leygardagur 1. juni 1996síða 13
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
KAPpINgIN
Smagablum, ið halda seg
kunna skalta og valta við | PG
fólki. sum teimum lystir? |
Í tíð
k ITCKI 1
t indilssk í
suf ri i IK 3 I fUxS
navni! Ella er talan um at |
tílíkar = fólkaligar institu
tonir” vaksa til sovorðnar
ræðandi risa- og maktfyri
tekur, at eingin so mikið
sum torir annað enn at halda
andanum ?
Eitt alment apotek (og ein
almenn trygging?) er ein
almenn åbyrgd!'- ella er het
ta ikki so?
Einki legið
Kanska er hetta slettis einki
legið, kanska skal hetta alt
vera so? Tá vit nú, sum onk-
ur vil vera við, fiska við
skipum, ið eru dupult so dýr
sum neyðugt og flyta fiskin
av landinum fyri hálvan
pris, er tað tá ikki púrt greitt
og klárt logiskt, at vit eisini
flyta inn medisinalvørur
fyri dupultan prís?
Hetta eru jú Føroyar - sum í
hesum døgum verða spræn-
dar við Rotanon! (- av/ur
landstýris/apotekinum ?)
John Smith
eiklist fyri tómum
áskoðaraplássum
Sjónleikurin „Amlodi Saga" er nútíðar leiklist tá hon er best. Bert spell at
sjónleikurin var so illa lýstur at almenningurin visti av ongum, áðrenn leik-
DAGNY JOENSEN
AK! HERMANSEN
Tað frættist ikki at íslendski
leikbólkurin „Bandamenn“
komu til Føroyar, áðrenn
| sjónleikarar og leikstjóri
vóru at hitta á gøtuni. Tað
er ov vánaligt avstaðfarið av
nordurlendska mentanar-
stovninum, sum annars hev-
ur sent blødum og fjøl-
miðlum rúgvusmikið tilfar,
hvussu stór ella lítil tiltøk
enn hava verið á skránni
Tað førdi við sær, at bert
nøkur få fólk, sum vóru
kvik at reisa seg úr sofuni
hóskveldið, ella høvdu frætt
um tiltakið sum slatur, fingu
høvi at njóta stóru nútíðar
leiklistina, sum hesin leikur
ber boð um
Tað er Sveinn Einarsson,
leikstjóri og leikritahøvund-
ur, sum saman við framúr
góðum sjónleikarum, hevur
fingið sjónleikin „Amlodi
Saga“ til eina nútíðar lýsing
av samfelagsvidurskiftum,
evnad eftir gomlum leisti,
vid kongi, drottning, prinsi
og ødrum verum, sum svel-
ma um tey rådandi, alt eftir
um tað gongst teimum væl
ella illa
tjaldið í Norðurlandahúsinum fór frá
Sermerktur pallur
Pallurin er miðskeiðis í sali-
num, og áskoðararnir sita
framvið hvør síni meg-in.
Pallútbúnaðurin er trígg-ir
kassar, og framvið síðu-
num eru tvær stengur
hongdar upp, har tónaljóð-
føri og onnur tól hanga, sum
leikararnir skulu nýta í leik-
inum
Hetta er einfaldasti pallur
eg nakrantíð havi sæð, og
um leikurin ikki gekk við
fúkandi ferð frá fyrsta min-
utti, hevði eg hildið, at hetta
ikki kundi verða annað enn
nútíðar, fjákutar leiklista-
lótir, fyri serliga kræsnum
áskoðararum, sum hava
vent gomlu leiklistini bakið
Tað er skilligt, at Sveinn
Einarsson, sum hevur skriv-
að og sett leikin upp, ikki
er serliga myndugleika-
trúgvur, tó at hann er trúgv-
ur mótvegis sagaunum og
gomlum norðurlendskum
síðum. Eitt nú í fyrstum triva
leikararnir í nøkur dansistig,
sum líkjast tí føroyska
dansinum. Hann var sum
kunnugt eisini dansaður í
hinum norðurlondunum í
fyrnduni
Leikurin er eisini spei-
semi. Serliga speirekandi
kemur tað kongaliga, fják-
uta fram í setninginum, har
kongur verður neyndur „há-
tign“ meðan faðirleysi
prinsurin verður nevndur
„lágtign“. Hetta verður sagt,
tá bróður kong giftist við
einkjudrotningini, fyri at fáa
vald, og hervið skúgvar
prinsin, sum átti at tíkið við
eftir pápan til viks. Nýgifta
einkjan er fegin, tí sum hon
sigur, eg eri enn drotning
Samanumtikið er hetta
ein leikur, sum nemur við
øll lívsins viðurskifti. Tey
eru menniskjansliga ikki so
ymisk frá einum fólkslagi
til annað.
Serliga áhugavert var at
eygleiða, hvussu nágreini-
liga er leikstjórnað frá ein-
um leikpetti til annað, hóast
tú neyvan hómar broyting-
ar á annan hátt enn við
kropsrørslunum á pallin-
um
Tað var so yrkislært frá-
farið hjá leikarunum, at tað
saktans tolir at verða sýnt
fram fyri áskoðarum í øllum
londum. Hóast íslendskt
ikki er nakað heimsmál, so
nýtist íslendska leiklistin
ikki at smæðast burtur
Seinasta leikbrotið er tá
kongur júst ætlar at taka lív-
ið av prinsinum, men annar
kemur ímillum, og orrusta
stendst millum partarnar,
sum endar við at allir liggja
afturá
Heimurin sindrast íkki
Bert konufólkini liva. Um
hetta er myndaliga boðið
hjá leikritahevundanum
um, at mannaættin ikki
sindrast, hóast kríggj er
høpisleysur gerningur, veit
eg ikki. Eg valdi í mínari
verð at tulka hetta soleiðis
So legið tað ljóðar, so er
drápsparturin í leikinum
hugtakandi. Hóast leikarar-
nir við andlitsbregdum
mynda ræðuliga bardagan,
so hoyrist ikki eitt kis. Hetta
er alt lýst við andlitsbrøgd-
um og kropsrørslum, sum
stendur eftir á eygnahinn-
uni, tá leikurin er av.
Um tað so var tónleikur
in, so var hann eisini hug-
takandi tilevnaður meðan
leikur fer fram. Har eru
ræddir og ljóðféri, sum vóru
tikin år norrønu mentanini,
men eisini so langt burturi
sum úr Australiu, har upp-
runafólkið hevur varðveitt
sín sermerkta tónleik.
Sum sagt, bert spell at
leikurin var so illa lýstur. Vit
kundu unt leikbólkinum, at
Mór 4
Pallurin er triggir kassar
og sjey leikarar, sum í
góðan tíma lýsti menn-
iskju, so sum tey hava
livað og virkað í øldir og
kortini endurtekur alt seg
Allir leikararnir vóru sera
dugnaligir men kortini
skal Borgar Garðarsson
sum kongur fáa bestu við-
mæli. Hann lýsti makt-
girnd og sleiskni, eins og
lítið mansliga bangni, so
væl, at tú ikki kundi taka
ólukkudýrið fyri fult
føroyingar vístu teimum
stórri virðing, enn at fram-
føra fyri tómum áskoðara-
plássum, men vónandi eyd-
nast tað teimum betur, tá tey
nú fara út í stóru verð. Tað
hava leikarar og leikstjóri
uppiborið
Posar, bustir og slangur
til flest allar duðtsúgvarar
Á
DULAMENN
Dr. Jakobsensgeta 18. 100 Tórshavn. TX. 19496