leygardagur 13. september 2003síða 12
‹ fyrra síða allar 27 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
22
Nr. 173 - 13. september 2003
Politikarar í Svøríki og øðrum londum minnast Onnu Lindh sum ein ágrýtnan
politikara við føstum hugsjónum.
"Eg kendi Onnu Lindh í mong ár, og hon var tann ráðharrin, sum eg hevði mesta sambandið
við. Eg hevði stóra virðing fyri hennara kunnleika". (Carl Gustaf, kongur).
"Svøríki hevur mist sítt andlit úteftir, og stjórnin hevur mist góðan ráðharra og starvsfelaga.
Morðið er eitt álop á okkara opna samfelag". (Gøran Persson, forsætisráðharri).
"Eg fari at minnast hana sum eitt gløgt, vinarligt og ágrýtið fólk, sum hevur umboðað Svøríki
á ein hátt, sum hevur skapt virðing". (Bo Lundgren, formaður í flokkinum Moderatarna).
"Svøríki hevur mist ein stóran politikara og ein framúrskarandi uttanríkisráðharra. Morðið er
eitt álop á okkara demokrati." (Maud Olofsson, formaður í Miðflokkinum).
"Morðið á Onnu Lindh hevur skelkað allar norskar politikarar. Enn einaferð er tað opna
svenska samfelagið álopið". (Kjell Magne Bondevik, norskur forsætisráðharri).
"Hon var ein ágrýtin og djørv kvinna, sum mær untist at kenna í tjúgu ár. Við henni hevur
Svøríki mist mist eitt gott fólk og ein framúrskarandi politikara." (Jens Stoltenberg,
formaður í norska Arbeiðaraflokkinum").
"Tað er syrgiligt, at vit hava mist Onnu Lindh á ein so óskiljandi hátt. Hon var eitt búgvið og
ágrýtið umboð fyri Svøríki og eitt opið og fyrikomandi fólk" (Anders Fogh Rasmussen,
forsætisráðharri).
"Anna Lindh var ein týðandi svenskur og evropeiskur politikari. Eg var saman við henni
seinasta leygardag, og hon var ágrýtin sum altíð." (Per Stig Møller, uttanríkisráðharri).
"Við henni hevur Svøríki mist sín komandi forsætisráðharra. Eg havi ilt við at lýsa hetta við
orðum." (Niels Helveg Petersen, fyrrv. danskur uttanríkisráðharri).
"Deyði hennara er ikki einans ein missur fyri Svøríki, men fyri øll Norðurlond og alt
heimssamfelagið". (Matti Vanhanen, finskur forsætisráðharri).
"Eg eri skelkaður. Anna Lindh var ein framúrskarandi starvsfelagi, ein rættur evropeari og
ein góður vinur." (Javier Solana, uttanríkispolitiskur samskipari hjá ES).
"Morðið er ein óbøtandi missur fyri evropeiskan politikk. Hon var ein komandi forsætisráð-
harri í Svøríki og ein týðandi persónur á evropeiska og altjóða pallinum". (Dennis
MacShane, bretskur Evropa-ráðharri).
"Týska stjórnin hevur við stórari sorg fingið deyðsboðini av Onnu Lindh. Honm var ein
stórur evropeari, ein stórur uttanríkisráðharri og ein góður vinur". (Joschka Fischer, týskur
uttanríkisráðharri).
"Tað eru bert tveir dagar, síðani eg var saman við henni á fundi. Hon var full av lívi. Hetta er
ein ræðulig vanlukka". (Jack Straw, bretskur uttanríkisráðharri).
"Hetta eru eini sorgarboð, sum skelka". (Jacques Chirac, franskur forseti).
"Hon var full av lívsgleði og ágrýtin fyri at røkka málunum í Evropasamveldinum." (Benita
Ferrero-Waldner, eysturríkskur uttanríkisráðharri).
Minnast Onnu Lindh
17 ár aftan á morðið á
Olof Palme er fram-
vegis ikki greitt, hvør
myrdi hann. Soleiðis
má tað ikki verða við
morðinum á Onnu
Lindh, siga svenskir
fjølmiðlar.
LINDH-MORÐIÐ
Árni Joensen
fartekst@mail.dk
Longu beint eftir at deyðs-
boðini av Onnu Lindh vóru
komin, segði Gøran Pers-
son, forsætisráðharri, at tað
var neyðugt, at drápsmað-
urin verður tikin sum skjót-
ast. Tað er neyðugt, skulu
vit verja tað demokratiska
samfelagið, segði hann.
Hesum eru teir svensku
fjølmiðlarnir samdir við
honum í. Ikki bert tí, at ein
og hvør drápsmaður eisgur
at verða tikin, men serliga tí
at talan var um ein týðandi
politikara, og tí tað leiðir
tankarnar til Olof Palme,
hvørs drápsmaður ongantíð
er funnin.
Í blaðnum Expressen
skrivar viðmerkjarin Per
Wendel, at teir báðir polit-
ikararnir, sum fram um all-
ar aðrar svenskar politikar-
ar talaðu fyri at varðveita
tað opna samfelagið, gjørd-
ust sjálvir offur fyri tí.
- Eg eri vísur í, at tey
bæði høvdu framvegis vart
tað opna samfelagið, fingu
tey høvi at gera tað eina
ferð afturat, skrivar Per
Wendel.
- Enn ganga drápsmenn
teirra leysir. Men soleiðis
kann tað opna samfelagið
ikki vera. Skulu sárini lekj-
ast, má løgeglan taka
drápsmannin hjá Onnu
Lindh skjótt. Annars ber
ikki til at verja tað opna
samfelagið, skrivar við-
merkjarin hjá Expressen.
Stjórin í svensku trygdar-
løgreglun
Sæpo,
Kurt
Malmstrøm, viðgekk í gjár,
at morðið mikludagin var
ein ósigur fyri trygdarløg-
regluna.
Sæpo
hevði
ábyrgdina av at verja uttan-
ríkisráðharran, men Anna
Lindh hevði ongan trygdar-
vørð hjá sær, tá hon varð
álopin. Kurt Malmstrøm
segði í gjár, at trygdarløg-
reglan hevði ongar upplýs-
ingar, sum kundu geva
minstu ábending um, at
ráðharrin var í vanda.
Hesaferð má morðið uppklárast skjótt
UTTAN ÚR HEIMI
Nr. 173 • leygardagur • 13. september 2003 • 77. árgangur • www.sosialurin.fo
Sýrut hugflog og surrealisturin Magritte
Magritte er djúpt originalur. Hann spreingir mørk,
er heilt týðiligt svakur og undarligur
Síða 4 og 5
HUGLEIÐING
Edvard Joensen
Góðtrúgvið fer tað eftir hesum,
sum fer snurrandi gjøgnum vatn-
ið. Hetta fitta sílið, sum so frið-
arligt svimur fram við landi í
leitan síni eftir einum og hvørj-
um etandi. Hetta er helst ein og
hvør smáfiskur, ið flýggjar, og so
er best at bera skjótt at.
Tað ger eitt hirs. Slær við
sterka sporlinum og strýkur
gjøgnum vatni. Fær hetta aftur,
og haps!
Ov seint var tað varugt við, at
her búði svik undir. Hart og
hvast er hetta. Sker seg gjøgnum
kjálkan, so tað verður ein
ræðuligur sviði, sum ikki er til at
sleppa av aftur við, hóast rykt
verður í. Svomið verður við
nógvari ferð aftur og fram. Eini
tvey harðlig lop upp um vatn-
skorpuna gera heldur ongan
mun. Svimur við fullari ferð
sama veg, sum hetta nú hálar.
Men alt ger tað sama, og at enda
er bert at fylgja við.
Mátturin minkar, og at enda
fellur tað á liðina og verður
drigið spakuliga upp á sandin,
har tað verður tikið upp, høvdið
sligið í ein stein, og deyði
fiskurin lagdur við síðuna av
einum, sum fingin er fyrr á
kvøldinum.
Errin stendur svikarin uppi
yvir hesum fonginum. Veit seg
ikki at hava gjørt nakað skeivt,
men kennir seg heldur hinvegin
at hava sigrað á onkrum, sum
ikki er so lætt at koma í takholt
við.
Men ikki er hann einsamallur
svikari her í hesum stóra
skapanarverkinum, hann kennir
seg so væl í. Har fer ein kjógvi
so væl nøgdur strúkandi fram við
brekkuni innan fyri mannin, sum
aftur er farin eitt sindur út frá
fjøruni at standa við tráðu síni.
Hesin kjógvin hevur júst
svikað sær til ein bita, sum ein
rita í góðari trúgv og treysti
hevur søkt sær í einum vaði stutt
úr landi út frá fossinum, sum
rennur úr vatninum nakað hiðani.
– Kjógvin, hatta svínabeistið,
hugsar maðurin, meðan hann
eygleiðir hann farandi heim við
vatninum, helt vakt, til ritan kom
framvið og legði so á at troytta
hana, til hon spýði fongin upp-
aftur. So fekk hann sítt. Væl
gagnist honum. Eta slíkt, onnur
áður hava svølgt. Hann um tað.
Men Harraguð. Hvat um tað.
Soleiðis gera øll. Snýta har tað
ber til at sleppa avstað við tí.
Soleiðis hevur verið gjørt, so
leingi nakar hevur búð á Jørðini,
og ikki er væntandi, at okkara
ættarlið fer at verða tað seinasta,
sum ger so.
Vit lesa um, hvussu hellenar
við svikum sluppu inn í Troja.
Vit minnast, hvussu Jákup svik-
aði sær signingina frá sjálvum
faðiri sínum. Og hvussu hebre-
iska konan snýtti egyptisku
kongsdóttrina og fekk hana at ala
upp son sín, sum annars skuldi
fingið eina heldur harðligari
lagnu.
Og hóast vit hava royndir fleiri
túsund ár aftur í søguna, standa
vit framvegis bæði í dag, í morg-
in og nógvar dagar í framtíðini
við skegginum í postkassanum
og iðra okkum um, at nú hevur
aftur ein svikari tikið okkum við
nøsina og er sloppin væl frá tí.
Vit lova høgt og heilagt, at
hatta var avgjørt seinastu ferð, og
næstu ferð, nakað slík hendir,
fara vit at vera meira varin.
Men hóast tað ikki eru slíkir
fuppfidusar, sum hatta ísin-
krammið, sílið legði eftir, ið
tveitt verður fyri okkum, so tekur
ein stórur partur rættiliga ofta.
Tann seinasti svikarin hevur
ikki verið úti enn, og seinasta
offrið er ikki fangað.
Tað verður einaferð val aftur.
Svik
Vanliga ber til at lumpa øll einaferð, summi ofta, men ikki
øll hvørja ferð. Hjá summum kann mistakið gerast dýrt.
Og summi klára so ikki at verja seg móti tí sviki, lagt
verður fyri tey
C
M
Y
K
23
22