leygardagur 6. september 2003síða 11

Nr. 168 - 6. september 2003 21 Sum vant ætla føroysku áskoðar- arnir at gera nógv burturúr LANDSDYSTUR Jákup Mørk Ein sjálvsagdur partur av landsliðsferðini er uttan iva føroyski 12. maðurin. Er tað nakar, sum er serliga ímyndin av hes- um, so er tað uttan iva Regin Egholm, sum hev- ur verið formaður hjá føroysku áskoðarunum, síðani felagið varð stovnað. Og skal metast eftir luttakaratalinum, so er hetta ein av teimum stóru uppgávunum hjá Regini og teimum. Bara við 12. manni eru gott og væl 200 áskoðarar teknaðir, og tá so restin av ferða- lagnum verður talt við, verður talan um eina hálva føroyska útiseta- legu í Skotlandi. Longu klokkan fimm mikudagin var sølubás- urin riggaður til á Flog- vøllinum, og einki er at ivast í, at umsetningurin í hesum verður hampuliga stórur á ferðini, soleiðis at føroysku litirnir kunnu seta sín dám á Glasgow- økið komandi dagarnar. Føroysku áskoðararnir fóru alt fyri eitt undir virksemið. Her eru tað Regin Egholm og Jónleif Fredriksen, sum royna at seta lit á Mynd: Álvur Haraldsen Skotar hava ofta borið orð fyri at vera sear ernir av sínum landsliði, men soleið- is tykist støðan ikki vera í løtuni. Als ikki LANDSDYSTUR Jákup Mørk/ Álvur Haraldsen Glasgow: Fótbóltsskotland er í døpuduga í hesum døg- um. Ikki akkrát tí Føroyar koma á vitjan, men heldur av kroystu støðuni, sum landslið teirra er í í løtuni. Tað man nevnliga vera sjáldan – um nakran tíð - at skotska landsliðið hevur eina somikið veika grund- stammu, sum teir hava í løtuni. Einastu leikararnir, sum kunnu rópast fyri stjrønur, eru helst Paul Lambert og Barry Fergu- son, men heldur ikki teir eru heilt á ovastu tindunum í løtuni. Tá er munur á, hvussu liðið sá út í ’70- og 80’unum. Kenny Dalglish, Billy Bremner, Gordon Strachan og Gary MacAllister fyri bert at nevna nakrar, vóru leikarar, sum høvdu sína dagligu gongd í avgjørda euro- peiska oddinum. Í dag er tað bert Paul Lambert, sum hevur slíkar royndir, men tað er nakað síðani, at hann við Dortmund var við til at vinna Europa Cup kapp- ingina, og sum so er hann eisini ógvuliga ivasamur til dystin móti Føroyum. Tí tykist í nógvar mátar, sum um virðingin fyri egnum mátti fullkomuliga er burtur. Tó at Føroyar í allar mátar áttu at verið ein pinkulingur í mun til Skot- land, so verður frá flestu síðum gjørt nógv burturúr, at hetta er ein trupul dystur. »Vit hava orsøk at óttast« og »Føroyar eru ikki lættar« eru bert tvær av mongu yvirskriftunum, sum seinastu dagarnar hava prýtt ítróttarsíðurnar í skot- skum bløðum, og sjálvur tykist Berti Vogts eisini at hava hálvgum garderað seg ímóti vónbrotinum, sum tað verður, um Skotland ikki vinnur. Í samrøðum við ymsar miðlar leggur hann dent á, hvussu væl skipað føroyska verjuspæl- ið er, og at tað mest sum er ógjørligt at skora móti okk- ara, tá tíggju mans standa í verjupartinum. Og spyrt tú skotan á gøt- uni, so er mest sum eingin teirra, ið tykist rósa lands- monnum sínum. »Scotland is shit« og »Berti should go« tykjast vera standard- svørini, sum taxaførarar og tænarar hava til fótbólts- spurningarnar, sum verða settir. Og besta svarið í so máta mundi ein føroyskur áskoðari helst fáa, tá hann eitt sindur erpin vildi gera vart við, at føroyska liðið ætlaði sær okkurt. »We’re gonna beat Scot- land« segði áskoðarin ram- liga við ein tænara, tá hesin fregnaðist um, hvørji ørindi teirra vóru her niðri. Og so kom kontanta svarið. »That shouldn’t be to hard!« Skotskur niðurtúrur Glasgow fær føroyskar litir 21 20 Nr. 168 - 6. september 2003 Millum mongu føroysku áskoðar- arnar á skotlands- ferðini er eisini fyrrverandi lands- liðsskiparin, Jens Kristian Hansen LANDSDYSTUR Jákup Mørk/ Álvur Haraldsen Glasgow: Hjá Jens Krist- iani Hansen skuldi ferðin til Skotlands eftir ætlan verið tann seinasta sum lands- liðsleikari. Skaðar gjørdu tó, at hetta varð av ongum, og ístaðin tykist fyrrver- andi liðskiparin at vera farin undri nýggja tilveru sum 12. maður Ein tilvera, sum tó kanska ikki er so nýggj kortini. Á stóru gongugøtuni í Glasgow, gingu vit orðið á Jens Kristian, og hann tóktist í øllum førum ikki at hava mist mótið, fyri tað um hann ikki longur er partur av liðnum.’ – Tað var so ongan tíð meiningin, at hendan ferðin skuldi vera hin allar seinasta við landsliðnum. Kanska sum leikari, men avgjørt ikki sum áskoðari. – Eg havi jú roynt tann lutin onkra tíð fyrr, og tað hava altíð verið góðir túrar. Men tað hevur tó ikki verið so, at eg havi gingið og hugsað um, at tá eg gevist sum leikari, so haldi eg fram sum áskoðari. Og er tað so langt síðani, at tú gjørdi av, at nú skuldi tú við hendan túrin. – Nei. Faktist var tað daman, sum av fyrstan tíð bjóðaði mær. Hon ætlaði, at tað skuldi verða føðingar- dagsgávan (Jens Kristiain fylti 32 ár mikudagin blðm.), til mín. Men seinni varð hetta tó broytt nakað, soleiðis at vit gjørdu hetta til eitt slag av virkisútferð, soleiðis at vit eru tríggir á starvsplássinum, sum eru farnir við. Øðrvísi uppliving Tá dysturin verður leygar- dagin, er einki at ivast í, at kenslurnar hjá Jens Krist- iani fara at vera eitt sindur øðrvísi, enn tær hava verið á so nógvum øðrum lands- liðsferðum. – Tað er so heilt víst. Tá mann er vanur at vera niðri á vøllinum, so er tað jú ein heilt onnur uppliving, sum er av áskoðaraplássunum, men hinvegin, so er hetta ikki heilt nýtt. Eg var í Parkini á sinni, og tá lands- liðið spældi í Slovakia, varð eg skaddur beint undan fráferðini, so tað ferðina fór eg eisini sum áskoðari. Og so fekk eg eisin ein hálvleik á áskoðaraplássunum í Sveis, men tað var so orsakað av einum reyðum korti. – Tað eru sjálvandi nógvir lutir, sum eru øðr- vísi í mun til tað at spæla, men í øllum førum er hetta eitt sindur meria róligt. Hóast áskoðararnir sjálv- andi eisini eru spentir, so eru vit ikki undir sama trýsti, sum teir á vøllinum, so eg rokni við, at eg verið eitt sindur róligari hesaferð, enn tá mann er á vøllinum. Sum nevnt omanfyri, so var tað ætlanin hjá Jens Kristiani, at hetta landsliðsárið skuldi verða tað seinasta fyri hansara viðkomandi. Men hóast hetta so varð av ongum, tykist hann á ongan hátt vónbrotin um, at tað gjørdist so. – Tað skuldi bara ikki verða so. Eg hevði sjálv- andi vonir um, at fáa onkran dyst afturat, og sum so var tað høvuðsorsøkin til, at eg tók eitt ár afturat. Men eftir skaðan, sum eg fekk í vár, men tað havi eg so ikki fingið. Kanska eri eg bara blivin og gamal til hetta, og Súni hevur gjørt tað gott á vinstra bakki, síðani hann kom inn, so tað má eg bara góðtaka. Eg havi tað eisini fínt í hesum leiklutinum, so tað er ikki nakað, sum plágar meg á nakran hátt. Fótbóltsfamilja Neyvan verður tað so, at Jens Kristian fer at ferðast til allar útidystirnar hjá landsliðnum framyvir. Men nakrar ferðir fer tað nokk at blíva til, og tað tykist ikki vera vandi fyri, at hann skal vera alt ov einsamallur á hesm. Stóribeiggin, Tummas Eli Hansen, var jú í nógv ár millum álitini á landslið- num, og Jens Kristian rokn- ar við, at tað fer at bera til, at lokka hann við á onkrari ferð. – Vit kundu jú hóskandi gjørt tað til eina familju- útferð. Pápi okkara hevur jú eisini verið drúgvur at fylgja landsliðnum, og fyri tað um vit báðir ikki longur teljast millum leikararnar, so rokni eg framvegis við, at hann eisini hevur hug at fara. Hesa ferð lág tað so ikki fyri hjá honum, men hann man fara at koma við aftur. Tað ivist eg onga løtu í. Ókendir skotar Áðrenn vit enda prátið við fyrrverandi liðskiparan, spyrja vit hann sjálvandi eisini, um tað eru nøkur góð ráð, sum hann kann veita leikarunum, áðrenn teir leygardagin fara inn á Hampden Park. – Teir skulu í øllum før- um ikki hava alt ov stóra virðing fyri skotunum. Lið- ið hjá teimum í dag er í øll- um førum ikki eins sterkt, sum tað onkra tíð hevur verið. Leikaralistin telir bara eina tríggjar-fýra kendar leikarar, og so er restin leikarar, sum spæla í lægru ensku deildunum, ella á onkrum av smærru liðunum í Skotlandi.Og so eru teir heldur ikki so væl samansjóvaðir, tí útskift- ingin á liðnum hevur verið so stór. Tað kann geva ein fyrimun, um alt ikki teim- um eftir vild. So tað verður kanska til eitt stig ella trý? – Hevði tað verið so væl. Møguleikin er jú altíð til staðar, og Henrik lovaði jú eisini sjey stig. Skal tað halda, so krevst jú ein sigur her leygardagin, men nú fáa vit so at síggja, segði Jens Kristian at enda. Leikarin, sum nú hevur fingið 12- talið á ryggin. Nýggjur leiklutur Leikarin, sum flestu skotsku miðlarnir geva ans undan leygardegnum er liðskiparin á lands- liðnum, Paul Lamberg. Hann hevur drigist við ein skaða seinastu tíðina, og meðan liðfelagarnir nú venja, hevur hann bara hildið til í svimjihylinum, so fóturin ikki verður overvaður av venjing. Og hóskvøldið var í øllum førum framvegis ivasamt, hvørt liðskiparin fór at verða tøkur leygar- dagin. – Enn er so einki avgjørt. Vit arbeiða við tí hvønn dag, men tað verð- ur so ikki fyrr enn beint fyri dystin, at endaliga avgerðin verður tikin, segði Paul Lambert við sjónvarpsrásina, Sky News, hóskvøldið. -jm Lambert ivasamur C M Y K 20