leygardagur 12. november 1994síða 10
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tíðindablaðið (77;
Síða 10 Nr. 217 — 12. NOVEMBER 1994
Olofson í stásiligu kirkjuni í Fuglafirði
Kvinnuprestamálið í Fuglafirði blást upp til tað ókenniliga:
Kvinnuligir prestar kunnu
saktans prædika í Fuglafirði
— Vilja fuglfirðingar hoyra ein kvinnuligan prest, so kunnu tey bert siga kirkjuráðsformanninum frá. Hann skal síðan geva teimum
eina tíð, har kirkjan er tók. Men verið eg spurdur, so havi eg ábyrgd av gudstænastuni, og eg kann ikki takaåbyrgd av eini
gudstænastu, har ein kvinna stendur á prædikustólinum, sigur Peter O.K.Olofson
Vit sita í lestrarrúminum frá lofti til gólv, hver Longu í forstovuni fær = num bíbliuna og hansara
E, úr og Eee Á or hjá prestinum í Fugla- sentimetur er åtnyttadur. einvarhuganavhvgrræður vilji er, at tað er maðurin
Myndir: Kalmar Lindenskov ++ firdi. Her standa bekur = Nakrar vanligar skald- i prestagarðinum í Fugla- sum ber guds orð fram fyri
; SØgurstanda á hyllunum, firði. Á einum skelti yvir meinigheitina. Tað er iva-
| men meginparturin av stovuhurðini stendur »Jes- leystongin,sum kennir bib-
| bókunum snýr seg um usalene<,soertaðsagt,her liuna, ið ivast, at hetta er
andalig viðurskifti, altfrá er ikki pláss fyri andaligum Guds vilji. Hetta stendur jú
heksadoktarum og til ny- útferðum. fleiri ferdir nevnt. Eg upp-
kirkjur. Presturin situr Á borðinum stendur heitt — fati bíbliuna sum Guds talu
við skrivipultin, hann er í dampandi kaffi, rundstykk- til okkara. Gud sigur sín
svartari prestaskjúrtu, ir og norskur geitaostur, vilja gjøgnum bibliuna og
við hvítum pynti undir sum Børre Knudsen hevur eg havi valt at fylgja Guds
høkuni, á einum knaga í givið fuglfjarðarpresti. — vilja, sigur Peter O.K. Olof-
gongini hongur leður- Þresturbjóðar. son og ongin ivi hómast í
jakkin. Fuglfjarðarprest- Taðerhósmorgun í Fugl- — andliti hans.
urer vorðin kendur fyriat = afirði og vit sita og tosa um — Hendingin, tá eg nok-
taka halgu bók bókstavi- andaliga lutir og virkis- taði einum kvinnuligum
liga og hansarasjónarmið meguleikarhjáeinumpresti presti at prædika í Fugla-
hava skapt gsing millum í Føroyum. Uttanfyri er firði, hevði neyvan ikki
manna, serliga millum luftin mettað av stinkandi komið fyri í Danmark. Vit
kvinnurnar, sum kenna fiskamjølsroyki. hava jú somu lóggávu í Før-
seg forsmáaðar av presti. oyum, á kirkjugkinum. Í
Hann virðir tær ikki nóg Guds ord alene... Danmark hevði ein roynt at
nógv, halda tær. Hvi vil tú ikki hava at — sloppið undan tí stóðu, sum
kvinnur skulu prædika í hendiíFuglafirði.Tey,sum
Olofson er ikki vælumtókt- kirkjuni? vildu hava kvinniliga prest-
ur av javnstødurørsluni, — Tad er ikki so nógv ein in á præðikustólin, kendu
sum metir hann gera spumingur hvat eg vil. Gud mína stóðu frammanundan
mannamun hevur talað til okkum gjøg- Og ti var tað ikki neyðugt at