Sosialurinarkiv
Sosialurin 2003-10-25, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 25. oktober 2003síða 12

‹ fyrra síða allar 29 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

22 Nr. 203 - 25. oktober 2003 Nr. 203 - 25. oktober 2003 23 hjálpa móti at kalla øllum, tær kundi hugsast at bila, smakkaði tað bart út sagt illa. Heimferðin Trupulleikar vóru á veg- num til Pólands, og teir vóru ikki av, hóast nøsin varð vend heimeftur aftur. Vit vitjaðu ymsik støð har suðuri móti kekkiska markinum. Beint við mark- ið vóru vit og sóu aðrar undurgerandi keldur. Hað- ani vóru bara einir 130 kilometrar til Prag, so hað- ani gera fólk javnan útferð- ir til kekkiska høvuðsstað- in, greiddi ferðaleiðari okk- ara frá. Men vit skuldu øvugtan veg. Norður eftir til Wroclaw. Á vegnum býr ein heldur sjáldsamur bóndi, sum eigur størsta privata forn- minnissavnið í Pólandi, letur hann sjálvur at. Og hann hevur eftir øllum at døma tað, vit vanliga nevna »samlaramani«. Tað tykist, sum maðurin hevur sett sær fyri, at nú skal hann savna eitthvørt, og so fær hann ikki aftur- hald. Tað er ikki við mýk- indum, har er drigið saman. Okkara egni navnframi Sámal Mathias kann gott geva upp. Hansara reka- rúgvur vóru jú heldur ikki skipaðar sum hjá hesum polakkinum, sum hevði fullar veggir av strúkijørn- um. Aðrar við hermanna- búnum. Eini tvey hús við gomlum motorsúkklum og hestavognum. Harmonikur. Grýtur og pannur. Radiotól og plátuspælarar. Brúðar- kjólar úr ymsum ættum og tiðarskeiðum Og so sanni- liga eisini ein lítlan, pri- vatan djóragarð uttanfyri. Men her var ikki at steðga. Vit skuldu náa flog- farinum í Wroclaw, og polsku vertir okkara vildu sleppa at vísa okkum eitt vøruhús í útjaðaranum av býnum, áðrenn farið varð á fogvøllin. Skilji, at teir vóru eitt sindur ernir av hesum húsinum, sum bókstaviliga hevði alt at selja. Uttan ta tiltiknu livandi grindina. Og prísirnir vóru framvegis í botni. Men á flogvøllinum var einki flogfar, ið skuldi flyta okkum til Danmarkar. Tað var seinkað úr Kastrup. Og aftur stóð eg so í Kastrup nakrar tímar seinni og rakk ikki flogfarinum hjá Atlantsflogi, sum skuldi flyta meg víðari til Føroya hendan seinnapartin. Cimber Air, ið saman við Rejsehuset & Kurselskabet í Charlottenlund stóð fyri ferðini, syrgdi so fyri, at eg fekk innivist í København um náttina, og dagin eftir varð so farið til Føroya við vanliga rutuflogfarinum. Men heldur ikki uttan trupulleikar. Vit vóru ein túr í Bergen, eftir at hava verið yvir vøllinum í Vág- um. Men tá so at enda varð lent í Vágum, var alt við- førið kortini aftur í aftur komið. Í Pólandi ber enn til at fáa rímiliga nógv fyri pengarnar. Hvussu verður, tá landið er vorðið lim- ur í ES, siga vanligu pólendingarnir seg ikki at vita, men teir vænta ikki tann stóra munin. Tað, vit vestan eftir halda vera bíligt við okkara inntøku, er eftir teirra tykki ikki so øgiliga bíligt kortini. Alt er lagt hvørt eftir øðrum FERÐAFRÁSØGN Orð og myndir Edvard Joensen 3. partur Polanica Zdrój: Er talan um at fara út at ferðast, er Póland avgjørt eitt áhuga- vert boð. Í hvussu er so leingi landið ikki er partur av ES. Har er rættiliga bí- ligt eftir okkara viðurskift- um. Alt, tú hevur brúk fyri, er at fáa, og gistingarviður- skiftini fáast, eftir sum goldið verður fyri. Hotell- ini standa ikki aftan fyri tey, tú finnur í øðrum lond- um. Vakni við fuglaláti og fari av songini. Lati vindeygað upp og hyggi út í parkina uttanfyri. Tað hevur regnað í nátt, haldi eg meg síggja nakað burturi, men her uttan fyri vindeygað er mestsum turt, tí trækrúnur- nar hava tikið tað, sum var. Her er friðaligt. Nøkur fólk ganga og spáka í park- ini. Hetta minnir mest um hesar romantisku ensku sjónvarpsrøðirnar. Hotelrúmið er nýístand- sett. Her er alt, sum eitt slíkt krevur. Sjónvarp og køliskap. Sjónvarpið hevur týskar og polskar ræsur. Týkst gekk ann, men av polskum bar ikki til at skilja eitt einasta orð. Uttan »katastrofa«. Men í hvørj- um sambandi hon varð nevnd, veit eg enn ikki. Til rúmið er frálíkt baði- rúm og skápspláss, sum skilliga er gjørt út til, at her skulu fólk helst búleikast einar tvær-tríggjar vikur, meðan tey eru á »kuruppi- haldi« og fáa ymsu við- gerðirnar. Men songin er í so bleyt, haldi eg meg kenna á rygginum, tá eg vakni. Men soleiðis vil iva- leyst onkur hava tað. So nú verður helst ikki so galið at royna fysiotera- peutin, sum skal knúlva mjóryggin eina løtu fyrra- partin. Havi fingið ein seðil í hondina, har á stendur, hvar eg skal møta. Men tað er ikki bara sum at siga tað at týða polskt mál. Tað dugi eg ikki. Men í fleiri um- førum eydnaðist kortini at finna onkran, sum dugdi at siga mær, hvar eg skuldi. Jú, eg náddi fram til tíðina. Maturin Maturin her á hotellinum er ein søga fyri seg. Men so skal viðmerkjast, at vit eru gestir hjá leiðsluni, so iva- leyst fáa vit serviðgerð við øllum tí allarbesta, ið yvir- høvur er at bjóða. Vit ganga gjøgnum stóru matarhøllina, har fólk sita við reyð-, gul- og grøn- dekkað borð. Lagt verður merki til, at longri inn vit koma í rúminum, tess meira er á borðiskinum. Vit fara heilt inn á botn og í annað rúm, har bara vit og hotelleiðslan sita til há- borðs. Spyrji hvat hetta við litunum merkir. Jú tað er so, sigur hotelstjórin, at uppihaldini eru tríbýtt. Sjúkrakassarnir gjalda eitt slag. Tryggingar tað næsta. Og gesturin sjálvur tað triðja. Og í øvugta rað- fylgju av tí, nevnt er, kostar tað mest, so tey, sum gjalda mest - tað eru tey, sum gjalda sjálv - fáa eisini ser- viðgerð við millum annað matinum. Men vit, sum gestir eru uttan at gjalda, vit fáa mat, sum vil nakað. Tungan, traditionellan polskan bóndamat, sum avgjørt ikki er ætlaður fólki at klænka av. Her er eingin vektansari. Ikki tykjast kaloriutabellir uppfunnar her. Men her verður sett tað, húsið for- már - og viðhvørt høvdu vit hug at halda, at tað kanska var yvir evni - fyri hesar fremmandu gestirnar. Heil listaverk, sum rættiliga nógv var gjørt burturúr. Og so smakkaði tað eisini óføra væl. Øðrvísið var tað so- nevnda kurvatnið, sum fekst allastaðni og aftur við øllum. Stóð eisini á kamar- inum. Hóast tað varð sagt at Nógv fyri pengarnar Gistingarumstøðurnar eru frálíkar á polsku kurhotellunum. Og prísirnir eru til at skilja Hevur tú hug at síggja eitt søguligt strúkijarn, er tað at finna á einum bóndagarði einastaðni sunnanvert Wroclaw í Pólandi Landslagi suðuri í Sudeterfjøllunum er bæði vakurt og hugtakandi C M Y K 23 22