari á jøvnum føti við tey, ið eiga sjónina. — Tað gekk væl, men eg hevði hug at royna nakað annað, og tí havi eg síðstu trý árini arbeitt á Dansk Blindeforbunds Kursus- og Feriecenter i Fredericia, greidir Karen Marie Peter- sen frå. Leggja felagslinju fyri blindastovnin blindastovninum. Skeiðið fyri starvsfólk- ini byrjaði í gjár og heldur fram í dag. Karin Kass sigur, at tað er umráðandi, at starvs- fólkini arbeiða eins. Tað vil siga, at tey hava eina felagslinju fyri, hvussu arbeiðið skal fara fram, so tey blindu og sjónveiku á stovninum kunnu kenna seg tryggari við tað, enn um arbeitt var á ymsan hátt. Tey hava sjálvsagt ikki áhuga í at verða yvir- hjálpt, um eg kann siga tað SO, og ti er tað av stórum týdningi, at vit læra at — Hetta arbeiðið hevur mest umfatað skeið og und- irvísing, og tað er eisini fyri at hava skeið, at eg eri kom- in til Føroya. Skeiðið, ið Karen Marie Petersen hevur havt leiðsl- una av, byrjaði mánadagin og var liðugt seinnapartin mikudagin. lurta eftir, hvat tey hava at siga okkum, tí tað eru jú tey, ið skulu brúka stovnin og vera drívmegin her, sigur hon. — Eisini er tað av stórum týdningi, at vit eru før fyri at geva tað réttu hjálpina, ið best svarar til endamál- ið. Eisini skulu starvsfólk- ini á Føroya Blindastovni viðgera tað, ið varð ukið upp til viðgerðar á skeiðn- um við teimum blindu og sjónveiku frá mánadegn- um úl mikudagin. Hesum fara tey so at arbeiða við í dag. hj. Tíðindablaðið (5771 Talan er um sokallaðan framtíðarverkstað, har til- samans 18 blindir og sjón- veikir føroyingar hava sitið í einum stórum rundingi í einum av stóru hølunum á Blindastovni Føroya fyri at tosa um, hvat húsið kann verða brúkt til og hvussu umstødur teirra yvirhøvur kunnu gerast betri. — Hetta hava verid nakrir gevandi dagar fyri meg, tí hóast fólkini á skeiðnum í mangar mátar vóru so ym- isk, hava tey dugað væl at sett orð á, hvat tey vilja, og eisini hava tey verið Ofør at tíkið avgerðir um, hvussu tey kunnu koma víðari við tí, vit hava arbeitt við á hes- um skeiðnum, sigur Karen Maric Petersen. Dugdu at seta orð á — Hesar víggjar dagarnar eru nógv konkret komið fram um, hvussu nógvir trupulleikar kunnu loysast, og eg haldi at vit hava fingið nógv burturúr. Hon hevur ongantíð verið í Føroyum fyrr, so hon var rættiliga spent framman- undan, hvussu tað mundi fara at verða. — Tað er nevniliga so, at rættiliga stórur munur er á at vera blindur og sjónveik- ur i Føroyum og so at vera tað i Danmark, sigur Karen Marie. — Størsti munurin er, at nógv færri blind og sjón- veik eru í Føroyum, og tí eru tey eisini meira einsamgll, enn í Danmark. Hon vísir á. at meðan blind og sjónveik í Dan- mark hava góðar møguleik- Marita Nystrøm og Karen Marie Petersen »hyggja« at einari mosaikk-mynd, ið blind og sjónveik hava gjørt á einum skeiði í fjør ar at vera meira saman við hvørjumødrum, eru møgu- leikarnir ikki teir somu her i Føroyum. — Tá tú ert einsamallur, hevur tú ikki altíð nakran, tú kanst tosa við, sum er í somu stóðu sum tú, og tað er kanska serliga úti á bygd, at hetta ger seg galdandi, tí har kann ein blindur ella sjón- veikur vera tann einasti á plássinum, sum eru í hesi stóðu, sigur hon. — Fyrr hevur tað eisini verið so, at blind og sjón- veik eru send til Danmark- ar, men á hesum øki eru nú nógv betri møguleikar i Føroyum, tí tey eitt nú hava møguleika at ganga í skúla her. Og meðan tey áður hava verið noydd at verið langt burturi frá foreldrum og familju, eru hesar um- støður munandi betri í dag. Sjálv hevur Karen Marie Petersen kent fleiri føroy- ingar, ið hon hevur gingið í skúla saman við niðri, og eisini sum lesandi og í arb- eiði sínum hevur hon hitt nógvar føroyingar. - Tað er jú eisini soleiðis, at nógvir føroyingar eru í Danmark, sigur hon. Tey, ið vóru við á skeiðn- um hjá Karen Marie Peter- sen, tóktust eisini vera stak væl nøgd við tað, tey hava fingið burturúr hesar wíggj- ar dagarnar. Tá skeiðið end- aði við hugnaligari sam- komu seinnapartin miku- dagin, góvu tey henni eina gávu sum eina áminning um skeiðið og ferðina í Føroy- | + Mynd: Kalmar Lindenskov rEE