leygardagur 31. mai 1997síða 34
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
2 > Tema tíðindablaðið sosialurin, leygardagur 31. mai 1997
Leidari
tíðindablaðið
sosialurin
temablað um oljuvinnu,
leygardagur 31. maí 1997
ábyrgd:
jan måiller
layout og uppseting:
eyðun klakkstein
lýsingar og sela:
maria brødraberg
temablaðið í sambandi við
oljuráðsteynuna í Norð-
urlandahúsinum er partur av
tíðindablaðnum sosialinum
leygardagin 31. maí
tíðindablaðið sosialurin,
box 76,
110 tårshavn
telefon:
11820
telefax
14720
e-mail: sosialur 2 olivant.fo
Føroya Løgting fer til heystar und-
ir viðgerðina av uppskotinum,
sum Oljuráðleggingarnevndin
hevur gjørt um ein framtíðar før-
oyskan oljupolitikk. Hetta fer at
seta stór krøv til okkum polit-
ikkarar, tí fyri tað fyrsta er måls-
ekið rættiliga ókent og fyri tað
næsta, so kenna vit ikki út í æsir
tær fylgjur, sum ein slík vinna fer
at hava á føroyska samfelagið upp
á gott og ringt. Bæði tá tað snýr
seg um verandi vinnur. okkara
búskap. okkara umhvervið. okk-
ara mentan o.s.fr.
Men í mun til aðrar, Ld norð-
menn, danir og onglendingar, so
hava vit tann fyrimun, at vit kunnu
læra av teimum royndum, sum
aðrir hava gjørt. Her verður sjálv-
sagt bæði hugsað um tær góðu
royndirnar, men eisini tær óhepnu
royndirnar, sum aðrir m.a. okkara
grannar hava gjørt. Hetta má eisini
verða ein týðandi táttur av tí pol-
tísku viðgerðini á tingi
Men fremst av øllum mugu vit
politikkarar royna at læra so nógv
um málið, sum gjørligt er. Fyri
eina og hverja politiska ella aðra
avgerð er tað av týdningi, at teir,
Kunnleiki og orðaskifti
BERT tríggjar mánaðir
eftir, at tann fyrsta stóra
oljuráðstevnan í Føroy-
um varð í Norðurlanda-
húsinum, verður nú aftur
lagt til brots við eini eini
oljuráðstevnu.
TAÐ er Føroya Olju-
ídnaður, sum hevur tikið
stig til báðar hesar ráð-
stevnur saman við út-
lendskum oljufeløgum.
SOSIALURIN, sum
hevur roynt at fylgja við
gongdini í tí stóra og
áhugaverda „oljumáli-
num“ frá byrjan, gav út
temablað til ráðstevnuna
í mars. Hetta varð so væl
móttikið av lesarum og
lýsarum, at vit hava av-
gjørt at gera enn eina
roynd við einum tema-
blað.
EFTIR okkara tykki er
tað altumráðandi, at før-
oyska samfelagið er væl
fyrireikað uppá eina so
stóra avbjóðing sum ein
oljuvinna er.
EIN fyrireiking kann
vera so nógv. Ein týð-
andi partur av henni er
tann umrøda og tann å-
hugi, sum fjølmiðlarnir
vísa málinum.
VÓNANDI kann eitt
temablað sum hetta tit
her hava í hondini vera
eitt íkast til hesa fyri-
reiking - júst á sama hátt
sum ein ráðstevna kann
vera tað.
VIT hava heitt á fleiri
fólk bæði í Føroyum og
í útlandinum at siga sína
hjartans meining um
hetta stóra mál. Ætlan
okkara er at fáa vidgjørt
málið so breitt sum til-
ber. Bæði hvørjar møgu-
leikar henda nýggja av-
bjóðing hevur við sær -
og hvørjir vandar lúra í
kjalarvørrinum á einum
oljuåtviklingt.
TAÐ er so eisini ætlan
okkara, at skrrvingin í
blaðnum dag um dag og
temablað sum hetta
kunnu vera ein góð barr-
last hjá politikarum, sum
skulu til at lóggeva á
økinum - men eisini hjá
fólki annars í flest øllum
liðum í samfelagnum,
sum so ella so fara at
hava eitt tilknýti til
nýggju vinnuna í fram-
tíðini.
VIT ynskja Føroya Olju-
ídnað, Saga Petroleum
og annars øllum Føroya
fólki eina góða ráð-
stevnu.
………… ec scs0202020cs sc cs cs 0 00 cs 0 00 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 00 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 000 GG GS
Fáið fyrst skil á høvudsvinnuni,
áðrenn oljuvinnan kemur
sum avgerðirnar taka, hava eitt
grundarlag, sum ger, at teir eru
førir fyri at taka tær réttu avgerð-
irnar.
Men júst hetta mál eigur at
verða handfarið so skynsamliga
og skilagott, sum tað nú ber til, tí
hetta fer at fáa stórar avleiðingar
fyri tað land og og tað samfelag,
sum vit skulu liva í, og sum vit
fara at lata yvir til okkara eftir-
komarar.
Tað hevur higartil verið ein
aðaltáttur í politisku viðgerðini,
sum hevur verið um málið, at alt
er gjørt í breiðari semju millum
tingmenn uttan mun til, um menn
sita í samgongu ella í andstøðu.
Hetta eigur eisini framyvir at vera
okkara mál.
Annars havi eg eina stúran fyri,
at løgmaður og samgongan bert
trýsta málið ígjógnum. sum vit í
hesum døgum hava so nógv onnur
prógv um. T.d. fólkaskúlalógin,
sum avgjørt átti at verið ein log,
sum eitt samlað løgting skuldi
kunna tikið undir vid, um við-
gerðin heyði verið tann rætta.
Og skal so henda stóra politiska
viðgerð haraftrat skundast igjøg-
num, so er úrslitið givið uppá for-
hond
Hetta má ikki gerast eitt sam-
gongu contra andstødumål
Um rætt heyði verið borið at,
so skuldu tingmenn fingið alla ta
upplýsing og tíð, sum neyðug var,
umframt at kannað hevði verið
eftir, hvussu aðrir skipaðu hesa
VINNU
Tað er ikki sért av virksemi á
oljuøkinum, har oljufeløgini hver
í sínum lagi, royna at fáa sambond
til politisku flokkarnar og ting-
menn umframt onnur. Fyri einari
tíð síðan var ein fundur á ting-
húsloftinum, har politisku flokk-
arnir, formansskapurin á løg-
tingið, landsstýrið og Oljufyrisit-
ingin vóru við. Har varð m.a.
tosað um, hvussu tingmenn og
flokkar skuldu fyrihalda seg, tá
hesi nógvu oljufeløgini fóru at
seta seg í samband við okkum.
Ein av niðurstøðunum av hesum
fundi, sum eisini var ein skilagóð
nidurstøda, var at løgmaður og
Oljufyrisitingin skuldu átaka sær
eina skúling og kunning av ting-
fólki. Hetta tí, at á henda hátt var
kunningarstreymurin fult út 6-
heftur av ávísum áhugamálum.
Tiverri hoyrdist einki aftur um
hetta, og nú skal viðgerðin í ting-
inum skjótt byrja.
Men her mugu vit so við tí
sunna skili, hver situr við, royna
at fáa sum frægast burturúr. Spell,
at einki var gjørt við hetta.
Men slíkar rådstevnur sum
henda, sum Føroya Oljuídnaður
nú á øðrum sinni skipar fyri,
kunnu geva okkum rættililga
nógva kunning um hetta rúgvis-
mikla evnið. Tann fyrsta ráðsteyn-
an gav nógv, og tvist eg ikki í, at
luttakararnir fingu í hvørfall eitt
innlit í, hvussu umfatandi henda
vinnan er. Men henda rådstevnan,
sum nú stendir fyri durum, er ikki
minni áhugaverd og viðkomandi,
tá evnid er, hvussu oljuvinnan og
okkara høvudsvinna kunnu sam-
starva.
Ein oljuvinna er komandi og
farandi, hóast talan kann verða um
rættuliga nógv ár. Men uttan mun
til, hvat annars hendur innan olju-
vinnuna, so vita vit, at fiskivinnan
verður álitið bæði áðrenn og aft-
aná
Tí er tað so ótrúliga týdningar-
mikið, at tann vitan og tær royndir.
vit hava í okkara høvudsvinnu,
verða varðveittar. Eins týdning-
armikið er tað, at tær umstødur
okkara høvudsvinna hevur og
framyvir skal hava, verða so góðar
og óávirkaðar av einari oljuvinnu.
Og uppaftur eins týdningarmikið
er tað, at tað umhvørvid, sum vit
veiða okkara fisk í, ersini undir
og aftaná eina oljuvinnu kann
kallast heimsins reinasta um-
hvørvid. Tað má vera okkara
merkissøk.
Men eg síggi eitt vandamál fyri
okkara fiskivinnu munandi størri
í sambandi við eina komandi olju-
vinnu. Hetta liggur í, at vit í dag
als ongan fiskivinnupolitikk hava.
Sitandi samgonga hevur einki sum
helst boð uppá, hvussu stóru
vandamálini innan okkara høv-
uðsvinnu verða loyst. Hetta er
galdandi bæði, tá tað snýr seg um
stovnsrøkt, øking av virðinum av
okkara fiskivørum, endurny ggjan
av veiðiflotanum og samanset
ingina av hesum. Stórt sæð síggja
vit í fiskivinnuflotanum bert teir
trupulleikar, okkara útróðrarmenn
eru í. Hini málini liggja.
Vandamálið, sum eg síggi, er,
um vit ikki skjótt, og í hvørfall
áðrenn vit koma til eina oljuvinnu,
fáa lagt okkara høvudsvinnu í
nakrar skilagóðar og haldbarar
karmar, so fær flotin trupulleikar
við at fáa fólk, og uttan iva fær
etsini fiskiídnaðurin somu trup-
ulleikar. Hesir trupulleikar verða
bert uppaftur stórri, tå oljuvinnan
kemur. Vit kunna tá lætt enda í tí
stóðu, at tøk arbeiðsmegi heldur
leitar sær til oljuvinnuna heldur
enn fiskivinnuna. Tað kann lætt
blíva okkara ólukka.
Tí verður tað alneyðugt at gera
høvudsvinnu okkara nógv meira
attraktiva, enn hon er í dag. Tað
gongst ikki væl í dag hjá henni at
fáa fólk við neyðuga førleikanum,
og í dag hevur hon ikki serliga
nógva kapping. Men tá hon kemur
í veruliga kapping við ein ídna,
sum vanliga hevur betur lønarlag.
so fær hon veruliga trupulleikar.
Tí mugu stig nú takast til tess, at
vit fyribyrgja nøkrum, sum kann
koma okkum aftur um brekku.
So skal eg gera nakra nidur-
stóðu í hesi grein, so skal hon
vera, at vit fyrst fáa skil á okkara
fiskivinnu, áðrenn vit fara undir
at fáa skil á eini komandi olju-
vinnu. Fyrst tá kunnu hesar báðar
vinnur arbeiða skilgott saman, og
tað skulu tær
Jóannes Eidesgaard,
løgtingsmadur