Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-12-01, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 1. desember 1994síða 3

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tíðindablaðið [ søsialurin | Nr. 230 — 1. DESEMBER 1994 Sida 3 Kjartan Hoydal undan samráðingunum við norðmenn: Russarasåttmålin ; er dyrabærari — Medan russarasåttmålin verdur goldin vid fiskasløgum, sum vit ikki fiska sjålvir verður noregssåttmålin goldin við botnfiski, tí hevur russarasáttmálin stórri virði fyri Vit mugu fáa meira burturúr: valtjo oða sjogvi — Meðan Loynikrókurin hevur bjargað búskap- 4 inum í Íslandi, hava foroyingar bundið seg ov nógu til avtalur við onnur lond. Undanfarna landsstýrið hevur verið alt og varið í hesum 4 spurningi, sigur Edmund Joensen 4 Nýggi løgmadur, Edmund fóroyingar, sigur fiskivinnustjórin Kvotan hjá føroyongum við russar er munandi dýra- bærari enn kvotan við norð- menn, men norsk kvotan er neyðug, skulu trolararnir í Barentshavinum kunna royna so stóran part sum møguligt í Barentshavin- um. — Norska kvotan er av stórum týdningi fyri at fáa fiskiskapin at hanga saman. Summar tíðir av árinum er bara fiskur í norskum øki, aðrar tíðir bert í russiskum øki, sigur Kjartan Hoydal. — Hyggja vit eftir tonsa- tølunum á toskakvotuni fyri í fjør, so er munurin eisini stórur. Meðan føroysk skip kundu veiða 3000 tons av toski frá norðmonnum, so kundu vit veiða 18.600 tons frá russum, sigur Kjartan Hoydal. — Størsti munurin á kvot- unum er hvussu tær verda goldnar og tå vit tosa um hetta, so verður russiska kvotan so nógv dýrabærari oya mánadagin Fiskiskapurin í Loyni- krókinum og leikluturin hjá føroyingum í hesum fiski kemur at standa á dagsskránni, tá føroyingar og norðmenn fara at tingast um nýggj- an fiskisåttmåla tysdag- in og mikudagin i kom- andi viku. Sosialurin hevur frætt frå álítandi keldum í Fiskeridirektoratet í Bergen, at fiskiskapurin í Smoguni verður tíkin við í samráðingarnar. Men keldan veit ikki hvussu frammalaga hes- in spurningur verður settur á dagsskránna. Bert eitt er vist, før- oyingar skulu standa skúlarætt fiskiskapinum Smogan kemur við i samråd- ingarnar Norska sendinevndin kemur til Før- fyri føroyingar. Vit gjalda russum vid uppisjógva- fiski, svartkjafu, makreli 0.s.v. Harav er svartkjaft- urin nógv tann stersti parturin og svartkjaftur er eitt fiskaslag , sum føroy- ingar gera lítið burturúr í dag, sigur Kjartan Hoydal. — Norska kvotan av botn- fiski verður goldin við botnfiski. Vit lata longu, brosmu, kalva og nakað av toski fyri okkara kvotu í Barentshavinum. Vit lata eisini uppisjógvafisk fyri uppisjógvafisk vit fáa úr úr norskum gki, sigur Kjartan Hoydal. — Russiska kvotan hevur ikki altíð havt so stórt virði sum í dag. Í an ár í sjeyti og áttatiárunum fingu russ- ar svartkjaft, meðan vit fingu pappirsfisk. Tá var so lítil toskur í russiskum sjógvi, at vit als ikki kláraðu at fiska kvotuna. Nú í hálv- femsunum er vent í holuni. Nú er væl av toski at fáa í í Loynikrókinum. Leiðarin í norsku sendinevndini er Hall- stein Rasmussen. Við honum koma eisini Sten Ove Johnson, fyrsti konsulentur og Torbjørn Torvik, rådgevari. Hetta verdur seinasta ferdin, at Hallstein Ras- mussen verdur leidari å norsku sendinevnini, íð tingast um fiskisáttmál- ar. Hann er ovasti á Fiskeridirektoratet í Bergen og hevur mangar ferðir tingast við føroy- ingar. Hann leggur nú frá sær vegna aldur. jústinus russiskum sjógvi. Tí er hendan kvotan so dýrabær, sigur Kjartan Hoydal. Um nú norðmenn fara at skerja okkara toskakvotu í Barenishavinum orsakað av fiskiskapinum í loyni- krókinum, hvat verður so føroyska stigið? Í prinsippinum er hetta einfalt. Tá okkara norska botnfiskakvota er goldin við botnfiski, sum vit sjálvir kunnu fiska, so minkar norska kvotan í føroyskum sjógvi tilsvarandi, sigur Kjartan Hoydal, fiski- vinnustjóri. jústinus Joensen, heldur, at:undan famar landsstýnø hevur vendaltov vand, iå tað snýr seg um al tyggjå okkum rætundi at:veiða í altj6da sjógvi. Edmund sigur, at någvur penungur er at vinna í aljóða sjógv1 og at VUyggja føroyingum bein ræu á hesum økjum liggur Ogvu- liga frammalaga á hansara sknviborðið = Vit vita jú hvar hendir í Barenishavinum. Íslend ingar hava bjargað sínum búskapi við fiski úr Loyni- krókinum. Íslendingar hava vend vweiskur, meðan vit hava vend ov efurgevandi og ud hevur givið úrslu hjá teimum, sigur Edmund Joensen - Kendi amenkanski for- seun, Roosenvelt, 10530 um at vinna á åttanum. Eg hald:, at føroyingar hava Óllast ov nógv texr stóru. Vit fáa kk: gjørð á sama háu sum íslendingar í Loyni- krókinum, ú vit eru bundnur av avtalum við norðmenn og russar. Vit ánu at:sæð longur fram í Udina. vit hava vend ov stutlskygðir, tå vit hava undirsknvað hesar avtalur um ikki at veiða í alujóða sjógv!, sigur Edmund Joensen — Tað fer at liggja Ogvu- liga frammalaga í minum arbeiði sum løgmaður, at vinna okkum stlørn rætt- indir í altjóða sjógvi. Sum legmaður umsiv eg uttan- ríkismál, sigur Edmund Joensen Vinnulivsmadur sum løgmadur Vinnulivid hevur fingið ein vinnulivsmann burtur- av í løgmannssessin. Heua ide munur linnum veldugar stýrið og løgungid at skil trupulicikamar við markn- aðarviðurskufuum. Eg haldi eg skuldu havt góðar for- ueyur at skik vinnuliviB við teimum myndum eg havi, sigur hann - Eg fan, su at leggja stóran dent á at skapa karmar fyn vinnu Annars liggja brúnna Við arfønd o.s.v, sigur Edmund Joensen, sum ikki roknar vid at koma at koða seg næstu månabarnar Edmund er æusbur av Oyn. Hann er 49 ára camal Hann er giftur við Eáfnið ættað av Norðskála og tey búgva í tweunum fyrstu húsunum sunnantyn Sueymin m løgmadur, eysurovarnesn. Tew eis hjå lands- styrinum Landsstýrið er komið í eina rættuliga torføra stóðu orsakað av fiski- skapinum í Loynikrók- inum. Edmund Joensen. løg- madur, segdi vid Sosi- alin 16. september, tå hann júst var valdur, at hann fór at leggja stóran dent á, at tryggja før- oyingum betri rættindi í altjóða sjógvi. Hann segði: — Meðan Loynikrók- urin hevur bjargað ís- lendska búskapinum, hava føroyingar bundið seg ov nógv til avtalur við onnur lond. Undan- farna landsstýrið hevur veriðalt ov varið í hesum spurningi, segði hann. Hann legði afturat, at at føroyingar høvdu ver- ið alt ov stuttskygðir, tá avtalurnar um veiðu í al- tjóða sjógvi vórðu undir- skrivaðar. Tí verða samráðing- amar við norðmenn í komandi viku sera spennandi. Fara føroy- ingar at seta fremmand- um trolarum, sum royna í Loynikrókinum bann fyri at landa í Føroyum? Ella fara føroyingar at geva leyst? Fer nøkur broyting at henda við fiskiskapi í altjóða sjógvi? Svar fáa vit kanska týsdagin. jústinus