mikudagur 8. oktober 2003síða 3

4 Nr. 190 - 8. oktober 2003 Nr. 190 - 8. oktober 2003 5 -Tit eiga eitt so ótrú- liga vakurt land, og eg fari at gera mítt til, at fleiri skotar velja Før- oyar sum ferðamál í framtíðini sigur borgarstjórin í Aber- deen, sum júst hevur verið á vitjan fyri fyrstu ferð. Hann fer heimaftur við nógv- um hugskotum og góðynskjum SAMSTARV Jan Müller - Eg hevði sæð fram til hesa løtuna í meira enn 10 ár. Hetta eru nakað so ótrúliga oyggjar. Vit hava vitjað nógva staðni og ikki minst var túrurin við Norðlýs- inum inn undir Nólsoynna heilt fantastiskur – eitt ógloymandi minni fyri lívið sigur ein sera fegin og bjartgskygdur borgarstjóri í Aberdeen, Lord Provost, John Reynolds við blaðið, nú hann ger seg til at fara av aftur landinum eftir sína fyrstu ferð til Føroya nakrantíð. - Tá tú hugsar um, at Skotland og Føroyar eru næstu grannar, so átti slíkar upplivingar, sum okkum hevur verið fyri, eisini at verið nakað, ið aðrir av mínum landsmonnum áttu at upplivað, og eg skal lova tykkum fyri, at eg fari at gera mítt ítarsta fyri at vekja áhugan fyri Føroyum sum ferðamannalandi fyri mínum landsmonnum sigur John Reynolds samtíðis sum hann fegnast um rutu- sambandið hjá Atlantsflogi millum bæði londini. Borg- arstjórin sigur, at eitt tað fyrsta hann fer at gera afturkomin til Aberdeen, er at hyggja eftir, hvussu tey kunnu fáa vakt áhugan hjá vanliga skotanum at ferðast til Føroyar fyri at uppliva náttúruna og fólkið her. Í sama viðfangi vilja skotar eisini bjóða føroyingum at vitja teirra vakra og søgu- liga land. Lord Provost er eisini fegin um, at Atlants- flog flýgur uppá Aberdeen heldur enn til Glasgow, tí tað merkir, at íbúgvararnir í hesum partinum av Skot- landi kunnu fáa gagn av samskiftinum við Føroyar. John Reynolds, sum var í Føroyum saman við 50 øðrum landsmonnum til skotsku vikuna, heldur møguleikarnar fyri víðkað- um samstarvi verða sera stórar. Og her hugsa hann ikki minst um fiskivinnu- samstarv. – Vit hava nógv felags áhugamál, og fiski- vinnan er eitt teirra. Eg ímyndi mær, at vit fara at hava nógv brúk fyri tykkara fiski, nú fiskiskapurin í Norðsjónum verður so nógv skerdur vegna ovfisk- ing og fiskaloysi. Borgarstjórin vísir á, at fólkið í t.d. Aberdeen etur serstakliga tosk og hýsu. Roynt hevur verið at fáa fólk at eta onnur fiskasløg eisini, men kortini eru toskurin og hýsan tey mest týðandi fiskasløgini. –Tá útlit eru fyri, at vit sjálvi fara at veiða minni av toski og hýsu, so er greitt, at vit verða uppaftur meira bund- in av at fáa hesi fiskasløg úr eitt nú Føroyum í framtíð- ini. John Reynolds sær eisini møguleika fyri, at føroyskir fiskimenn fara at fáa hægri prís fyri fiskin í framtíðini, nú eftirspurningurin helst fer at vaksa. –Tá vit ikki sleppa at veiða sjálvir, so vóni eg bert, at tykkara fiskimenn vilja geva okk- um eina hjálpandi hond og entá bjarga okkum, og at teir so afturfyri fáa góðan vinning. Brúk er fyri sam- starvi eisini á hesum øki, soleiðis at fiskimenn, fram- leiðandi ídnaðurin og brúk- ararnir kunnu verða nøgdir. Lord Provost sigur, at hann hevur kent seg sera væl móttiknan í Føroyum líka frá at hann var sera væl móttikin á hotellinum til hann takkaði fyri seg í Norðurlandahúsinum. -Øll hava veriðso fryntlig og blíð, so eg havi kent meg sum heima her hjá tykkum. Borgarstjórin sær fyri sær fleiri nýggjar samstarvs- møguleikar í framtíðini. Her hugsar hann ikki minst um oljuna. – Eg veit væl, at tit hava ikki funnið olju enn, men hetta tekur sína tið og krevur sítt tol. Tað kenna vit alt til í Skotlandi, og her hugsi eg um tey fyrstu árini. Vit hava gjørt okkara mistøk í hesi vinnu, og tað eru m.a. tey, sum vit ynskja, at tit skulu læra av, soleiðis at tit sleppa undan at gera somu mistøk sum vit. Jan Christianssen, borg- arstjóri er sera fegin um, at býráðið í Aberdeen, sum nú situr, er so áhugað í at økja um samvinnuna við Føroy- ar. - Har vit fyrr hava kent tað sum, at tað vóru vit sum í heilum bankaðu á teirra dyr, har eru tað nú teir, sum virkuliga meina nakað við samstarvinum og fegnir vilja taka ítøkilig stig fyri at menna tað. Skotska vikan var so ein byrjan og haraftr- at kemur, at vit hava grunn- in Tórshavn-Aberdeen, sum hevur til endamál at styrkja samvinnuna. Hesin grunnurin hevur stóran týdning í so máta. Arbeitt verður at halda fram við slíkari viku og arbeitt verður við nógvum øðrum eisini. Eitt nú at fáa eitt samstarv á fótbóltsøki- num, at menna mentanar- samstarvið og ikki minst á útbúgvingarøkinum. Jan Christiansen sigur, at fleiri og fleiri ung velja at fara til Skotlands at lesa, og her serstakliga í Aberdeen. Í løtuni eru umleið 50 før- oyskir næmingar knýttir at lærdu háskúlunum í Aber- deen, bæði beinleiðis á staðnum og sum fjarles- andi. Fyri bert fáum árum síðani var tað hendinga før- oyingur, sum fór tann vegin at lesa. Borgarstjórin í Aberdeen heimaftur eftir fyrstu vitjan í Føroyum: – Fantastiskt Jan Christiansen og Lord Provost úr Aberdeen í Norðurlandahúsinum Mynd Jan Müller Frá vinstru Dávur Magnusen, sum spældi trombon í hellinum í Nolsoy saman við Hávardi Enni, manning á Norðlýsinum og borgarstjóranum í Aberdeen Mynd Birgir Enni Umborð á Norðlýsinum. Birgir Enni, skipari saman við borgarstjórahjúnunum úr Aberdeen Kári Jacobsen, kommunulækni í Havn: Vit boyggja okkum ikki Grundgevingin fyri, at Kaj Kallsberg valdi at siga seg úr starvin- um sum kommunu- lækni í Havn, er aftur- vendandi trupulleikin við Tórshavnar Býráð um eina telduskipan. Kommunulækni, Kári Jacobsen, skilir væl avgerðina hjá Kaj Kallsberg, men hann heldur tað er ein van- lukka, at ongin loysn ikki er funnin á trup- ulleikanum enn NÝGGJ TELDUSKIPAN Páll Holm Johannesen pall@sosialurin.fo Í gjár frættist í útvarpinum, at tríggir kommunulæknar hava valt at siga seg úr starvinum frá 1. januar 2004. Talan er um Kaj Kallsberg og Petur Høj- gaard í Havn og Jaspur Petersen í Klaksvík. Útvarp Føroya visti ikki at siga, hvør orsøkin er til avgerð- ina hjá Petur Højgaard og Jaspur Petersen at fara úr starvinum, men ein um- strídd telduskipan er orsøk- in til, at Kaj Kallsberg hev- ur valt at fara frá sum kommunulækni í høvuðs- staðnum. Kjarnin í málinum er, at Tórshavnar Býráð ynskir, at kommunulæknarnir í Havn skulu nýta eina ís- lendska telduskipan, men flestu kommunulæknarnir sýta fyri at nýta skipanina. Teir vilja heldur hava ein danska skipan, sum svarar til líknandi skipan, ið starvsfelagirnir í Danmark nýta dagliga. - Eingin hevur hægri út- búgving enn vit. Vit hava brúkt eitt ótal av árum at koma so langt. Fyrst tóku vit læknaútbúgvingina, síð- an specialiseraðu vit okk- um Eftir tað, arbeiddu vit á bygd og langt um leingi hava vit fingið starv sum kommunulæknar í Havn, sum vanliga varð mett at verða toppurin hjá einum kommunulækna í Føroyum. Vit sita so í dag, eftir góð 20 ár, uttan haldgóð tól, og tað er ein vanlukka, sigur Kári Jacobsen, kommunu- lækni í Havn. Stríð síðan 1995 Kári Jacobsen er sjálvur ein av sjey kommunulæknun- um, ið ynskir donsku skip- anina Med-Wind heldur enn íslendsku Saga teldu- skipanina. Hann greiðir frá, at stríðið millum Tórshavn- ar Býráð og kommunu- læknarnar hevur staðið á, síðan 1995, og enn er eing- in loysn funnin á málinum. Kári leggur afturat, at á bygdunum í Føroyum hava kommunulæknarnir ongar trupulleikar at fáa donsku skipanina, men í Havn ber einki til, og tískil er høv- uðsstaðurin eftirbátur á øk- inum. Spurdur, um tíðin ikki fyri langari tíð síðan er búgvin til, at fáa trupulleik- an við telduskipanini loyst- an, svarar Kári, at hann er ikki greiðir, hvat fer at henda í næstum. Hann sig- ur kortini við vissu, at kommunulæknarnir, Andor Ellefsen, Kristianna Nord- endahl, Sølvi W. Olsen, Turid Petersen, Jenis av Rana og Sten Larsen úr Kollafirði ikki fara at boyggja seg fyri ynskinum hjá Tórshavnar býráð. – Tað er heldur eingin sum helst grund at hava fleiri fundir um málið, tí býráðið veit fullvæl,hvar vit standa í málinum, so tað er eingin meining at fund- ast meir, sigur ein av- gjørdur Kári Jacobsen. Kári Jacobsen setir eisini stórt spurnartekin við, um allir býráðslimirnar eru greiðir yvir, hvat málið snýr seg um. Hann sigur, at eitt drúgt brævaskrifti hev- ur verið við sosialu nevnd, ið varðar av málinum, men nevndin vil bara trýsta ís- lendsku skipanina yvir høvdið á kommunulæknun- um. Vita kommunulæknar- nir í Havn ikki betur hvørji tól, teir skulu nýta, enn fólk á sosialu nevnd á býráðn- um? Trupulleikin er, at fólk á trivnaðardeildina á bý- ráðnum hava lurtað ov nógv eftir einum ávísum virki á Velbastaðvegnum, sum hevur gjørt lobbyar- beiðið fyri teirra teldur- skipan. Kortini geva vit okkum ikki, tí vit vilja ikki síggja nakað til íslendsku skipanina, fortelur Kári Jacobsen. Skilir væl Kaj Kallsberg Seinastu árin hevur javna verið hoyrt graml um, at stórt læknatrot er í Føroy- um, og ikki minst í Havn- ini. Spurdur, um tað ikki er óheppið, at ein starvsfel- agið velur at siga seg úr starvi, orsaka av eini ósemju um eina telduskip- an, tá tørvurin á læknum er so stórur, svarar Kári, at hann skilir Kaj Kallsberg væl. – Teldan er í dag tað týdningarmesta arbeiðstóli hjá læknum, tí øll vitan verður goymd har. Tað er púra skilligt, at Kaj Kalls- berg hevur valt at fara úr starvinum, men tað er kata- strofalt, at maðurin má kenna seg noyddan at siga seg úr starvinum, tí hann kennir seg trýstan, sigur Kári Jacobsen. Kommunulæknin sigur, at eingin veit við vissu, hvussu nógvar sjúklingar, hvør kommunlækni hevur, men hann rímuliga vissur í, at Kaj Kallsberg hevur millum teir flestu í Havn. – Stóri spurningurin er, hvør nú skal loysa uppgávuna hjá Kaj, tí tað er ein sann- roynd, at tað er ómetaliga torført at fáa kommunu- læknar at søkja starv í Havn, greiðir Kári Jacob- sen frá. Spurdur, um aðrir komm- unulæknar í høvuðsstaðn- um ætla at siga seg úr starv- ið, eins og Kaj Kallsberg hevur valt at gera, svarar Kári, at einstakir komm- unulæknar hava tosað um tað sama, og hava gjørt vart við sína ónøgd, har víst hevur verið á, at tað er ov langt úti, at arbeiðstólini ikki eru nøktandi. Seinni í dag (týsdagin), skuldi fundur aftur verða um telduskipanina millum kommunulæknarnar og Tórshavnar Býráð, og spurningurin er so um partarnar kunnu koma nærri hvørjum øðrum um eina loysn um teldutrupul- leikan, sum eftir øllum at døma hevur havt við sær, at Kaj Kallsberg fríggjadagin boðaði Bill Justinussen, landsstýrismanni, frá, at hann 1. januar gevst sum kommunulækni í Havn. Tað er púra skilligt, at Kaj Kallsberg hevur valt at fara úr starvinum, men tað er katastrofalt, at maðurin má kenna seg noyddan at siga seg úr starvinum, tí hann kennir seg trýstan, sigur Kári Jacobsen C M Y K 5 4