leygardagur 31. mai 1997síða 15
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
So hart gjørdist stríðið ár-
ini eftir, at tá málspurning
urin varð loystur í 1938-39
var Andrass Samuelsen so
hart ímóti. at hann fanst at
partamanni sínum Jóhan
Poulsen av Strondum fyri
at vera ov radikalan í mål
spurninginum !
Tað munna vera fleiri enn
undirritaði. sum undrast á
stødutakanina hjá Andrassi
Samuelsen, tí høvundurin
skrivar um hann. tá skúla
málið var fyri í 1918: „And
rass Samuelsen er her sum
gatuførur
sum hann ger
seg til idnan talsmann fyri
førovskum, trúttar hann
framhaldandi, at tað, sum
sjálvstýrismenn vilja, er at
koyra danskt út úr skúla
num
í øðrum fórum
Samstundis
Tann illa umtókta 8 7
Fleiri dómi kundu verið
nevnd um menn, sum vøru
fyri føroyskum máli um jól
afundartíðina og árini eftir,
men síðani kúvendu. Tað
hevði verið skiljandi. um
summir gjørdust meira aft-
urhaldandi enn aðrir í stríð
num fyri at fáa føroyskt mál
í kirkju og skúla. Men so
var ikki. Fleiri, sum gjørd
ust sambandsmenn, fóru
tverturímóti at berjast sum
úlvur á skóg ímóti føroysk-
um. Tað er tað ófatiliga
Men kanska er orsøkin,
sum Petur Martin nevnir
onkustaðni, at hesir hava
hugsað sær føroyskt sum
eitt hugnamál, men íkki al-
ment mál í kirkju og skúla
Ella kanska eru heilt aðrar
orsakir, sum søgumenn ikki
hava verið førir fyri at
greina enn?
Jóannes Patursson var all-
a tíðina fremsti og bráðasti
stríðsmaðurin fyri føroysk-
um. Fríðrikkur Petersen
próstur gjørdist sum fráleið
tann harðasti mótstóðumað-
urin
Og tað man vera lagnunn-
ar speisemi, at Jákup Dahl,
seinni próstur og tann mað-
ur, sum fekk størstan tydn-
ing fyri føroyskt kirkjumål,
óbeinleiðis (ella kanska
beinleiðis) varð atvoldin til
ta illa umtóktu $ 7 í skúla-
lógini
Í 1910 var Jákup Dahl
gudfrødingur, men íkki
prestur. Hann var lærari í
realskúlanum í Havn, og har
undirvísti hann á føroysk-
um. Pápi ein danskan næm-
ing klagaði hann fyri Skúl-
astjórnini. Jákup Dahl vendi
sær til tingið og bað tað út-
vega sær rætt til at undirvísa
á føroyskum
Tað førdi eftir drúgt pol
itiskt stríð til, at undirvis-
ingarmálið - eisini í fólka-
skúlanum - varð lógfest
Frammanundan høvdu lær-
ararnir í fólkaskúlanum
sjálvir avgjørt, hvat mál teir
brúktu. Men sambært sam-
tykt á Ungt kunngjørdi
mentamálaráðharrin 16
januar 1912 kongaliga fyri-
skipan um undirvísingina í
fólkaskúlanum. Í $ 7 stóð,
at undirvísingarmálið var
danskt. Føroyskt var hjálp-
armál
Hitt føroyska Studenta-
felagið feldi henda dóm yvir
87: Tá framdi skúlamála
ráðharrin tingsins uppskot,
tá ið tað ejórdi móðurmálið
heimleyst i Førovum
Lokið strid
Mangir vóru teir menn, sum
løgdu rygg til at vinna før
oyskum máli frama. Tað ber
illa til at umrøda hesa bók
og hesi viðurskifti og ikki
nevna sandoyarprest A.C
Evensen. Sum nýsettur
prestur, bert 27 ára gamal
fekk hann í lag, at kenslu
málaráðið gav honum loyvi
at prædika á føroyskum í
Skopun longu í 1903. Hann
var avbera virkin maður
skrivaði fleiri skúlabókur og
annað virðismikið tilfar, var
løgtingsmadur fyri sjálv
stýrisflokkin og síðani utt
anflokka og gjørdist próst
ur eftir Fridrikk Petersen í
1917, men doyði, áðrenn
hann nakrantíð rættiliga tók
við starvinum, bert 42 ára
gamal
Stríðið um kirkju- og
skúlamálið gjørdist drúgt og
hvast og setti varandi spor í
føroyskan politikk. Ikki fyrr
enn í 1938 varð loyvt at
undirvísa á føroyskum og
at hava føroyska gudstæn-
astu
Skúlamálið skuldi viðger
ast í tinginum 14. desember
1938. Men tveir dagar
frammanundan hevði kensl
umálaráðharrin Jørgen
Jørgensen broytt orðaljóðið
í $ 7, so at danskt ikki long-
ur skuldi vera undirvísing-
armál. Petur Martin skrivar
„Danir máttu í hesum
máli, sum so mangan, gera
úrskurðin, tí at føroyingar
kundu ikki semjast um at
gera hann.“
Kanska verða teir róstir í
so nógv í hesum føri. Ein
meiriluti í løgtinginum
hevði jú ferð eftir ferð síð-
ani 1918 samtykt at heita á
stjórnina um at broyta $ 7.
Men tað vildi stjórnin ikki.
Hon helt seg til minnilutans
- Sambandsfloksins - stóðu.
Tað hava danir altíð dugað
væl: at halda seg til minni-
lutan á tingi, tá tað hevur
hóvað teimum best. Tað
gjørdu teir jú eisini eftir
følkaatkvøduna i 1946
Men burtursæd frå hesum
eina setninginum kemur
skilliga til sjóndar gjøgnum
alla bókina, hvørjum Petur
Martin Rasmussen heldur
við. Hann heldur lítið um
Sambandsfloksins stæðu
Setningurin „Og so kemur
seinasta sambandsspruttið
kann takast sum dømi um
tað
Ein bók til tey ungu
Fleiri ferðir í hesi bókini
vísir Petur Martin Rasmus-
sen á tann tydning, sum pol-
itíkarar hildu samkomur
hava í málstríðnum. Serliga
Brødrasamkomuna, men
eisini Heimamissionina
Har varð talað og sungið á
føroyskum, og fleiri polit-
íkarar stúrdu fyri, at fólk
fóru at:leita til »baptistar-
nar« av málsligaum orsøk-
um
>Slóðbrótandi fyri før-
oyskt prædikumæet, hava
Vikuskiftið
tær báðar rørslurnar Bróðr-
asamkoman og Heimamnass
iónin verid«, skrivar hex
undurin. Og somuleiðis
»Nevnast skulu fýra
menn, ið kunnu kallast slóð
brotarar, uttan at gera tey
mongu onnur, ið virkaður á
sama bógvi, til einkis. Teir
eru nevndir eftir aldri: A. C
Evensen føddur í 1874, Ják
up Dahl føddur i 1878
Mikkjal å Ryggi føddur i
1879 og Victor Danielsen
føddur i 1894
Við hesum pettinum um
„Framveksturin í føroysk
um kirkju- og skúlamáli“
endar bókin „Mangt er í
brøgdum vunnið“. Hon
kundi havt eitt lítið ískoyti
ein navna- og orðalista, sum
hevði gjørt tað lættari at
sligið upp
Í hesi umrøduni havi eg
fleiri ferðir nevnt jólafundin
í I888. Men vita tey ungu í
dag yvirhøvur, hvat tað var
fyri ein fundur? Kanska
skuldi eg heldur havt byrjað
r
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ri
H |
ef
Vikuskiftið
greinina við orðunum
„Einaferð var tað ein jóla
fundur...“
Men tey hava so møgu
leikan at fáa tað at vita. Um
jólafundin - og mangt og
mikið annað. Í juni taka
hundraðtals ungfólk hægri
prógv: handilsskúlanæm
ingar, studentar og HF-arar,
sjómansskúlanæmingar
lærarar og onnur
Vanligt er at heiðra hesi
ungu við einari gávu. „M
angt er í brøgdum vunnið“
er ein hóskiligur førningur
at hava við sær út í lívið
A.C. Evensen var ein
virkin maður. Hann
doyði 42 ára gamal í
1917. Hann var tann
fyrsti, sum prædikaði á
føroyskum
|
bus- tað tær.
flá - kri eg
|
il
..
|
Ih
hat - — ta Hann hev - ði frætt og freg- nad tað hon var í - ta.
skí- nur % on- kur he- vur bus- tað tær, vilt tú K- ma
mj- = døg- gin — fel- hu, fák-n á kæp % ý- mn
4. Mítt lív er leikur, frítt og bjart, 5 Menig sr er
og um tå saman vid mær vart "Nei, eg vil ikki eiga teg,
nógv bjartari tað gjerdist; eg rúki røst av tvøsti.
tí snýði títt, tað er mær kært, Far burtur frá mær, flúgv tín veg,
av tí eg higar forðist." tú unnast ei í køsti.”
6. Firvaldur gjørdi, sum hon beyð, 7. Tí líka bern, tey leika best,
hann aftur heim í fleyg tað vita fólk og flest,
tó sárur kendist tokkin; slíkt er gott at vita;
men flugan hevði onga neyð - tí man altíð missa mest,
hon fór til grindalokkin. ið annað fram vil flyta.
8. Ein hann er so,
at hann sendir boð;
tey liva ei av sýrum.
Firvaldur smæru, og
hann unnast á mýrum.
Hans Á. Djurhnas
i
i
É