mikudagur 21. desember 1994síða 12

Síða 12 BÓKAUMMÆLI Nú er jólagávutíðin komin í hæddina, og tey flestu renna stundandi úr einum handli í tann næsta — stød- ugt í vónini um at finna júst ta réttu jólagávuna til hansara ella hennara. Lat so verða sagt bein- anvegin, at til teirra, ið elska fótbólt — um tað so er at spæla hann ella hyggja at honum — er ikki neyðugt at leita so leingi, sum mangan verður gjørt. Uppskriftin er her: Finn nærmasta bókhandilin og spyr eftir »Føroyskur fót- bóltur 94 — í orðum og myndum«… og tú hevur skorað! Alt tað, ið føroyskir fót- bóltselskarar hava verið igjøgnum í farna árinum, er tikið við í bókina -- ann- a0hvørt umrøtt í fáum reglum ella eitt sindur meira nágreiniligt. A ein hátt kann tað tykj- ast eitt sindur óheppið, at júst undirritaði fer undir at skriva hetta ummæli, tí tað er starvsfelagin Jóannes Hansen alias -nn-, ið hev- ur skrivað flestu orðini í bókini, og sjálvsagt er heldur ikki frítt, at nógv kennist aftur av tí, Sosial- urin í farna árinum hevur skrivað um fótbólt. Kort- ini tykir undirritaða, at eis- ini pennurin hjá Finni Helmsdal hómast í onkr- um av tilfarinum í bókini. Hinvegin, so er tað altíð so við einum blaði, at tað verður lisið og síðani koyrt burtur — um tú sum blaðútgevari ikki ert so 1eppin, at tað í staðin kann nýtast at pakka fisk & chips inní. Tí hava allarhelst tey flestu, ið bert lósu hend- inga greinina og kveittu gjøgnum nakrar, gleði av at kunna seta seg í tann djúpa lenistólin og blaða seg gjøgnum landskapp- ing, steypakapping, lands- dystir og annað gott — alt í einum koyri. Av tí at hetta er fyrsta fótbóltsárbókin, Jóannes skrivar, skal her ikki verða borið ov nógv saman við tær undanfarnu, hóast tað er sama forlag, ið gevur út. Men fyri fyrst kann fyri ordans skyld verða »Føroyskur fótbóltur '94 — í orðum og myndum«. Eitt sera áhugavert bóka- verk, ið vekir minni um farnu fótbóltslandskapp- ingina og fótbóltin yvir- høvur í farna árinum Nr. 244 — 21. DESEMBER 1994 Fótbóltsjólagavan til allar føroyskar fotboltselskarar stadfest, at hendan saktans tolir samanberingina, um onkur annars hevur hug… Sjålvsagt er tad besta mansdeildin, ið stjelur mesta plássið, og har verð- ur eisini fariíð gjøgnum all- ar dystimar. Summir fáa fleiri reglur og aðrir færri — kanska alt eftir týdning- inum, ið er lættari at síggja, tá kappingini er farin afturum og tú kanst hyggja í bakkspeglið. Bókin er hesaferð bygd upp soleiðis, at frágreið- ingarnar eru fyri seg, og so må lesarin leita í hagtølini fyri at minna seg aftur á, um tað var hesin ella has- in, ið skoraði útjavnandi málið, ella hvat tað var. Hesum viðvíkjandi hev- ur undirritaði eitt hjarta- suff: Hesin uppsetingar- háttur førir við sær, at tann idni lesarin beinanvegin noyðist at keypa sær tvær bøkur, tí bladingin aftur og fram, meðan lisið verður, skjótt kann gerast í meira lagi, so bókin — hóast væl prentað og innbundin — ferst í rygginum. Nógv skilabetri hevði tí heldur verið at latið hagtøl og frágreiðingar staðið saman, so tú alla tíðina kundi bert skoytt ovast ella niðast í stubban, tú lesur, fyri at fáa hagtølini upp á pláss millum tær gráu í ov- astu hædd. Tað hevði við vissu gjørt tað nógvar ferðir lættari at lisið bók- ina. Kvinnufótbólturin er ikki so væl mannaður sum mansfótbólturin, so tí eru ikki eins nógv umfør í kappingini. Men hvørja ferð, kvinnurnar hava dystast, verður greitt frá hesum. Tað sama ger seg ikki galdandi fyri 2. og 3. deild hjá monnunum, tí dystirnir hjá 2. deild verða bert um- raddir tridjahvørt viku- skiftid og 3. deild triggjar ferðir tilsamans í bókini. Hver orsøkin er til hetta, dugir undirritaði ikki rætti- liga at síggja nakra rgk- fróði (logik) í, tí hesar báðar deildirnar kundu verið tiknar við í bókina við tíðarfestari raðfylgju, eins og 1. deild hjá monn- unum og kvinnunum, uttan at tað tó var neyðugt at skriva so nógv um hvort umfarid. Tað hevði eisini gjørt bókina lættari at lis- ið. Men nú skal ikki bert finnast at, tí undirritaði ætlar sær eisini komandi ár, um lív og heilsa og alt annað verður til tað, at samstarva við >-nn-<, so onkur rósa skal eisini sleppa at pynta hetta um- mæli, tí í roynd og veru er bókin mest eyðkend av tí positiva og tí, ið hevur rós uppiborið. Fyri tað fyrsta, so er bókin snotiliga sett upp við góðari javnvág millum myndir og tekst, so tú sleppur undan at skoyta eyguni av lagi, tí tú bert sært stóran blokk av teksti framman fyri tær. Fyri tað næsta, so er tað sera prýðiligt fyri bókina, at hon allan vegin igjøgn- um er kryddað av smáum søgum um feløg, spælarar og smáar hendingar í kappingarárinum, ið tola at verða nevndar fyri seg sjálvan. Hetta er nakað av ti mest positiva við »Før- oyskur fótbóltur "94 — í orðum og myndum“. Fyri tað triðja verður bókin eisini áhugaverd hjá teimum yngru spælarun- um, ið mangan verða gloymdir, tí stundir og pláss ikki altíð er fyri teimum í fjølmidlunum. Hesi kunnu nú lesa okkurt um seg sjálvi á prenti, so tí skal ikki undra, um meira enn so onkur av teimum yngru eisini ynskir sær ein harðan pakka undir jóla- trænum, ið telur 132 síður ella so... Fyri tað fjórða lyfta tey mongu hagtølini, ið eru fleiri og meira umfevnandi enn nakrantíð, bókina upp á eitt høgt stødi. Summi leggja einki í at vita hvussu hetta ella hatta málið varð skotið — men vilja bert vita, hvor skjeyt tað! Hesi kunnu fáa nógv upp á pláss við at lesa tey mongu hagtølini, ið bókin hesaferð gevur rúmd fyri. Nú gjørdist hetta um- mælið næstan í bókalongd, men her skal so stutt verða tikid samanum: »Føroysk- ur fótbóltur "94 — í orðum Tidindabladid EH og myndum« er eitt frålikt bókaverk, ið kanska vendir sær til ein avmarkadan men kortini ein so sera stóran — part av føroying- um. Men hesin bólkur fær so mikið meira afturfyri, ti meðan fannirnar vónandi liggja uttan fyri tað frost- sprongda vindeygað á jól- um, er júst sovorðin lesn- aður kærkomin at stytta sær stundir við — og so at hvessa sær minnið við eis- ini. Hilmar Jan Hansen E.S. Vónandi fær onkur á føroyamålsdeildini á Fróð- skapai setrinum bókina í jólagávu, so nøkur góð føroysk orð verða funnin at ríka ítróttarskrivingina. Hinvegin skal slík skriving verða løtt og ikki stirvin, so treytin fyri, at nýggj orð kanska kunnu fáa ein kjans, er at tey ikki skaða tunguna í vanligum fót- bóltspráti og annars halda í seg niðan fyri teir tjúgu bókstavirnar í longd… Telefonbókin - er mest til stuttleika... BÓKAUMMÆLI Herfyri kom so Telefon- verk Føroya Løgtings endiliga vid nyggju tele- fonbókini, id ber heitið >Telefonbók 95/96«. Ikki gekk long tid, so funnu tey, ið hava fragd í at lesa telefonbøkur, út- av at brekini ikki vóru so fá, ið hendan góða bók hevur givið rúmd fyri hesaferð. Fyrst var tað yvirlitið yvir postboksir í Havn, iðeinki yvirlit hevði yvir oll tey, ið byrja við L. So ikki bar til at finna post- boksirnar hjá Landsapo- tekaranum, Landsverk- fróðinginum, Leikhús Bio, Løgtingsskrivstov- uni ella øðrum, ið kundu hugsast at havt sína post- boks undir L. Men síðani hevur tað víst seg, at eisini fleiri aðrar villur eru í nýggju telefonbókini. Eitt nú er handilin Dalsberg á síðu 35 skrásettur sum hav- andi »hemmeligt nr.«. Eisini hevur onkur úti í Koltri á síðu 109 telefon- nummar, ið byrjar við 99 — men nummarið finst ikki nakrastaðni aftur í yvirlitinum aftanfyri. Eisini sær nú út til, at Telefonverkið roynir at knýta serlig vinarbond millum Føroyar og An- dorra. Í hvussu er hevur Andorra nú fingið sama altjóða nummarið sum Føroyar, 009 298. Allar aðrar telefonbøkur siga annars, at tú skalt ringja 009 33, um tú ætlar tær at fáa fatur á onkrum í An- dorra. Nýtt konufólkanavn er eisini komið, síðani tele- fonbókin kom út. Suffía Danielsen eitur nú Suffá Danielsen — ivasamt, um hetta er góðkent av teirri nevndini, ið ger av, um føroyingar eita hetta ella hatta. Í gomlu telefonbókini var tað ein havnarmaður, ið fann stuttleika í at bera heitið »cand. loss.<. Tað ger hann framvegis, men tað tykist, sum um hetta hugskot hansara av álv- ara hevur vunnið frama, tí í nýggju telefonbókini erein á síðu 61 sloppin at titulera seg sum >norð- maður<. Nógvar aðrar stórri og smærri villur eru í bók- ini, men tann stuttligasta man vera at síggja undir Fróðskaparsetrinum, ið nú eisini hevur adressu í Náatúni — áður kallaðist tað Nóatún. Í næstu tele- fonbókini fer tað kanska at eita Nóðatún — sjálv- andi við rætta ð' inum... Í tí skapi, telefonbókin hevur í skrivandi løtu, er hon avgjørdur kapping- arneyti til »Skemt '94«! Men tað kann hon so sanniliga eisini vera, tí á síðu 3 verður sligið fast, at>Telefonverkið átekur sær onga endurgjalds- ábyrgd fyri fylgjurnar av møguligum skeivleikum í telefonbókini.< Vóru hesar reglur ikki í bókini, var hon ivaleyst eisini nógv dýrari... Hilmar Jan Hansen ———