Sosialurinarkiv
Sosialurin 2003-09-04, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 4. september 2003síða 11

‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 166 - 4. september 2003 21 lógum máttu vit lofta, og tí spurdu vit Carsten, um politistarnir eisini royna at snýta og bróta reglurnar ein sovorðnan ítróttardag: - Sjálvandi! Vit mugu jú duga at bróta reglurnar sjálvir, um vit skulu kunna taka øll tey, sum gera tað. Nei, skemt til síðis. Her eru bæði dómarar og eftirlitisfólk, so vit fáa ikki skákað okkum undan her, líka so lítið sum annars, sigur hann. - Men sjálvandi royna vit, tí tað er ein partur av stuttleikanum ein slíkan dag. Vit skulu fyrst og fremst fáa ein góðan og hugnaligan dag burtur úr hesum, so her hevur tað ikki minst at siga, at vit halda hvønnannan fyri gjøldur og traðka eitt sindur við síðuna av viðhvørt. Heilt nakað annað Millum politistarnar, ið royndu seg í gongu aftureftir, at sleingja ein píl eftir einari dartskivu við tráðu og alt hitt, ið fyri ein stóran part var sovorðin ítróttur, ið ikki er sæddur her á landi, vóru eisini fleiri føroysk ítróttarfólk, ið royna seg á hægsta stigi ella til fyri kortum hava gjørt tað. Vit kunnu nevna hond- bóltsspælararnar Jónleif Sólsker, Áka G. Olsen og Karl Oddmar Rasmussen, umframt fótbóltsspælarar sum Lars Müller, Karl Leonsson og Jákup Martin Joensen. Eisini fótbólts- dómarin Páll Augustin- ussen var við. – Hetta kann als ikki samanberast við vanligan ítrótt, tí her er so nógv ymist, at eingin kann sigast at vera nakar upplagdur favorittur, tí hann dugir alt betri enn hinir. Nógv av hesum er tað eingin av okkum, ið hevur roynt fyrr, so í so máta eru vit allir líka fyri, heldur Jákup Martin Joensen, sum er ein av ber- andi spælarunum á besta mansliðnum hjá EB/ Streymi í fótbólti. – Tú brúkar heilt aðrar vøddar og skalt gera heilt aðrar rørslur, so tað kann vera alt møguligt, ið spælir inn. Sjálvur eri eg altíð við fyri at vinna, men í dag haldi eg, at hugnin kemur framum, tí tað er líkasum tankin við hesum, at vit skulu hava tað stuttligt saman. Tá vit tosaðu við Jákup Martin, var ein stórur partur av skránni avgreidd- ur, og hann lá heilt væl fyri, tí hann hevði vunnið luft- byrsuskjótingina og kapp- ingina í fótbóltscurling, har hann var í parti við toll- aranum Jónleif Sólsker, ið eisini dugir at sparka ein bólt. – Hvussu tað verður við hesi kappingini, vit nú eru í holt við, fjallarenningini, tori eg als ikki at gita um. Men hetta sær øgiliga hart út, so eg vænti ikki, at hetta verður mítt størsta avrik í dag, segði fótbóltsspælandi politisturin úr EB/Streymi. Nakað fyri jarnmenn Júst fjallarenningin mundi eisini vera nakað av tí harð- asta, ið var á skránni undir løgguleikunum, tí uppi á Velbastaðhálsi skuldu poli- tistarnir fyrst rógva við einari ár á eini tjørn, fyri síðani at renna upp á ein hamara og omanaftur. Serliga túrurin um tjørn- ina legði upp til at brúka hugflogið, og tí brendi Lars Müller seg av, tá hann royndi at vera eitt sindur alternativur. Tá hann í gummibátinum hevði lagt ein triðing av teininum aftur um seg, leyp hann útí: – Vit høvdu tosað eitt sindur um tað framman- undan, hvat var snildast at gera, og eg valdi so at leypa útí fyri at skumpa bátin framman fyri meg. Men tað var ikki so snilt, tí móru- botnur er í tjørnini, so ferð- in fór munandi niður hjá mær, umframt at eg var á kroppi, sigur Lars. Vatnið dreiv av honum, tá hann kom upp á turt aftur og skuldi fara undir renn- ingina. Nakað tungar vóru yvirbuksurnar eisini blivn- ar, tí tá hann hevði runnið einar hundrað metrar, noyddist hann at fara úr teimum, tí tær vigaðu ov nógv. – Tað var hopileyst at renna við hasari yvirvektini aftrat, so eg mátti bara sleppa mær av við buks- urnar sum skjótast. Tað kostaði eitt sindur hjá mær, men sama ger. Her ræður bara um at hava tað stutt- ligt, sigur Lars, ið tó ikki væntaði, at hendingin fór at kosta honum so nógvar glósur teir næstu arbeiðs- dagarnar. Í hesi greinini kappaðust teir tveir og tveir, og bein- leiðis mótstøðumaðurin hjá Lars var ein av danskar- unum, ið vóru komnir upp til kappingina, Asger Jørg- ensen. Hann helt tað vera sera hart at vera við í júst hesi greinini, ið mest mundi vera nakað fyri jarnmenn. – Ja, hetta var ótrúliga hart, men soleiðis skal tað eisini vera. Nú kunnu vit av góðum grundum ikki royna okkum í fjallarenning heima í Danmark, so hetta var nakað nýtt fyri meg, sigur hann. – Men annars haldi eg, at teir flestu av okkum eru rættiliga javnir, tí her er alla tíðina okkurt, sum eingin hevur roynt fyrr. Tað ger tað eisini stuttligari fyri allar partar, tí so kunnu øll vera við. Tætt í toppinum Tá avtornaði, gjørdust løgguleikirnir nógv drúgv- ari, enn skráin hevði lagt upp til, tí ikki fyrr enn á midnátt týskvøldið endaði tiltakið við einum betri bita og einari hugnaløtu aftaná. Sambært skránna skuldi alt annars verða liðugt klokkan níggju um kvøldið. Allarsíðsti parturin gekk fyri seg í svimjihøllini, og har komu teir ikki í gongd, fyrr enn teir í grundini skuldu verið lidnir. Og tá øll stigini vórðu tald saman, gjørdist vinn- arin í kappingini Asger Jørgensen, ið hevði hinar báðar danskararnar í høl- unum á sær sum nummar tvey og trý. Síðani komu politistar, ið starvast í Før- oyum, og sera lítil munur var millum teir seks fremstu, so spenningurin í kappingini helt sær líka til tað síðsta. – Vit hava roynt hesar leikirnar síðstu trý árini í Danmark, og eg haldi ikki, at hesin dagurin stendur nakað aftan fyri tað, vit hava roynt heima, sigur vinnarin í kappingini. – At vit donsku endaðu frammarlaga, kann sjálv- andi hanga eitt sindur saman við, at vit møguliga kenna meira til greinar sum tennis og golf heimanífrá, men samanumtikið var eitt sindur av hvørjum her, so kappingin gjørdist grót- hørð. Hvussu er og ikki, tóktust bæði íðkarar, fyrireikarar og dómarar at vera væl nøgdir við dagin, og lítið man vera at ivast í, at løgguleikir verða tiknir uppaftur næsta ár. Skráin skiftir hvørja ferð, so tá verða tað óivað aftur nøkur øðrvísi og óvæntað ting, sum eru á skránni. Og vit skulu annars eisini heilsa og siga, at hetta veruliga var ein annar og øðrvísi dagur hjá politist- unum, tí einasta bót, ið kom upp á tal hjá teimum, var heilsubót! Fótbóltur var sjálvandi eisini á skránni, og har varð ikki spart upp á krútið Kemur nýggja vápnalógin í gildi, so skal hendan nokk skrásetast alt fyri eitt 21 Nr. 166 • hósdagur • 4. september 2003 • 77. árgangur • www.sosialurin.fo Allan týsdagin á tamb, frá tíðliga á morgni til á midnátt, kappaðust tjúgu poli- tistar í alternativum ítróttarkappingum í Havn. Tað mesta bygdi á stuttleika og hugna, men okkurt elvdi til bæði sveitta- brot og sinadrátt. REPORTASJA Hilmar Jan Hansen Jens Kr. Vang (myndir) Lítið man vera at ivast í, hvat kaffistovuprátið hjá politistunum kring landið fer at snúgva seg um næstu tíðina. Óivað verður skotið dúgliga – altso við orðum – nú fyrstu løgguleikirnir hava verið í Føroyum. Løgguleikir er varisliga, føroyska týðingin av heit- inum Cop Cup 2003, sum leikirnir annars verða nevndir, nú teir eisini eru komnir til Føroya. Um hetta er eitt altjóða fyribrigdi, skal ikki sigast við vissu her, men í øllum førum eru hesir leikir ikki ókendir í Danmark, har politistar hava stytt sær stundir við teimum hesi seinnu árini. Umframt føroysku poli- tistarnar, sum royndu seg, vóru eisini komnir tríggir úr Danmark, sum har stóðu seg væl í eini líknandi kapping herfyri. Pláss var bara fyri tjúgu íðkarum, so tað vóru teir fyrstu, ið høvdu meldað seg til, ið sluppu framat. Aðrir mugu so bara vóna, at teir eru skjótari á sjóvarfall- inum næsta ár, tá tiltakið væntandi verður endur- tikið. Umframt fleiri ítróttar- greinar, vit kenna til frammanundan, vóru eisini ymsar forkunnugar á skránni. Burtur úr rúgvuni kann nevnast dekkvarp og fótbóltscurling, har tað ráddi um at sparka fótbóltar so nær miðjuni á fót- bóltsvøllinum sum gjørligt. Eisini spældu teir golf og fótbólt í samanblandaðum útgávum, so fólk kanska skilja hálvkvødna vísu, um vit nevna kappingarheitini fótbóltsgolf og golffótbólt. Einsamøll høna Longu klokkan átta týs- morgunin fóru teir í gongd. Og teir eitur tað, tí einasta kvinnan, ið hevði meldað til, noyddist at halda seg burtur frá sjálvum kapp- ingunum og røkti ein leik- lut sum fyriskipari og hjálpardómari í staðin. So meðan vit vanliga tosa um at vera einsamallur hani, var Hildur Hentze einsamøll høna í øllum rokanum. – Eg skaddi mær knæið fyri trimum vikum síðani, og tí tordi eg snøgt sagt ikki at leggja so nógv fyri, sum tað er neyðugt í summum av hesum kappingunum. Men eg hevði heldur enn fegin viljað tikið kapp- ingina upp við starvsfel- agarnar, sigur Hildur. – Tá eg so kortini hevði tikið mær frí, bjóðaði eg meg fram at hjálpa til, so eg havi allíkavæl hugna mær saman við hinum. Her sært tú jú heilt nýggjar síður av fólki, sum tú hevur arbeitt saman við í áravís. Stødd út móti síðulinjuni í kappingini eygleiðir Hildur sjálvandi kanska heldur meira, enn hon vildi gjørt, um hon sjálv var upptikin av at kappast, og hon hevur staðfest nøkur ting: – Summir taka sær av løttum, meðan aðrir leggja nógv fyri. Og onkur, sum frammanundan helt seg vera heimsmeistara í at sparka bólt, mundi í morgun finna útav, at so var ikki. Aldursforseti Jú, ein speiskur undirtóni er at hóma hjá Hildur og øðrum við, sum vit skiftu orð við, tá vit nakrar ferðir vitjaðu løgguleikirnar týs- dagin fyri at fylgja við. Tann elsti av teimum tjúgu íðkandi politistunum var 46 ára gamli Rani Wardum, ið tó ikki helt seg standa aftan fyri aðrar. – Hetta er jú øgiliga sosialt, so skuldi tað kiksað hjá mær sjálvum at gjørt tey stóru brøgdini, so er ein bjarging allatíðina, at tú hevur skiftandi makkarar. So ert tú heppin at koma í part við einum av teimum góðu, kann tað muna væl, sigur Rani. Hann er annars alla tíðina klárur við »einari góðari«, sjálvt um tað fyri ein stóran part var so býtandi kalt týsdagin, at poengini høvdu hug at hanga í leysum lofti viðhvørt. – Í hesum fyrstu kapp- ingunum hjá mær hevur gingist so sum so, men eg gleði meg til hondbóltin og svimjingina, sum verða seinni, sigur hann. – So skulu teir nokk fáa at síggja, at eg framvegis eri minst líka góður sum fyri tretivu árum síðani, tá eg enntá vann svimjikapp- ingar móti Jon Hestoy og øðrum góðum monnum. Vit spurdu eisini Rana, um ikki hesin kappingar- dagurin man fara at gerast lokala undirhaldið hjá poli- tistunum næstu tíðina, og tað roknaði hann eisini við. – Okkum dámar framm- anundan væl at arga hvønn- annan og at skemta okkum, og eg kann ikki hugsa mær annað, enn at vit longu nú hava nógv, vit kunnu stinga hvønn annan við, tá vit aftur eru til arbeiðis, helt aldursforsetin. Reglubrot Carsten Andersen man vera minst líka kendur sum fyrrverandi málmaður hjá Neistanum í hondbólti, sum hann er kendur sum poli- tistur – í øllum førum millum teirra, ið altso ikki hava sína dagligu gongd á politistøðini. Ellivu ár eru liðin, síðani hann síðst vardi Neista- málið, og eftir øllum at døma er hann ikki sama kappingarmenniskja, sum hann eina ferð var tað. - Hetta gongur nógv mest út uppá at hugna sær og at hava tað stuttligt. Men eg síggi, at fleiri ganga øgiliga høgt uppí at vinna, meðan vit aðrir taka okkum meira av løttum, sigur hann. - Teir flestu av okkum rokna ikki við at vinna, men tó síggi eg, at nakrir leggja øgiliga nógv fyri. Men fyri mín part er hetta bara stuttleiki og eitt gott høvi at umgangast starvsfelagarnar á ein heilt annan hátt, enn tá vit eru í arbeiðsbúna og skulu taka okkum av reglum og lógum alla tíðina. Júst hetta við reglum og Løgguleikir Dómarar vóru eisini á staðnum, so tað ikki skuldi verða gjørligt hjá løgguni at snýta Ein av teimum heldur alternativu ítróttargrein- unum var dekk-kastið C M Y K 20