mikudagur 22. oktober 2003síða 4

6 Nr. 200 - 22. oktober 2003 Nr. 200 - 22. oktober 2003 7 Konsertbrak í fullsettari kirkju Í farnu viku var árliga sangskeiðið hjá Heimamissiónini hildið í Leguhúsinum í Nesvík. Um 200 sangarar, børn og vaksin, vóru eina heila viku stødd í Leguhúsinum, har tey vandu ymsar sangir, sum síðani skuldu syngjast til eina stóra konsert í Fríðriks- kirkjuni fyri almenn- inginum SANGSKEIDID Henny Olsen Myndir: Maria Olsen Heimamissiónin, sum í farnu viku skipaði fyri árliga sangskeiðinum á leguhúsinum í Nesvík, hevði syrgt fyri góðum endabresti í Fríðrikskirkj- uni á Toftum. Konsertin, ið vardi knappar tveir tímar, var øll, sum hon varð, sera góð og gjøgnumhugsað. Heima- missiónin hevði í ár fingið fatur á norska Ole Lotterud at stjórna kórinum, og ikki kann sigast annað enn, at hann kom væl frá upp- gávuni. Fríðrikskirkjan var full- sett, og fólk vóru biðin um at seta seg tættari enn van- ligt, tá konsertin byrjaði. Nøkur vóru tó so óheppin at standa alla konsertina, men kanska gjørdi hetta ikki mun. Lagið var gott undan konsertini, og tað gjørdist ikki verri, tá konsertin var liðug. Børnini løgdu fyri Fyrst á skránni var barna- kórið, sum eisini hevði verið á sangskeiðinum. Ein av teimum mongu, sum luttóku í Sangskeiðinum hjá Heimamissiónini, var 17 ára gamla Birna Jacobsen úr Syðru- gøtu. Hetta er fyrstu ferð, at hon luttekur, men sum hon sigur, so er tað avgjørt ikki síðstu ferð SANGSKEIÐIÐ Henny Olsen – Eg fór sum so einsamøll á sangskeiðið, men eg føldi meg sera væl kortini mill- um hini. Øll vóru líka fitt og positiv, og eg fekk eisini nógvar nýggjar vinir. Soleiðis greiðir Birna Jacobsen frá. Hon hevur í farnu viku verið á sang- skeiðnum hjá Heimamissi- ónini í Nesvík, og henni dámdi avbera væl. Hon sigur seg hava fingið nógv burturúr, bæði andaliga og tónleikaliga. – Skeiðið var sera læru- ríkt. Vit lærdu sangirnar skjótt, tí vit fóru skjótt ígjøgnum teir. Jon Lotterud, norski kór- leiðarin, dugdi eisini sera væl at læra frá sær. – Samstundis, sum eg fekk nógv við tónleikaliga, so var skeiðið eisini gott andaliga. Við upp á alt Birna hevur bert positiv ting at bera fram um norska kórleiðaran Jon Lotterud. Henni dámdi hann ómeta- liga væl. – Jon var sera stuttligur, og hann var altíð við uppá alt. Hann fekk alla tíðina lív í, og kundu standa leingi og fortelja krønikur. Hon- um dámdi eisini so væl í Føroyum, og helt, at føroy- ingar vóru av besta fólka- slagið. Tó var hann eitt sindur bangin um tað før- oyska málið. Eitt, sum Birna legði til merkis, var, hvussu væl fyriskipað, sangskeiðið var. – Tú komst har, og síðani fylgdi tú eini skrá alla tíðina. Eingi ivamál vóru, og tú hevði alla tíðina okkurt at gera. Birna Jacobsen dámdi sangskeiðið sum heild sera væl. Konsertin í Fríðriks- kirkjuni gekk avbera væl, bæði hjá henni og øllum kórinum. Spurd, um hon ætlar sær aftur næstu ferð, ivast hon ikki. – Tað er heilt sikkurt. Eg havi fingið avbera nógv burturúr hesa ferð, og eg kann næstan ikki bíða til næstu ferð. Øllum teimum, sum ikki hava verið á sang- skeiðinum, vil eg heita inniliga á, um at fara næstu ferð. Eg havi ikki angrað tað, og tað fara tit heldur ikki. – Eg fekk nógv burturúr Tummas Pauli Mýri og Hans Michael í Mittúni høvdu í ár fingið uppgáv- una at leiða barnakórið. Tey sungu tríggjar vakrar sang- ir, og ein saman við teimum vaksnu. Til allar sangirnar vóru solo-sangarar, og hetta vísir bara, at vit eiga her heima á klettunum nakrar ungar og dugnaligar sang- arar og tónleikarar, sum vit við árunum kanska fara at hoyra meir til. Barnakórið taldi íalt um 70 børn. Seinni kom so størra kór- ið út at framføra. Tey høvdu vant ikki minni enn 14 sangir til konsertina. Nakrir av hesum sangum vóru heldur serligari enn hinir. Talan er um teir fimm: Mannamúgvan stúgvað er, He heals the brokenhearted, Síðsta ferð um fjørð, Sigur- in og Syng Gudi lov. Hesir hava fyrr verið á skránni, tá sangskeið hava verið hild- in. Nú høvdu tey so tikið hesar fimm og viðgjørt teir sum evni. Tey hava havt fimm bíbliutímar um hesar sangir, so tey rættiliga kundu skilja teir og veru- liga vita, hvat tað var, tey sungu um. Hesir sangir vóru settir mitt í skránna, kanska so kórið fekk hita eitt sindur upp til høvið. Til næstan hvønn sang vóru solo- sangarar, sum veruliga dugdu sítt. Ole Lotterud, kórleiðarin, dugdi eisini at fáa rættiligt lív í. Hann stóð frammanfyri kórinum og livdi seg inní sangirnar, líka sum alt kórið. Hann gekk síðani út millum áhoyrararnar, og vildi hava tey at syngja við til tann eina sangin. Hann fekk til endans áhoyrarar- nar at stilla seg upp og syngja við av hjartans gleði. Hetta fekk veruliga lív í áhoyrararnar, sum kortini vóru við uppá alt frá byrjan av, og tað merktist væl, at kirkjan var á tremur av væl fornøjaðum gestum. Jubileum Heimamissiónin hevði gjørt nógv burturúr sang- skeiðinum hesa ferð, væl merkt av tí, at hetta var 25unda ferðin. Luttakara- talið var á leið tað saman sum í fjør, og hetta er bert at fegnast yvir. Kórið, sum taldi um 140 sangarar, dugdi sera væl at framføra, og man leggur til merkis, at hetta er okkurt, sum kemur úr hjartanum. At man tá hevur ein fantastiskan kór- leiðara, ger tað absolutt ikki verri, tvørturímóti. Lagt er upp til eina líka góða konsert næstu ferð tað verður. Nakrir av sangarun- um eru til sangskeiðið hvørt ár, og tískil verður kórið royndari fyri hvørja ferð. At ungfólk koma uppí er eitt pluss. Hesi duga at læra av teimum meira eldru og royndu sangarunum, og samstundis, at man hevur góðan kórleiðara, sum hev- ur holla kenning til kór- venjing og sang, og kanska dugir væl at læra frá sær. Tað 25unda sangskeiðið hjá Heimamissiónini er nú farið aftur um bak. Eftir er bert hjá sangarunum at gleða seg til næstu ferð, og somuleiðis hjá øllum vælnøgdu áhoyrarunum. Fríðrikskirkjan var fullsett, og fólk vóru biðin um at seta seg tættari enn vanligt, tá konsertin byrjaði. Nøkur vóru tó so óheppin at standa alla konsertina, men kanska gjørdi hetta ikki mun. Lagið var gott undan konsertini, og tað gjørdist ikki verri, tá konsertin var liðug C M Y K 7 6