Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-12-07, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 7. desember 1994síða 6

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 6 Nr. 234 — 7. DESEMBER 1994 Skiparin i fartelefonini, beint áðrenn »Stathav« fór runt: „Ring eftir hjálp, vit eru við at koppa!< Júst tå vanlukkan hendi og »Stathav« fór runt millum Byrgistanga og flesina uttan fyri Hoyvíkshólm, tosaði ein maður hjá Statoil við skiparan í fartelefonini. Men brádliga, meðan teir tosaðu, bað skiparin um hjálp, tí »Stathav« var við at fara runt Tað var ikki tað stóra skot- bráið, teir báðir menninir umborð á »Stathav« fingu, tá tann syrgiliga vanlukkan hendi seinnapartin mána- dagin, umleið kl. 16.30. Ein maður hjá Statoil í Havn tosaði við skiparan umborð, Otto Petersen úr Saltnesi, í fartelefonini, tá skiparin brádliga bað um hjálp: — Ring eftir hjálp, vit eru viðatkoppa, vóru boðini, ið hann fekk givið frá sær, og segði hann, at >Stathav< tá var í Hólmasundi. Alt hendi so brádliga, at ikki bar til at fáa meira at vita. Heldur ikki, um Otto var einsamallur á brúnni, ella um Henry Frederiks- berg var staddur á brúnni saman við honum, tá van- lukkan hendi. 000 svaraði ikki Statoil-maðurin = royndi síðani at ringja á neyðtele- fonina 000, men har svaraði ikki, so samstundis ringdi ein annar maður á Statoil- Av allarbestu Manningin å »Stathav«: STATHAV sjomonnum Manningin á »Stathav« bar orð fyri at vera av allarbestu sjó- monnum, og gjøgnum árini hava teir siglt allastaðni í Føroyum Vanlukkan, tá »Stathav« førrunt millum Byrgistanga og flesina uttan fyri Hoy- víkshólm umleið kl. 16.30 månadagin, kostadi bådum monnunum lívið, ið vóru við. Ferðin av Havnini og inn á Skålafjørdin var kend fyri teimum, tí teir høvdu so mangan áður siglt hesa far- leið — eisini millum hólmin og flesina. Og kortini skuldi hetta gerast teirra seinasta ferð. Skiparin var 59 ára gamli Otto Petersen úr Saltnesi, og maskinmaðurin var 53 ára gamli Henry Frederiks- berg av Strondum. Otto sigldi í mong år við bátunum hjá fyrst Esso og síðani Statoil — byrjaði har longu fyrst í 60-árunum. Hann var skipari við >Esso Søldarfjørd«, og tá nýggi »Esso Føroyar« kom, helt hann náttúrliga fram sum skipari har — eisini eftir at Esso í Føroyum gjørdist Statoil og »Esso Føroyar« skifti navn til »Stathav«. Fyri nøkrum årum sidani gjørdist Otto einkjumadur, og triggjar døtur og tveir synir mistu mammu sina. Men fyri hålvumødrum åri síðani giftist hann við Her- dis Thomsen, id eisini hevði sitið einkja síðani tíðliga í 70-årunum. Hon átti fýra døtrar og ein son saman við fyrra manni sínum. Henry Frederiksberg av Strondum, ið var maskin- maður við >Stathav< hesa seinastu ferðina, hevði í seks ár verið fast við >Stat- hav«, eftir at hann í eini 15 ár frammanundan hevði verið fastur avloysari við skipunum hjá åvikavist Esso og Statoil. Henry var giftur við Si- monu, og áttu tey fýra børn — tvær døtur og tveir synir. Eftir Otto Petersen og Henry Frederiksberg sita nú einkjur og fjúrtan børn. g 4 Otto Petersen var skipari á »Stathav« mánadagin. Maskinmaður var Henry Frederiksberg Av bestu sjómonnum Teir menn, ið hava verið við »Stathav« og eisini fyrr »Esso Sgldarfjørð<, hava altíð borið orð fyri at verið av allarbestu sjómonnum. Hesi skip hava siglt í øllum farvatni i Føroyum, so hesir menn kendu føroyskan sjógv út og inn — kanska betur enn nakar annar. Ikki minst munnu teir vera kendir úti á fleiri av smáplássunum og oyggjun- um, ið javnan fingu olju frá >Stathav<. Mangan vóru eisini boð eftir teimum alt samdøgrid, og altíð vóru teir klárir, tá so var. hj. skrivstovuni beinleiðis á politistóðina á telefon- nummarinum 11448, og har svaraði skjótt. Hann gav hinum telefonhornið, og hann fekk so sagt frá, at »Stathav« var í neyð, og at neyðugt var við hjálp bein- anvegin. Tá politiið fekk boðini, var klokkan 16.40, og bein- anvegin løgdu vaktar- og bjargingarskipini >Tjaldr- ið< og >Ólavur Halgi« frá bryggju við kós móti staðn- um, har vanlukkan skuldi vera hend. Samstundis fóru patrúljur frá politinum at leita á landi, og bæði brandliðið í Havn og sjúkrabiltænastan fingu boð. Skipið lá við kjølinum uppeftir Fólk frá politinum, ið leit- aðu í fjøruni, sóu kl. 16.58 skipið liggja við kjølinum uppeftir stutt frá landi, beint út úr Byrgistanga, ið er eyst- ari armurin av Hoyvík. Politiið, brandliðið, menn frá Havnar Bjargingarfel- ag, sjálvboðin og onnur leit- aðu á landi til seint mána- kvgldið, meðan vaktar- og bjargingarskipini >Tjaldr- ið< og >Ólavur Halgi< leit- aði til nakað eftir midnátt. Leitingin varð nógv tarn- að av tí ringa veðrinum, og hóast menn royndu at lýsa út á sjógv við sterkum lykt- um, bar illa til at síggja nak- að. Nógv brim var, og eisini køvdi hann fleiri ferðir av við ælavedri, ið ikki gjørdi tað lættari. Annar bjargingarbáturin varð funnin månakvøldid, og endi varð settur á hann. Ikki bar til at fáa hann upp tá, tí líkindini vóru vánalig og báturin var fullur av sjógvi. Kortini bar til hjá monnunum at hyggja í bát- in, og teir kundu bert stað- festa, at eingin var í honum. Nógvir vraklutir vóru at síggja á sjónum, og nokk so leingi varð fylgt við einum blinkandi ljósi á sjónum, ið tó vísti seg ikki at vera hin bjargingarbáturin. Ymsastadni róru vraklut- ir upp á land, og i stødni á Hvítanesi funnu menn eitt — Tíðindablaðið CSE nú aðra stýrhúshurðina, ið var illa brotin, og eisini var ymist út bjargingarbátinum funnið, eitt nú tvær neyð- rakettir og medisinpakkin. Eisini varð funnið eitt lítið petti av róðrinum á »Stat- hav<. Byrjaði aftur at leita í lýsingini Í lýsingini í gjåramorgun- in, umleið kl. 8.30, byrjaðu skipini aftur at leita, og eis- ini vóru onnur skip úti í fjørdinum og leitaðu. Leit- að varð eisini millum Stong og Eystnes. Avlandsvindur var um náttina, vestan, og tí var nógv av tí, ið hevði ligið í fjørdinum og verið inn móti landi, farið longur út á fjørdin. I ódnarveðrinum, ið var um náttina, sakk »Stathav«. Hetta var umleið kl. 1.30, og tí varð frá morgunstund- ini farið at leita eftir vrak- inum við froskmonnum, ið vóru í gummibåti av ørðum at vaktar- og bjargingar- skipunum. Fyrrapartin hildu teir seg hava funnið vrakið, og fóru froskmenninir niður. Ein oljublettur var sjónum uppi- yvir, men tað vísti seg, at talan var um eina trumlu við einum trossa, sum teir so tóku upp. Ikki var lætt at leita har á staðnum, tí tað dýpir rætti- liga skjótt, og eisini er nógv stórt grót á botninum. Hetta gjørdi arbeiðið sera torført hjá froskmonnunum. Men tíðliga seinnapartin í gjár varð so vrakið funnið á leiðini, har tað var sokkið, og menn eisini høvdu sæð tað månakvøldid. Funnið líkið av ødrum manninum Vrakið er illa brotið í ódn- arveðrinum, og eisini livdi tað rættiliga nógv, tá menn sóu tað månakvøldid. Ikki so langt frá vrakinum varð líkið av øðrum mann- inum funnið tíðliga seinna- partin í gjár, meðan líkið av hinum ikki var funnið, sein- ast Sosialurin frætti. Tá Sosialurin var í sam- bandi við pclitiid í Havn Bodanesgjøgv Nólsoyar- fjórður Pílurin á myndini vísir, hvar vrakið av >$tat funnið seinnapartin mikudagin — tætt vid Byrgistanga, ið er nesið á eystara armi av Hoyvík. Vrakið sakk týsnáttina kl. 1.30, men varð funnið aftur seinnapartin í gjár. Tað er illa brotið av ódnarveðrinum, ið var alla týsnáttina