týsdagur 16. mai 2000síða 11
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
21
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 93 - 16. mai 2000
20
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 93 - 16. mai 2000
JÁKUP MØRK
B36-TB 5-1 (1-0)
Tvørámenn hava í ár sett
sær fyri, at nú skal besta
lið teirra aftur upp í fyrstu
deild at spæla, og eitt nú
kundi leiguavtalan við Ó-
la Johannesen eisini bent
á, at nakað er um prátið
hjá teimum.
Tað skal tó beinanveg-
in sláast fast, at um tvør-
ámenn skulu gera sær
nakrar vónir í so máta, er
alneyðugt at teir vísa
meira sannførandi spæl,
enn talan var um leyg-
ardagin.
Steðgaði uttan Óla
Næstbesta liðið hjá havn-
armonnum vann nevnliga
stórsigur á tvørámonnu-
num, og hóast tað ikki var
fyrr enn seinasta korterið
ella so, at ballónin skræd-
naði, so mundi tað eftir
dystin ikki vera stórvegis
ivi um, at rætta liðið hev-
ði vunnið.
Teir á heimaliðnum
løgdu bragdligari fyri, og
longu eftir átta minuttum
hevði Rógvi Róin lagt
B36 fram um.
Ein hin størsta orsøkin
til yvirvágina hjá heima-
liðnum mundi verða, at
Klæmint Matras hevði
fingið til uppgávu at
mansverja Óla Johanne-
sen, og hesin liðurin av
spælskipanini eydnaðist
sera væl. Landsliðsmað-
urin, sum enn ikki tykist
vera komin rættuliga fyri
seg eftir skaðan, varð
hildin í sera stuttum tjóðri
allan fyrra hálvleik, og
hetta darvaði spælinum
hjá TB almikið.
Hóast B36 sostatt hev-
ði gott tak á, so fingu teir
ikki næsta málið fyrr enn
tíðliga í seinna hálvleiki,
tá Håkon Lundholm, sum
spældi ein heilt góðan
dyst, setti bóltin í netið.
Nakað seinni eydnaðist
tað Einari Petersen at
minka um munin, og líkt
var tí til, at nakað av
spenningi kortini skuldi
koma í dystin.
B36 hevði tó framhald-
andi tamarhald á, og av-
gerðin fall, tá 18 minuttir
vóru eftir at spæla. Hå-
kon slapp púra leysur
móti málinum, og tá hann
dróg framvið málverja-
num, vórðu beini tikin
undan honum. Brotsspark
og reytt kort til mál-
verjan, og tá Karl Leons-
son var ósvikaligur frá 11
metra-blettinum, var so at
siga alt avgjørt.
Seinastu løtuna kundi
Håkon Lundholm og
Johnny Samuelsen stað-
festa sigurin.
Nógv skal betrast
Hóast greiða ósigurin, so
kunnu tvørámenn kortini
ikki avskrivast í uppflyt-
ingartosinum enn. Nógvir
dystir eru framvegis eftir
at spæla, men sum nevnt
í byrjanini, so skal annað
spæl finnast fram, um teir
ætla sær í fyrstu deild,
fyri ikki at tosa um, at
verða verandi í bestu
deildini, um teir nú koma
so langt.
Kanska er eitt sindur
torført at meta um styrki
teirra, nú fleiri mans eru
úti við skaðum, men støð-
an verður neyvan betri, tá
Óli Johannesen fer av aft-
ur landinum. Um TB tá
fær annan leikara í hans-
ara stað, má tíðin so vísa.
B36-Sumba 5-1 (1-0)
1-0 Rógvi Róin
2-0 Håkon Lundholm
2-1 Einar Petersen
3-1 Karl Leonssen
4-1 Håkon Lundholm
5-1 Johnny Samuelsen
Dómari: Tummas Pauli
Olsen
Tvørámenn
steðgaðir
Sigursrøðin hjá TB steðgaði, tá
teir leygardagin máttu lúta fyri
teimum næstbestu hjá B36
B68 fylgir við í
toppinum
1. deild: Súni Fríði Johannesen var høvuðsleikari, tá sandoyingar stríddust
fyri at javna og síðstu løtuna vórðu sektaðir
B68-B71 3-1 (1-1)
Súni Fríði Johannesen gjør-
dist høvuðsleikari, tá B68 í
góðveðrinum á Svanga-
skarði sunnudagin tyngdi
posan við trimum stigum
afturat.
Álopsmaðurin, sum í ár
er komin aftur til B68, eftir
at hann síðani á sumri í
1997 hevur verið fyrst í NSÍ
í eitt hálvt ár og so í HB í
tvey ár, skoraði øll trý mál-
ini í 3–1 sigrinum á sand-
oyingum.
Sandoyingar, sum hava ta
styrkina, at teir kenna sínar
avmarkingar, vóru varnir í
útgangsstøðuni. Teir vóru
komnir á Toftir fyri at varð-
veita stigið, teir høvdu við.
Tað eydnaðist teimum at
halda tætt í 35 minuttir. So
fór eitt mál ígjøgnum, men
í fyrstu atløgu var ikki
neyðugt at sleppa taktikk-
inum og at leggja á meiri
álopskendan bógv. Bara
tríggjar minuttir eftir B68
leiðslumálið javnaði mið-
vallarin Julian Florescu, tá
B68 málverjin ikki megn-
aði at verja fyri frísparki úr
spískum í høgru.
Skaprskjúttin
Súni Fríði Johannesen skor-
aði fyrsta málið í 36. min-
utti:
– Álopsmakkarin hjá
mær, Marcello, átti sín lut í
málinum. Hann var við
uppá tað, tá eg dró upp á
tvørs uttanfyri brotsteigin.
Tá eg royndi at spæla eitt
tvey, brúkti hann hælin, og
eg gjørdist púra leysur í
brotsteiginum, greiðir væl
nøgdi álopsmaðurin hjá
B68 frá.
Súni Fríði hevur onkun-
tíð áður skorað trý mál í
einum og sama dysti. Síðsta
ferðin, at tað kom fyri, var
í síðsta umfarinum í 1998,
tá HB slerdi FM heitið fast
við at vinna 10–1 í Fugla-
firði. Ta ferðina skoraði
Súni Fríði, sum við átjan
málum í alt gjørdist næst-
besti málskjúttin í deildini
(Jákup á Borg skoraði
tjúgu) fýra mál.
Næsta málið fekk Súni
Fríði í 67. minutti:
– Tað var ein eitt sindur
óvanlig støða. Eftir deyð-
bólt og aftur og fram endaði
bólturin í høgra borði, har
vinstri vongverjin hjá okk-
um, Jákup Eli Olsen, legði
innfyri við høgra beini. Eg
var púra leysur sjey metrar
úr málinum, og tað var lætt
at skora.
Síðsta málið kom í næst-
síðsta minuttinum:
– Tá høvdu sandoyingar
í eina góða løtu trýst fyri at
javna. Burtursæð frá at
Jógvan Jón Petersen royndi
seg við góðum stútara høv-
du teir ikki nógvar upplagd-
ar møguleikar, sjálvt um
teir fingu nógv hornaspørk,
greiðir Súni Fríði frá.
Síðstu løtuna var verju-
parturin hjá sandoyingum
tunnur. Liðformaðurin hjá
B68, Fróði Benjaminsen,
sendi langan bólt fram, og
so var Súni Fríði púra leys-
ur:
– Aftasti maður hjá teim-
um, Jón Brekku, satsaði við
takling, tað miseydnaðist,
og so var eg púra leysur í
vinstru. Valdemar kom út
ímóti. Eg haldi, at hann rok-
naði við, at eg fór at royna
at fáa bóltin framvið hon-
um. Men í staðin lyfti eg
uppum hann, og tað var ein
deilig kensla at síggja bóltin
fara í málið.
Skulu vit rokna við, at tú
í fleiri øðrum dystum fert
at skjóta fleiri mál?
– Tað snýr seg um, at lið-
ið hjá okkum skal vinna. Eg
eri annar av álopsmonnu-
num, og bæði eg og Mar-
cello vita, at tað verður rok-
nað við, at vit leggja upp
og skora mál. Eg haldi, at
tað gongur rætta vegin. Tíð-
liga í ár hevði eg ein skaða,
sum gjørdi, at eg fekk ikki
vant í tríggjar vikur. Hetta
hevur havt við sær, at an-
trittið, sum er so týdning-
armikið fyri álopsspælarar,
ikki hevur verið, sum tað
átti at verið, men tað er betri
nú.
Og fara tit at blanda tykk-
um í toppstríðið?
– Tað vóna vit. Men tað
verður
strevið.
Longu
fríggjadagin hava vit eina
sera torføra uppgávu í
Klaksvík. Skulu vit vera við
í oddastríðnum, so skulu vit
fáa
nógv
stig
undan
summarfrítíðini. Hópurin
hjá okkum er so mikið lítil,
at tað fer at kennast meint,
tá leikbannini fara at gera
um seg. Móti B71 vóru
bæði Jan Petersen og Eyð-
stein Skipanes skaddir, og
tað merktist væl. Vit hava
einar tríggjar ungar og
evnaríkar spælarar, men
ofta roynist tað ikki væl, um
tað er neyðugt at leggja ov
stórar byrðar á so ungar
spælarar, heldur væl nøgdi
álopsmaðurin hjá B68, sum
fyribils gleðir seg um un-
danvindin á Svangaskarði
(í dammstillum summar-
veðri!).
JH
B68-B71 3-1 (1-1)
1-0: Súni Fríði Johannesen
36.
1-1: Julian Florescu 39.
2-1: Súni Fríði Johannesen
67.
3-1: Súni Fríði Johannesen
89.
Dómari: Lassin Isaksen
B68:
Magnus Poulsen – Mann-
bjørn Nesá, Jan C. Dam,
Arnbjørn Danielsen, Jákup
Eli Olsen – Marlon Jorge,
Fróði Benjaminsen, Øssur
Hansen, Øssur Jacobsen –
Súni Fríði Johannesen,
Marcello Marcellino
B71:
Valdemar Nowisci – Rúni í
Soylu, Bergleif Sólsker, Jón
Brekku, Bernhard Petersen,
Jógvan Jón Petersen – Kári
Nielsen, Julian Florescu,
Høgni Hansen – Eli Hentze,
Alex Nielsen
Einki er at taka seg aftur í, at Súni Fríði var stóra hetjan á Svangaskarði sunnudagin. Her er hann á veg fram við
Bernhardi Petersen, meðan Eli Hentze spentur fylgir við gongdini
Mynd: J. Jacobsen
B36 gjørdist fyrsta liðið, sum megnaði at taka stig
frá tvørámonnumhetta kappingarárið
JÁKUP MØRK
VB-NSÍ 3-1 (0-0)
At prátið hjá vágbingum um
at blanda seg meira í oddin
hetta kappingarárið ikki ba-
ra hevur verið reyp, tykist
nú vera próvfast.
Vágbingar hava, fýra um-
før eru leikt, lagt seg á tri-
ðovasta sessin á stigatalv-
uni, og var tað ikki fyri ó-
trúliga avrikinum hjá B71
málverjanum fyri fjúrtan
døgum síðani, høvdu vág-
bingar verið einsamallir á
næstovasta sessinum.
Trýstu nógv
Vónbrotið um tapið móti
sandoyingum mundi tó vera
skúgvað til viks sunnudag-
in. Runavíkingar, sum un-
dan dystinum vóru ósigrað-
ir, komu nevnliga á vitjan,
og hóast tað enn er nakað
tíðliga á árinum, so var ein
sigur sera týdningarmikil
fyri báðar partar, tí við hes-
um kundu teir halda sam-
bandi við líka til oddaliðið,
sum hevði eina á pappír-
inum lætta uppgávu á
heimavølli.
Tað var skjótt greitt, at
vágbingarnir undir ongum
umstøðum ætlaðu sær, at
stigini skuldu fara av aftur
oynni, og alt fyri eitt løgdu
teir eitt stórt trýst á NSÍ.
Runavíkingar megnaðu
tó at standa ímóti trýstinum,
og verður sæð burtur frá
einstøkum skotroyndum,
høvdu vágbingarnir ikki teir
heilt stóru málmøguleik-
arnir.
Hinvegin hevði trýstið
eisini við sær, at NSÍ hevði
ógvuliga ilt við at fáa glið á
sítt spæl, og tó var nakað
langt millum royndirnar hjá
teimum.
Sum hálvleikurin leið,
fekk NSÍ tó betri tak á. Eis-
ini fingu teir nú okkurt høv-
ið til at skjóta upp á mál, og
eitt av hesum skotum noy-
ddi eisini Bjarna út í fulla
longd.
Fyrra umfarið endaði tó
málleyst, og hóast positivu
gongdina móti endanum av
hálvleikinum, so mundu
runavíkingar ikki vera ó-
nøgdir um hetta.
Dreymabyrjan
Seinni hálvleikur kundi
nærum ikki fingið eina betri
byrjan, sæð við eygunum
hjá gestunum. Seinni hálv-
leikur var ikki minutt ga-
mal, tá Dánjal Hansen úr 18
metra fjarstøðu langaði
bóltin í netið.
Hóast skelkin um málið,
so royndu vágbingarnir kor-
tini at spæla sítt egna spæl,
og eftir lítið korter, gav
hetta eisini úrslit.
Venjarin hjá runavíking-
um, Trygvi Mortensen, var
tó alt annað enn fegin um
verjuspælið, tá Robert Cie-
slewicz slapp at stinga bólt-
in inn um verjuna, so VB-
venjarin, Krzystof Pop-
czynzki kundi fáa javnvág
í roknskapin.
Bæði liðini royndu nú
hvør í sínum lagi at avgera
dystin, men líkt var kortini
til, at liðini vóru somikið
javn, at javnleikur skuldi
gerast úrslitið.
Tá góðir 10 minuttir vóru
eftir, noyddist Djóni N. Jo-
ensen tó av vøllinum við
einum sonevndum trælærið,
og løtu seinni var túrurin
komin til Gert Langgaard,
sum somuleiðis fór haltandi
av vøllinum.
Runavíkingar vórðu tí
noyddir at seta tveir nýggjar
mans inn, og áðrenn hesir
høvdu leikt seg heitar, høv-
du vágbingar gjørt sær dælt
av støðuni og lagt seg á
odda.
Teir leiktu seg ígjøgnum
úti í síðuni, og tá sent varð
innfyri, var altíð vandamikli
Jón Pauli Olsen fyrstur á,
so VB nú var á odda.
Sum vera man, so royndu
runavíkingar nú at trýsta,
fyri at fáa í øllum førum
annað stigið við sær, men
ístaðin slerdi VB kontra, so
dysturin varð avgjørdur.
Eftir mótálop varð bólt-
urin stútaður móti málinum,
men Sjúrður Jacobsen vardi
fyri við hondini.
Reytt kort til Rúna, og tá
Krzystof eftirfylgjandi setti
brotssparkið í netið, var
dystrin at kalla avgjørdur.
Seinastu
minuttirnar
hendi millum lítið og einki,
heimaáskðararnir kundu so-
statt fegnast um fyrstu stig-
ini á heimavølli hetta kapp-
ingarárið.
VB fylgir við
Sum nevnt, so hevur VB nú
leikt seg upp á triðja plássið
á stiatalvuni, hóast HB við
sigri í útsetta dystinum móti
FSV kann skumpa teir eitt
pláss longur niður.
Komandi
vikuskiftið
verður tað júst HB, sum
Skaðar kostaðu
1. deild: NSÍ megnaði ikki at skipa seg nóg væl, eftir at tveir av lyklaleika-
runum noyddust av vøllinum, og so kundu vágbingarnir tryggja sær trý stig
afturat
verður mótstøðuliðið hjá
vágbingum, og hóast hetta
kann tykjast sum stórur biti,
so hava vágbingar havt sera
góð úrslit móti júst HB
seinnu árini.
Við tapinum fullu runa-
víkingar aftur á sætta pláss-
ið, men hetta kann broytast,
um teir sunnudagin megna
at fáa trý stig burtur úr lo-
kaluppgerðini móti GÍ.
Kunnu teir tað, eru teir aftur
væl við í kappingini um
fremstu plássini.
VB-NSI 3-1 (0-0)
0-1 Dánjal Hansen 46.
1-1 Krzystof Popczynzki
58.
2-1 Jón Pauli Olsen 80
3-1 Krzystof Popczynzki
(br.) 89.
Dómari: Kim Ejdesgaard
VB:
Bjarni Johansen - Predrag
Zivkovic, Janus Kjærbo,
Eyðun Jacobsen, Magni Ja-
cobsen - Jón Peuli Olsen,
Milan Kuljic, Tórður Holm,
Palli Augustinussen - Krzy-
stof Popczynzki, Robert
Cieslewicz
NSÍ:
Rúni Joensen - Brynjálvur
Nielsen, Arnfinn Lang-
gaard, Kári Hansen, Sjúrður
Jacobsen - Gert Langgaard,
Djóni N. Joensen, Dánjal
Hansen, Jónstein Petersen -
Ian Højgaard, Mortan Han-
sen
Leingi vóru runavíkingarnir væl við í dystinum móti VB, men skaðar hjá lyklaspælarum órógvaðu móti endanum, og
hesum megnaðu vágbingar at gera sær dælt av
Mynd: Áki Bertholdsen
ÍF–GÍ 0–0
Flovisligt. Tað var nið-
urstøðan hjá fuglfirðing-
um, tá næstbesta liðið hjá
gøtumonnum leygardag-
in hevði steðgað sigurs-
røðini hjá ÍF.
Og tað var væl skiljan-
di, at teir í góðveðrinum
í Fuglafirði vóru eitt sin-
dur flovir. Tí um grann-
arnir fyri uttan Varma-
keldueið høvdu verið eitt
vet hepnari, so kundu teir
verið farnir til hús við
øllum trimum stigunum.
Í 2. hálvleiki raktu teir
bæði í stólpan og tvør-
træið aftanfyri Allan G.
Joensen.
ÍF hevði øll góð kort á
hondini. Og tað í orðsins
sanna týdningi, tí tvær
ferðir í 2. hálvleiki vísti
dómarin, Eiler Rasmus-
sen, gøtumonnum reyða
kortið.
Tíðliga í 2. hálvleiki
helt hann seg meiri til
reglarnar, enn so mangir
aðrir dómarar gera. Eftir
at tað var bríkslað fyri
frísparki, hevði vong-
spælarin í høgru Bárður
Heinason hug at skumpa
eitt sindur til ein mót-
støðumann, og tað fekk
hann reyða kortið fyri.
Og tá tað restaðu stív-
liga tíggju minuttir, varð
gøtumaðurin í ÍF verjuni,
Alvi Justinussen, so harð-
liga
taklaður
langt
frammi á vøllinum, at
dómarin metti tað vera til
reytt kort, og so noyddist
Hans Jákup á Líknargøtu
at fara undir brúsu.
Men hóast teir vóru ell-
ivu móti níggju, so megn-
aðu fuglfirðingarnir ikki
at fáa mál. Stutt undan
dystarenda hevði Tomek
størsta
møguleikan.
Staddur mitt fyri máli-
num setti hann innaru síð-
una á, men á strikuni aft-
anfyri Mortan Joensen
bjargaði álopsmaðurin
Heini Heinason.
Fuglfirðingarnir máttu
harvið ásanna, at í fótbólti
snýr tað seg ikki bara um
at venja nógv. Mótstøðu-
menninir vístu teimum, at
umframt venjingina, so er
tað av stórum týdningi at
hava royndar og snúðnar
menn á liðnum.
Á GÍ liðnum vóru Jan
Skoradal og Janus Ras-
mussen í verjuni, Símun
Petur Justinussen var eis-
ini við, og hesir vita væl,
hvussu tað skal farast
fram, tá mótstøðumenn-
inir royna seg í 4–4–2 út-
gangsstøðuni. Teir megn-
aðu at pakka seg saman í
verjupartinum, krossbólt-
arnir hjá fuglfirðingunum
vóru ikki nógvir og neyv-
ir, og gøtumenn vóru
minst líka vandamiklir, tá
teir fóru í snarálop – ikki
minst Heini Heinason.
JH
GÍ legði fót fyri
fuglfirðingar
2. deild: Sigursrøðin hjá ÍF steðg-
aði, tá GÍ kom á vitjan
Fuglfirðingar hálvsnávaðu móti 9 gøtumonnum,
men kortini halda teir fast um fremsta sessin á stig-
atalvuni