fríggjadagur 23. desember 1994síða 20
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 20 Nr. 246 — 23. DESEMBER 1994 Tíðindablaðið [ sostalurta ]
Tá ið brotið varð burtur úr nýggjum
Í gjár fylti Just í Túni 75 ár. Yngru lesararnir komast kanska ikki so væl við navnið, men
miðaldrandi og eldri minnast, tá Júst var ein av undangongumonnunum i føroyska vinnu-
lívinum. Hann var 36 ára gamal, tå hann sum hin fyrsti i nýggjari tid fór til New Foundlands
at fiska. Í 1979 greiddi hann myndablaðnum Kolon frá tí ferðini. Við loyvi frá hovundanum
prenta vit brot úr tí greinini.
Í 1966 fór Just í Túni sum hin fyrsti í Føroyum undir at ala síl í feskum vatni og sjógvi. Í
bókini Kongshavnar Havn 75 år, sum kom út i 1991, er grein um, hvussu hetta gekk fyri seg.
Við loyvi frá høvundanum prenta vit brot úr tí greinini.
Alingin á byrjunarstigi
Men tá føroyska alisøgan ná-
greiniliga verður fest á blad,
fer stødi ivaleyst at verða
tikið í tí, at fyrstu lunnarnir
til aling, lutvist í feskum
vatni og lutvist á sjónum,
vórðu lagdir inni í Skála-
botni miðskeiðis í sekstiár-
unum. Í Kollafirði og Vági
vóru aliroyndir gjørdar
frammanundan, men bert í
feskum vatni.
Tað var Júst í Túni á Toft-
um, sum fór undir alingina.
Hann var um hetta mundið
skipari hjá Poul Hansen og
á ferð í Noregi í 1963 í sam-
bandi við, at teir lótu nýtt
skip byggja har, sá hann,
hvussu norðmenn royndu at
menna alivinnuna. Júst helt
hetta vera ein eyðsæddan
vinnuveg hjá føroyingum,
men f fyrstu atløgu kom ikki
meir burturúr.
Eini trý ár seinni leigaði
Fiskirannsóknarstovan Sild-
rekan at leita eftir sild kring
Føroyar. Just førdi skipið,
sum hann åtti saman vid
bróðrinum Símuni og
ðrum. Fyri Fiskirannsókn-
arstovuna var Andrias Rein-
ert við. Hann hevði stutt
frammanundan verið á síla-
royndarstødini í Brøns í Jút-
landi. Teir báðir høvdu fel-
ags áhuga fyri alingini og
tosaðu nógv um møguleik-
arnar.
Hetta setti ferð í Júst, og í
1966 fekk hann Fiskirann-
sóknarstovuna at keypa æla-
bogasílarogn frá royndar-
stødini í Brøns. Tey vórðu
klakt í Sílastovuni í Sanda-
gerði, og yngulin varð valdur
heima við hús hjá Andriasi
Reinert
Samstundis fór Júst at
skapa teir itøkiligu karmar-
nar fyri alingini. Staðið, hann
valdi til sílaaling, var í Skála-
firði ella Skálabotni, sum
fólk aðrastaðni nevna tað.
Lutvíst tí at upplendið var
tað størsta har á leið, soleiðis
at vatnmongdin kundi gerast
stórri enn í nøkrum gðrum
øki, ið lá eins høgliga fyri.
Men eisini tí at Júst helt
Skálabotn liggja væl fyri í
mun til Sundalagið, sum
hann metti vera best hósk-
andi gki til aling á sjónum.
Ætlanin var sostatt ikki at
knýta alingina í hyljum í
Skálabotni saman við sjógv-
aling á fjórðinum, men í
staðin at flyta sjóbúnan fisk
vesturum.
18. apríl 1967 komu
150.000 yngul í Skálabotn,
og samstundis kom ein nýggj
sending av rognum. Hesi
vóru eins og tey fyrru frá
Brøns í Jútlandi. Tá hevði
Júst teir fyrstu hyljarnar, og
hann hevði bygt hús við m.ø.
klekingarrennu til rognini.
Hyljarnir vóru dåtøkir
teimum. danir vanliga hava
nýtt. Talan var um tað, ið er
niðan fyri vegin í Skálabotni.
Áðrenn komið var so langt,
hevði hann fingið neyðugu
loyvini frá teimum, sum var-
aðu av jørdini. Vatnið kom
úr Svínagjógv, sum kemur
úr Ytsta parti í Skálafjalli.
Hetta er ognarhagi, og tí
skuldi gangast til allar ánar-
Fyrsta alingin á sjónum var í Sundalagnum
arnar at fáa játtan. Seinni
vórðu aðrir hyljar grivnir
oman fyri vegin, og bóndin
Niðri við Hús i Gøtu gav
loyvi til hetta og til at nýta
Fjarðará.
Á Oyrarbakka varð gjørt
klárt til sjógvalingina. I
fyrstu atløgu vórðu steyrar
slignir niður í botnin at
heingja nót í. Fyrstu sílini
vórðu førd norður á Oyr-
arbakka í 1969. Meðan ar-
beitt varð á Oyrarbakka,
sleptu teir sjóbúnum sílum í
nót út fyri Skipanesi. Hetta
var í 1969, og í september
mánaði vigaðu tey yngstu
um 800 gramm. Árið eftir
vórðu fyrstu sílini seld. Eini
7,8 tons vórðu seld, øll til
Onglands.
Fóður og fóðring eru týð-
andi partar fyri fiskitrivn-
aðin. Ein partur av tí, teir
nýttu, var turrfóður úr Dan-
mark, ið teir smæstu fisk-
arnir fingu. Vátfóður varð
givið teimum størru. Hetta
varð malið við kvørn burtur
úr tí, sum var tókt, t.d. frá
sildavirkinum í Gøtu og
Lynfrost. Tað kom fyri, at
tað, teir fingu við gørnum á
Funningsfirði, stóð í lási, og
so varð tikið, alt eftir sum
tørvur var á.
Júst nýtti alt sítt hugflog
til at fáa allar lutir at hanga
saman og at ganga lagaliga
fyri seg. Seinnu árini eru alt
fleiri farnir at fóðra fiskin í
ringunum frá landi. Hetta
royndu teir í fyrsta ringinum
á Skipanesi. Slangan lá av tí
hægsta á Skipanesi, soleiðis
at fyrimunur fekst av hædd-
ini, og við vatntrýsti varð
fóðrið skolað út í ringin.
Ahugin fyri royndunum í
Skálabotni var stórur. Hetta
sást m.a. av tí nógva fólk-
inum, sum kom hagar at
síggja og hoyra. Eitt summ-
arið varð í einum av hyljun-
um fiskur, sum tey, ið høvdu
alistødina sum ferðamál,
kundu fiska fyri ávíst gjald.
HITAÐA VATNIÐ
GJØRDI MUNIN
Alingin hevði ein strevnan
burð, og tað er eyðsæð, at
royndir, sum í sær sjálvum
miseydnaðust, men sum
samstundis gjørdu greitt,
hvussu mannagongdin
skuldi vera næstu ferð, vóru
dyggur smeitur fyri einsa-
mallan mann, hóast nakað
av studningi fekst frá tí al-
menna. Ein ábending um,
hvussu trupult arbeiðið var,
fæst, tá vit vísa, hvat roknað
varð við, og hvat úrslitið
gjørdist. Vit nýta 1967 ár-
gangin sum dømi.
Av teimum 150.000 rogn-
unum, sum komu i april
mánaði, vóru um ársskiftið
1967/68 56.000 maðkapirrur
eftir. Vektin var í miðal 8
gramm. Í mai mánaði 1969
varð fyri fyrstu ferð fiskur
sleptur í byrgingina á
Oyrarbakka, og tá vóru
38.000 síl eftir. Helmingurin
vigaði 80 gramm og hin 170
gramm í miðal.
Við stødi í hesum varð
mett, hvat takast kundi sama
heystið. Metingin varð
grundað á úrslit hjá norð-
monnum, og eftir teirra
royndum skuldu 19.000 sil,
sum vigaðu eitt kilo, takast,
og onnur 19.000, sum vigaðu
500 gramm.
Úrslitið gjørdist eitt heilt
annað. Á heysti 1969 vórðu
13.000 síl tíkin, sum í miðal
vigaðu 600 gramm og hin
helmingurin varð tíkin á
heysti 1970. Tá var talið
komið niður á 11.000, og
miðalvektin var 800 gramm.
Sostatt var samlaða slakti-
vektin 8,2 tons, meðan met-
ingarnar søgdu 28 tons.
Júst var greiður yvir, at
ein av høvudstrupulleikun-
um var tørvurin á hitaðum
vatni, bæði til klekingina og
í sambandi við trivnan og
vøksturin í hyljunum. Neyð-
ugt er at hava ávíst tal av
samdøgurs hitastigum fyri at
fáa rognini undan. Er
áarhitin t.d. fýra stig. so
tekur klekingin dupult so
Júst í Túni, tá hann var upp á tað besta
langa tíð, sum hon tekur, um
hitin er átta stig. Hugstoytt
var í vetrarveðri at síggja, at
ísakalda vatnið gjørdi, at
eingin framgongd var í
klekingini.
Ivasamt var, um tað var
rådiligt at hita vatnid vid
olju, og tað skuldi berast
saman við eykakostnaðin,
hetta fór at hava við sær.
Eingin ivi var um, at besta
loysnin hevði verið, um heit-
ari vatn enn vanligt áarvatn
kundi fáast fyri einki.
Júst greiðir frá, at honum
kunnugt var Varmakelda á
Varmakeldueiði = einasta
heita kelda í landinum.
Hann visti ikki betur, bæði
av tí, ið var at lesa, og av tí,
sum fekst at vita við at práta
við fólk.
Ein dagin, hann var inni á
Elverkinum, hevði Jógvan á
Toppafløtum á Skipanesi á
munni, um Júst ikki visti um
Varmakelduna millum
Fjarða. Tað gjørdi hann ikki,
og við skund fór hann í kav-
anum at máta hitan bæði í
nevndu keldu og í ødrum
smáum keldum millum
Fjarða. Vatnið var heitari
enn vanligt áarvatn, og tá
keldurnar í rørum vórðu
veittar saman, hjálpti.
Hetta sæst á miðalvektini.
Við árslok 1972 var hon 9,6
og í 1973 12.0 gramm.
Í 1970 kom hitt almenna
uppí sum partaeigari, og í
1973 yvirtóku teir allan
partapeningin í Fiskaaling.
Men áðrenn Júst gavst, vóru
teir farnir undir fyrireikingar
at flyta størsta partin av virk-
seminum úr Skálabotni og
til Air.
Tá Júst gjørdist greiður
yvir, at fleiri heitar keldur
funnust, varð hildið áfram
at kanna, hvar tær vóru. Í
1973 komu teir fram á eina
keldu norðan fyri hvalastød-
ina við Air, sum gevur 5 litr-
ar um sekundið. Vatnið er
14-15 stig. Hetta gjørdi, at
1974 árgangurin við árslok
vigaði 120 gramm í miðal,
meðan 1973 árgangurin, sum
omanfyri nevnt, bert vigaði
12 gramm.
Síðani hevur Fiskaaling
øll árini havt sil í Skálabotni.
Tá sílaprísurin fyri nøkrum
árum síðan fór í botn, varð
mest sum øskukalt, men nú
er rættiligt liv komið í aftur.
I løtuni eru 185.000 fiskar —
150.000 sil og 35.000 laksa-
smolt. Ein madur hevur fast
arbeidi har.
Hetta er einasta aling å
landi kring fjørdin, men um-
framt tær stødir, sum hava
ringar á fjørdinum, er fitt av
virksemi å landi f sambandi
vid alingina.
| Vit
gera gamla |
„gólvið sum nýtt |
Vit pussa, slípa, reinsa, polera,
bona, lúta og leggja
ØLL SLØG AV GOLVUM
Gólvtænastan
Skemmingsgøta 19 Tlf. 18875 - 88875
Tórshavn
Fax. 18809
Ókeypis tilboð og vegleiðing verða
givin.