mikudagur 24. mai 2000síða 7

12 tíðindablaðið sosialurin Nr. 98 - 24. mai 2000 2000 Nr. 19 sí›a 15 sí›a 15 s. 16 & 17 s. 16 & 17 sí›a 18 sí›a 18 Fløguumæli baksí›an baksí›an sí›a 19 sí›a 19 Bob Dylan í Horsens Hitlistar og svara so! Ársins Songrødd í Klaksvík Til arbeiðis í New York Hondbóltur skal verða stuttligari Hetta tykist verða aðalsetningurin hjá leikaranum, sum kanska meira enn nakar annar stóð fyri undirhaldi og spæli- gleði, tá hon var á vøllinum. Talan er sjálvsagt um Anju Andersen, sum um vikuskiftið vitjaði í Føroyum JÁKUP MØRK Mitt í øllum rokanum av venjingum, autografskriv- ingum og øðrum, eydnaðist eisini Anju Andersen at fáa stundir til eitt stutt prát við tykkara útsenda. Hóast skrá hennara var ógvuliga strævin á at líta, so so tóktist hon vera sera væl uppløgd, tá vit sessað- ust uppi á Hotel Føroyum. Eisini var stuttligt at síggja, at hóast hon á vøllinum ofta hevur sýnt tað, ein kallar primadonnanykkur, so var einki slíkt at hóma, tá vit fingu orðið á hana. Fólk, sum av tilvild komu fram- við, fingu eitt smíl og auto- grafar, og ikki eina einastu løtu gav hon til kennar, at hon gott kundi hugsað sær at verið í frið eina løtu. Brennur fyri hondbóltinum Vit byrjaðu prátið við at tosa um yrkisleið hennara sum hondbóltsleikari. Hon tal- dist jú millum heimsins fremstu, tá hon av heilsu- ávum varð noydd at gevast, men hví hevur hon nú valt sær ein leiklut hinumegin borðið, so at siga. Spurd um hon kanska kendi tað so- leiðis, at hon nú vildi geva hondbóltinum nakað aftur, svaraði hon, at henni altíð hevur dámt at havt við hondbólt at gera. - Eg havi nú í fleiri ár havt hondbóltsskúlar í summar- frítíðini, og higartil er tað blivið til 35 slíkir skúlar, sum eg havi startað upp í Danmark og Noreg. Hetta havi eg gjørt, tí eg brenni veruliga fyri at økja um áhugan fyri hondbólt- inum. Hornasteinurin í hes- um er eftir mínum tykki, at hondbólturin skal gerast stuttligari, bæði fyri leikarar og áskoðarar. Tá tú nevnir, at hondbólt- urin skal vera stuttligari, so rokni eg við, at eitt nú tek- nikkur og spæligleði eru evni, sum tú leggur stóra vekt á undir teimum ven- jingum, sum tú fyriskipar. Ja, avgjørt. Gaman í er hondbóltur eitt liðspæl, men eg haldi sjálv, at tað skal ansast eftir, at ikki alt ov stórt fokus verður rættað móti liðinum sum ein eind. Heldur haldi eg tað vera av alstórum týdningi, at menna einstøku spælararnar, tí bet- ri spælarar merkja eisini, at liðið verður betri, og fleiri individualistar geva stutt- ligari hondbólt. Fólkið skal undirhaldast Nú ert tú so sett sum ítrótt- arstjóri Slagelse. Hvørjar eru ætlanir tínar í felag- num? Í stuttum kann sigast, at ætl- anin er at skapa eitt lið, sum spælir hondbólt á sama hátt, sum vit gjørdu, tá vit til stuttleikar settu »Dream Team« saman. Sjálvandi vil eg eisini ver- a við til at vinna hondbólts- dystir, men samstundis sum hetta verður gjørt, skulu á- skoðararnir fáa eina upp- living fyri pengarnar. Tekur tú til dømis ein dyst, sum endar við einum tíggju máls sigri til annað liðið, so vilja flestu áskoð- ararnir í dag siga, at talan hevur verið um ein keði- ligan dyst. Um tey hinvegin síggja fintur av øllum hugs- andi slag, og royndir at gera nógvar flottar tekniskar de- taljur, so halda tey brádliga, at talan hevur verið um ein sera undirhaldandi dyst, hó- ast spenningurin í dystinum var lítil og eingin. Tí haldi eg, at skal vera rúmd fyri »show« í spæl- inum. Ikki bara tá støðan er 30-20, men eisini um tað stendur á jøvnum móti end- anum av dystinum. Tá er tað veruliga ein fragd at síggja ein leikara, sum knappliga finnur upp á at spæla bóltin millum beinini. Umframt sjálvt spælið á vøllinum, so royna vit í Sla- gelse eisini at gera hond- bóltsdystin til eina »total- uppliving«. Nakað á sama hátt sum amerikanar gera í eitt nú NBA. Á tann hátt fáa viðhalds- fólkini ein nógv meira ak- tivan leiklut í dystinum, ístaðin fyri at tey bara seta seg niður og hyggja at dyst- inum. Higartil hevur hetta rigg- að øgiliga væl, og eg rokni í øllum førum ikki við, at tað eru nógv onnur lið í aðru deild, sum fleiri ferðir í saman kappingarárið hava spælt í eini stúgvandi fullari høll. Av alstórum týdningi við sponsorum Nú ert tú í Føroyum sum liður í marknaðarføringini hjá høvuðsstuðuli tykkara, Fujitsu/Siemens. Hvussu stóran leiklut eiga sponsor- ar í ítróttarligu menning- ini? Teir hava alt at siga, tí tað eru jú teir, sum eru við til at bera allari ítróttini uppi, so uttan teir kundi vit als ikki virka á verandi støði. Í Slagelse hava vit valt, at gera eitt sokallað kon- cept, har vit greitt hava boð- að frá, hvørjar ætlanir vit hava við felagnum, hvussu vit ætla at røkka hesum mál- um og hvønn leiklut vit meta, at sponsorarnir eiga at hava í hesum. Síðani tosaðu vit við tey virki, sum sýndu áhuga í ætlanum okkara, so tað var ikki soleiðis, at vit bara tóku tann sponsorin, sum hevði størsta pengapungin, men heldur ein, sum passaði inn í okkkara koncept, og her hava vit so samstarvið við KT-risan at vera tað, sum gagnar pørtunum best. Sinnalagið skal ikki stýrast Tað , sum ofta verður sett í samband við Anju Ander- sen, er sinnalagið. Á hvønn hátt roynir tú at stýra hes- um, og er nøkur uppskrift til, hvussu tú sum leikari kann nýta sinnalagið á ein positivan hátt? Sinnalagið skal slettis ikki stýrast. Ein av stóru orsøk- unum til, at ítróttur hóast alt hevur eitt stórt undirhalds- virði er júst tað, at leikarar sýna kenslur sínar. Í løtuni er áhugin fyri hondbólti fallandi, og hetta kemst eisini í stóran mun av, at leikarar eru farnir at uppføra seg sum maskinur, ístaðin fyri sum menniskjur. Øll vilja vit gjarna síggja eitt nú David Beckham øsa seg, og tað skal hann so sannilga eisini hava loyvi til. At tað er komið so stórt fokus á mín persón í hesum sambandi, kemst helst eina- mest av, at eg eri konufólk, og tað er kanska ikki eins vanligt hjá konufólki at sýn- a kenslur sínar á ítróttavøll- um. Vit hava jú kenslur øll somul, og um eg t.d. sjálv spæli í einum dysti, har alt gongur av skriðjuni til, og ein áskoðari á fremstu røð oman á alt byrjar at spilla meg út, so kann eg ikki bara ignorera hetta. Nei, so skal eg pína doy vísa viðkom- andi, at dugur hóast alt er í mær. Ein glotti fyri framman Sostatt endaði samrøðan at kalla á sama hátt, sum hon byrjaði. Fólki skal undir- haldast, kenslurnar skulu fram og einstøku leikararnir skulu hava møguleika vísa síni kynstur. Hetta kann helst sigast at vera niðurstøðan vit fingu, burturúr samrøðuni við heimsstjørnuna, og megnar hon veruliga at fremja ætl- anir sínar í verki, so boðar hetta frá góðum fyri fram- tíðina hjá hondbóltinum. Nei, keðilig hevur hon ongantí verið, Anja And- ersen. Anja Andersen er sannførd um, at ein av orsøkunum til fallandi áhugan fyri hondbóltinum er, at undirhaldsvirði í dystinum ikki er nóg gott Mynd: Álvur Haraldsen »Sinnalagið skal slettis ikki stýrast. Ein av stóru orsøkunum til, at ítróttur hóast alt hevur eitt stórt undirhaldsvirði er júst tann, at leikarar sýna kenslur sínar.« »Betri spælarar merkja eisini, at liðið verður betri, og fleiri individualistar geva stuttligari hondbólt« »Í løtuni er áhugin fyri hondbólti fallandi, og hetta kemst eisini í stóran mun av, at leikarar eru farnir at uppføra seg sum maskinur, ístaðin fyri sum menniskjur« - Málið er at skapa eitt lið, sum spælir á sama hátt sum »The Dream Team«, sum eg eisini var við til at stovna Mynd: Álvur Haraldsen