fríggjadagur 12. september 2003síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 172 - 12. september 2003
Nr. 172 - 12. september 2003
5
Stóra ferðalagið við
ikki færri enn 25
sendiharrum við
makum, sum er í Før-
oyum hesa vikuna,
var í Klaksvík týs-
dagin
SENDIHARRAVITJAN
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Klaksvík:
Í toku og sirmi kom tað
stóra ferðalagið við Brimli
á Klaksvík. Leiðin gekk har
frá út á nýggja kryvjivirkið
hjá p/f Kryvjing, har tey
vórðu kunnað um smolt og
alivinnuna í Føroyum.
Síðani fóru tey heim í
Christianskirkjuna,
har
Alex Sólstein greiddi teim-
um frá.
Frá kirkjuni gekk leiðin
til býráðshúsið, har Stein-
bjørn Jacobsen beyð teim-
um at vera hjartaliga væl-
komnum til Klaksvíkar. Í
sjálvari býráðshøllini sótu
hesi fólk og fingu eina
stutta vælkomu, har ferða-
leiðarin hjá teimum, Trygvi
Johansen,
presenteraði
nakrar stjórar í vinnu- og
handilslívinum í Klaksvík.
Har vóru Jákup Sólstein,
formaður í reiðarafelag-
num, Einar Waag, stjóri á
Føroya
Bjór,
Eyðfinn
Reyðberg, stjóri í Norðoya
Sparikassa, Hanus Heine-
sen, stjóri í Føroya Banka í
Klaksvíkog Heini Greger-
sen, stjóri í partafelagnum
Kryvjing. So varð bjóðað
til kaffi, te og pinnamat frá
Jákup Ziskason. Og ímeðan
gingu fólk aftur og fram og
prátaðu og spurdu um
ymiskt. Serliga vísti tað
seg, at tey høvdu áhuga fyri
serligu plakatini, sum varð
gjørd í samband við Nord-
vesten mentanarstevnuna,
sum var hildin í Klaksvík
og Fuglafirði fyrr í summ-
ar. Tá tey vóru liðug at eta,
sessaðust tey aftur.
Ólavur Waag Høgnesen
og greiddi frá søguni um
Klaksvík. Og hann greiddi
eisini frá, hvussu Klaksvík
er voksin seinastu úti við
100 árini. Millum annað
kom hann eisini stutt inn á
Klaksvíksstríðið.
Tá
frágreiðingin
hjá
Ólavi var liðug, gekk leiðin
norður til Viðareiðis, har
vitjað var heilt stutt í Viðar-
eiðis kirkju. Enn einaferð
var tað Alex Sólstein, sum
greiddi frá. Síðani gekk
leiðin niðan á hotel Norð,
har Klaksvíkar Býráð bjóð-
aði døgurða.
Vitjanin hjá sendiharrun-
um endaði seinnapartin um
trítíðina, tá Brimil fór av-
stað aftur við øllum ferða-
lagnum.
Mikudagin hevði
Sosialurin eina
óváttaða søgu um,
at tøknileiðarin í
Sjónvarpi Føroya
var farin úr
starvinum. Nú
hevur stjórin í
Sjónvarpi Føroya,
Mikkjal Helmsdal,
váttað, at Dávur
Isfeldt ikki longur
er tøknileiðari á
stovninum
STARV
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
– Tøknileiðarin á Sjón-
varpi Føroya hevur tikið
avleiðingarnar av á-
byrgdini av sínum starvi
og hevur biðið um at
verða loystur úr sínum
verandi
starvi,
sum
tøknileiðari,
sigur
Mikkjal Helmsdal, stjóri
í Sjónvarpi Føroya.
Hann vil ikki inn á
nakrar smálutir hesum
viðvíkjandi, men sigur
tó, at Dávur Isfeldt fær
tillutaðar aðrar uppgáv-
ur á stovninum í fram-
tíðini.
Sostatt kann staðfest-
ast, at fyrrverandi tøkni-
leiðarin í Sjónvarpi Før-
oya, Dávur Isfeldt, hev-
ur tikið avleiðingarnar
fyri, at føroyingar ikki
sluppu at síggja meira
enn helmingin av dyst-
inum millum Skotland
og Føroyar leygardagin
og sagt seg úr starvin-
um.
Tøknileiðarin í SvF:
Farin úr
starvinum
Sendi-
harrar
í Klaksvík
Ikki færri enn 25 sendiharrar við makum taldi ferðalagið, sum vitjaði í Klaksvík og á Viðareiði týsdagin
Jákup Ziskason og hansara harkalið borðreiddi við kaffi, te og pinnamati
Áhugin fyri plakatini, sum varð gjørd til Nordvesten mentanarstevnuna, var stórur, og John
Færø greiddi frá
Alex Sólstein var sera
tíðindafróur. Hann
greiddi frá, tá ferðalagið
vitjaði Christians-
kirkjuna og Viðareiðis
kirkju
Bíblian á pallinum
Fríggjakvøldið fram-
førir Lone Hertz Jó-
hannesar Opinbering
á palli í Mentanar-
húsinum. Talan er um
eina villa og blóðuga
søgu, sum er ein ávar-
ing hjá einum og
hvørjum heimsborg-
ara í dag. Prestur kall-
ar leikin fyri bestu
listarligu endurgev-
ing av Bíbliuni
SJÓNLEIKUR
Ingi Rasmussen
ingi@sosialurin.fo
Opinberingin er tann tekst-
urin í Nýggja testamenti,
sum einamest hevur verið
kjakast um.
Fríggjakvøldið 12. sep-
tember klokkan 19.30 fáa
føroyingar høvi at uppliva
Opinberingina sum ein-
mansleik
í
Mentanar-
húsinum í Fuglafirði. Við
einum slagi av dogme-sjón-
leiki verður hendan villa og
blóðuga søgan søgd sum
ein ávaring ímóti óndskapi,
har vónin og gleðin standa
sum mótvekt.
Talan er um ein einmans-
leik, sum Lone Hertz stendur
fyri. Føroyingar fáa sostatt
høvi at uppliva leiklist á allar
hægsta stigi, nú hon vitjar.
So nógv hava eisini longu
keypt sær atgongumerki, at
Mentanarhúsið hevur tikið
stóra salin í nýtslu, so fleiri
sleppa inn. Pláss verður fyri
450 fólkum.
Góð ummæli
Leikurin hevur fingið fram-
úr góð ummæli í Danmark.
Politiken skrivaði millum
annað um avrikið, at mátt-
mikla listin hjá Lone Hertz
aftur hevur fingið ein
gloymdan og dustfongdan
tekst at liva sum einastand-
andi heimsbókmentir. »Im-
ponerende monolog, scen-
isk og artikulatorisk stadig
varieret«, skrivaði Politiken.
Og Jyllands-posten var í
somu vendingum: »For-
jættelsens teater! Stemmen
er sagte hviskende fuld av
mildhed, ansigtet af smil-
ende længsel og forventn-
ingsfuld sødme. En helt
lille forjættelse i sig selv.«
Eisini danskir prestar
hava givið leikinum sítt
viðmæli. Teirra millum er
Thorkild Græsholt, bisk-
uppur, sum kallar leikin
fyri ta bestu listarligu end-
urgevingina av Bíbliuni,
sum hann hevur hoyrt
gjøgnum mong ár.
– Ávegis inn í eitt nýtt
ártúsund og við støðuni í
heiminum í dag í huga er
viðkomandi at fáast við
Opinberingina, sum bæði er
ein áminning og ein troyst,
sigur Thorkild Græsholt.
Ringanna harri
Leikurin ýður í óhugnalig-
um dýrum, náttúruvanlukk-
um, deyða og undirgangi.
Eins og filmar hjá Spiel-
berg. »Ringanna harri«
hevur somuleiðis fingið
íblástur úr Opinberingini.
Í uppsetingini hjá leik-
stjóranum Henrik Sartou er
tað ein kvinna, sum fær op-
inberingina hjá Jóhannes.
Hon líkist einari ungari
kvinnu, men kundi eins væl
verið 100 ella 2000 ár. Hon
hevur fingið eina opinber-
ing, sum hon er fylt við.
Hon ynskir ein nýggjan
himmal og eina nýggja verð.
– Moralurin er heilt ein-
falt, at heimurin er ikki
størri, og tú ert ikki minni í
heiminum, enn at tú hevur
eina ábyrgd fyri, hvussu
heimurin hevur tað, sigur
Henrik Sartou, leikstjóri.
Hóast leikurin er dapur,
so er tað ljósið, hann vil
vísa. Um tú vilt siga frá
ljósinum, so skal tað helst
gerast í myrkri. Tí annars er
eingin mótsøgn á pallinum.
Vaksin barnastjørna
Burtursæð frá einum stór-
skíggja er Lone Hertz
einsamøll á palli, og tað er
krevjandi í einum slíkum
leiki. Men hon hevur eisini
roynt at sindur av hvørjum,
síðan hon varð sonevnt
ballettbarn
í
Kongliga
Leikhúsinum.
Barnastjørna gjørdist hon
í filminum »Hold fingrene
fra mor« og »Vores fjerde
far«. Seinni gjørdist hon
kend í sjónvarpi, og á sín-
um 25 ára degi fekk hon
virðisløn Claru Pontoppi-
dans
sum
evnaríkasti
danski sjónleikarin. Ser-
merktur var filmurin, hon
gjørdi um sín menningar-
tarnaða son Thomas.
Árini 1984 til 1990 var
Lone Hertz rektari á Stat-
ens Teaterskole. Hon er
fødd í 1939 og er útbúgvin
á Privatteatrets skole. Í
Sosialinum í morgin verður
ein longri samrøða við
Lone Hertz.
Í einum rørandi, hug-
vekjandi og ótolandi
fyrilestri fer Lone
Hertz at tosa um fólk
í sorg, pínu og vón.
Hon greiðir frá sínari
seinasta ferð fyri
Danmission, sum var
til Kambodja – tár-
anna land
FYRILESTUR
Ingi Rasmussen
ingi@sosialurin.fo
Lone Hertz er ein fjølbroytt
kvinna. Umframt einman-
sleikin Opinberingina, sum
hon framførir í Mentanar-
húsinum fríggjakvøldið, og
fyrilesturin í Norðurlanda-
húsinum leygrdagin um
menningartarnað, fer hon
at halda ein fyrilestur í
Missisónhúsinum á Toftum
sunnudagin 14. september
kl. 18.00.
Fyrilesturin snýr seg um
eina ferð, sum Lone Hertz
hevur gjørt til Kambodja
fyri Danmission. Í Kam-
bodja tosaði hon við yvir-
livandi frá ræðslustýrinum
hjá Pól Pot. Og hon upp-
livdi pínuna hjá teimum út-
stoyttu aids-sjúklingunum,
sum lógu til at doyggja í fá-
tækrabýlinginum í høvuð-
staðnum. Men hon møtti
eisini fólkum, sum bóru
vónina og høvdu eina kær-
leiksmissjón.
Upplivingarnar í Kam-
bodja eru grundarlagið í
fyrilestrinum, har hon for-
telur um eydnuna við at
hava eina lívsuppgávu, eina
missjón, sum skapar og
gevur meining. Hon viðger
tað skirvisliga menniskja
og tess val, og hvussu lætt
ein missjón fer av sporin-
um. Hon umrøður eisini,
hvør megi tað er, sum leiðir
menniskjað.
Myrkursins
ella ljósins kreftir. Og hun
umhugsar eisini, hvat ein
missjón í Jesu navni er í
dag.
– Kambodja er eitt sorg-
arinnar land. Her sást týði-
liga, hvat kristni boðskap-
urin við kærleika og fyri-
geving merkir. Eg møtti
menniskjum, sum livdu
teirra kristindóm við at
tæna øðrum. Á tann hát for-
taldu tey við teirra lívi, hvat
vegurin, sannleikin og lívið
er, sigur Lone Hertz, hvørs
fyrilestur tekur hálvan ann-
an tíma við kjaki aftaná.
Ferðin til táranna land
Lone Hertz hevur fingið
framúr góð ummæli av sínari
framførslu av Opinberingini,
sum hon framførir í
Mentanarhúsinum
fríggjakvøldið.
Mynd: ARTE BOOKING
C
M
Y
K
5
4