leygardagur 26. november 1994síða 14

Síða 14 HANN HEVUR TIKIÐ NÁTTÚRUNA ? Nr. 227 — 26. NOVEMBER 1994 KIRKJUNA Å TOFTUM: VID INN I - Eg upplivi Guð best úti i náttúruni Fríðrikskirkjan á Toftum verður vígd í morgin, 1. sunnudag í advent. Hetta er ein stásiligur bygn- ingur, og neyvan er ov nógv sagt, at Høgni W. Larsen, arkikektur, »eigur« hana, sum hon er Orð: Hilmar Jan Hansen Myndir: Kalmar Lindenskov TBTBC— 11 ——— Tað er eitt fjøruti ára gamalt ynski, ið verður uppfylt í morgin, tá kirkjufólkið á Nesi, Toftum, Saltnesi og Æðuvík kann taka nýggju kirkjuna á Heygunum á Toftum í nýtslu, eftir at hon hevur staðið í gerð í bert tvey ár. Við vígsluna í morgin er mangt og hvat á skránni. Byrjað verður kl. 15, tá eitt fylgi av prestum við Hans J. Joensen, bispi og Bent Klinte, ríkisumboðs- manni á odda fer frá missi- ónshúsinum, berandi tey heilagu kørini og allar bøk- urnar, ið hoyra til kirkjuna, út í kirkjuna. Meðan fylgið gongur inn, syngur eitt vælmannað kór undir leiðslu av dómsorga- nistinum í Roskilde, Finni Evald. Einir 130 sangarar úr allari Eysturoynni og við tilknýti til sóknina eru við í kórinum, ið eisini fer at syngja undir vígsluni. Síðani fer Hans J. Joen- sen, bispur at taka sær av vígsluni, áðrenn kirkjan verður handað prestinum í Nes prestagjaldi, Jónsveini beh, ið skal halda prædik- una og annars taka sær av gudstænastuni víðari. Aftan á víglsugudstæn- astuna verður bjóðað til ein nátturðabita í kirkjukjallar- anum, og tá tann løtan er av, verður einandakt í kirkjuni, har undanmaðurin hjá Jón- sveini Bech, Jákup Kass, fer at siga nøkur orð. Vann prosjekt- kappingina Maðurin, ið hevur teknað og sett sín dám á at kalla alt, ið er í og uttan um kirkjuna, umframt kirkjuna sjálva, er Høgni W. Larsen, arkitekt- ur år Havn. Tákirkjuráðið skrivaði út prosjektkapping ársskiftið 1991-92, vann Høgni hesa kapping, og sidani hevur hann brúkt eitt satt ótal av arbeidstimum fyri at fáa tað årslitid, ið hann setti sær sum mál, tá hann fór í holt við uppgávuna, ið skuldi ——iia ea VM Altarbordid er tað størsta í Féroyum. Her er Høgni W. Larsen í ferð við vísa seg at gerast hansara størsta gjøgnum tey mongu årini sum arkitektur. — Hetta er mitt livsverk. Eingin sum helst ivi skal veraum tad, sigur Høgni W. Larsen. — Tad er ein av hægstu dreymunum hjå einum arki- tekti at sleppa at tekna eina kirkju, og hesin dreymur gjørdist veruleiki fyri mitt viðkomandi, táeg vann pro- sjektkappingina um nýggja kirkju á Toftum. Høgni sigur, at hann ikki hevði hugsað fyri sær, at tað skuldi falla honum í lut at sleppa at tekna eina kirkju, ið er ein heilt ødrvisi bygn- ingur enn so mangir aðrir. Høgni hevur eisini lagt sera stóra orku í arbeiðið at gera kirkjuna — heilt frá byrjan av og til nú, tá kirkj- an stendur liðug og klár hjá kirkjufólkinum at taka í nýtslu. Rósar monnunum — Eg havi ikki hóming av, hvussu nógvar tímar eg havi brúkt, men teir eru nógvir. Og hesa síðstu tíðina hevur SEE at leggja gull í boriholini, sum í hesum førinum eru til prýðist — heldur enn til fortreð tað verið sera strævið, og eg eri hvørt einasta kvøld kom- in aftur til hús á midnátt, greiðir Høgni frá. — Men so vil eg eisini feg- in sleppa at rósa teimum monnunum, eg havi arbeitt saman við í sambandi við alt tað, ið hevur verið mín leiklutur undir byggingini. Ég vil fegin nevna Harald Kjeld og Arna Højgaard, ið hava verið sera góðir stuðl- ar hjá mær allan vegin igjøgnum. Og tað hava so sanniliga eisini allir hinir verið, ið eg havi arbeitt saman við her — ikki minst sjálvt kirkjuráðið. Høgni sigur, at hetta eru Tíðindablaðið 7"; hegnismenn og handverk- arar av allarbesta slagi, og tær fakligu uppgåvurnar hava ikki altíð verið tær lættastu at loyst — nógv av tí hevur verið arbeiðið, id set- ir stór krøv, men sambært Høgna hevur ikki staðið á at fingið loyst tær: — Eg vil fara so langt sum at siga, at eg ikki havi arb- eitt saman vid dugnaligari fólki. Eitt nú, tå vit hava verið í gongd við at sett altartalvuna upp, hava teir av sonnum víst síni evni og verið til sera stóra hjálp, sigur hann. — Eisini vil eg loyva mær at ivast í, um hetta arbeiðið hevði latið seg gjørt nakra aðrastaðni enn júst á Toft- um, tí fólkið er so raskt. Her eigur at nevnast eis- ini, at allir, sum hava arbeitt í kirkjuni, hava latið tveir tímar av hvørjum átta sum eina gávu úl kirkjuna, og hava teir ikki kravt løn fyri hesar tímarnar. Altartalvan er úr gróti, og hon vigar eini fimm tons, nú hon hongur á altarveggin- um — tilsamans er hon gjørd úr seytjan steinum, harav bara tann størsti vigar eitt heilt tons. Altarborð, prædikastólur og doypifuntur eru eisini úr gróti.