fríggjadagur 6. januar 1995síða 6

6 tíðindablaðið Nr. 4 — 6. JANUAR 1995 Havt mangar stuttligar lotur Nú fari eg at koka døgurda til konuna, og ofta fari eg helst yvir á Drelnes at vitja umborð á Teistanum, sigur Kári Thomasen, sum i nú fer í land eftir at hava siglt sum kokkur vid starandfaraskipunum i ein mansaldur ad 4 Hann er altid í góðum lag lovtar og syngur, so tað hoyrist langan veg. Tað verður stórur saknur í hon tá hann nú fer í land tetta skotsmálið fær Kán frá starvsteleg Y sínum umborð á Teist homasen at. sigur Når * v » í STKYTIUI » verð I Semastu 30 ánni hevur hann burturav sælt við strand LaraskIDUNUIT Ongantid hugt í kókibók Eg havi onganúð lært at gera mat. Eg sigldi nógv vid Poul Egiisnes og Gunnleivi Kamsgarð, og eg lærdi við bara at hyggja at. Ongantíð havt eg skeitt í eima k6ki- bók, sigur Kán, sum ber orð fyri at vera góður kokkur Men em ånd herfyn novddist hann korum á kokkaskeið. Tað kom krav um, at allir kokkar skuldu hava vinnubræv, og tiskil fór Kån saman vid ødrum kokkum ul Viðareiðis á skeið. Fleim minnist aftur á tað skeiðið sum nakrar heilt stutthgar dagar, tí Kån er altíð fullur í søgum Hann kann tó cisimi tosa álvara Eg havi havt mangar stutthgar letur hesi ánni men tað hava so sanniliga run verið buldruur turar Dagarnir vóru ofta langir Tey fóru við Smyrhi av Havnim, skuldu tl allar evsturbygdiunar og Sand á Sandovnm. ul Skuvoyar onkuntid ersim ul Dimunar so ul øll plåssin: á Suður wnni. og klokkan kund vera mudnått, áðrenn ter vóru lidnir har suður og skuldu tørna ul aftur tíðliga næsta morgun Tað var mangan strævið Læntu koyggjuna út Fe-ðafólk vóru eisini við, og var — illvedur noyddist manningin at læna teimum koyggjuna, bæði norður og suður kundi tað henda Koyggjurnar vóru ikk: altid líka tespiligar at koma í aft aná slíkar turar, og teu noyddist so sjålvir at turka upp spýggju aftaná fólkim Ferðafólkimi vóru vanhga ikki so nógv, og tey ótu fyri tað mesta í kokkahúsinum Har var so mikið trongt, at teir bara kundu sitå tveir í senn og eta. Hinir máttu bíða. ul teir sluppu framat Smyril sigldi eisini norð anfjørð, og ein dag um vik una fóru teir bygd av bygð í Eysturoynni, heilt ul Gjáar onkuntid ul Klaksvíkar cis int Hesar tåramar dåmdi Kára, ti hann hitti so nógv fólk allastaðni Tann dagin fingu vit alt id grind og pannukøkur Smyril sigldi um alt land ið. og teir vóru á hverjar: stevnu við kappróðrarbát um og fólki. Tað vóru góðir dagar á Tå hesin nýggjasu Smyril kom. fór Kán umborð, og hann minnist aftur á fyrsta turn, tá Smyril kom heim ul jonasøku vid cim 1000 fólk um umborð. Hann var eisini við á fyrsta íslandstúnnum tá Smynl fekk størfingna mottøku á Seyðisfirði Sum hann rullaði Men 120 var ein strævin ti við Smyrli í fyrstum, ú vil sigldu bæði uttanlands og her millum oyggjamar, og vit vóru bara tveir kokkar Ein kom seinni aftrat. Eina ferð arbeiddi eg út í ett í fimm vikur. Tað kundi vera nokkso tungt, ti áðrenn Smyril fekk stabilisatorar rullaði hann so illa, og tað var so mangan, at gentumar løgdust í sjóverki Kári ger líuð burturúr at Minnst teir nngdu túrarnar Hann hevur betur hug at tosa um, hvussu góð hesi ánni við strandfaraskipunum hava verið Gott at vera Eg ven ikki, hvussu nógv um fólkum, eg havi arbeitt saman við, men tey eru nógv. Skipini hava altid ver ið góð arbeiðspláss vit hava verið sum ein familjå, og eg havi eisini bara gott at bera reiðarínum Fólk stødast eisini so væl umborð her, og flein verða næstan bornir í land Tey seimastu árini hava verið lættari, ti nú hava teir havt ta skipan, at:teir bara hava verið umborð aðru hverja viku Eg eri kortini ofta, tá eg havi frí, yviri á Drelnesi og fái mær ein kaffimunn um borð Kennir hverja sjel Kára dámar væl at pråta, og sum hann sjálvur tekur ul Tað munnu vera fáar sjelir í hesum landinum, eg ikki kenni Tad ger ikki mun at koma í samband við fólk, at hann einki beinleiðis samband hevur við ferðafólkið Eg fari ofta eima lotu niðurundir, meðan vit sigla ella eg sulli meg við land gongdina at práta Tekstur: Randi Myndir: Kalmar - Og so var tað hinu frdina, eg eitt heilt summariðmól platuspælaran í Grenlandi við fingrinum, meðan hini dansaðu Morgunmaður Kári er morgunmaður Øll hesi ánni eri eg ongantíð purraður út. Ég havi vekjara, men ofta vakni eg áðrenn og fari upp klokkan fimm-hálvgum seks. Mær dámar so væl at vera tíðliga á veg Fyrrapartin í gjár vitjaði Sosialurin umborð, best sum tey gjørdu døgurda Døgurdin var fiskafrika dellur Starvsfelagarnir koyrdu á Kára at fáa hann at siga søgur, og so komu tær so smátt ein fyn og onnur ettir Hann fortaldi um eina ferðina, teir vóru í Sandvík og skuldu lossa ein komfýr sum reyk fyri borð. Eina aðru ferðina var tað ein kúgv í Skálavík, og tá hon var heisað uppfrá, svínaði hon Viggo á Mølim til Starvstelagar vilja