leygardagur 14. januar 1995síða 11
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 10 — 14. JANUAR 1995
11
Stødan í Føroyum
Hvat heldur Edward so um
Føroyar f dag!
Sidani millumbylgju-
sendarin varð útbygður
hevur hann hoyrt føroy-
ingin, men hann harmast
um, at tað í dag eru so mong
orð og vendingar, sum hann
als ikki kennist við ella
skilur
Tit eru farin at gera so
nógv nýggj orð, sum eg ikki
kenni. Tað dámar mær
einki.
Edward harmast annars
um støduna í Føroyum
Hann heldur føroyingar
sjálvir hava skyldina, at
stødan er vorðin so ring.
-Ein hoyrir fólk tosa um
loysing. Tað dámar mær
einki at hoyra, ti Føroyar
klára seg ikki einsamallar.
Tit kunnu ikki vera Dan-
mark fyriuttan. Sjálvur
haldi eg eisini, at føroyingar
eru alt ov negativir móti
dønum. Eg haldi, at før-
oyingar tvørturímóti hava
nógv gott at bera dønum
Eins líuð og Føroyar
klára eg cinsamallar, heldur
Edward at Skotland klárar
seg einsamalt. Honum dám-
ar einki prátið um at gerast
sjålvstødug skotsk tjóð.
-Mær dámar betri, at vit
eru saman í einum stóri
landi sum her Bretlandi.
Eisini dámar mær væl EU, tí
tað er ein stórri felags-
skapur av londum.
Edward ivast onga løtu i,
at eisini Føroyar áttu at
fingið EU-limaskap.
Tá vit spurdu hann, hvar
hann stendur politiskt sigur
hann, at hann altíð hevur
vend konservativur. Hon-
um dåmar einki Labor, ti
teir lova altíð nógv meira
enn teir kunnu halda
Nógv broytt í Føroyum
-Aftur til Føroya?
-Tað verður so bert í feriu.
Tað er ikki tað sama at
koma ul Føroya longur. Alt
er so nógv broytt.
Og nú vil konan Marga-
reth fegin hava orðið. Henni
dámar væl í Føroyum, men
hon er glað um, at Edward
valdi at búgva í Skotlandi
heldur og dylur ikki fyrr, at
hon ikki hevði trivist í
Føroyum.
Hon minnist, hvussu glad
hon varð, tá tey bæði fóru
aftur til Aberdeen eftir, at
Edward hevði verið sjúkur
og tey vórðu noydd at vera í
Føroyum í sjey mánaðir.
-Eg minnist so væl ta
tíðina í Skopun. Har var alt
so primitivt. Har var hvorki
WC ella elektrisitet.
Edward tekur orðið: -Tað
er so nógv broytt eisini. Eg
minnist seinast vit vóru í
Skopun í feriu, at eg fór
innar at tosa við ein gamlan
Sko
Edward nr. 5 fv. umborð á minustrúkara saman við donsku manningini
kenning. Tá segði hann ov-
farin við meg:
"Tú er fyrsta fólkið, sum
vitjar meg í langa tíð. Her
puningur við
minustrúkara
undir krignum
Edward Mittelstein úr Skopun før í 1942 til Bretlands at vera
við í kríenum móti týskinum. Í bókini hjá Niels Juel Arge,
“Teir sigldu úti" er samrøda við Edward Mittelstein. Vit hava
fingið loyvi til at prenta samrøduna.
Í Skotlandi býr skopuning-
urin Edward Mittelstein
Hann fór úr Føroyum til
Bretlands undir seinna
heimsbardaga og bað um at
sleppa inn í krígsmarinuna.
Saman við einum øðrum
føroyingi var hann við ein-
um minusópara.
Tå seinni heimsbardagi
brast á í 1939, sigldi Ed-
ward við »Tjaldrinum«
Í 1940 fór hann ul Grøn
lands við sluppini »Falkur«,
og í 1941 var hann vid hes-
um skipi í sigling vid ís-
fiski ul Bretlands.
Men hann helt eisini, at
hann skuldi gera sín part í
hesum náðileysa bardaga
um valdið í Europa, og í
1942 fór hann saman við
ðrum skopuningi, Sigurdi
Hentze, niður til Bretlands
at søkja tjans í handils-
marinuni.
Tjans vid
»Uranienborg-«
Vit avgjørdu at fara til
Newcastle-up-on-Tyne at
tekna okkum upp, tf har helt
danska sjómannasamband-
ið ul. Bert fýra dagar seinni
fingu vit hýru hvør vid sín-
Edward við medaljunum hann fekk eftir
trúgva tænastu undir krígnum
kemur eingin inn at vitja
hvør annan longur".
-Jú sanniliga er nógv
broytt heima, men eg verði
Uranienborg
um skipi.
Sjálvur fekk Edward tjans
við tí 6.600 tons stóra
danska skipinum »Urani-
enborg«.
Ta fyrstu tíðina av ferð
okkara vestur um Atlants
hav fylgdust vit við emi
konvoy á ferð ul Canada
Seinni skáksigldu vit móti
Bridgetown, Barbados, í
vesundsku oyggjunum
Har fermdu vit sukur
Dagin fyri, sum vit
skuldu sigla, varð ein
norskur tangabátur torpe-
deraður uttan fyri Bridge-
town. Bretskir torpedubátar
bjargaðu teimum, sum vóru
á lívi, og fluttu teir inn í
Bridgetown, sigur Edward
frá.
Mistu nógv skip
í Atlantshavi
Vit skáksigldu dagin efur
við fullari ferð móti Key
West, Virginia, USA, at
bíða efur øðrum skipum
Har lógu vit í tveir dagar og
sigldu so til Halifax í Cana-
da.
Har savnaðust so fleiri
skip, og síðani sigldu vit í
konvoy úr Halifax við kós
móti Glasgow.
Vit mistu nógv skip úr
konvoyini, sum vórðu sekt
av týskum kavbátum, ið
lógu og lúrdu eftir farma-
skipunum í Atlantshavin-
um Edward
so verandi her í Aberdeen
allar mínar dagar sigur
Edward Mittelstein at enda í
samrødu við Tíðindablaðið
igldi við part av krigsårunum
um.
Eg minnist væl, at eg var
á utkikk, tá ið nr. 2 um okk-
ara stýriborðssíðu fekk ein
torped og fór i luftina. Nr. 2
um bakborðssíðu fekk eis-
ini eina torped, sum eg så
fara lúkst tvørtur vid hekk-
uni hjá okkum
Tað ringasta av øllum í
slíkum førum var at síggja
menn á sjónum og hoyra
teir rópa um hjálp, ti vit
kundu ikki bjarga teimum
Vit høvdu ikk: loyvi at
steðga
Slíkar sjónir kann ein
ikki gloyma. Vakni enn ofta
á nátt við rópi, tí eg havi
droymt um slíka hending
Sigldi eisini við
„Empire Knight-
Eitt ár eftir, at Edward og
Sigurd fóru niður ul Bret-
lands, mynstraðu teir við
„Empire Knight<. Georg
Dahl mynstraði við teim-
um. Edward var á hesum
skipi einar sjey mánaðir í
1943, og tá sigldu eisini
triggir aðrir føroyingar við.
Ein var Elias Petur Olsen
frå Getugjógy, annar var
annar stýrimaður Johannes
Olsen úr Norðdepli og triði
Tummas, Tommurin, teir
kalla, úr Skálavík.
Vit sigldu úr Glasgow
til Halifax eftir ordrum.
Fóru úr Halifax til SL John,
mn
Sosialin.
New Brunswick, Canada,
har lastaðu vit krígsútgerð
Í juli mánað fingu vit
skema umborð, har spurt
varð, um vit vildu fara sum
sjálvbodnir í donsku deild-
ina í bretska Royal Navy
Eg var tann einasu umborð,
sum fylu skema út
Teknaði seg til
krigsmarinuna
Eg var vid cin túr afturat ul
Canada, og vit komu aftur
til Liverpool. Í Liverpool lá
eitt bræv ul mín. Skiparin
segði við meg, at hann vist
hvaðan brævið var, men eg
»behøvdi« ikki at fara. Eg
svaraði, at eg ætlaði mær at
fara
Eg fór so ul London
Har kom eg saman við eðr
um donskum sjómonnum,
sum eisini skuldu fara í
krigsmarinuna.
Vit vórðu læknakann-
aðir 0.1. og allir kláraðu tað
Vit vórðu so sendir til Skeg-
ness at fáa uniform. Síðani á
tveggja mánaða venjing.
Haðani vórðu vit sendir ul
Plymouth og síðani um
borð á minustrúkarar.
— A sumri 1944 vórðu vit
átta frá donsku deildini í
Royal Navy saman við fýra
belgiarum sendir á eina
Commando Course veni-
Framhald á síðu 15