fríggjadagur 30. desember 1994síða 11

bu” fer at spila seg meira út komandi ár. Karl greiðir frá, at teir fara at nýta smærri og »smartari« dunkar, aðrar etikettir Osv. - Vit hava higartil nýtt stórri dunkar enn aðrar fyritøkur, og hóast okkara sápa hevur verið bíligari, verða vit noyddir at gera hesa broyting, skulu vit klára okkum í kappingini, sigur hann. Satsa uttanlands Men tað er uttanlands, at teir stóru marknaðirnir eru. Tað er har, framtíðin er, sum teir siga á Kemilux. Millum ætlanirnar fyri 1995, eru tí m.a. stór sølu- framstig uttanlands. - Vit hava gjørt eitt kartotek yvir allan tann danska handilsflotan - uml. 1.000 skip - og fara í kom- andi ári at senda øllum hesum skipum skrivligt til- far um okkara verur, við viðmælum frá vælnøgdum brúkarum, greiðir Karl frá. Hetta verður ein iløga uppá uml. eina hålva milli- ón tilsamans - men teir hava góðar vónir um, at pengar- nir verða vunnir aftur við øktari sølu. Dygd er lyklaorðið Men at marknadarføra nyttar sjálvsagt lítið, um ikki dygdin er í lagi. Og tað er hon hjá Kemi- lux! Krøvini frå myndugleiku- num - serliga ES - ul tann kemiska idnadin verda al- samt strangari. Nýggj krøv verda sett alla tidina, og tad eru verri enn so øll virki, sum klára at liva upp til hesi krøv. Fyri alla tíðina at vera fult á hædd vid krøvini, hevur Kemilux ti fingid f lag samstarv vid fyritøkuna Al- tox i Keypmannahavn, sum stødugt kannar vøruna, og sigur frå teimum nýggju krøvunum. Hetta ger, at Kemilux altíð heldur tey krøv, myn- dugleikarnir seta - og kun- danum nýtist aldrin at vera í iva um, hvert vøran er í lagi ellaei. Góðar vónir Úrslitið hjá Kemilux í 1994 er frálíkt. Umsetning- urin er vaksin við millum 8 og 10% í mun til í fjør. Men hverjar eru vónirnar fyri 1995? - Tær eru góðar, sigur Johan Eysturoy. Tað er so ymiskt sum mett verður - summir rokna við 10% í vøkstri í mun til 1994, aðrir vóna, at vøksturin verður 20%. Sjálvur verði eg væl nøgdur, um vit við árslok komandi ár kunnu staðfesta ein líka stóran vøkstur sum í ár. Tað snýr seg um hugburð Jú, teir eru bjartskygdir á Kemilux. Og tað er óvanligt í Føroyum í dag. - Fólk halda teg næstan vera undarligan, ert tú ov bjartskygdur, heldur Karl á Høvdanum Andreasen fyri. Og tað er vandamikið. Tí ert tú svartskygdur, ber einki til. - Og tað snýr seg um at venda síni orku móti loys- nunum, leggur virkisleið- arin, Leivur Andreasen afturat. - Tað er alt ov nógvir føroyingar, sum bara venda sær móti trupulleikunum. S-S- Schønning Eysturoy við Tíðindablaðið [ sostalurin | Nr. 249 — 30. DESEMBER 1994 Síða 11 einum antikviteti: Fjølini, hann brúkti at røra í baljuni við, tá hann byrjaði at blanda sápu fyri 30 árum síðani Myndir: Kalmar Kommunulæknar flýggja: Nú verður heilt galið Korini eru so vánalig, at kommunulæknar fáast ikki til fleiri stórv Tað hevur áður verið frammi, at eingir læknar hava sekt, tá kommunu- læknastørv hava verið leys t.d. í Sandoynni og í Suð- uroyar sunnaru helvt. Nú er heilt galið aftur í fleiri støðum í landinum. Fleiri ósett kommunulækn- astørv eru, og fleiri komm- unulæknar eru flýddir og flýggja. Fleiri stinga av til Noregs, har arbeiðsviður- skiftini eru nógvar ferðir betri, og lønin væl hægri. - Tað líkist púrasta ong- um. Eingin kann bjóða sær og sínum at vera kommunu- lækni aðrastaðni enn i Havn, sigur Jenis av Rana, sum hevur roynt seg sum kommunulækni bæði í Havn og aðrastaðni í landi- num. Hann heldur stóðuna vera katastrofala, og sigur arbeiðsviðurskiftini vera so vánalig, at tey næstan minna um trælahald. Soleidis er stødan nú kring landið: Eingin í Vági Í Suðuroyar sunnaru helvt eru tvey normerað komm- unulæknastørv, men annað starvið hevur verið ósett í fleiri ár, síðan Håldan Simonsen segði upp og nú arbeiðir norðanfjørðs. „Hin kommunulæknin, Óli Bech, fór í heyst í far- loyvi og er nú í Noregi og arbeiðir. Tað stóð leingi á at fáa nakran avloysara, men tað eydnaðist umsíðir at fáa ein dana at avloysa Ola í nakrar mánaðir. Hann verður har til 1. februar, og tað hevur eydnast at fáa ein svia at taka við tá. Um høgtidina hevur eing- in lækni verið í Vági, ti av- loysarin hjá Ola er í jólafrí. Telefonsvararin vísir til kommunulæknarnar og til sjúkrahúsið á Tvøroyri. Magnus fer Magnus Magnussen hevur havt fast starv í Sandoynni síðan august 1986. Hann hevur nú sagt upp og fer úr starvinum i. mars. Søkt er eftir nyggjum lækna fyri hann, men eingin væntar, at nakar føroyingur fer at søkja. Tveir kommunulæknar eru f oynni. - Tad er íkki liv at arbeiða sum lækni í Sandoynni, ti vaktararbeiðið er alt ov tyngjandi, og trupulleik- arnir hjá fólki so nógvir, sigur Magnus. Tað serliga er við arbeið- inum hjá læknunum í Sand- oynni, at har er einki sjúkra- hús, og læknamir noyðast ti sjålvir at gera nógv av ti, aðrir kunnu lata sjúkrahús- læknarnar um. - Haraftrat virka vit sum sosialrådgevar. Eingin t0- sialrådgevari er her, og vit noyðast tí sjålvir at hjálpa við umsóknum og veita al- skyns sosiala vegleiðing. Havast skal í huga, at ar- beiðsloysið í Sandoynni er sera stórt, og nógv fólk tí eru illa fyri bæði so og so. Púra einsamallur I Vágum hevur Marjus Dam verið einsamallur komm- unulækni, síðan Elisabeth Thorsteinsson 1. september varð sett at avloysa lands- læknan, sum hevur farloyvi til næsta summar. Søkt varð eftir avloysara, men eingin hevði áhuga. - Tað er ríkiligt arbeiði til tveir læknar her, sígur Mar- jus Dam. Hann heldur eitt av ti ringasta vera, at tå tað van- liga arbeiðið er av, er alt pappírsarbeiði eftir at gera. Tað má hann taka við sær heim, og ofta hópar tað seg upp, ti hann kemur ikki óigjøgnum tað. Tað er sera troyttandi at vera cinsamallur, tí hann hevur vakt alt samdøgrid hvønn einasta dag í vikuni. Tað kann henda, hann verður tilkalladur nakrar ferðir efúr einari náu. og skal so kortini meta í vidtaluhølinum morgunin eftir. Marjus hevur tó ta fatan, at vágafólk halda seg aftur í at ringja til læknan um náttina, tí tey vita, at hann er einsamallur. - Tað er ikki bara gott, tí onkuntíð hevði verið betri, høvdu tey ringt fyrr, sigur Marjus. Einasti máti, Marjus kann fáa frí okkurt vikuskifti, er, tá Elisabeth Thorsteinsson kemur vestur at avloysa. - Hon kemur vestur, bara tí hon hevur tilknyti til oynna, og tí hon er so beina- som, sigur Marjus, sum eisini veit at siga frá meira arbeiði orsakað av arbeiðs- loysi og flyting av landi- num. Fólk fara meira til lækna, tá alt rillar. Hann heldur tað ikki vera so løgid, at eingin tímir at avloysa eitt vikuskifti, ti vaktargjaldið leygardag og sunnudag er ikki meira enn 8,60 krónur um tíman, Kemurein avloysari at hava vakt leygardag og sunnudag fær hann ikki 500 krónur fyri eitt heilt vikuskifti. - Fyrr vildu allir læknar vera kommunulæknar. Nógvir vilja tað framvegis, men so fara teir av land- inum. Hetta ber ikki til, og nú má okkurt gerast, sigur Marjus Dam. Fer til Noregs Jaspur Petersen hevur verið kommunulækni í Klaksvík í 15 år. Nú hevur hann sekt um farloyvi og fer 1. mars til Noregs at arbeiða. Nú var neyðugt at sleppa at royna | SKKRAMUS OG AOKTARHEIM N Ein máti kundi verið at økt um smastarvid millum kommunulæknar og sjúkrahúslæknar okkurt annað. Eydnast er at finna av- loysara fyri Jaspur, men samstundis er ein annar sjúkrameldaður, og eingin avloysari er komin fyri hann. Teir triggir læknarnir skiftast um at hava vakt. - Tað er strævið at vera so bundin, arbeiðsvikan er long, og náttararbeiði slítur, sigur Jaspur. - Lenin hjá okkum er góð samanborið við, hvat fjøldin av fólki hevur at liva av, men afturfyri er arbeiðs- vikan sra long, so timalønin er einki at reypa av. Tað er tó ikki lønina, Jaspur er mest ónggdur við. - Skulu vit sum læknar kunna veita góða tænastu, eiga vit at sleppa at gera læknaarbeiði burturav, men tað skrivliga arbeiði fer við alt ov nógvari tid, og haraftrat er so nógv annað at stríðast við. Hann nevnir sum dómi, at 2>