leygardagur 12. august 1995síða 10
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
øroyingar
-Vit eru fóroyingar og eiga at liva sum føroyingar og ikki eftir,
hvat onkur tilvildarlig sjónvarpsrás varpar inn i stovu okkara.
Tað eru vit, ið velja okkara lívsvirði segði Jenny L ydersen á
fólkafundi á Viðare iði seinata leygarkvóld. Hon umrøddi
gongdina i Føroyum se inastu mongu árini og helt fyri, at vit
mugu vera fús at fara til verka at troyta nýggjar leiðir. Tað
ringasta er at missa áræði.
Góðu viðingar. og øll ut, 13
vitja á Viðareiði í dag
Ég fan eftur førnmun: at
yna at greiða eitt sindur
frá gongdin
seinastu øldina, síðan: fólka
fundirnir byrjaðu. 2. hvítu
sunnudag í ánnum 1894 var
fyrsti fólkafundur í Fer
um. Hann var hildin á
Tradarhamn á Sandi. Fólka
fundirnir fingu beinanvegin
góða undintøku millum
manna. teir breiddu seg
skjótt kring landið og vóru
um aldaskiftið og langt inní
20. eld ein fastur táttur av
summarlívinum í Føroyum
her á landi
eins og stevnurnar eru tað í
dag
Fólkafundirnur vóru hent
asta amboðið hjá tjóðskap
arrørslum, ið rættiliga fekk
fótafesti her í oyggjunum um
sama mundid, ti ul hesar
fundir stevndu fólk í
hópatal:
Tað er hugvekjandi at
hoyra eldri fólk siga frá. Við
flaggi á stong. savnadust
fólk úr fleir oyggjum og
bygdum á onkrum náttúru
vøkrum staði. Her varð rett
og her varð sungið. Ofta var
prædika eisini hildin á
fólkafundi. Rett varum født
landið. móðurmálið, vinnu
lívið, um fráhaldsspurningin
og annað. ið var frammi í
tíðini. Og fosturlandssang
unir settu sín serliga dám á
løtuna
Tíðin undan og eftir alda
mótið var ógvuliga hend
ingarik og gróðrarrík tíð í
Feroyum bæði vinnuliga og
mentunarlig. Tj6dskapar
rørslan var í hægsta blóma.
fiskiflotin vaks ár undan án
og fólkatalið økust í
hverjum. Just øvugt, sum
stødan er í dag. nú næsta
øldin er um at vera runnin
Seinasta aldamót. í 1901
búðu 15.230 fólk í Føroyum
Hetta ljóðar ikki av so
nógvum, men líta vit eina
eld longur aftur til fyrstu
någreiniligu fólkatel
sum var í 1801. so var fólka
talið bert 5.265 fólk á leið
tað sama sum íbúgvaratalið
í Klaksvík í dag. so fåmentir
INngina.
vóru førovingar Íbúgvara
talið trýfaldaðist sostatt í 19
eld
Hverjar vóru so fortreyt
nar fyri. at fólkatalið vaks
so munandi hesa øldina?
Um aldamóuð hendi ein
kollvelung í
vinnulívi. Førovar høvdu í
øldir. lika frá landnámstíð
verið eitt landbunadarsam
føroyskum
felag. men eftur fáum árum
vann fiskivinnan fram og
gjørdist høvudsvinna okk
ara. Eitt annað stórt framstig
var, at eimahandilin var av
tikin, og handilin kom á før
oyskar hendur
Uwóður hevur helst allar
tíðir vend í Førovum. Hann
var partur av grundarlagnum
undir dagliga húsarhaldi
num, men ikk) nakar mun
andi vinnuvegur. ikki sum
útflutningsvera Miðskeiðis
í 19. eld fóru føroyingar at
F h
royna við línu. og nu kom
rættulig gongd á Eina-
handilin, sum mest heyði
tkið móu hosupørum, fór nu
eisini at keypa fisk. og nøkur
fá ár seinni byrjaði skips
fiskiskapurin av álvara. Í
1872 kom fyrsta sluppin til
landið. 20 ár seinni vóru 32
skip í Føroyum og stutt eftur
aldamótið vóru tey 100 í tali
myndir Jan Miller
so her var ein stór fram
gongd. sum ongantíð áður
og arbeiði tl nógvar hendur
Hesi árni var tað eisini at
føroyingar í stórum tali fóru
til Íslands at rógva ut, at vera
til lands. sum tað vað rópt
Har arbeiddu bæði mannfólk
og konufólk
Húskallarnir
ikk) longur á gørðunum. men
fóru ul skips. ti her var pen
ingur at vinna. so nu góvust
meguleikar at:seta føtur und
ir egið borð
Fiskiskapunn g
bæði á sjógvi og landi. Á
handilsplássunum var nógv
stødadust
gav arbeiði
me SE. F z
virksemi. Fiskurin varð turk
aður og seldur sum klipp
fiskur. Nógvar bygdagentur
fóru til tey størru handils
plåssini at arbeiði í fisk)
Vit fingu ti eftir aldam6tid
eitt heilt ødrvisi samfelags
mynstur í Føroyum. Fisk
vinnan férdi stóra búskap
arliga framgongd til landið
Í hesum tíðarskeiði vakn
aði tjóðskaparrerslan av
álvara her á landi. Føroy
ingar, ið høvdu lisið uttan
landa. í Danmark, Noreg! og
Íslandi bóru hesar hugsjónir
heim aftur við sær. men
eisini millum føroyingar í
Føroyum var tjóðskaparliga
tulvitanin vakt. Tann vinnu
liga og búskaparliga fram
gongdin hesi árini hevur giv
ið fólki áræði og styrkt
sjálvbjargnisandan
Men tað er vandi í hvørjan
vælferð. Nýggja tíðin ehvði
eisini stórt mentunarligt ånn
Gamla roykstovumentanin
var um at sindrast, gamli
FK
Fólkafundur á Vidareidi i 1995 Seinasti fólkafundurin var í 1902
síðir við at hvørva og við tí
ekta sambandinum við út
heimin var málið eisini hótt
Føroyar høvdu í øldir ligið
so fjarskotnar, at årinid
uttaneftir og frå donskum
embætisvaldi í Føroyum
hevði ongantíð rættiliga
fingið fótafesti. so legið tað
ljóðar. tí føroyskt var úthýst
bæði í kirkju, á tingi og I
Nr. 152 - 12. AUGUST 1995
skula
Tað er undrunarvert at
síggja. hvussu okkara fá
menta fólk av lív og sál um
aldamótuð stríðist fyri at
varðveita tað. ið føroyskt er
Felag var stovnað at verja
Føroya mál og Føroya siðir
Fundir hildnir kring landið
at røda um fødilandid og
fólkið, vinnuliv og búskap
og at eggja fólki at varðverta
mål og mentan
Teir vóru góðir við hetta
land og stolur av at vera
føroyingar Teir vildu ikki at
vinnulig framgongd skuldi
forkoma máli og mentan
okkara. men tey skuldu
styrkjast. Og ikki var givið
á hondum fyrr enn føroyskt
var høvudsmål í Føroyum
Nú er henda øldin, tå
Føroyar gjørdust ein av
fremstu fiskivinnutjóðum
um at vera runnin. Og
hvussu hevur so hildnast hjá
okkum. Aftur hesa øldina er
fólkatalið tryfaldad, frá
15.000 um aldamótið ul vit
í 1989 vóru 47 838 fólk í
Feroyum
Framburðurin. sum var
grundlagdur um aldaskiftið,
hevur verið ovurhonds stórur
á øllum økjum. Landið er
útbygt við øllum hentleik
um, vegir, brýr, tunnlar, báta
hylar og lendingar. elmeg!.
samferðslu bæði á landi,
sjógvi og í luftini, post-, tele
fon- og radiosamband. ný
mótans íbúðar- og hand
ilshus, bankavirksemi og
landsumsiting. Og tá er
meginparturin útbygdur
semastu fimmtu árni
Utbygging av veiði- og
farmaflotanum og fiska
verið hin
fløgur eru
virkjum hevur
sama. Stórar
gjørdar í trolarar, rækjuskip.
svartkjaftatrolarar, farma
skip. fiskavirkir og alistødir
Alt sá út at ganga sum eitt
spæl, men so kom bakkasuð
Seinastu fimm ánni hava
vit sanna gamla orðatakið
at ein armóðin rættir aðrari
hondina Arbeiðsloyst
bankakreppa. ov nógv
troyturfiskastovnar. flotin í
minking. tvingsilssølur í
hópatali. bæði virkir, hus og
skip. fólkið knúgvar undir
herðum skatti og avgjøldum
og folkaflyting í stórum tal:
meðan teir, ið játtaðu fólki
pening til henda høga livifot,
sluppu snikkaleysir. skuldin
løgd á fólksins herðar. sum
táttaði í 3 milhardir, tá ið
avtornaði. [Ma var atbond og
líuð høpi man hava verið í
roknistykk
inum. Og hví vóru okkara
fólkavaldu so semir á feti
búskaparliga
tá ið rådgevandi nevndin
ferð efur ferð rópu varskó?
Lívsgrundarlag okkara er
fiskunin, okkara einasta til
feingi. og hann er ikki ein
ótemandi kelda Hann
megnaði ikki at bera allan
henda vøkstur Tað vóru
matadorpengar vit spældu
okkum við Náttúran, øll
sum hon er, skai røkjast. Tað
vert hver maður. sum skil er
í, hver bóndi. hver fleyga
maður og hver útróði
armadur Av náttúrunnar
ríkidómi kanst tå ikk: bert
taka sum tær lystir
Hyggja vit at:útflutmingi
okkara í dag
líuð broytt. sidam aldamótuð
so er mynstnð