týsdagur 14. oktober 2003síða 8
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 194 - 14. oktober 2003
15
hjá tí einstaka, við sínum
æviga: "flúgv ikki hægri
enn veingirnar kunnu bera"
morali, ella moralismu.
Neyðugt er eisini, at vit
ikki gloyma at Holberg
livdi í eini tíð tá ein kundi
verða vístur av landinum
ella hálshøgdur um ein
segði tað minsta, ið ikki
hóvaði
kongavaldinum,
hetta gjørdi sjálvandi at
Holberg var avmarkaður í
sínum evnisvali.
Deknalyndi
"Jeg
veed
Ingen
som
skriger stærkere end Æsle
og Landsbydegne"
Erasmus Montanus til
Per Degn
Tað er júst hetta dekna-
lyndi, ið eg síggi runt Før-
oya land, har man blakar
mykju eftir einum og
hvørjum, ið hugsar sjálvur
og setur spurningar við
status quo í føroyska sam-
felaginum í dag. Tað var
júst hetta, ið leikstjórin
Eyðun Johannesen helt fyri
í eini sjónvarpssamrøðu í
90inum, har hann tók
harligani til orðana móti tí
hann kallaði "deknakend-
um
skúlalærarum"
har
hann
sipaði
til
hetta
prætikandi
og
moraliserandi, og henda
formyndaratóna sum, hann
sá allarstaðir í Føroysku
mentanini.
Leikurin er um tey
intellektuellu
Leikurin Erasmus Montan-
us fær okkum at hugsa og
at royna at taka støðu. Tað
er hetta sum fær eksi-
stentialistiska
danska
heimspekingin
Søren
Kierkegaard til at siga, at
tað er Erasmus, ið hevur
rætt, og at hann kúgaður av
fjøldini.
Leikurin
fekk
stóra danska intellektuella
bókmentafrøðingin Georg
Brandes, at Erasmus
Montanus er hitt stórsta
listaverkið í bókaheimið
okkara og at í hesum sjón-
leikinum er hann mest
originalur.
Sum eg síggi leikin, snýr
hann seg um bardagan
millum vitan og óvitan, um
munin millum at góðtaka
kendar og fyriskipaðar
sannleikar og at bróta upp
úr nýggjum. At boða
nýggjar tankar er mangan
leikluturin hjá lærdum og
intellektuellum, ið oftani
møtir einum murið av
misálitið, misskiljingum
ella av tøgn í Føroyum í
dag. Palestinentiski bók-
mentafrøðingurin Edward
Said, professari á Columbia
University i New York,
segði at hin intellektuelli
má tora at berjast fyri at
skapa eitt mál, ið tosar
valdinum ímóti og má tora
at loypa út í tjak um t.d.
innilokaða nationalismu,
og at nøkur fáa vald at áseta
sannleikan í einum sam-
felag. Tað tykist vera tað
øvugta, ið mong vilja verja
í Føroyum í dag.
Men enn eru ótrúliga
nógvar dogmur í Føroyum
og eins tápuligar fatanir av
alheiminum av lívinum á
jørð, ið vera lisnar við
naivum og djúpt funda-
mentalistiskum
sunnu-
dagsskúlakristindómi. Fyri
at byrja við byrjanini so er
søgan um Adam og Evu ein
mýta. At trúgva hesi søgu
er sum at siga at jørðin er
fløt. Menniskja er sum allar
aðrar verur ein partur av
lívrunnu menningini á jørð.
Søgan um Arkina hjá Nóa
er sjálvandi eisini ein myta,
og ein av teim betru. Alt tað
vakra menniskja hevur lært
um jørðina og um lívið á
jørð innan náttúruvísindi
verður kveistrað til viks við
einari gamlari (rediger-
aðari) antologi av religi-
øsum tekstum og mytum
(arabar og alt slag av t.d.
talibanum og muslimskum
prestastýri gera sjálvandi
tað sama). Øll vísindi um
søguna hjá djórum og
verum (og djórum sum
okkum), ið livdu á jørð
áðrenn okkum er enn ikki
pláss fyri í stórum stovnum
sum
í
tí
stóra
middelmádiga deknakenda
Føroyska Fólkaskúlanum.
Tað er spennandi at
Gríma
við
Eyðuni
Johannesen sum leikstjóra
fara at framføra stóra leikin
hjá Holberg, ið er so
ævigani nýggjur og sum
eitt lot av kjaki og ferskum
tonkum. Vit vita at jørðin
ikki er fløt, men hetta
tvíhildu fólk um í øldir og
brendu vísundafólk á báli
fyri at siga at jørðin er rund
og at sólin og ikki jørðin er
miðan í okkara sólarskipan.
Hetta er líka so innlýsandi í
dag sum ravmagn og upp-
vaskimaskinur eru tað.
Hetta er so alneyðugt í Før-
oyum, har heimføðisskap-
urin mangan tikist vera hin
størsta vísundin.
Kim Simonsen
Taka vit um støðuna í
dag við gamla Ludvig
Holberg í mentu, so
meini eg, at mong ikki
hava skilt, hvat Holberg
vildi við persóninum
Erasmusi Montanus.
Fólk brúka mangan at
gera lesandi ella
intellektuell til gjøldurs
við hesum persóni, tí
hann t.d. vildi gera
mammuna til ein stein, tí
hon ikki dugdi at flúgva.
Hesi gera samstundis seg
sjálvan til gjøldurs, tí tey
eisini hava misskilt
tragiska partin av søguni
um bóndastudentin
Erasmus Montanus.
Upprunaligt moralskt spei-
semi er eitt tekstaslag, ið
vit kenna aftur til Jonathan
Swiftsa "A tale of a Tub",
ið kom út í 1704. Hetta
verk verður altíð mett um í
sambandi við speisemi. Tað
áhugaverda er viðurskiftið
ímillum speisemi og moral,
tí hitt speisama tekstaslagið
er upprunaliga moralskt. At
halda onnur fyri gjøldur er
bert gjørligt um ein saman-
ber teirra atburð ella veru-
máta við almennar mo-
ralskar
dygdir.
Í
The
Penguin
Dictionary
of
literary Terms and literary
Theory stendur: "(speihøv-
undurin)er eitt menniskja,
ið hevur átikið sær leiklutin
at finnast at, havast at og
speireka
samfelagsins
býttisskap og lastir, hetta
við at spotta og speireka
frábrigdi frá ynsktum fyri-
myndum. Speisemi er so-
leiðis eitt slag av mótmæli,
ein sublimera og ein framd
orðing
av
vreiði
og
indignatión".
Skal speisemi virka, er
neyðugt, at lesarin er samd-
ur við tí morali og etos, ið
liggur aftanfyri — tí er tað,
at Ludvig Holberg mangan
í dag kann tykjast full-
komiliga avoldaður við
sínum skúlameistaralótum
sum t.d. í Jeppe på Bjerget,
ið vil prógva, at fyllibyttan
Jeppe ikki er egnaður til
annað enn at vera har hann
er og gjørdist hann ein rík-
maður hevði alt samfelagið
rapað saman. Har Holberg í
Erasmus Montanus bæði
speirekur Erasmus og tey,
ið lurta eftir hesum til tíðir
uppblásta manni við sínum
følsku syllogismum, er tað
tí at hann við beiggjanum
Jacob vil vísa á eina meiri
jarðbundna fyrimynd, ið
hevði varðveitt virðingina
fyri øllum tí vanliga og
myndugleikunum? Ella vil
hann hálova einum ideali
um "Maadelig Lærdom og
brav (dvs. meget) Arbeide
giør viise og dydige ind-
byggere udi et Land", t.v.s.
alt við máta.
Serliga hava føroyskir
skribentar lagt dent á at
brúka Erasmus Montanus
til nærum øll hugsandi
endamál, ið kunnu seta
mótstøðufólk í eitt vána
ljós, serliga at tey fólk ikki
duga at hugsa. Fyri at
nevna nøkur dømi: Tor-
bjørn Jacobsen, sum í bløð-
unum helt fyri: "Politiska
jørðildi hjá Kristani Magn-
ussen søkkur undan hon-
um. Hetta veit hann væl.
Men sum hjá øllum øðrum
breyðpolitikkarum ræður
tað bara um at røkja
taburetlímið sum longst.
Og tí er tað, at hann sum
ein annar Erasmus Mon-
tanus vil prógva, at føroy-
ingar ikki megna at standa
uppi fíggjarliga, - av sær
sjálvum."
Herfyri skrivaði Virgar T.
Dalsgaard langar og sera
óðar greinar móti Sjúrða
Skaale, har hann helt fyri,
har hann samanbar Sjúrð
og Eramsus Montanus: "Tí
í hesum sjónleiki síggja vit
besta dømi um ein stu-
dentikosan fantast, sum er
so bitin av at disputera og
klúgva orð, at hann nærm-
ast hevur kvett og kvittað
við allan veruleika rundan
um seg". Her hava vit
eindimensionalu ímyndina
av Eramsusi Montanus,
sum ein idiot og ein fantast.
Varaløgmaður
hevur
kjakast við fólk, ið hava
blakað Erasmus eftir hon-
um, sum her Regin Eik-
holm (24. oktober 2001):
"Sum ein annar Erasmus
Montanus, ið ikki kendi til
tær grundleggjandi logisku
fortreytirnar og tí gjørdi
falska niðurstøðu, legði
varaløgmaður hart út í
Sjónvarpi Føroya, tá hann
visualiseraði danska skurk-
in í bankasakini við eftir-
gjørdum myndum, men
niðurstøðan var følsk smb.
»Frágreiðingina um 80-
árini.« Høgni hevur sjálvur
í Sosialinum 2.5. 2001
svara aftur í øðrum saman-
hangum við at brúka Eras-
mus: "Høgni Hoydal held-
ur, at útrokningarnar hjá
Kára Petersen minna eitt
sindur um Erasmus Mon-
tanus logikk. Tað var hann,
ið segði: »Ein steinur kann
ikki flúgva. Kona mín kann
ikki flúgva. Altso er kona
mín ein steinur«. - Í
útrokningunum hjá Kára
Petersen verður sagt. Vit
klára okkum ikki uttan
blokkstuðul. Vit minka
blokkstuðulin og klára ikki
at tillaga okkum. Altso
klára vit okkum ikki uttan
blokkstuðul,
samanber
Høgni Hoydal." Til hetta
svaraði
borgmeistari
á
Strondum Eivind Jacobsen
(14. mai 2001): "Høgni
skuldi heldur samanlíkna
Anfinn við Erasmus Mon-
tanus. Løgmaður svaraði
sostatt, at samgongan hevur
ikki gjørt nakrar metingar
av búskaparligum avleið-
ingum av fullveldisætl-
anini. Hvørjum løgmanni
skulu vit trúgva?"
Firouz Gaini hevur verið
frammi í Fregnum við
vanligu eindimensionalu
misskiljingini av Erasmus
Montanus, ið hann sær sum
atfinningarsamir útisetar,
ið koma heim aftur og eru
ov arrogantir og atfinn-
ingarsamir.
Mangan havi eg hug at
siga, tá eg hoyri kórið av
s j á l v s g r a t u l e r a n d i
føroyingum, og tigandi
akademikarum, at teir fáa
meg at hugsa um persónin
Per Degn úr leikinum
Erasmus Montanus, ið er
hesin hálvlistni deknur, ið
bert klárar at imponera
bygdarfólkið,
sum
í
leikinum ikki eru av gløgg-
astu fólkum. Per Degn torir
ikki at líta út um bøgarð-
arnar, mest tí hann er
bangin, ræðist og dámar
ikki fólk sum Erasmus
Montanus, ið hóðast alt er
lisin og m.a. dugir latín.
Tað tikist mangan vera
hesin
sami
evindaligi
føroyski deknalesturin, ið
mong vilja verja ímóti
øllum føroyskum akadem-
ikarum, og lesandi, serliga
teim, ið finnast at. Men hví
er tað so, er tað óttin fyri at
missa einkarrættin at boða
vitan?
Aðrar tulkingar av
Erasmus Montanus
Bókmentafrøðingurin
Bergur Hansen hevði eina
áhugaverda og vælskrivaða
greinarøð í Dimmalæing
um Holberg, har hann helt
fyri um Erasmus Mon-
tanus:
"… eftirtíðin hevur í
mongum førum bæði í
skrift og á palli havt sam-
kenslu
við
Erasmusi.
Erasmus Montanus er ikki
bara ein hálvstuderaður og
veruleikafjarur unglingi.
Hann møtir stórari mót-
støðu tá hann førir fram, at
jørðin er rund og ikki fløt,
sum bygdarfólkið heldur.
Bókmentafrøðingar
og
onnur hava kjakast nógv
um, hví Holberg letur
henda fyri honum látur-
verda unglinga koma við
hesum tá í tíðini umstrídda
sannleika. Men Erasmus
Montanus hevur altso í
eftirtíðini fingið samkenslu
.« (Bergur Hansen 3.9.
2001).
Bergur Hansen heldur at
Erasmus Montanus bæ_i
hevur rætt og sjálvur hevur
borið seg tápuliga at, men
hinvegin hevur bygdafólki_
ikki rætt. Montanus er ikki
bara ein hálvstuderaður og
veruleikafjarur unglingi.
Danin
Jørn
Astrup
Hansen helt fyri 3. februar
2000, at:
"Bjarni
Olsen,
som
skulle gøre nærmere rede
for Búskaparráðiðs forslag,
fik i udsendelsen samme
hårde
medfart
som
Kopernikus, der i en mørk
middelalder vakte uro, da
han gjorde gældende, at
solen, og ikke jorden, er det
centrum i verdensrummet,
hvorom
alle
himmel-
legemer bevæger sig. Som
Kopernikus blev Bjarni
Olsen gjort til kætter. Som
en anden Erasmus Mon-
tanus, der blev spottet af
landsbyens Per Degn for
sin påstand om, at jorden er
rund, og ikke flad, blev
Erasmus Montanus í
nýggari føroyskari søgu
- Erasmus Montanus í føroyskum kjaki
„Tað elvdi til eitt øgiligt uppstandilsi tí Rasmus kolldømdi jú
alla heimsmyndina, alla tilveruhugsanina hjá bygdafólki
sínum. Men har á fjallinum vildi man ikki vita av slíkum, so
tey tóku í herðatoppin á Rasmusi (...)"
Hans Pauli Strøm
Framhald á næstu síðu
15
14
Nr. 194 - 14. oktober 2003
ESSAY
Kim Simonsen
Skjótt fara Gríma at
framføra stóra leikin hjá
norska høvundanum
Ludvig Holberg. Leik-
urin er sera skemtiligur,
men mitt í skemtinum er
eisini stórur álvari.
Erasmus er nýútbúgvin
akademikari, sum vendir
heim til bygdina, har
hann trívist illani, og
bygdafólki somuleiðis við
honum, tí hann er ein
ótrúliga arrogantur
persónur. Venda vit
okkum til Erasmus
Montanus, so umboðar
hann umframt, at hann
er arrogantur, eisini
vitan, upplýsing og mo-
dernaða vísund, meðan
bygdarfólkið við Per
Degn á odda, vilja fáa
hann at tiga. Hesin
umboðar ikki sannleikan,
men svarta óvitan og
dogmatismu, ið m.a. fær
tey at halda at jørðin er
fløt. Leikur er tí settur til
talv millum svart og
hvitt, fáfongd ella vitan.
Og tað eru nógv perspek-
tivir at draga fram, sum
hava relevans í Føroyum í
dag.
Sjálvandi er tað okkurt um
tað, at betur er bøtandi
hond enn spillandi tunga,
og at tað ikki altíð loysir
seg hjá lesandi og hugsandi
fólki at sorla alt fyri síni
slóð, men hvar er markið
ímillum reina tøgnmentan
og atfinningarsemi? Ringt
er eisini hjá teim, ið vita, at
koma fram við nýggjum
tonkum, tí "valdið" (ið eis-
ini kann liggja hjá fólks-
ligheitini) er áhugað í at
varðveita valdsjavnvágina,
meðan partar av ungdóm-
inum serliga lesandi ella
ung nýútbúgvin, ið vónandi
umboða framburð, hótta
hesa javnvág við endur-
nýggjan.
Svabo ein føroyskur
Erasmus Montanus
Vit kenna í føroyskum
bókmentunum,
ungar
spelknar heimvendar úti-
setar, so sum Andreas
Heyde úr skaldsøguni Bar-
bara, ið onkur meinar bygdi
á Svabo, men kanska veru-
liga meiri var Nicolai
Mohr. Bæði Mohr og
Svabo búðu á Regensen,
men peningurin var ikki
nógvur, so teir noyddust at
gevast við at lesa. Eg haldi
t.d. at hvørki Svabo ella
Nicolai Mohr vóru Eras-
musi Montanus líkir, í tí
negativu merkingini, meiri
virkaði Svabo í djúpari
armóð fyri at fáa Føroya-
frágreiðingina útgivna, ið
tó ongantíð útkom meðan
hann livdi. Sum eg síggi
Svabo, so var hann positiva
ímyndin av einum før-
oyskum lesandi, ið møtti
stórari mótgongd í Føroy-
um, m.a. frá løgmanninum
Johan Hendrik Weyhe, ið
ikki helt um hugskotini hjá
Svabo, m.a. fyri at betra um
føroyska jarðarbrúkið.
Svabo virkaði í somu ond
sum Holberg sjálvur, ið
fekst við nógv ymisk fag,
og royndi seg sum alfrøð-
ingur (polyhistor). Svabo
helt fyri, sum Lukas Debes
á sinni, at føroyingar eru
ótrúligani konservativir, og
hanga seg fastar í gomlum
siðum.
Jørðin er ikki fløt
"…jeg og min Hustru ere
begge skikkelige og gud-
frygtige Folk, som heller
vrider Halsen om paa vor
Datter, end giver hende til
En, der siger at Jorden er
rund og fører falsk Lærdom
her ind i Byen"
Jesper Ridefoged frá
leikinum Erasmus Monta-
nus, ið ber boð frá for-
eldrunum hjá unnustini hjá
Erasmusi.
"…Erasmus var de nye
Tankers Martyr for Om-
givelsernes Stupiditet."
Carl Roos, 1922.
Í leikinum hjá Holberg,
noyðis Erasmus Montanus
at enda játta, at jørðin er
fløt, og biða um fyrigeving
fyri at hann hevur rætt, her
liggur tað tragiska, at hann
á henda hátt er ein pínsla-
váttur fyri nýggju vitanina
og at enda eitt offur fyri
fjøldini. Hetta kenna vit
dømi um í Føroyum, at
nýggj hugrensl doyggja, og
fólk tørna, sum m.a. Karst-
en Hoydal helt fyri, at tað
var mangur maður frægari
enn hann sum var tødnaður
í Føroyum. Hevði Holberg
livað í dag, so hevði hann
funnist at bæði hesum og
hasum, m.a. at akademik-
arar vilja berjast fyri at
verja status quo, fyri ein og
hvønn prís, sjálvt um sjálvt
hjartað í einum og hvørjum
samfelag er ein opin kjak-
mentan.
Holberg og feudala
einaræði
"Søguliga sæð var Holberg
reaktionerur, og tey søgu-
ligu reaktioneru drøg i
skaldskapinum
gjørdust
týðuligari sum árini gingu,
og nýggja handilskapital-
isman gjørdist sterkari, og
á henda hátt komu at hótta
hansara virkna embætis-
borgarliga heim."
Johan Fjord Jensen,
danskur bókmenta-
frøðingur
Kendi danski rithøvundin
Ebbe Kløvedal Reich segði
herfyri í nýggjari bók um
norska høvundan Ludvig
Holberg (1684-1754), at
hann var ein einsamallur
maður í samtíðini, ein vel-
digur rationalistiskur al-
frøðingur, ella polyhistor
sum tað eisini eitur, ið
skrivaði um alt frá fíggjar-
frøði til løgfrøði og heim-
speki. Holberg var ein
ótrúliga áhugaverdur aka-
demikari og høvundi, sum í
dag mest er kendur fyri at
skriva kendar sjónleikir
sum Jeppe på bjerget,
Erasmus
Montanus
og
skaldsøgur
sum
Niels
Klim. Men Ebbe Kløvedal
Reich gloymdi ongantíð at
siga, at Holberg, um vit
skulu leiða hann fram til
dagin í dag, var bæði ment-
anarkonservativur og hevði
sera afturhaldssinnaði virði
sum heild. Holberg trúði
m.a. gløðani uppá upplýsta
einaveldi í Danmark, tað er
tí at fólk sum Jeppe på
Bjerget skulu halda seg til
at vera tað hann er, ein
vesalur bóndi. Allir tankar
um sosialan "mobilitet" eru
bæði ræðandi og fremm-
andir fyri aðalsmannin
Holberg. Sjálvur var hann
múgvandi maður í Dan-
mark, og fekk at enda barón
titul fyri at tæna reaktionera
feudala
kongavaldinum.
Við hesum í mentu er tað
áhugavert at hugsa sær til
hvussu vit ofta í dag síggja
eina skeiva tulking úr 18
aldar
donskum/norskum
sjónleiksskaldskapi, púr-
asta tikin úr einum og
hvørjum konteksti. Í hesi
tulking er tað Erasmus, ið
er hin tápuligi akademik-
arin, ið við sínum hálvu
syllogismum, ger móðurina
til ein stein. Fyri tað um
Erasmus hevur sínar feilir
er bygdafólkið hvørki upp-
lýst ella tey sum bera nakað
slag av vitan.
Heimføðisskapur
"Hetta er hitt stórsta lista-
verkið í bókaheimið okkara
(…) Hesin er hin djúpasta
av Holbergsa sjónleikum. I
hesum
sjónleikinum
er
hann mest originalur".
Georg Brandes um
leikin Erasmus Montanus.
Tað sum Holberg vildi siga
við Rasmus Berg ella
Erasmus Montanus, var
umframt at hann hevði
sínar lótir, eisini umboði
upplýsing og vitan. Hol-
berg vildi ikki siga, at Per
Degn og tey í heimbygdini
høvdu rætt. Erasmus var
ein
droymari
og
ein
uppreistrarmaður, men tað
er bert hann í heimbygdini,
ið m.a. veit, at heimurin er
ikki ein flata, men er
rundur. Tað er hetta sum
fær
eksistentialistiska
danska
heimspekingin
Søren Kierkegaard til at
siga, at tað er Erasmus, ið
hevur rætt, og at hann
kúgaður av fjøldini.
Ein annar intellektuellur
høvundi, Henrik Stange-
rup, gjørdi ein film um
Erasmus, har Erasmus var
ein
ungdómsuppreistrar-
maður, ein stríðsmaður í
móti
óvitan
í
Suður
Amerika. Øll rørslan, ið vit
í dag kalla ungdómsupp-
reisturin, ella 68´arnir sóu
Erasmus sum eitt tragiskt
offur fyri einari reaktioner-
ari tíð, og har aftur at
Holberg sum, bæði ein
gløggan høvund, men eisini
ein ið vildi skerja ræsurnar
Jørðin er ikki fløt
Um Erasmus Montanus í Føroyum í dag. Gríma
framføra leikin hjá Ludvig Holberg í næstum.
"Han har ret og ligger under for massen".
Søren Kierkegaard um Erasmus Montanus.
Hevði Holberg livað í dag, so hevði hann funnist at bæði hesum og hasum, m.a. at
akademikarar vilja berjast fyri at verja status quo, fyri ein og hvønn prís, sjálvt um sjálvt
hjartaði í einum og hvørjum samfelag er ein opin kjakmentan, skrivar Kim Simonsen í hesum
essay um Erasmus Montanus í Føroyum í dag
C
M
Y
K
14