týsdagur 2. september 2003síða 10
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 164 - 2. september 2003
19
KÍ-B36 1-2 (0-1):
Altjóða spælararnir vóru munurin
Enn eina ferð sótu
klaksvíkingar eftir við
ráka av, at teir høvdu
søplað alt burtur á
heimavølli ímóti
havnarmonnum
FÓTBÓLTUR
Jóannes Hansen
joannes@sosialurin.fo
Eftir fleiri eyðmýkjandi tap
ímóti B36 fyrr í ár vóru
klaksvíkingar
uppsettir
uppá, at tað hesa ferð
skuldi eydnast at vinna.
Tapið varð í gásareygum
bara 2–1 hesa ferð,men tað
var sjálvandi nóg mikið til
at
kennast
sum
stórt
vónbrot.
Stóri munurin á liðunum
var í avgerandi royndunum
ímóti málinum. Framrætt-
aðu landsliðsmenninir hjá
B36 tóku av, tá ið møgu-
leikin var har. Ella rættari
sagt syrgdu John Petersen
og Jákup á Borg sjálvir fyri
at skapa sær møguleikar-
nar, sum bóru mál og
harvið sigurin og tey trý
týdningarmiklu stigini við
sær.
John
Petersen,
sum
mannaði álopið saman við
Heðini á Lakjuni, setti hol
á, tá ið fyrra umfarið var
um at vera hálvrunnið.
Tróndur Vatnhamar spark-
aði langt út, Heðin á Lakj-
uni spældi Jákup á Borg, ið
hevði leiklut sum fram-
rættaður sentralur miðvall-
ari ella kanska afturryktur
miðframherji. Jákup spældi
við hælinum upp á tvørs til
John Petersen, sum sneiddi
seg leysan av verjuni og
smekkaði upp undir net-
takið.
Málið var vátur vøttur hjá
heimaliðnum, sum hevði
havt bóltin nógv, og sum í
løtum vísti gott samanspæl.
Atli Danielsen var væl upp-
lagdur sentralur miðvallari,
men tað eydnaðist honum
ikki at fáa mál, tá ið hann
hevði møguleikarnar. Hann
smekkaði í 1. hálvleiki
langskot í stólpan, Tróndur
Vatnhamar
stórbjargaði
stútara frá Atla eftir horna,
og í tí førinum, tá ið KÍ
hevði besta møguleikan
undan steðginum, gjørdi
Atli í so skjótt av. Teir vóru
tríggir klaksvíkingar ímóti
einsamallum verjuspælara,
tá ið einasti landsliðsmað-
urin hjá KÍ smekkaði til úti
frá. Aftaná dugdu bæði
hann og hinir at síggja, at
tað hevði verið størri
møguleiki fyri úrtøku, um
hann hevði runnið eitt sind-
ur longri við bóltinum, og
so spælt upp á tvørs til
Eyðun Klakstein ella Hjal-
grím Elttør, sum vóru í
góðari støðu.
Trýstu og fingu einki
Eftir steðgin legði KÍ
bragdliga fyri. Teir sendu
nógvar bóltar í brotsteigin,
og tað var fleiri ferðir nær
við og næstan. At tað gekk
so illa at fáa mál hevði við
sær, at Jacob Bymar, sum
framvegis
eigur
fyrsta
málið í landskappingini til
góða, síðani hann í summar
kom úr Esbjerg og til KÍ,
varð tikin út í 62. minutti. Í
staðin varð Leon Bjartalíð,
sum stóð seg væl, tá ið
hann hóskvøldið á Svanga-
skarði varð settur inn á
vongverjan, settur í álopið.
Leon gjørdi skjótt av. Hann
hevði bara verið ein minutt
á vøllinum, tá ið hann hevði
javnað. Eftir framlegging
inn um verjuna miseydn-
aðist fyrsta royndin, men tá
ið Tróndur Vatnhamar drál-
aði, fekk Leon nýggjan
møguleika, og hóast skotið
kendist eitt sindur kiksað,
so fór bólturin í málið.
Lagið var gott á heima-
fólkinum,
sum
luktaði
fyrsta sigurin á havnar-
monnum í landskappingini
í ár. Men tað kiksaði. Bólt-
urin var ofta í B36 brots-
teiginum. KÍ hevði nógv
hornaspørk, men teir fingu
einki mál, og so tørnaði tað
út, sum tað ofta ger.
KÍ hevði bóltin mest, og
tað var B36, sum fekk sig-
ursmálið. Aftur hesa ferð
var talan um landsliðsspæl-
ara, sum fekk mál burturúr
ongum. Eftir B36 horna
stútaði Ovi Nysted út frá,
Eyðun Klakstein royndi at
leingja, men Jákup á Borg
fekk bóltin, snaraði um seg
sjálvan og smekkaði av
brotsteigarmarkinum
og
upp í málhornið. Eitt sera
vakurt mál, sum klaksvík-
ingar ikki megnaðu at gera
honum eftir, hóast teir
høvdu størri møguleikar
enn henda, og so fór B36
við øllum.
– Vit høvdu aðrar møgu-
leikar at gera mál. John Pet-
ersen og Heðin á Lakjuni
vóru eina ferð einsamallir í
málteiginum, og Heðin var
eina aðra ferðina púra
blankur, uttan at tað eydn-
aðist at fáa bóltin inn um
Kartin Joensen, sigur Jákup
á Borg, sum sjálvandi er
ovurfegin um, at tað hetta
vikuskiftið lagaði seg so-
leiðis, at B36 kom við aftur
í FM stríðið.
– Vit mugu vinna okkara
dystir, og so mugu vit vóna,
at úrslitini fara at laga seg
okkum til fyrimunar. Í
kvøld fari eg til Runavíkar
at vita, um EB/Streymur fer
at megna at gera nakað við
NSÍ, segði Jákup á Borg
fyrrapartin í gjár. Hann og
hinir í B36 hava tvær ferðir
fyrr í ár kent sviðan av, hvat
EB/Streymur megnar.
Dysturin í tølum
KÍ–B36 1–2 (0–1)
0–1: John Petersen 20.
1–1 Leon Bjartalíð 63.
1–2: Jákup á Borg 78.
Dómari: Suni Johansen
KÍ: Kartin Joensen – Jan
Andreasen, Ovi Nysted, Al-
eksander Djordjevic, Sím-
un Joensen – Arnold Joen-
sen, Atli Danielsen, Allan
Joensen, Eyðun Klakstein
(Harley Bertholdsen, 87.) –
Jacob Bymar (Leon Bjarta-
líð, 62.), Hjalgrím Elttør
Gult kort: Ovi Nysted,
Allan Joensen
B36: Tróndur Vatnhamar –
Allan Mørkøre, Pól Thor-
steinsson,
Rúni
Elttør,
Kenneth Jacobsen – Niels
Joensen (Fróði Clement-
sen, 80.), Klæmint Matras,
Jákup á Borg, Jens Kristian
Hansen – John Petersen
(Tórolvur Poulsen, 85.),
Heðin á Lakjuni
Gult kort: Jákup á Borg
Klaksvíkingar vóru fyri tað
nógva omaná, men tað var
B36, sum fekk flestu málini
og harvið stigini
19
18
Nr. 164 - 2. september 2003
HB-VB 0-0:
Tomgongd í Gundadali
Í einum fyri tað
mesta linligum dysti,
snávaði HB í
dystinum móti VB,
sum við javnleikinum
blásti gullstríðið
víðopið aftur
FÓTBÓLTUR
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
Seinastu
vikurnar
er
favorittleikluturin hjá HB
vorðin alt meira sjónskur.
Frá nógvum síðum hevur
verið ført fram, at liðið
hevði beina kós ímóti næsta
FM-heitinum á rað, og í so
máta skuldi kósin haldast
við einum sigri, nú VB kom
á vitjan.
Hendan ætlanin varð tó
av ongum. VB sýndi frá
fyrsta minutti í dystinum
sunnudagin, at teir vóru
komnir eftir eina stiginum.
Við denti á ein væl skip-
aðan verjupart, royndu teir
fyri tað mesta at standa rætt
afturi á vøllinum, og so
kanska eisini at dúva upp á
onkran kontramøguleika,
um hesin skuldi koma.
At HB soleiðis fekk
tríggjar
fjórðingar
av
vøllinum fyri seg sjálvt,
hevði fyrst og fremst tvær
avleiðingar. Fyri VB var
tann fyrra av meira vanda-
mikla slagnum, tí í nógvum
førum datt liðið ov langt
aftur á vøllin fyrstu løtuna,
soleiðis at HB’arar at kalla
ótarnaðir komu fram í
skotstøður. Støður, sum tó
einki málið kastaðu av sær,
takkað verið Bjarna Johan-
sen. Hin avleðingin – og
hon var vandamikil fyri HB
– var at heimaliðið als ikki
varð trýst at seta ferð á
spælið fyri at sleppa runt á
vøllinum. Tí kom stórur
partur av fyrra hálvleiki at
ganga fyri seg í slow-
motion, og tí eydnaðist tað
ongan tíð vertunum at lata
verjuna hjá gestunum upp.
Vánaligar verjur
Var talan um fáar møgu-
leikar fyri steðgin, so
broyttist hetta tó seinastu
trý korterini. Ikki endiliga
tí spælið á vøllinum batnaði
so øgiliga nógv, men heldur
tí verjurnar á liðunum báð-
um eisini høvdu hug at seta
ferðina eins nógv niður.
Fyrstu løtuna eftir steðg-
in høvdu bæði Milan Culic
og ikki minst Palli August-
inussen heilt góðar møgu-
leikar at leggja VB fram-
um, men hetta eydnaðist
ikki, og so var tað HB, sum
átti møguleikarnar. Tann
størsta av hesum fekk
Rógvi Jacobsen ivaleyst, tá
hann noyddi Bjarna Johan-
sen í eina stórbjarging, men
yvirhøvur lág HB væl
framvið. Tað nærmasta teir
komu var tó eitt væl skotið
fríspark frá Andrew av
Fløtum, sum tó tók skeivu
megin stólpan.
Ikki fyrr enn seinastu
tíggju minuttirnar ella so
gjørdist talan um veruligt
trýst frá HB. Vágbingarnir
tóktust nú heldur ikki at
orka meira, og við tað at
bólturin støðugt varð spark-
aður niðan, var tað at kalla
altíð
ein
reyð/svørt
troyggja, sum tók ímóti, so-
leiðis at nýtt álop kundi
byrja. Hetta gjørdist tó
ongan tíð nóg mikið. Fleiri
ferðir vórðu bóltar sendir
inn í brotsteigin, og oftani
var trunkuspæl í og kring
brotsteigin, men tær fáu
ferðirnar, at møguleikar
spurdust burturúr, átti vág-
bingar ein tryggan aftasta
skansa í Bjarna Johansen.
Sum vera man, so vóru
tað vágbingarnir, sum vóru
fegnastir um úrslitið, tá
dómarin bríkslaði fyri sein-
astu ferð. Teir høvdu fingið
tað, sum teir komu eftir, og
ikki minst mundi gleðin
eisini vera so sjónlig, tí
liðið hesaferð hevði havt
teir smáu marginalarnar við
sær, heldur enn ímóti, sum
tað so ofta hevur verið í ár.
Hjá HB var støðan heldur
øðrvísi. Við javnleikinum
loyvdu teir í øllum førum
B68, B36 og kanska NSÍ
við aftur í FM-stríðið, har
HB fram til sunnudagin
hevði so nógv tey bestu
kortini á hondini. Enn er
tað eisini HB, sum liggur
best fyri í hesum, men
trýstið frá kappingarneyt-
unum er nú munandi størri.
Eftir landsliðssteðgin, sum
nú kemur, skal oddaliðið nú
vitja á Mølini, har tað sjáld-
an er lætt at spæla, og so
koma dystirnir, sum alt
meira tykjast skula avgera
gullstríðið í ár. Fyrst B68
og síðani B36, áðrenn KÍ
kemur á vitjan seinasta
umfarið. Avgjørt ikki lættir
dystir, men fyrimunurin er
so, at teir allir eru í Gunda-
dali. So er spurningurin
bara, um avrikið verður
hvassari til ta tíð, enn tað
var sunnudagin.
Dysturin í tølum
HB-VB 0-0
Dómari: Petur Skarðenni.
Lat í nógvum førum ov
nógv
óftantaligt
spæl
ganga, uttan at hetta varð
revsað.
HB: Bárður Johannesen –
Hans á Lag, Jan C. Dam,
Símun Eliasen, Janus M.
Joensen – Rúni Nolsøe,
Martin Christensen, Hallur
Danielsen – Tór-Ingar Aks-
elsen, Rógvi Jacobsen,
Andrew av Fløtum
VB: Bjarni Johansen –
Predrag Zivkovic, Eyðun
Jacobsen, Nikolic – Mortan
í Hørg, Anders Sørensen,
Milan Kulic, Dan Djur-
huus, Palli Augustinussen –
Brian Andresen, Birgir
Jørgensen
Tað eydnaðist vágbingum at halda fast um annað stigið í Gundadali, og fyri HB mundi hetta
koma illa við, nú endaspurturin er farin ígongd
Mynd: Álvur Haraldsen
C
M
Y
K
18
J^boph >fo ?lkrp
Sfq dbs^ q≠o jbfo^
'Pboifd^o obdiro bor d^ia^kaf+ Jfkkfpq qfi J^boph >fo ?lkrphloq) k≠pqr cboø qvdrj cboø^pq ld p^ji^ pqfd qfi kˆds^o Áerd^sboa^o rmmifsfkd^o) elqbidfpqfkd^o ld ãldcboø^pbøi^o+
Sfø J^boph >fo ?lkrp ph^iq q¸ _boq cboø^pq 2 cboøfo ¸o SÁdrj) cvof ^q cÁ^ bfk ˆhbvmfp cboø^pbøfi qfi Dofhh^i^ka bii^ lhhroq ^kk^ø Áerd^sboq cboø^jÁi) Á orqrkbqfkrj egÁ J^boph >fo
⁄hbvmfp qfi Dofhh^i^ka '