fríggjadagur 12. mai 2000síða 12

23 tíðindablaðið sosialurin Nr. 91 - 12. mai 2000 22 tíðindablaðið sosialurin Nr. 91 - 12. mai 2000 JÁKUP MØRK/ ÁLVUR HARALDSEN Tá Jákup Mikkelsen í 1994 fór til Danmarkar at royna seg, hevði hann helst ikki roknað við, at hann seks ár seinni skuldi verða aftasti skansin hjá oddaliðnum í donskum fótbólti. Hvussu bar tað tó til, at tað júst gjørdist Herfølge, sum fekk gleði av føroyska málver- janum, og hví er lítla fe- lagið brádliga at finna ovast í donskum fótbólti? Hetta vóru nakrir av spurningu- num, sum vit settu Jákupi Mikkelsen, tá vit herfyri hittu hann á máli. Nærum av tilvild Jákup greiður sjálvur frá, at hann og gentan í 1994 gjør- di av at fara til Danmarkar í lestrarørindum, eftir at hann, orsakað av sparing- um, varð uppsagdur á Post- verkinum. Í fyrsta umfari var talan bert um HF, men tá hann eftir tvey ár hevði fingið møguleika at spæla í superliguni, broyttist støð- an, og ístaðin fór hann á læraraskúla. - At tað júst gjørdist Her- følge, sum gjørdist felagið hjá mær, var eitt sindur til- vildarligt. Allan Simonsen hevði gjørt mær greitt, at um eg framhaldandi skuldi spæla á landsliðnum, mátti eg finna mær eitt felag, á rímuliga høgum støði. Eg setti meg so í sambandi við fyrrverandi KÍ-venjaran, Jens Hvidemose, sum býr í Haslev, fyri at vita, um hann kundi hjálpa mær. Hann tosaði so við Næst- ved, uttan at nakað tó kom burtur úr hesum, men brád- liga fekk eg boð frá Allani Simonsen aftur. Hann hevði tosað við Ole Mørch, sum tá var venjari hjá Herfølge. Triði málverji teirra var tá júst seldur til Hollands, og sostatt kom eg til Herflølge sum triði málverji, greiður Jákup frá. Herfølge var tá statt í so- nevndu superkval. røðini, sum varð røðin har upp- flytingin til bestu deildina tá varð avgjørd, og væl gekst. Árið eftir var Her- følge at finna í superliguni, har teir hava havt fastan sess síðani. Altíð undirtippaðir Spurdur um tey málini, sum hann tá setti sær fyri, sam- svara við støðuna í dag, svarar Jákup, at tað gera tey í stóran mun. - Eg hevði sett mær fyri, at eg skuldi spæla superliga fótbólt. Tá vóru vit tríggir málverjar, og meðan eg Kai Larsen vera tann besta av okkum, helt eg meg sjálvan vera fult so góðan sum tá- verandi annar málverjin. Leiðin upp á besta liðið var tó styttri enn eg hevði vænt- að, og longu í august mán- aði í ’95 spældi eg mín fyr- sta superliga dyst. Eg varð- veitti so sessin í eitt hálvt ár, áðrenn eg varð skaddur, og síðani eg tá vann fyrsta málverjasessin aftur, havi eg spælt tá eg havi verið klárur. Undan kappingini í ár vóru nógv á einum máli um, at Herfølge taldist mill- um dumpikandidatarnar í røðini, men støðan í dag er jú ein heilt onnur. Hvørja hugsan hevur málverjin um hetta? Vit vóru undirtippaðir í ár, og tað hava vit satt at siga verið hvørt ár. At fólk soleiðis rokna við, at vit skulu flyta niður, passar okkum bara heilt væl, tí tá verður tað nógv lættari hjá okkum at spæla. Hóast oddastøðuna, sum vit hava í løtuni, so verið eg ikki kløkkur, um bløðini aftur hava okkum sum niðurflyt- ingarevni komandi ár, men sjálvur eri eg ikki bangin fyri hesum. Eg haldi hin- vegin, at vit hava eitt ó- trúliga gott lið. Vit hava kanska ikki nakrar profilar, men spælararnir eru javnt góðir, og vit hava ein hamp- uliga breiðan hóp, soleiðis at liðið kann bera, at nakrir spælarar eru skaddir v.m. Hini feløgini hava kanska størri profilar, men hetta merkir eisini, at missurin er størri, tá hesir ikki kunnu vera við. Eisini haldi eg, at samanhladi hjá okkum er ein ótrúlig styrki, sum við- førir at viljin til at stríðast altíð er til staðar. Faxe stóran týdning Undan hesum kappingar- árinum varð fyrrverandi Droymur um at sleppa út um kongaríkið at spæla Um 17 dagar kann Jákup Mikkelsen vera við til at skriva føroyska fótbóltssøgu. Hetta um hann sum fyrsti føroying- urin verður við til at vinna eitt danskt meistaraheiti. Fyri stuttum fingu vit okkum eitt prát við landsliðsmálverjan landsliðsleikarin, John Faxe Jensen, settur sum venjari hjá Herfølge, og sambært Jákupi hevur hann havt eina stóra ávirkan á avrikini hjá liðnum. - Fyrst og fremst merkist tað sera væl, at tað er stutt síðani, at hann hevur spælt fótbólt á hægsta støði. Ja, hann spælir faktist enn, og hetta merkja vit sum leik- arar rættuliga væl. Eitt nú eru venjingarnar rættuliga nógv rættaðar móti støðum, sum íkoma í dystum. Har- umframt gevur hann nógv, bara við at vera til staðar. Navnið sjálvt, og tað, sum hann stendur fyri, er sjálv- sagt við til skapa virðing fyri honum, tí hann hevur í fleiri ár prógvað, at hann ikki er bangin fyri at taka ábyrgd ella ganga á odda, og hetta er eitt avgjørt pluss fyri hansara viðkomandi. Eisini hevur hann gjørt ymiskt, sum vit ikki vanliga verður tengt at venjing. Undan kappingin vóru vit t.d. á sonevndari yvirlivil- sisferð, og eisini hava vit vera felags um onnur ting, so sum úti í báti at fiska, koyrt go-cart. Hetta hevur avgjørt styrkt um saman- haldið á liðnum, eins og hetta eisini gevur møgu- leika fyri at gloyma fótbólt- in fyri ein dag. Av prátinum hjá teimum liðfeløgunum, sum eru hjá- staddir undir práti okkara, skilst eisini, at Føroyaferðin í summar avgjørt eisin var við til at styrkja saman- haldið. Jákup ásannar eis- ini, at hetta er ein ferð, sum teir framvegis tosað um, og Jákup avmyndaður á hugnaliga leikvøllinum hjá Herfølge. Ætlandi skal hetta skiftast út við størri karmar í framtíðini, men her og nú ræður um at verja borg í superliguni, har Herfølge framhaldandi heldur fast um oddasessin At Jákup er væl dámdur millum viðhaldsfólkið hjá Herfølge er eingin loyna, og í fe- lagshúsinum hongur sjónliga prógvið um, at hann í 1998 varð kosin ársins leikari JÁKUP MØRK/ÁLVUR HARALDSEN Venjari hjá Herfølge er sum kunnugt fyrrverandi danski landsliðsleikarin, John Faxe Jensen. Skal nøkur stjørna finnast á liðnum, er helst eisini nærliggjandi at peika á venjaran, sum onkuntíð eisini er leikandi venjari. Eru ein eind Men hvussu ber tað so til, at Herfølge kortini hevur snýtt øll liðini. Sum nevnt, telur liðið so at siga ongar stjørnur, og undan kappingarárinum hildu flestu serfrøðingarnir, at liðið fór at verða skeivu megin niðurflytingar- strikuna. - Orsøkin er fyrst og fremst tann, at vit eru eitt lið. Talan er ikki einstak- lingar, har alt avhongur av tveimum ella trimum stjørnuleikarum. Fótbólt- urin er jú eitt liðspæl, og til hetta hava vit ein leik- arahóp, har allir eru javnt góðir. Nevnliga hetta at allir eru so javnt góðir, er kanska størsta orsøkin til at vit liggja fremstir, greiður venjarin frá. - Sostatt haldi eg als ikki, at talan er um tilvild av nøkrum slag. Nógvir serfrøðingar hava alla tíðina roknað við, at oddastøðan hjá Herfølge bert var eitt upplop, og at liðið fór at dett niður ímill- um fyrr ella seinni. - Ja, tað havi eg hoyrt fleiri ferðir, og tað kunnu vit framvegis gera. Vit hava eisini havt eina ógvuliga laka periodu síðani vetrar- steðgin, men tá hini liðini samstundis hava mist stig, eru vit framvegis at síggja í toppinum. Jákup skal rópa meira Sæð við føroyskum eygum, hevur týdningurin hjá Já- kupi Mikkelsen ivaleyst størsta áhugan, og vit spur- du eisini Faxe, hvat hann helt um føroyingin í felag- num. - Jú, Jákup er sjálvandi ein góður málverji, og hann hevur eisini stóran týdning fyri lið okkara. Tað hevur ein málverji so at siga altíð, tí hann er jú okkara seinasti skansi. At hann er góður, er ikki bara nakað, sum eg sigi, tí hesum hevur hann langt síðani prógvað. Hóast hann hevur framt nøkur mistøk nakrar av undanfar- nu dystunum, so er hann Millum teir bestu í Danmark Orðini eigur venjarin hjá Herfølge, sum kortini heldur, at Jákup Mikkelsen kann betra seg á onkrum økjum framvegis millum bestu málverjarnar í donsku kappingini. Hvørjir lutir heldur venjarin so vera ávíkavíst styrkin og veikleikin hjá føroyska landsliðsmál- verjanum. - Hansara størsta styrki er uttan iva ein móti ein- um støður, kvikleikin inni á strikuni og so eisini góði bóltførleiki hansara, tá bólturin skal spælast við beinunum. - Annars hevði eg verið øgiliga fegin, um hann rópti meira, soleiðis at verjuleikararnir vistu, at ein svakur maður stóð aftan fyri teir og rópti. Júst sum Schmeichel er kendur fyri at gera. Tað er so nakað, sum vit royn- a at arbeiða við, men hin- vegin veit eg væl, at tú ikki bara kanst broyta ein persón uttan víðari. - Eisini haldi eg, at hann kundi brúkt kroppin meira, tá hann fer eftir innleggum frá síðunum. Hann er ikki serliga stór- ur av vøkstri, og tí hevur hann ein náttúrligan veik- leika í hesum, men tað mugu vit so eisini royna at betra um. Vinna heiðursmerki Hvussu stóran møguleika heldur bossurin í Her- følge so, at lið hansara hevur at gerast danskir meistarar. - Fáa vit tað málsøokna spælið fram, sum vit hava sýnt í nøkrum av und- anfarnu dystunum, so haldi eg okkum hava góðar møguleikar. Í øll- um førum rokni eg tá við, at vit fáa okkurt slag av heiðursmerkjum, men júst hvat slag hesi verða, er ilt at siga. serliga er tað ólavsøkan, sum av ymsum ávum hevur fest seg í minnini hjá lið- feløgunum. Góðar vónir Tá vit tosaðu við Jákup, hevði Herfølge bert vunnið tveir av undanfarnu seks dystunum, men kortini hev- ði málverjin góðar vónir um eina endastøðu í odd- inum. - Vit hava spælt góðan fótbólt, men vit hava kortini ikki megnað at gjørt neyð- ugu málini, og uttan hesi ber altso ikki til at vinna ein fótbóltsdyst. Megna vit at fáa gongd á hendan part- in eisini, so rokni eg við at vit kunnu standa okkum heilt væl. - Vit eru eisini farnir at merkja, at fók nú eru farin at rokna meira við okkum. Hini liðini hava eisini sett stig til alla tíðina, og tí eru kanska fleiri, sum halda, at tað eins væl kunnu gerast vit sum nakar annar. Vit skulu tó ikki taka nakað sum givið, og heldur ikki fara at rona okkum sjálvar sum favorittar, bara tí Tips- tjenesten ella onkur annar ger tað. Vit skulu hinvegin út at spæla okkara spæl, har stríðsviljin stendur ovast á skránni. - Hetta er eisin nakað, sum Faxe leggur stóran dent á undan dystunum. Tá vit hava taktikfund, skrivar hann altíð »fight« ovast á talvuni, og so kemur restin. Tað vísur seg eisini aloftast, at um so er, at liðið er fyrst á flestu bóltunum og vinnur nærdystirnar, so kemur restin eisini av sær sjálvum. Spurdur um leikararnir eisini merkja, at fólkið á stðanum er um at fáa fót- bóltsfepur, svara Jákup, at tað heldur hann ikki. - Tað er so lítið av fólki í Herfølge. Bara eini 5.000 fólk, og tí er áhugin um liðið eisini tað minni. Tey, sum búgva í býum nær- hendis halda aloftast við Brøndby ella FCK, so í so máta er tað ógvuliga róligt her á staðnum. Framtíðin Um framtíðina sigur Jákup, at vón hansara heilt klárt er at koma uttanlands at royna seg. Royndarvenjingin í Leeds fyri hálvum ári síðani gav ikki nakað úrslit, og sjálvur hevur Jákup bert valt at taka hetta sum eina uppliving. - Eg royni bara at gera mítt besta her á staðnum, og so vóna tað besta. Faxe hevur eisin tosað við onkrar umboðsmenn í Onglandi, men hetta er ikki nakað, sum eg hugsi um í geran- disdegnum. Seinastu tíðina havi eg eisini gjørt fleiri óneyðugar feilir, og tí ræður fyrst og fremst um at fáa hetta í rættlag aftur, áðrenn eg kann hugsa um útlendsk feløg. - Eisini er tað av stórum týdningi í so máta, at vit megna at halda okkum í oddinum av stigatalvuni. Verða vit meistarar verður áhugin um liðið sjálvsagt nógv størri. Alt hongur saman í so máta. - Málið er tó framvegis at koma víðari. Eg valdi at leingja sáttmála mín við einum ári, soleiðis at hesin nú gongur fram til summ- arið 2001. Hetta varð sjálv- andi gjørt við tí fyri eyga, at tað tá kann verða lættari at koma til okkurt útlendskt felag. Gongur dreymurin út til tað tíð, átti eg framvegis at havt eini fimm góð ár eftir í mær. - Tað týdningarmesta er tó, at eg fái gongd á spælið hjá mær aftur. Sjálvur haldi eg, at eg stóð rættuliga væl í heyst, har eg gjørdi fáar feilir. Tá vit so spældu móti AGF, gjørdi eg tvey stór mistøk, og hóast man kan- ska ikki hugsar um tað, so ávirkar slíkt kortini sjálvs- álitið. Hóast hann sostatt droymir um tað stóra æv- intýrið uttanfyri kongarík- ið, so er danska kappingin tað málið, sum er mest í- tøkjuligt. Vit spurdu tískil at enda, hvat lið verður dan- skur meistari, og hesum svaraði føroyski málverjin avgjørdur. - Sjálvur trúgvi eg uppá, at vit fara at megna tað. Kanska hava vit eisini ein fyrimun við, at vit á sein- asta leikdegi skulu spæla á heimavølli móti FCK. Um teir tá ikki hava nakað at spæla fyri, fara teir ikki at geva alt tað teir megna, fyri at gera Brøndby til danskan meistara, og laga umstøð- urnar seg soleiðis, eiga vit at fáa fyrimun av hesum. Um Todi Jónsson og lið- felagarnir eru samdir í hes- um, sigur søgan einki um, men tað vildi kortini verið stuttligt, um teir fyrrverandi liðfelagin kundi verið fyrsti mótstøðumaðurin, sum yn- skti Jákupi tillukku við meistaraheitinum, um tað nú kemur so langt. Faxe við eini Faxe Ein av sterku síðunum hjá Jákupi, er sambært venjaranum, kvikleikin á strikuni. Her verjur hann fyri skotið frá Allan Gaarde (Aab), úr stuttari fjarstøðu