fríggjadagur 23. desember 1994síða 13

Tíðindablaðið [ sostalurin | Nr. 246 — 23. DESEMBER 1994 Síða 13 tekur millum 8-18 og timar. Næstu triggjar dagarnar minnist eg líuð. Men so vaknaði eg, og ein sjúkra- systir kom viðeinum spegli. Tað var ein rgrandi sjón at síggja, eg táraði. Tað gula í eygunum var næstan burtur. Eg hevði fingið heilt annan lit í andlitið. Eg havi ong- antíð verið so glað í lívi- num. Eg kendi meg væl, sigur Tórunn. - Um ta tíðina, tá eg varð løgd undir skurð, gekk eg á Skals Hondarbeiðsskúla. Hesin liggur tætt við Vi- borg, og ein tími at koyra til Árhus har transplantatiónin fór fram. Tað gekkst illa í skúlanum, tí eg var so nógv burtur. Nú er ørvisi, nú havi eg so nógva orku, sum ong- antíð fyrr, og eg byrji aftur á skúlanum í januar. Aftaná summarfrítíðina. komandi ár, fari eg á Handilsskúla í Viborg. Eg skal ganga regluliga ul kanningar fyrsta årid i Århus. I løtuni tiggjunda hvønn dag. Síðan er ætlanin, at eg skal ganga til kanningar einaferð um árið restina av lívinum, sig- ur hon. Sálartrýst og ein óttafull tid — Blødini og útvarp og sjónvarp skrivaðu nógv um livratransplantatiónirnar i Árhus, bæði undan míni skurðviðgerð og aftaná. Hendan umtala var ikki av tí góða, tí umleið helvtin av teimum, sum fingu livrina skifta í Århus doyðu. Nú er hendan deild nidurløgd í Árhus. Eg var tann næst- seinasta, sum fekk skift liv- ur í Århus. Hendan umtala órógvaði meg nógv, eg fekk ikki latið sjónvarpið upp, uttan at eg sá okkurt um eyðsskurðviðgerðirnar i hus, sama var við blød- unum. Eg hugsaði, fór eg at vera millum tey 50 pro- sentini sum ikki kláraði tað, sigur Tórunn í Homrum. Hugsaði tú nógv um deyðan áðrenn skurðvið- gerðina? Sum livimatin versnaði så eg, at eg fór ikki at gerast gomul, eg fór at doyggja Hetta var sjálvandi hug stoytt at hugsa um, men eg hugsaði eisini, at tå stødan var soleiðis, so átti at fáa sum frægast burtur úr teim- um døgum eg hevði. Eg mátti royna at fáa tað besta burturúr, sigur Tórunn í Homrum. Hugsar tú nógv um at ganga við einum gøgni, frá einum heilt øðrum menn- iskja inni í tær? Ja, tað geri eg. Eg veit ikki hver donorurin er, tað fáa vit ikki at vita. Eg veit heldur ikki hverjum kyni hann er av, og tá eg tosið um hetta, so havi eg valt at tosa um kann. Hann varð 18 ára gamal og doyði, eg veit ikki hvussu. Men eg eri Ógvu- liga takksom fyri, at eg kundi fáa livrina, nú hann var deyður. Eg hugsi við takksemi um hendan per- són, sum eg ongantíð fari at læra at kenna, sigur Tórunn í Homrum. - Nú eru átta mánaðir gingnir síðan eg fekk livrina og eg hugsi kanska ikki so nógv um skurðviðgerðina longur. Eg havi tað so gott, at eg kenni einki á mær. Heilivágurin er minkaður niður til trý sløg um dagin. Aftaná skurðviðgerðina fekk eg 27 sløg av heilivågi um dagin. Eg fái eisini heili- vág fyri, at livurin ikki skal útstoytast. Eg gangi til kanningar nú tíggjunda hvønn dag. Eg kenni meg spillfrískan, sigur Tórunn í Homrum. - Sum tíðin frálíður, so gerst tað mær alt meira greitt, at tað var í seinastu løtu, at eg fekk livrina skifta. Magin var gingin fyri og eg var Ogvuliga illa plågad av åraknutum i væl- indinum, eg fekk eisini að- rar sjúkur av at livurin ikki virkaði. Hørd tíð hjá foreldrunum Í stovuni sita eisini for- eldrini hjá Tórunn, Poul og Dagmar í Homrum. Hetta hevur verið cin stríggin tíð hjá teimum. Poul er sjálvur avlamispensionistur og Dagmar er arbeiðsleys Vit hava verið í Dan- mark síðan skurðviðgerð- ina. Vit hava fingið eina íbúð í Danmark og vit hava verið saman við henni hvønn dag, sigar tey. Tað hevur verið eitt stórt press hjá okkum sum foreldur og tað eru jú ikki bara vit, vit eiga fimm børn. Hóast hesi eru vaksin, so hevur tað eisini verið eitt trýst hjá systkinunum hjá Tórunn, sigur Dagmar. Er tað ikki fantastiskt at sígjja Tórunn í dag, sigur hon smílandi. >Vit hava fingið eina nýggja dóttur,< leggur hon afturat. Takkar læknum og sjúkrasystrum Tórunn vil at enda takka øllum teimum, sum hava hjálpt henni, hesi 13 árini hon hevur verið sjúk. Eina serliga tøkk til kommunu- læknan i Kollafirdi, sum eitur Turid Petersen og til Jógvan Rin, yvirlækna á landsjúkrahúsinum. Hon takkar eisini sjúkrasystrum og læknum í Føroyum og í Danmark og starvsfólki annars á hesum stóðum Tit hava verið fantastisk, sigur hon. Tórunn leggur afturat, at meðan hon lá sjúk, var tað ein rúgva av fólki, sum ringdi ul hana á sjúkrahúsi, bæði i Føroyum og í Dan- mark. Hetta uggaði hana nógv og hon vil fegin takka øllum sum ringdu. - Ein onnur føroysk genta hevur fingið skift livrina út seks ella sjey dagar áðrenn eg. Hon er av Norðskála.. Hon er 21 ára gomul og býr í Álborg. Hon slapp ikki heim ul jóla. Eg havi ongan- tíð sæð hana, men vit hava tosað saman í telefon. Søren Søgaard í Føroyum Søren Søgaard, danskur trubadourur, fekk sin fyrsta klavertima 7 åra gamal, og 12 åra gamal fór hann at spæla guitar. Søren las tónleik á há- skúlanum í Ikast og í 1983 helt hann sína fyrstu solo konsert. Hann hevur skrivað uml. 30 tónleikaverk í blues stílinum. Hann hevur sum trubadourur ferðast nógv í Jyllandi. Eisini hevur hann luttíkið i fleiri innspælingum fyri m.a. lokalu útvarpsstøð- imar i Jyllandi. Frá 1992 —93 var hann í »Swinders trio<. Honum dámar at kombinera málaralist og tónleik. Lærarayrkið er borgarliga arbeiði hans- ara. Søren Søgaard fer at spæla i Kvøldloti i Havn, i Klaksvik og å Tvøroyri. Islendingurin Njål og Georg eystan Á fara at hjálpa Sørini við fram- førslunum. - ss, umtóktu ketlarnir „eru á goymslu Bæði dupultir og einkultir Skulu tygum hava nýggjan ketil, so tosið við okkum og Vit hava serkønt fólk, ið geva eina skjóta og góða tænastu - Alt tilfar til hitaverk og | + Umbod MARIA Poulsen & Smyrilsvegur 8 - Tlf. 12000 Teir væl- fáið eitt gott tilboð sanitet fæst hjá okkum. OO Vit átaka okkum at selja fyri fólk. Eisini keypa vit deyðsbúgv. ROKKJALLARIN - Tlf. 11990 Tinghúsvegur 42 - 100 Tórshavn Tórshavnar Kommunala Starvs- og Tænastu- mannafelag ynskir øllum limum og við- skiftafólki eini gleðilig jól og eitt eydnuberandi nýggjár. AKKUMULATORAR + TIL ØLL ENDAMÁL + Fa. POLAR v/ Margeir Ørvarodd Slættanesgøta 8 10 0 Tórshavn Tif. 18347 - 12860