hósdagur 31. juli 2003síða 10
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 141 - 31. juli 2003
19
Mest óvæntaða úr-
slitið var, at Ørvur
ikki megnaði at
vinna. Kvívíkingar
søgdu seg avgjørt
hava roknað við
møguleikanum at
vinna, og harvið at
bjarga róðrarárinum
8–MANNAFØR
Jóannes Hansen
Tað var ikki so undarligt, at
teir umborð á Ørvi vóru
ógvuliga vónbrotnir, tá ið
teir vóru komnir í land
aftur. Teir høvdu havt
møguleikan
sum
fyrsti
bátur nakrantíð at vinna
sjey FM róðrar í einum og
sama kappingarári, men tað
miseydnaðist. Tað kundi
kanska verið hugsandi, at
teir høvdu tikið í so lætt
upp á uppgávuna, nú teir so
sera sannførandi høvdu
vunnið teir fyrstu seks róðr-
arnar, men teir avvístu so
staðiliga, at teir høvdu und-
irmett uppgávuna:
– Vit róðu akkurát, sum
vit hava gjørt í hinum seks
róðrunum. Nú aftaná kunnu
vit ikki siga, at vit ikki vóru
nóg nærlagdir, tí vit vistu
frammanundan,
at
alt
skuldi leggjast í fyri at
vinna. Vit gjørdu okkara
besta, men hesa ferð var tað
ikki nóg gott, tí Kvívíking-
ur megnaði tað betri enn
vit, segði Halgir Dahl–
Olsen, sum hevur verið
framúr bátsformaður og
íblásari umborð á Ørvi,
sum, hóast hann ikki vann á
Ólavsøku, kortini er mest
sannførandi FM vinnarin í
ár.
Leyp avstað
Kvívíkingur leyp avstað.
Hann vann ein hálvan skut í
fyrstu tøkunum, og kvívík-
ingar mistu ongantíð gulu
troyggjuna, um tað ber til at
draga
eina
ófullkomna
mynd úr fronsku súkklu-
kappingina inn á Havnar-
vág.
Kvívíkingur økti støðugt
um munin, men tá ið bát-
arnir komu á Molan, tóktist
tað sum um, at Ørvur
ætlaði sær at svara aftur, og
so kundi tað líkst, at tað
skuldi ganga, sum tað hevði
gjørt í undanfarnu kapping-
unum, tá ið Ørvur ikki altíð
hevur fingið besta startin.
Men tað tørnaði ikki út
soleiðis. Munurin øktist til
eina bátslongd, Kvívíking-
ur var eina løtu leysur av
Ørvi, og sjálvt um teir um-
borð á Ørvi royndu at svara
aftur og løgdu alt í, so
minkaði munurin ongantíð
til minni enn tríkvart báts-
longd.
At
Kvívíkingur
var
fremstur og at Argjabáturin
endaði á triðja plássinum
hevði við sær, at teir báðir
endaðu á sama stigatali, og
so fekk Kvívíkingurin silv-
urkrónurnar og so sjálvandi
gullstásið fyri at hava
vunnið á Ólavsøku, og tað
var hetta síðsta, sum taldi
mest:
– Vit vunnu FM í fjør, og
tá kiksaði tað á Ólavsøku,
sum Argjabáturin vann. Í ár
hevur Ørvur verið suveren-
ur, men vit trúðu fult og
fast uppá, at tað skuldi fara
at eydnast at bjarga róðrar-
árinum við sigri á Ólav-
søku, og vit eru ovurfegnir
um, at tað eydnaðist, var
viðmerkingin hjá teimum
umborð á Kvívíkingi, og
tað var týðuligt, at teir
meintu hvørt orð, sum teir
søgdu!
Kvívíkinginum
verður
ynskt tillukku við sigrinum
á Ólavsøku, og Ørvi verður
enn eina ferð ynskt tillukku
við FM heitinum.
Kvívíkingur snýtti Ørv
Sera grammir Nóls-
oyingar settu meistar-
arnar upp á pláss í
líkindum, sum teim-
um líkar best at
kappast í
10–MANNAFØRINI
Jóannes Hansen
Fyri triðju ferð í hesum
kappingarárinum
komu
nólsoyingar fyrstir á mál,
og tað var vorðið sum sigur.
Undan Ólavsøkuni segði
bátasmiðurin og veteran-
urin við stýrisvølin umborð
á Eysturoyinginum, Sámal
Hansen, her í blaðnum, at
tað ráddi fyrst og fremst um
startin, og at tað vóru góðar
vánir fyri, at tað 10-manna-
farið, sum fór at fáa besta
startin, eisini fór at vinna.
Nólsoyingurin
tóktist
leypa best avstað í startin-
um. Havnarbáturin og Eyst-
uroyingurin
royndu
at
fylgja við, og tað var skjótt,
at kappingin bara stóð
millum Eysturoyingin og
Nólsoyingin. Hóast mun-
urin aftur til Havnarbátin
og Vestmenningin ongantíð
gjørdist størri enn ein lítil
bátslongd, so var tað skjótt
greitt, eingin fór at megna
at stinga seg ímillum Nóls-
oyingin og Eysturoyingin,
og harvið bendi alt á, at
Eysturoyingurin
fór
at
vinna FM.
Men
Eysturoyingurin,
sum í 1998 og í 1999 vann
allar róðrarnar og harvið
FM, megnaði annað árið á
rað ikki at røkka ólavsøku-
sigrinum, sjálvt um hann
vann FM heitið.
Tá ið bátarnir komu inn
undir Molan tóktist tað sum
um, at Eysturoyingurin
hevði fatur á rætta endan-
um. Teir vóru eina lítla
hálva bátslongd framman
fyri Nólsoyingin, og tað
kundi bent á, at sigurin fór
at verða sannførandi. Men
tað vildu nólsoyingar ikki.
Teir spurtaðu fyrri enn
kappingarneytarnir, og teir
vunnu seg fram um.
Á síðstu hundrað metrun-
um royndi Eysturoyingurin
at koma afturíaftur. Onkra
løtuna tóktist tað sum um,
at teir skuldu taka Nóls-
oyingin aftur, og tað var so
tætt á málinum, sum tað bar
til at vera. Nólsoyingurin
var 2/25 av einum sekundi
frammanfyri Eystuoyingin,
sum á støðutalvuni bara var
eitt stig undan Nólsoying-
inum.
– Vit vildu fegnir vinna á
Ólavsøku, og vit royndu alt
tað, sum vit vóru mentir.
Vit mugu bara ásanna, at
tað var ikki nóg mikið, og
at teir umborð á nólsoy-
inginum vóru meiri mentir,
enn vit vóru í hesum róðr-
inum, staðfestu teir umborð
á Eysturoyinginum sam-
stundis sum teir avvístu, at
tað hevði havt nakran týdn-
ing fyri ólavsøkuróðurin, at
teir gjørdust meistarar,
hóast teir endaðu aftanfyri
Nólsoyingin, og um eingin
kom inn ímillum hesar
báðar bátarnar.
– Vit vistu, at tað fór at
verða torført. At vit lógu so
væl fyri í FM kappingini
legði eyka trýst á okkum,
heldur enn at vit tóku lætt-
liga upp á tað. Allir vilja
vinna ólavsøkuróðurin. Vit
vóru væl fyri, og vit hildu
okkum hava vunnið, tá ið
vit fóru um málið, men vit
mugu boyggja okkum fyri
veruleikanum, sum er, at
Nólsoyingurin vann á Ólav-
søku, og at vit vunnu FM
heitið, var ítróttarliga við-
merkingin hjá teimum um-
borð á Eysturoyinginum
stutt eftir róðurin.
Eystuoyringinum verður
ynskt tillukku við framúr
góða úrslitinum, sum tað
er, at teir fyri fjórðu ferð í
seks ára longu søguni hjá
bátinum hava vunnið meist-
araskapin.
Dyggur sigur
Undan síðsta róðrinum
hevði Nólsoyingurin vunn-
ið tvær ferðir. Fyrra ferðin
var á Jóansøku, og seinna
ferðin var á Vestanstevnu
fyri gott og væl tveimum
vikum síðani.
Felags fyri hesar báðar
róðrarnar er, at tað – á sama
hátt sum tað var á Norð-
oyastevnu, tá ið Havnar-
báturin var fyrstur – ikki
var so slætt at rógva og
kappast, sum tað altíð
verður vónað, at tað er hesa
ársins tíðina.
Aftur og aftur hevur verið
at hoyrt, at teir umborð á
Eysturoyinginum, sum altíð
venja á so at siga deyða-
vatni, ikki trívast serliga
væl í havaldu. Á Havnarvág
var lítla lotið, sum ikki var
nakað at tosa um, undan, og
tað vóru fram undir at vera
optimal líkindi.
– Vit hava vant nógv í ár,
men vit hava ikki havt
tunga venjing hesar sein-
astu vikurnar. Nú hava vit
bara hildið venjingina við
líka, og tað var fantastiskt,
at tað fyri fyrstu ferð síðani
í 1989 eydnaðist Nólsoy-
inginum at vinna ólavsøku-
róðurin, var viðmerkingin
hjá framúr væl uppløgdu
reyðtroyggjaðu monnunum
umborð á svarta Nólsoy-
inginum.
Nólsoyingunum verður
ynskt tillukku við fyrsta
ólavsøkusigrinum í fjúrtan
ár.
Dyggasti sigurin
hjá Nólsoyingi
Hóast Nólsoyingur
gjørdist júst ov
stuttur til FM-
heitið, so var
ovurstórur rómur,
tá fyrsti ólavsøku-
sigurin í fjúrtan ár
kom í hús.
Mynd: Jens Kristian Vang
Kvívíkingur tók øll á bóli á ólavsøku, og gjørdi ikki mætari enn at snýta føroyameistararnar úr
Ørvi á heimasjógvinum
Mynd: Jens K. Vang
19
18
Nr. 141 - 31. juli 2003
Í heimasjógvi vunnu
vertirnir í Havnar
Róðrarfelag, sum
samanlagt munnu
hava staðið fyri besta
avrikinum nakrantíð,
bara eina FM kapping
VERTIRNIR
Jóannes Hansen
Alt gekk upp á stás í ólav-
søkukappróðrinum. Undan-
takið var steypahandanin,
sum HR og RSF eru felags
um. Tíðin er farin frá langa
hátíðarhaldinum, tá ið tað
gongur meiri enn ein tími at
handa øll steypini og allar
metalkrónurnar. Tað hevði
hesa ferð við sær, at tað,
sum í gomlum døgum var
mest hátíðarkenda løtan –
tá ið løgmaður handaði sítt
stey – nú er vorðið keðiligt
uppískoyti, tá ið áhoyrar-ar-
nir eru vornir troyttir, og tá
ið Útvarpið hevur sett yvir
til tíðindasendingina.
Tað er ikki okkara upp-
gáva at geva HR og RSF
ráð og vegleiðing í, hvussu
teir skulu loysa keðiligu
støðuna, sum handanin av
gulli og skreyti tykist at
vera komin í. Tað eru felag-
ið og sambandið ivaleysa
dugnalig sjálvi at finna út
av. Men tað hevði verið
upplagt at skipa handanina,
sum hon verður skipað, tá
ið talan er um svimjikapp-
ingar og kappingar í fræls-
um ítrótti. Tá vera handan-
irnar fingnar frá hondini
sum hvørt. At handa vinn-
arunum steyp og skreyt á
málinum, meðan tað verður
bíðað eftir næstu kapping-
ini hevði verið upplagt.
Eftir annan róðurin kunnu
fyrstu vinnararnir, sum tá
eru komnir væl og virðiliga
á land, fáa steyp og skreyt,
og so verður endabresturin
av handanini so nógv
styttri, enn hann hevur ver-
ið tey seinastu árini.
Blíðir vertir
Havnar Róðrarfelag hevur
havt eitt tað besta kapping-
arárið nakrantíð. Felagið
hevur ongantíð luttikið við
fleiri manningum, enn teir
hava gjørt við í ár, og burt-
ursæð frá í kappingini mill-
um 6–mannafør við monn-
um hevur felagið verið við
til at sett dám á kappinginar
um fremstu plássini í øllum
hinum kappingunum.
Havnarbáturin vann á
Norðoyastevnu,
Ørvur
vann seks kappingar og
gjørdist meistari, Gongu-
rólvur við kvinnum vann
fimm kappingar og vann
FM, Sílið við dreingjum
vann fýra kappingar og
FM, Drekin við gentum
vann tríggjar kappingar og
FM, og Sílið við gentum
vann tvær kappingar.
Allar fyrireikingar og all-
ir karmar kring teir tólv
ólavsøkuróðrarnar – seks
FM róðrar og seks eyka-
róðrar – vóru í toppi, og alt
gekk upp á stás.
Men fyri HR var tað
merkisvert, at tað fyri ein-
astu ferðina á árinum bara
eydnaðist bátum hjá felag-
num at vinna ein róður. Tað
vóru genturnar umborð á
Drekanum, sum vardu ær-
una hjá Havnar Róðrar-
felag.
Størsta vónbrotið hjá
vertunum mundi tað vera,
at Ørvur ikki megnaði at
vera ósigraður í hesum
róðrarárinum, og at Havn-
arbáturin fyri aðru ferð í
hesum
kappingarárinum
endaði á fjórða plássinum
og harvið aftastur.
Men hóast tað á Ólav-
søku ikki gekk akkurát,
sum tað kundi verið roknað
við, og sum teir í HR høvdu
vónað, so ber ikki til at siga
annað, enn at Havnar
Róðrarfelag hevur havt eitt
framúr gott kappingarár.
Fýra av seks kappingum
vunnu teir. So væl hevur
eitt róðrarfelag bara staðið
seg eina ferð áður. Tað var í
1996, at eitt og sama
róðrarfelag vann fýra FM
heiti, og tá var tað eisini
Havnar Róðrarfelag, sum
var stóri sigursharrin.
Hjá fýra manningum,
sum vóru ov stuttar
at vinna meistara-
skapin, varð róðrar-
árið bjargað við
ólavsøkusigri
FM OG ÓLAVSØKU
SIGRAR
Jóannes Hansen
Tað er sjálvandi hugaligt at
vinna FM. Tað er ein heilt
serlig kensla at vinna FM
og at staðfesta meistara-
skapin við sigri í ólavsøku-
róðrinum. Og sjálvandi er
tað eitt vónbrot hjá teimum,
sum alt róðrarárið hava ver-
ið stinnastu manningarnar,
at tað ikki eydnast hjá
teimum at koma fyrst á mál
á Ólavsøku.
Hjá teimum, sum undan
Ólavsøkuni eru komin í ta
støðu, at tey ongan møgu-
leika hava at vinna FM, er
tað eitt brennandi ynski at
enda róðrarárið við sigri á
Ólavsøku.
Hjá fýra FM vinnarum
kiksaði ólavsøkuróðurin,
og tað vil við øðrum orðum
siga, at hjá fýra manning-
um, sum ikki vunnu FM,
eydnaðist tað at enda róð-
rarárið við maner.
Í fjør vóru tað tríggjar
manningar, sum vunnu FM,
og sum eisini vunnu á
Ólavsøku. Tær vóru 6-
mannafarið
Smyril
við
monnum,
5–mannafarið
Sílið
við
gentum
og
6–mannafarið Jarnbardur
við kvinnum.
Ein manning, sum í fjør
vann bæði FM og sigur í
ólavsøkuróðrinum, endur-
tók bragdið i ár. Tað vóru
menninir umborð á Smyrli,
og tað vóru júst teir somu
sjey, sum vunnu ólavsøku-
róðurin og FM í fjør, og
sum endurtóku báðar sigr-
arnar í ár.
Hin manningin, sum á
Ólavsøku í ár bæði vann
FM og ólavsøkuróðurin,
vóru dreingirnir umborð á
Drekanum.
Manningarnar,
sum
vunnu FM, men sum ikki
vunnu á Ólavsøku í ár, vóru
teir umborð á 10-manna-
farinum Eysturoyingi, teir
umborð á 8–mannafarinum
Ørvi, tær umborð á 6-
mannafarinum Gongurólvi,
og dreingirnir umborð á
Sílinum.
Teir umborð á Eysturoy-
inginum endaðu í somu
støðu, sum teir gjørdu í fjør.
Tá vóru teir nummar tvey á
Ólavsøku, samstundis sum
teir vunnu FM. Ta ferðina
vann Vestmenningurin, og
hesa ferð vann Nólsoying-
urin.
Manningarnar,
sum
vunnu á Ólavsøku í ár, men
sum ikki vunnu FM, vóru
dreingirnir umborð á Hav-
frúnni, kvinnurnar umborð
á Jarnbardi, menninir um-
borð á Kvívíkingi og so teir
umborð á Nólsoyinginum.
Teir umborð á Kvívíking-
inum vunnu FM í fjør, men
ta ferðina stóðu teir á
Ólavsøkuni við kensluni av
at hava vunnið FM, og
samstundis at hava kiksað í
ólavsøkuróðrinum,
sum
Argjabáturin vann.
Havnarmenn vóru gestablíðir
Fýra meistarar vóru settir upp á pláss
Í heimasjógvi vunnu vertirnir í Havnar Róðrarfelag, sum samanlagt munnu hava staðið fyri besta avrikinum nakrantíð, bara eina FM kapping. 8-mannafarið
Ørvur hevði undan ólavsøku vunnið allar róðrarnar, men ei heldur teir megnaðu at vinna á heimasjógvi
Jens Kristian Vang
C
M
Y
K
18