hósdagur 31. juli 2003síða 13
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 141 - 31. juli 2003
25
Tað var meira spenn-
ingur enn gott fót-
bóltsspæl, tá ið KÍ og
HB spældu steypa-
finaluna, sum
favorittarnir úr KÍ
vunnu, og sum HB
hevði størstu mál-
møguleikarnar í
KVINNUFINALAN
Jóannes Hansen
Fyri einum ári síðani vant
KÍ burtur úr havnarliðnum,
men hesaferð var sera javnt
og spennandi. Tað gekk
báðar vegir alla tíðina, men
dygdin í spælinum var
sjáldan tann, sum serliga
KÍ so ofta hevur víst. KÍ
hevði í 1. hálvleiki leikliga
yvirvág, men nakrar ferðir
hótti HB av álvara í mót-
álopum. Í seinna hálvleiki
var HB væl við, og tær
trýstu seinastu løtuna fyri at
fáa útjavnandi málið. Men
favorittarnir úr Klaksvík
hildu tørn.
Nú hava teir báðir aftur-
vendandi finalistarnir sein-
astu seks árini vunnið
steypakappingina tríggjar
ferðir hvør. KÍ liðið er farið
at minna ikki sørt um
tiltikna 66 liðið. Fyrstu
ferð, at tær vunnu nakað
sum helst, var í 1997, tá ið
tær vunnu FM. Í 2000,
2001 og 2002 hava tær
aftur vunnið FM, sum tær
aftur í ár eru storfavorittar
at vinna, og ólavsøkudag
endurtóku
tær
steypa-
sigurin frá í fjør og 2000.
Hjartaliga tillukku við tí.
Tað fleyt ikki
KÍ hevur ongantíð tapt í
hesum kappingarárinum,
og oftast hava tær spælt
mótstøðuliðini sundur og
saman. Álopsspælið hevur
verið gott, breitt og vanda-
mikið, men soleiðis var ikki
hesaferð.
Tað tóktist vera eitt
sindur strongt og nerva-
kent. KÍ fekk ikki av álvara
spælið at glíða úti í borð-
unum, og Vivian Bjartalíð,
sum hevur verið týdninga-
mikil
í
gjøgnumbrots-
spælinum í vinstru síðu,
kom ikki so nógv upp í
part, sum hon plagar.
Á sentrala miðvøllinum
spældi Una Olsen væl
mesta av tíðini, og nógva av
KÍ spælinum fór umvegis
hana, tá ið tað gekk frægast
í fyrra hálvleiki.
KÍ hevur sjey landsliðs-
spælarar, og tað er ikki
komið burturúr ongum.
Liðið hevur ongar sjónligar
veikleikar, og spælararnir
eru vanir við at vinna. Tað
ger eisini mun í tættari
finalu sum hesari, og tí
lagaði tað seg, sum tað
gjørdi, sjálvt um kunstner-
iska avrikið hesa ferð ikki
var, sum tað onkra ferðina
hevur verið.
HB vísti stríðsvilja
Tað var eyðsýnt, at HB
vildi gera alt fyri at basa
teimum úr Klaksvík. HB
hevði sett Lindu Jacobsen
at
mansverja
Rannvá
Andreasen, sum verður
mett sum sterkasta álops-
vápnið hjá KÍ, men hóast
Linda stríddist væl, so var
hetta ikki nóg mikið til heilt
at fáa bilbukt við sigurs-
vandu kvinnurnar úr Klaks-
vík.
Á miðvøllinum spældu
Kristina Simonsen og ser-
liga Rannvá Augustinussen
væl, men Eyðfríð Kristian-
sen hevði ikki ein av sínum
bestu døgum í vinstru síðu,
hóast tað júst var hon, sum
skoraði málið hjá HB.
Halltóra Joensen – topp-
skjúttin í Oyggjaleikunum,
sum venur saman við 3.
deildarliðnum í Hvalba –
var støðuga og stóra hótt-
anin hjá HB, og hon hevði
møguleikar at fáa mál, tí
tvær ferðir var hon leys
ímóti KÍ málinum.
Sammett við tað, ið er
farið av hesum árinum,
hevði HB styrkt um liðið
við tveimum verjuspæl-
arum – Silju á Borg
Madsen og Liljuni Peter-
sen. Hetta var rættuliga
munagott, og samanlagt var
talan
um
heilt
annað
liðavrik hjá HB hesaferð
enn fyri einum ári síðani, tá
ið tær taptu stórt fyri KÍ á
Ólavsøku.
Báðar vegir
Nærdystirnir vóru nógvir,
fløkjurnar og tilvildin settu
sín dám á, og tað var bara í
løtum, at tað veruliga eydn-
aðist at spæla rudduligt,
reint og hugflogsríkt. Men
tað
var
spennandi
og
intensivt, sum tað eigur at
vera í finalu, har alt skal
avgerast.
Fyrstu løtuna gekk tað
javnt á, og bæði liðini
høvdu royndir. Halltóra
Joensen stríddist og var um
reppið at koma ígjøgnum
nakrar ferðir, og hon hevði
eini tvey góð skot úti frá.
Hinumegin høvdu Ann
Olsen, Malena Josephsen
og Bára Klakstein royndir á
málið.
Størsta møguleikan í
fyrra hálvleiki fekk tó
Halltóra Joensen, tá ið hon
var spæld leys miðskeiðis á
KÍ hálvuni. Hon setti kós
ímóti málinum, men tá ið
hon kom inn í brotsteigin
og royndi seg við skoti, var
Ragna B. Andreasen komin
aftur og fekk blokerað út til
horna.
Kortini var tað størri
tyngd í hjá KÍ. Onkra
ferðina var tað vandamikið
eftir deyðbóltsstøður, men
tann stóri og upplagdi
møguleikin bíðaði leingi.
Funnu vegin
Í seinna hálvleiki mynd-
aðist spælið fyrstu løtuna á
sama hátt, og tað var ikki
frítt, at ein kensla av
frustratión kendist á KÍ,
sum rættuliga ótolnaðist
eftir málinum. Rannvá B.
Andreasen fekk gult kort,
men løtu seinni var tað hon,
sum setti hol á. Hon sleyt
seg leysa í høgru síðu, dróg
inni í brotsteiginum og
smekkaði bóltin í handara
síðunetið uttan møguleika
hjá sterka HB-málverja-
num, Randi Wardum, at
bjarga.
Hóast KÍ leiðsluna gavst
HB ikki á hondum, og tær
vóru meiri enn einaferð
tætt við at fáa mál. Halltóra
Joensen hevði aftur opnan
møguleika, tá ið støðan
framvegis var 0-0, men
Vivi Andreasen í KÍ mál-
inum bjargaði.
Tá ið eitt korter var eftir,
økti KÍ um munin, og hesa
ferð var talan um gott og
beinleiðis álopsspæl. Una
Olsen sendi út í høgru,
haðani Bára Klakstein legði
inn
fyri
til
Malenu
Josephsen, sum tamdi og
skoraði. Hetta var besta KÍ-
álopið av øllum.
Støðan kundi havt bent á,
at nú var liðugt, men bara
tveir minuttir seinni var
spenningurin bjargaður, tí
tá minkaði HB um munin.
Eyðfríð Kristiansen smekk-
aði til úti frá, KÍ-málverjin,
sum annars var sannfør-
andi, átti helst at havt
bjargað,
men
bólturin
streyk framvið fingrunum á
henni og í kassan.
Málið gav av álvara HB
blóð á tonna, og tær settu
KÍ undir trýst. Eitt mótálop
átti tó at havt at givið KÍ
mál. Malena Josephsen
dróg seg leysa í vinstru, og
úr spískum royndi hon seg
við skoti, hóast innskifta
Elsa Maria Simonsen var
púra leys mitt fyri mál-
inum.
Skotinum
hjá
Malenu bjargaði Randi.
HB trýsti
HB sendi meira fólk fram á
vøllin seinasta korterið, og
innskifta Malan á Dunga
hevði gyltan møguleika at
javna stutt undan leikloki.
KÍ verjan kiksaði eftir inn-
legg úr høgru, og so var
Malan púra leys mitt fyri.
Hon smekkaði til, men
bólturn fór væl upp um
málið. Onkrar aðrar tættar
støður vóru frammanfyri
KÍ málinum, men tað eydn-
aðist ikki HB at skora.
KÍ vann 2-1, sum var væl
í tráð við leikliga býtið,
men HB átti størstu mál-
møguleikarnar. Tað tóktist
kortini, sum um KÍ hevði
neyðugu tyngdina og av-
gerandi gearið til at vinna,
og kenslan var, at um HB
hevði havt fingið eitt mál
afturat, so hevði KÍ ivaleyst
megnað at svara aftur.
Steypafinalan, kvinnur
Ovari vøllur í Gundadali
29. juli 2003 kl. 13.00
HB-KÍ 1-2 (0-0)
0-1: Rannvá Andreasen, 53.
0-2: Malena Josephsen, 75.
1-2: Eyðfríð Kristiansen,
77.
HB:Randi
Wardum
–
Linda Weihe, Silja á Borg
Madsen, Liljan Petersen,
Linda Jacobsen (Vivian
Unadóttir,
88.),
Dagny
Kristiansen
(Malan
á
Dunga, 80.) – Gunn Müller,
Kristina Simonsen, Rannvá
Augustinussen,
Eyðfríð
Kristiansen
–
Halltóra
Joensen.
Gult kort: Eingin
Venjarar: Andras Thomas-
sen og Sigmund Mikkelsen
KÍ: Vivi Andreasen – Paula
Mikkelsen,
Ragna
Andreasen, Jensa Sirdal,
Annelisa Justesen – Bára S.
Klakstein, Ann Olsen (Elsa
Maria Simonsen, 55.), Una
Olsen, Vivian Bjartalíð –
Malena Josephsen, Rannvá
Andreasen
Gult kort: Ragna Andrea-
sen, Malena Josephsen,
Rannvá Andreasen
Venjarar:
Jón
Harald
Poulsen og Ove Nysted
Dómararkvartett:
Rúni
Gaardbo, Jan á Líðarenda,
Jónleif Gerðisá og Dia
Lamhauge
Tað regnar framvegis við
gulli í Klaksvík
Hóast HB-kvinnur stríddust væl, so gjørdust tær ov stuttar ímóti sigursvandu KÍ-kvinnunum, sum vunnu steypakappingina annað árið á rað.
25
24
Nr. 141 - 31. juli 2003
Gøtumenn iðraðu seg
um støðurnar, sum
vóru avgerandi fyri,
at teir ikki megnaðu
at halda tørn
LØGMANSSTEYPIÐ
Jóannes Hansen
Gøtumenn vóru sjálvandi
harmir um, at tað ikki hevði
eydnast teimum at vinna
løgmanssteypið. Í 2000
vóru
teir
undirtippaðir
ímóti HB. Ta ferðina vunnu
teir 1–0 við máli, sum teir
fingu í 1. hálvleiki, og sum
teir megnaðu at verja. Hesa
ferð komu teir á odda í 1.
hálvleiki, og tá ið teir fóru
at hvíla seg, vóru framvegis
góðir møguleikar fyri, at
teir skuldu vinna.
– Lagið var gott í steðg-
inum. Vit trúðu veruliga
uppá, at tað skuldi eydnast.
Vit vóru frammanfyri 1–0,
og vit áttu at havt skorað í
minsta lagið eitt mál afturat
í 1. hálvleiki, heldur Bárður
á Lakjuni, sum var fremsti
maður, og sum stóð rættu-
liga sterkur í myndini.
Gøtumenn harmaðust um
støðurnar, sum vóru rættu-
liga avgerandi fyri úrslitið.
Tá ið B36 javnaði til 1–1,
var tað eftir hornaspark,
sum var púra óneyðugt.
Akkurát innskifti Símun
Samuelsen toygdi seg eftir
bóltinum, sum var á veg út
av vøllinum til málspark.
Hann rakk akkurát at nerta
bóltin, harvið fekk B36
hornaspark, og John Peter-
sen stútaði til 1–1.
Hin avgerandi støðan var,
tá ið Bartal Eliasen fekk
reyða kortið, og Gí harvið
varð undirmannað í um-
dystinum.
– Eftir at teir beinanvegin
í 2. hálvleiki høvdu javnað,
og vit høvdu verið undir
stórum trýsti, tóktist tað,
sum um vit høvdu fingið
fatur á aftur endanum. Men
tá ið vit í meiri enn ein
hálvan tíma vóru undir-
mannaðir, sigur tað seg
sjálvt, at tað var rættuliga
stríggið, heldur Bárður á
Lakjuni.
At GÍ misti bæði Bartal
Eliasen og Henning Jarn-
skor hevur við sær, at teir
báðir verða leikbannaðir, tá
ið GÍ sunnudagin fer at
spæla ímóti FS Vágum.
B36 venjarin hevði
tapt tvær finalur í
Føroyum og tvær í
Rumenia, áðrenn
hann og B36 kundu
fegnast um
steypasigurin
LØGMANSSTEYPIÐ
Jóannes Hansen
Eingin í fótbólti hevur so
stórt trýst á sær sum venj-
arin. Tað er einki nýtt, og
B36 venjarin, Ion Geolgau,
hevur eisini í ár kent tað á
sínum kroppi. Í bólkaspæl-
inum var um reppið, at B36
ikki megnaði at spæla seg í
fjórðingsfinaluna.
Tað
høvdu teir ikki havt gjørt,
um EB/ Streymur í síðsta
bólkaumfarinum ikki hevði
havt javnað til 1–1 í Vági.
Ólavsøkudag stóð Ion
Geolgau saman við sínum
monnum
við
løgmans-
steypinum, og venjarin var
ovur fegin. Síðani hann
kom til Føroya, hevur hann
tvær ferðir áður verið í
finaluni, og hann hevur tapt
báðu ferðirnar saman við
HB. Í fjør taptu teir ímóti
NSÍ, og fyri trimum árum
síðani taptu teir júst ímóti
GÍ.
– Kenslurnar at standa
við steypinum og at standa
og hyggja at hinum, tá ið
teir hava vunnið steypið,
eru sjálvandi heilt ymiskar.
Tað minnist eg eisini frá, tá
ið eg var fótbóltsspælari. Í
tey fimtan árini, sum eg
spældi við Craiowa, vóru
vit fimm ferðir í steypa-
finaluni. Vit vunnu tríggjar
ferðir, og vit taptu tvær
ferðir. So nú havi eg verið
partur av átta finalum. Fýra
ferðir havi eg verið ímillum
tapararnar, og fýra ferðir
havi eg verið millum vinn-
ararnar.
Hvat kunnu tit brúka
steypasigurin til?
– Vit hava tryggjað
okkum rætt til Europa Cup
næsta ár, og tað er týdn-
ingarmikið. Nú fara vit at
spæla fyri at vinna FM, og
nú verður ikki tað trýstið á
okkum, sum tað hevði havt
verið, um vit høvdu havt
tapt finaluna. Tað hevur
stóran týdning.
Men tað tók sína tíð, áðr-
enn tit komu á sigurskós?
– GÍ var leikliga omaná í
1. hálvleiki. Tað var neyð-
ugt at broyta í steðginum,
og tað hjálpti væl, at Jens
Kristian fekk meiri sentral-
an leiklut. Eg var ikki mis-
nøgdur við Niels Joensen,
men tað var neyðugt at
broyta, so Jens Kristian
kom meiri við í spælið, og
Jákup á Borg fyrstu løtuna
av 2. hálvleiki meiri var
høgri vongur, enn hann var
miðvallari. Bárður Mort-
ansson kom inn longri
frammi á vøllinum, og
Heðin á Lakjuni varð flutt-
ur eitt sindur aftur, og hetta
hevði stóran týdning fyri
gongdina.
Tað hevði stóran týdning,
at tit høvdu nógvar royndar
spælarar?
– Tað kanst tú ætla. Eg
haldi ikki, at yngru menn-
inir spældu illa, men aftaná
søgdu teir, at teir høvdu
kent serligt trýst, nú teir
høvdu spælt frammanfyri
so mongum áskoðarum.
Allan Mørkøre og Pól
Thorsteinsson í verjuni,
Jákup á Borg og Jens
Kristian Hansen á mið-
vøllinum og John Petersen
og Heðin á Lakjuni í álop-
inum hava spælt nógvar
altjóða dystir, og tað hevur
stóran týdning í sovornari
uppgerð, sum steypafinalan
var.
Týdningarmiklar
upp-
gávur standa fyri framman
hjá Ion Geolgau, sum í gjár
fór undir fyrireikingarnar
til ferðina norður á Mølina
sunnudagin. Men kortini
kennist tað, sum um tað nú
er undanbrekka.
– Eg var átta dagar heima
í Rumenia í summarsteðg-
inum.
Familjan
kemur
henda vegin um tíggju
dagar, tá ið skúlafrítíðin í
Rumenia byrjar. Tey vera
her inntil nýggja skúlaárið
byrjar miðskeiðis í sep-
tember, og so verður kapp-
ingarárið liðugt her fyrst í
oktober.
Tá fert tú til hús aftur
sum
steypavinnari
og
meistari?
– Steypasigurin kann
eingin taka frá okkum. Vit
eru oddalið í landskapping-
ini, og vit fara at gera alt
fyri at vinna meistaraskap-
in. Um tað skal eydnast, so
er tað týdningarmikið, at
spælararnir eru greiðir yvir,
at tað skal arbeiðast nógv,
og tað haldi eg, at teir í
steypafinaluni vístu, at teir
vita.
Kenneth Jacobsen
bað um at verða
tikin út, tí hann
orsaka av sjúku upp
undir finaluna, ikki
kendi seg væl, og
Jens Kristian hevði
trupulleikar við
hælinum
LØGMANSSTEYPIÐ
Jóannes Hansen
Í søguni um løgmans-
steypið,
sum
gongur
aftur til 1989, er tað ikki
komið fyri áður, at ein
spælari hevur verið á
vinnandi liðnum trý ár á
rað. Men hetta gjørdist
veruleiki ólavsøkudag.
Pól Thorsteinsson var á
B36 liðnum, sum vann
ímóti KÍ í fyrraárið, hann
var á NSÍ liðnum, sum í
fjør vann á HB, og nú
vunnu hann og B36 á GÍ.
Eina ferð hevur Pól tapt
steypafinaluna. Tað var í
1997, tá ið hann og VB
løgdu rygg til størsta
finalutapið
higartil
í
kappingini um løgmans-
steypið. Ta ferðina vann
GÍ 6–0 á VB.
– Tað var strevið í 1.
hálvleiki, tá ið GÍ var
leikliga omaná, men tað
rættaði seg í 2. hálvleiki,
tá ið eg skjótt var greiður
yvir, at vit fóru at vinna,
sigur Pól Thorsteinsson,
sum sjálvandi var fegin
um, at hann ikki taldist
millum spælararnar, ið
hesa ferð sóu reytt. Í fjør
varð hann sendur av
vøllinum, tá ið hann í 68.
minutti fekk seinna gula
kortið. Tá var støðan
1–1, men liðfelagarnir
megnaðu at vinna 2–1,
sjálvt um Pól sat uttan
fyri og hugdi at.
Var tað ongantíð upp á
tal, at tú skuldi flyta
longri fram á vøllin, tá ið
GÍ hevði mist ein mann?
– Í B36 eri eg í verjuni,
og har tykist tað, at eg
skal vera. Eg var verju-
kendur miðvallari í VB,
men síðani eg flutti
norður um, havi eg bara
verið verjuspælari, sigur
Pól Thorsteinsson, sum
ikki hevur hug at taka
dagar ímillum teir tríggj-
ar finalu sigrarnar trý tey
seinastu árini.
Kenneth Jacobsen var
tikin av vøllinum, tá ið
vanliga leiktíðin var far-
in.
– Eg skifti Kenneth út,
tí hann bað um at verða
útskiftur. Hann orkaði
ikki meiri, tí hann í vik-
uni upp undir finaluna
hevði verið sjúkur, og tað
var púrt eingin orka eftir,
sigur Ion Geolgau.
Tú tók eisini Jens
Kristian Hansen út?
– Hann bað eisini um
at verða útskiftur. Eg var
stak væl nøgdur við
avrikið hjá honum, men
hann hevði trupulleikar
við hælinum, tí hann
spældi í nýggjum skóm,
sigur B36 venjarin.
Pól tríggjar
ferðir á rað
Ion var ovurfegin
Vágbingurin í B36, Pól Thorsteinsson, hevur nú vunnið
steypakappingina tríggjar ferðir upp í slag, tvær ferðir við
B36 og einaferð við NSÍ.
GÍ kendi seg hava
møguleikan
Nú fara vit at spæla fyri at vinna FM, og nú verður ikki tað
trýstið á okkum, sum tað hevði havt verið, um vit høvdu havt
tapt finaluna, segði ein ovurfegin Ion Geolgau eftir
steypasigurin ólavsøkudag.
Mynd: Álvur Haraldsen
Vágbingurin í B36, Pól Thorsteinsson, hevur nú vunnið
steypakappingina tríggjar ferðir upp í slag, tvær ferðir við B36
og einaferð við NSÍ.
C
M
Y
K
24