leygardagur 25. mai 1996síða 17

ing« - hvørki politiskt ella menniskjaliga. Teir vóru samdir um (eisini Atli Dam, sum sjálvur undirskrivaði ta fyrstu avtaluna), at tað vóru danir sum kroystu føroy- ingar at ganga við til hetta Beint eftir at tann fyrsta avtalan var undirskrivað, segði Jákup Lindenskov tað vera heilt órímiligt, um fólkatingið fór at »overtage styringen af et andet parla- ments økonomiske lov- givning« Atli Dam helt tad vera eina vanlukku, at heima- stýrið hevði mist so nógv politiskt vald: >vi er í eks- perternes og bureaukrater- nes vold, ja, nærmest gids- ler« Og Oli Breckmann helt, at »det, der var galt forinden, er blevet gruelig galt nu. Færøerne har nemlig mistet sin politiske manøvrefrihed - ja, egentlig sin politiske handlefrihed, for på en måde er vi blevet besat af en bankmagt« Hvør sin grundhu Føroyingarnir tulkaðu við ødrum orðum avtalarnur á ein heilt annan hátt enn teir donsku politikararnir Og hyggur ein nærri eftir, at orsøkin var, at føroyingar og danir hugdu at avtalunum frá hver sínum utgangsstødi: Føroyingarnir sóu Føroyar sum ein sjálv stødugan part av danska ríkinum. Tað var eitt sjálv stødugt parlament - Løg tingid - sum varð tikið av ræði. Tí var hetta sjálvandi eitt stórmál Donsku politikararnir sóu hinvegin ikki Løgtingid sum eitt sjålvstødugt parlament Heimastýrið skuldi >virð- ast«, men tað hevði ikki krav uppá nakað sum helst Tí hevði tað ikki so nógv at so sæst siga, um danir tóku eitt sindur av tí - lænta - valdi num aftur, fyri at hjálpa føroyingum á rættkjøl Pressan Ég havi eisini hugt at viðgerðini og umtaluni av talunum í teimum størstu dagblødunum í Dar sjCyY mark ilt 107 greini Hyggja Vit fyrst at odda TEinunum um málið alt | varð nógv heimastýrisins avmarkað við avtalunum men onki blað helt heima stýrislógina tryggja før yingum nakað sjálvræði sum gjørdi hetta ul ein juridiskan trupulleika Og fleiri funnust eisini at Schuter fyri at hann ikki steðgaði tí skeivu gongdini í góðari tíð við uppilegging Tíðindagr mar og tær Vikuskittið felagið um at fara á húsa. | Marjun Dalsgaard var AFS-næmingur í Serbia fyri seks árum síðan: gang. Danska stjórnin hevur so avgjørt at brúka pening hjá danska skattgjaldaran- um til at hjálpa hesum sam- felag - hóast tað framvegis verður stýrt av dugnaleys- um politikarum. Nøkur blød vóru grovari enn onnur, men hetta var tann samlaða myndin - og einki blað víkti nógv frá Føroyar vórðu ikki um talaðar sum ein sjålvstød- ugur partur av ríkinum hóast stórur munur varð hildin at vera millum før- oyingar og danir á nógvum økjum Samanumtikið hvørki politikarar pressa í Danmark, at før oyingar vid heimastyris- lógini høvdu fingið endaligt lóggávuvald Grundhugsanin var, at føroyingar eiga at sleppa at ráða sjálvir í tann mun danir halda, at vit klára at ráða okkum sjálvum. Halda teir okkum ikki klára tað nóg væl, hava teir fullan rætt til at taka tað valdið aftur, teir hava >útdelegerað< okkum hildu Danir tulka sum teir vilja Tað, sum er hent farnu árini, man hava gjørt øllum greitt, at heimastýrislógin íkki tryggjar okkum alt tað vald tey flestu hildu hana tryggja okkum. Tað riggaði væl í góð 40 ár - men tey høvdu bara verið 30 um ikki danir høvdu virt okkum "lige vidt nok” tey seinastu 10 Men at heimastýrið skal rinda fyri bankabjargingar nar, hóast hetta sambært heimastýrislógini greitt er eitt felagsmál, vísir, at lógin einki sum helst er verd. Vit hava ikki endaliga ábyrgd, har lógin sigur, at vit hava hana - og vit standa við allan ábyrgdini, har lógin sigur, at vit ikki hava hana Føroyar hanga statsrætt arliga í leysum lofti. Og tað kann ikki halda fram. Vit mugu vita, hvar vit standa Hvat meina flokkamir Stødan í løtuni er tíverri, at vit hava ein »skriggjandi ódugnaligar løgmant (stat Finnbogi Arge). sum vil blokera fyri eini for mellan viðgerð av málinum á tingi. Og tað sær tíverri út til at fara at eydnast Men hetta eigur ikki at forða fyri, at flokkarnir sjálvir taka málið upp Veljarin hevur sæd, at ver andi skipan er ónýtilig Hann hevur krav uppá at vita, hverja stóðu flokkarnir hava Í løtuni eru tað bara tveir flokkar, sum hava greiða stóðu: Sambandsflokkurin vil (so leingi Edmund er formaður) hava verandi skipan, og Tjóðveldisflokk urin vil hava loysing Vit hava krav uppá at fáa at vita, hv t meima Ikki mins! f Ká ella | | | | | | | - Eg fari ongantíð at gloyma tey Bert 17 ára gomul fór Marjun Dalsgaard til Serbia sum AFS- næmingur. Hon fekk góða familju at búgva hjá, sum hon júst hevur verið aftur og vitja DAGNY JOENSEN Ofta hoyra vit um føroy skan ungdóm, sum fer út onnur lond at ganga í skúla ett ár, eins og ung úr ødrum londum ganga í skúla í Før yum Tey kallast AFS-næming ar, av tí at tað er hesin fe agsskapur, sum skipar fyr skúlagongd og fyri at tey familju at ingu fáa eima búgva hjá Fyri seks árum síðan gekk Marjun Dalsgaard eitt ár skúla í Cacák í Serbía, har eini 73.000 fólk búðu. Tað er umleið 200 km. frá han uðsstaðnum Beograd Seimastu árini kenna vit best Serbia frá fråsøgum um kriggj og ræðuleikar, sum fólkið í gamla Jugoslavia hevur livað undir í fleiri ár Tað forðaði kortini ikki Marjuni í at fara aftur at vitja familjuna í Serbia Hóast vit hoyra um ser bar sum kriggjast o.s.fr.., sí er friðarligt í Serbia hava ongar verið í hesum > muslimar friðarliga saman Hesin landspartur I íkið ímóti øllum fålkaslø k g Ma Da Longdist aftur ff if ir før it f hh I þ Marjun Dalsgaant Tá tú ð á tíkin inn í eina familju AS. livir saman við teimum y gantíð aft eitt ár gloymir tú tey I taka t t ongantid aftur £ tæ | i it y megnå í 4, ga góð við teg. T skerst ikki burtur. at leingist aftur at hitta tey Serliga tá kríggshóttaninar eru so nær, Har tey bugva sigur Marjun Dalsgaard í 1 5 i ; Familjan i Serbia. var Hóast var brov ultga fegm um at fáa k ir Hóast set ir eru Mr Jani seinast, Á ul heima. Her er hor nymyndav Saman vi s$ystrunun Cacak