leygardagur 27. januar 1996síða 13
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Rd
Tey ungu í leguni hav
fir at vit vóru farnar hendi
tað tó kortin
Eftir
at krigsbrot verk ið
Ner tey eru sum vit
Tey eru von við
andisdag, sum vit kenna
hann. við arbeiði, vinum
skúla. veitslum, framtíðar
ætlanum osfr. Tey eru sera
blíð. Tey søgdu altíð »hetta
er ikki eg, kom og vitja meg
aftur tå kríggið er liðugt, so
skal eg vísa tær hver eg eri,
so kann eg vísa tær tann
blidskapin, eg hevði vilj
að<. Elida fortelur, at hon
saman við einum ødrum
siålvbodnum, var og vitjaði
eina familju
Tey høvdu samlað allan
mat. tey kundu, bæði frá
morgunmati og dógurða, alt
cin ger
rgøjmarar eru mé
áhuga
fólkalegum
a mal
fyri. Her er hon saman vid einum sigøjnara
tað tey kundu bjóða var á
borðinum. So bóðu tc
im eta alt tað vit orkaðu
men tey fingu er Ikki
jálvi. Tá vit høvdu ð
ttu tey seg at fáa sær Ég
bleiv illa við. men tað er
TA I tan. teirra mátt át
ísa sín blíðskap í
ippa
Búðu síð um síð
Tað búðu serbar, muslimar
og kroatar saman í legum
og tað var ikki nakar trup
ulleiki við tí yvirhøvur Tað
er ikki fólkið, ið hatar
hvønn annan. Tey hava hver
sína religión og eina felags
søgu: Kriggj og gamalt agg,
sum hevur fingið tey í hesa
støduna. Tað bleiv als ikki
tosað um politikk. Tey tos
aðu ikki um kríggið, hví tað
var byrjað, ella hver tann
stóri syndabukkurin var
Tey ynsktu bert frið og sína
gomlu tilveru, vinir og
familju aftur
Tey tosaðu ongantíð um
ína lagnu. men tað kom
kennir, sigur frá hvussu við
komandi er tvungin frá
familju, og ikki vert um tað
er nakar møguleikt
sleggja tey attur
fyri at
Tev lótu seg
merkja av hesum
men smiltust, og tú kundi
slett ikki síggja á teimum
hvussu ringt tey høvdu tað
Nógv gingu við øllum inni
í sær — trongdu tað burtur
to IKKI
Fólk verða díkt
undir við
ræðuligum myndum
Fólk hava ilt við at identi
fisera seg við tey fólkini tey
síggja í sjónvarpinum, tá tað
snýr seg um fyrrv. Jugo
slavia. Man sær bumbur og
deyða og hópgravir Hetta
farir bara við sær at ein
st fyri seg sjálvan í leguni og teirra serliga mentan hevdi Elida stóan
sum hon lærdi at kenna í flóttar
tu t Gk
| ; i }
M r
i kk
M ) f kk
vo k
} H }
ifT il
» arbeiði |
ki 1 í }
n
| haldi á
jóølmiðlar ind
hei k ht
Elida, — tey k }
ia folk ) k
indir við h | edu
nyndum hva lag. S
5 t ið er k
i eðu r k
| rið ikk (
i y Tað fø kk
ørturime i i
F øl T 1 }
Inggerð saman
g ikki minni
dosis
Fólk vita ov lítið
um fyrrv. Jugoslavia
Hetta førir við sær, at fólk
vita alt ov líuð um fyrrr
Jugoslavia i dag. I øllum
førum í mun til hvussu nógv
pláss tað hevur fingið í fjøl
miðlunum. Fólk kenna ikki
mun ímillum serbar, kroat
ar og muslimar, tí tey fáa
alt inn ísenn. Tey flestu
hugsa um ein fundamenta
list í dag, bara tey hoyra
orðið muslimur, sigur In
gerð. — Fjølmidlarnir hava
fløskad fólk upp ul bara at
hava áhuga, tå tey síggja tað
ekstrema. Teir hava stóra
ávirkan á okkara hugsanar
hátt, tí er tað teirra ábyrgd,
at vit fáa eina so breiða
mynd sum møguligt, og tað
haldi eg ikki teir hava livað
upp til, sigur Elida
Hvussu kendist tað at
koma til eina flóttafólkalegu
og arbeiða har?
ið trimum av børnunum í legum
g
k Tað kk
r I
{ k I
r kk i
'
} P 3
I k
kk ). ik
k
5 }
4
, ;
kk
1
fok
kr
5 }
á
k kk
| i
Kh 1
i }
} P i
k
k ) k
Flid | )
tå onkur tekur myndir
Ein mynd, ið sigur alt
Teimum dámar s tt klem